Tibetan
་ཕྱིར་འདུས་བྱས་འཇིག་པའི་ཆོས། །གྲོང་ཁྱེར་རྙིངས་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་གིས། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་བསྐུལ་ཏེ། སྔོན་ལེགས་པར་འབྱོར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་ཞིག་ཕྱིས་སྟོངས་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་བརྟག་སྟེ། ཀྱེ་མའོ་འཁོར་བའི་ཆོས་སྔོན་དར་ཞིང་འབྱོར་པ་དེ་དག་རྗེས་རོལ་ཙམ་དུ་ཟད་་དེ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་མིང་གི་ལྷག་མ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དཔེར་འདི་ཇི་ལྟ་བར་བདག་གི་ལུས་འབྱུང་བ་བཞི་འདུས་པའི་ལྡིང་ཁང་གོས་དང་རྒྱན་གྱི་འབྱོར་པས་མཛེས་ ཤིང༌། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བའི་སྐྱེ་བོས་བརྒྱན་པ་འདི་ཡང་འཇིག་ཅིང་འགྱེས་ལ། ལྷག་རོལ་རུས་པ་ཙམ་ཞིག་ལུས་པ་ལ། སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་བདག་གི་མིང་ནས་བརྗོད་དེ་དེའི་རུས་པའོ་ཞེས་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་བསམ་དགོས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ལུས་མཐའ་ཐལ་བ་ལྟར་བསྐམས་མཐར་འདྲུལ་ཞིང༌། །ཐ་མར་མི་གཙང་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པས། །རྣམ་པར་འཇིག་དེངས་མྱགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སོ་སོར་འགྱེས་ཆོས་ཅན་དུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་སོ། ། བརྒྱད་པ་དཔེས་མི་རྟག་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ཡུན་རིང་མོར་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་རྨི་ལམ་སད་པ་ལྟར་ཡུད་ཀྱིས་འཆི་བ་ལ་ཕྱོགས་པ་དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་རླུང་དམར་ནང་ཞུགས་མར་མེ་བཞིན། །སྐད་ཅིག་མི་རྟག་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་དང༌། །གློ་བུར་འཆི་རྐྱེན་དྲག་པོས་གཏུགས་པའི་ཚེ། །ཡུན་དུ་མི་གནས་ངེས་པར་་འཆི་བས་ན། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་པ་སྟེ། སྒྲོན་མེ་ཞིག་ཐང་ཀ་རླུང་འཇམ་པོར་ལྡང་བའི་ནང་ན་གནས་པ་ལས། རེ་ཞིག་རླུང་རབ་ཏུ་དྲག་པོ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་འཆི་བ་ལྟར། རང་ཉིད་ཀྱང་མར་མེ་ལྟར་གཡོ་བའི་ཚེ་ལ། ཉིན་མཚན་འཁོར་མོའི་རླུང་འཇམ་པོས་བསྐྱོད་དེ་རྒས་ནས་མྱུར་དུ་འཆི་བའི་ལོང་ཡང་མེད་པར་རླུང་དྲག་པོ་ལྟ་བུའི་ནད་དམ་གནོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕྲོག་པར་འགྱུར་ངེས་པ་འདི་བསམ་དགོས་ཏེ། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པ་ལས། མར་མེའི་མེ་ལྕེ་ཤུགས་དྲག་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟའི། །ཚེ་འདི་སྐད་ཅིག་གནས་པའི་གདེང་ཡང་ཡོད་མ་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །དགུ་པ་ཐམས་ཅད་འདོར་བས་མི་རྟག་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་འགྲོ་དགོས་པས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་ནི། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཉེ་བར་་འབྲེལ་པའི་གཉེན། །གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་དབང་ཕྱུག་རིགས་བཟང་ཡང༌། །ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་གཅིག་པུ་འགྲོ་དགོས་ཤིང༌། །གང་གིས་མི་བསྟོངས་དཀར་ནག་རྗེ
Chinese
