Tibetan
། །བསྐྱེད་རིམ་དང་ནི་བྲིས་སྐུ་གླེགས་བམ་སོགས། །དགེ་བའི་ཡུལ་ནས་གང་ཡང་རུང་ཞིག་ལ། །དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་མ་ཡེངས་མཉམ་པར་ གཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་སེམས་ནི་ལས་རུང་ཞིང༌། །གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་གར་གཏད་ཡུལ་ལ་ཟིན། །ཇི་ཙམ་བཞག་པ་དེ་ཙམ་མཉམ་པར་གནས། །ལུས་ངག་སེམས་ནི་དགའ་བདེས་ཁྱབ་པ་ན། །རྩེ་གཅིག་མི་གཡོའི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ ཡིན། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་དོན་ལ་བསླབ་པ་ནི། །ཕྱི་རོལ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་འདི་རྣམས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲ་ཞིང༌། །གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་པ་སྒྲ་བརྙན་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །མིག་ཡོར་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད། །སྣང་བས་སྟོང་སྟེ་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ངང༌། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་བདག་མེད་པས། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་པར་མཉམ་པ་བཞག །དེ་ཡིས་ཕྱི་རོལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་ཅིང༌། །གཟུང་དང་གཟུང་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས། །དེ་ནས་ནང་གི་སེམས་ལ་འདི་ལྟར་བརྟག །སྣ་ཚོགས་རྟོག་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ སེམས། །དགག་སྒྲུབ་བདེན་བརྫུན་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་སོགས། །ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཞིང་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ཁྱོད། །དང་པོ་གང་འོངས་ད་ལྟ་གང་ན་གནས། །ཐ་མ་གར་འགྲོ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཅི། །སྙམ་དུ་བརྟགས་ཚེ་འདི་ལྟར་མཐོང་པར་འགྱུར། །སེམས་ནི་དང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་སྟོང་ཞིང༌། ། བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མ་འགག་པས་སྟོང༌། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད། །འདས་པ་འགགས་ཤིང་མ་འོང་མ་སྐྱེས་ལ། །ད་ལྟ་མི་གནས་ཕྱི་ནང་གང་ནའང་མེད། །ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་ཤེས། །དེ་ཚེ་སེམས་ལ་གང་ཡང་མི་བསམ་པར། །ཆད་པ་ངལ་གསོ་བཞིན་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། །ཅི་ཡང་མི་བསམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་པོར། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་ལ་གཞག །དེ་ཡིས་ངར་འཛིན་གང་ཟག་བདག་མེད་ཅིང༌། །འཛིན་པའི་སེམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས། །དེ་ནས་ཟུང་འཇུག་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ཆུ་དང་ཆུ་ཟླ་བཞིན། །གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཁྲུལ་ན་ཡང༌། །གཉིས་མེད་ཤེས་པས་མྱ་ངན་འདས་ཞིར་འགྲོ། །དེ་བས་གཉིས་མེད་དོན་ལ་འདི་ལྟར་ བསླབ། །ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །དྲི་མེད་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་གཞག །དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་རྙོག་པ་རབ་ཞི་ཞིང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གནས། །རིག་དང་མངོན་ཤེས་ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་
Chinese
生起次第以及绘画佛像经书等， 从善妙之境中任何一种， 专注一境，不散乱地平等安住。 如是安住则心堪能， 不散于他处，所缘皆能把握。 安住多久，便能平等安住多久， 身语意为喜乐所遍及之时， 便成就专注不动的寂止。 此后修习胜观之义， 外境显有轮涅诸法， 以种种显现如梦如幻， 如影像、化身、声响、乾闼婆城， 如眼翳、阳焰般无有实义， 显现即空，于自性空之状态中， 一切如虚空般无有自性， 于无生、离戏中平等安住。 由此了知外境诸法无有自性， 能取与所取皆无自性。 此后如是观察内心的心， 种种分别念无有体性的心， 如破立、真假、苦乐、舍等， 游移于所缘，不可把握的你， 最初从何而来，现在位于何处， 最终往何而去，形状与颜色为何？ 如是观察之时，将如是见及： 心于最初，因生之因即空， 中间住与最后灭亦空， 无有颜色形状，体性不可把握， 过去已灭，未来未生， 现在不住，内外皆无， 了知如虚空般离戏。 彼时于心不作任何思虑， 如断绳般放松休息。 不作任何思虑，于作意者， 于一切二取皆无的平等状态中安住。 由此了知我执、补特伽罗无我， 了知能执之心无有自性。 此后双运本元之智慧， 