因此，有为法是坏灭之法。犹如老旧的城市一样，因无常之故。迅速地积聚圣法之宝藏啊！如此劝勉。以前，一个繁荣的城市，充满着人和民众，后来变得空虚，那时应该这样思考：唉呀！轮回的法，以前兴盛和繁荣的那些，最终都耗尽了。人们也仅仅剩下名字而已。例如，这就像我的身体，是由四大组成的房屋，用衣服和装饰的财富来美化，被各种各样的念头所装饰的人所居住的这个身体，也会坏灭和分离。只剩下残余的骨头。有些人会用我的名字来称呼，说那是他的骨头啊，应该从内心深处这样思考。 《亲友书》中说：身体最终像灰烬一样干燥，最终腐烂，最终是不干净的，没有精华，完全坏灭，腐烂，各自消散，请知晓这是具有消散之法的。如此说。第八，用比喻说明无常：当长久享受天界安乐之时，也像从梦中醒来一样，瞬间趋向死亡之时。犹如红风进入灯中一样。刹那无常，摇摆的自性，突然遭遇猛烈的死亡因缘之时。不能长久住留，必定会死亡，因此，现在就积聚圣法之宝藏啊！就像灯在平静的风中燃烧一样，一旦出现非常强烈的风，就像灯熄灭一样。自己也像灯一样摇曳的时候，日夜不停地被微风吹动，衰老后迅速死亡，甚至没有时间，就会被像狂风一样的疾病或伤害的因缘所夺走，必须这样思考。给弟子的信中说：就像灯的火焰被强风吹动一样，此生连瞬间存在的把握也没有。如此说。第九，因舍弃一切而无常：此外，因为必须舍弃一切而离去，所以也要思考无常。眷属和受用，关系亲密的亲友，容貌和青春，权势和高贵的种姓。一切都必须舍弃，独自离去，无论做什么都无法阻止，善恶的业。
English
Therefore, conditioned phenomena are subject to destruction. Like an old city, due to impermanence. Quickly accumulate the treasure of the sacred Dharma! Thus exhorted. Formerly, a prosperous city, filled with people and many inhabitants, later became empty, at that time one should contemplate thus: Alas! The phenomena of samsara, those that were previously flourishing and prosperous, eventually come to an end. People are merely left with their names. For example, just as this, my body, is a dwelling composed of the four elements, adorned with the wealth of clothes and ornaments, inhabited by beings who scatter various thoughts, this too will decay and separate. Only a remnant of bones will remain. Some people will refer to me by my name, saying, 'That is his bone,' one should contemplate this from the depths of one's heart. In the "Letter to a Friend" it says: The body eventually dries up like ashes, eventually rots, eventually is unclean, without essence, completely decaying, rotting, dispersing separately, know that it is of the nature of dispersing. Thus it is said. Eighth, impermanence by example: When one has enjoyed the bliss of the heavens for a long time, just as one awakens from a dream, one instantly turns towards death. Just as a red wind enters a lamp. Momentary impermanence, the nature of wavering, when suddenly confronted by violent causes of death. One cannot remain for long, one will certainly die, therefore, accumulate the treasure of the sacred Dharma right now! Just as a lamp remains in a calm breeze, when a very strong wind arises, it is like the lamp being extinguished. When one's own self is wavering like a lamp, being moved by the gentle breeze of day and night, growing old and dying quickly, without even time, one will surely be robbed by the causes of disease or harm like a strong wind, one must contemplate this. In the letter sent to the disciple it says: Just as the flame of a lamp is moved by a strong wind, there is no certainty that this life will last even for a moment. Thus it is said. Ninth, impermanence by abandoning everything: Furthermore, because one must abandon everything and depart, one must also contemplate impermanence. Retinue and possessions, close relatives and friends. Form and youth, power and noble lineage. Everything must be abandoned, one must depart alone, one cannot prevent it with anything, good and bad karma.
Tibetan
ས་འབྲང་བ། །དེ་ཚེ་ཆོས་ལས་སྐྱབས་གཞན་འགའ་མེད་ན། །དེང་དུ་བརྩོན་པས་ཅི་ཕྱིར་འདའ་མི་བྱེད། །འཆི་བའི་དུས་ན་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་འགྲོ་དགོས་ཏེ། ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་རྗེས་་སུ་འབྲང་ཞིང་ཆོས་ཁོ་ན་སྐྱབས་སུ་བཤད་དེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས། དུས་ཀྱིས་བསྙེན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་འགྱུར་ན། །ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་་དང་གཉེན་བཤེས་རྗེས་མི་འབྲང༌། །རྒྱལ་པོ་དག་ནི་གར་གནས་གར་འགྲོ་་ཡང༌། །ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང༌། །ཞེས་པ་དང༌། དཔལ་སྦྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འདྲེས་མའི་ལས་ཀྱིས་ལོང་སྤྱོད་ཚོལ་བྱེད་ཅིང༌། །བུ་དང་དེ་བཞིན་ཆུང་མ་གསོ་བར་བྱེད། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པ་འཆི་དུས་ན། །བུ་དང་ཆུང་མ་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱས་བླངས་པ་བཞིན། །བུ་དང་ཆུང་མ་དག་ཀྱང་འདོར་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་ འོང༌། །དེ་དག་དེ་ཚེ་བདག་གི་སྐལ་མི་ལེན། །ཕ་མ་སྤུན་ཟླ་བུ་དང་ཆུང་མ་ དང༌། །བྲན་དང་ནོར་དང་རྩ་ལག་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས། །ཤི་བའི་ཕྱི་བཞིན་དེ་དག་འགྲོ་བ་མེད། །ལས་རྣམས་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་བྱིས་པ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལས་མི་དགེ་བ་སྟོབས་ཆེར་བསགས་པ་རྣམས་ལ་སྔར་གྱི་བསད་པ་དེ་་དག་དང༌། གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུས་འཁོར་ཞིང་ཞགས་པས་ཁྲིད་པའི་སྣང་བ་་འབྱུང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཁ་བསྐམས་མིག་རྩ་ངན་ལ་སོགས། །སྔ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་སྣང་ནས། །གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་འཇིགས་འཇིགས་ལྟའི། །ཤ་ཚུགས་ཅན་གྱིས་བཟུང་གྱུར་ཅིང༌། །འཇིགས་ཆེན་ནད་ཀྱིས་་ཐེབས་གྱུར་པ། །རབ་ཏུ་ཉམ་ཐག་སྨོས་ཅི་དགོས། །སུ་ཞིག་འཇིགས་ཆེན་འདི་ལས་བདག །ལེགས་པར་སྐྱོབ་པ་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །བྲེད་ཤ་་ཐོན་པའི་མིག་བགྲད་ནས། །ཕྱོགས་བཞི་སྐྱབས་དག་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱབས་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ནས་ཀུན་དུ་ཡི་མུག་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཆོས་དྲན་ཡང་འཕྱིས་ཏེ་ཁྲིམས་ལས་འདས་པ་དག་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་ཆུད་པ་ན་སྐྱབས་འཚོལ་བ་དང་མཚུངས་པས། ད་ལྟ་ནས་དྲན་པར་བྱ་དགོས་པར། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཚེ་ལེ་ལོ་སྤངས་ཀྱང་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཅི་ཞིག་བྱ། །གློ་བུར་འཆི་བདག་འོངས་ནས་ནི། །ཀྱི་ཧུད་བཅོམ་ཞེས་སེམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཆོས་དགེ་བ་ཉིད་སྐྱབས་ཡིན་པར། དྲི་མ་མེད་པར་བྱིན་པས་ཞུས་པ་ལས། ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་འདི་དག་མ་གཏོགས་པར། །ཕ་དང་མ་་ཡང་ཁོ་མོའི་
Chinese
随之而来。那时，除了佛法之外没有其他的庇护，现在为何不精进修行呢？死亡之时，此生的任何显现都无法带来利益，必须离去。善恶业会紧随其后，只有佛法才是真正的庇护。如《教诫国王经》中所说：当国王被时间逼迫而离去时，财富、朋友和亲戚都不会跟随。无论国王身在何处，去往何方，业就像影子一样紧随其后。还有《胜施所问经》中说：通过混合的业来寻求享乐，养育儿子和妻子。当极度痛苦的死亡来临时，儿子和妻子都不能成为庇护。就像做了各种各样的业并获得果报一样，儿子和妻子也会被抛弃。自己独自承受痛苦，他们那时不会分担我的那份痛苦。父母、兄弟、儿子和妻子，仆人、财富和所有的财产，死后都不会随之而去，只有业会跟随，而可怜的人则独自离去。因此，对于那些积累了大量恶业的人来说，会显现出过去杀戮的景象，以及阎罗王的使者们带着绳索前来拘捕的情景。如《入菩萨行论》中所说：口干、眼眶深陷等等，从与先前不同的景象显现开始，阎罗王的使者，带着可怕的面容，手持武器前来抓捕。被巨大的疾病所击倒，极度痛苦，还用说什么呢？谁能从这巨大的恐惧中拯救我呢？惊恐万状，睁大眼睛，向四方寻求庇护。当看到四方都没有庇护时，那时就会完全沮丧。因此，即使那时想起佛法也已经太迟了，那些越过法律的人，当落入刽子手手中时才寻求庇护，这就像现在才想起要忆念一样。正如《入菩萨行论》中所说：那时即使放弃懒惰，也已经为时已晚，还能做什么呢？当死主突然降临时，会想：唉，我完了！因此，三宝和善法才是真正的庇护。如《无垢施所问经》中所说：除了这些具有功德者之外，父母也无法成为她的
English
Following after. At that time, if there is no other refuge than the Dharma, why not strive to practice diligently now? At the time of death, none of the appearances of this life can bring benefit and one must depart. The two, good and bad karma, will follow after, and only the Dharma is said to be the refuge. As it says in the Sutra of Advice to the King: When the king is urged by time to depart, wealth, friends, and relatives will not follow. Wherever the king dwells, wherever he goes, karma follows like a shadow. And in the Sutra Requested by Glorious Giving it says: Through mixed karma, one seeks enjoyment, and nourishes sons and wives. At the time of death, when one is in great suffering, sons and wives cannot become a refuge. Just as one has done and taken various kinds of karma, sons and wives will also be abandoned. One will come to experience suffering alone. At that time, they will not take my share. Parents, siblings, sons and wives, servants, wealth, and all possessions, after death, these do not go. Karma follows and the child goes. So it is said. At that time, for those who have accumulated great amounts of non-virtuous karma, there will appear the sights of those past killings, and the messengers of Yama circling around and leading them with lassos. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: Dry mouth, sunken eyes, and so forth, from the appearance of changing from before, the messengers of Yama, with fearful faces, are seized by those with fleshly forms. Struck by great disease, what need is there to say of being utterly exhausted? Who will save me well from this great fear? With eyes wide open in terror, one seeks refuge in the four directions. Having seen that there is no refuge in the four directions, one then becomes utterly despondent. So it is said. At that time, even remembering the Dharma is too late, and those who have transgressed the law are like seeking refuge when they have fallen into the hands of the executioner. Therefore, one must remember from now on. As it says in that very text: At that time, even if one abandons laziness, what is there to do when it is not the time? When the Lord of Death suddenly comes, one will think, "Alas, I am destroyed!" So it is said. Also, the Three Jewels and virtuous Dharma are the refuge. As it says in the Sutra Requested by Immaculate Giving: Other than these who possess qualities, even parents cannot be her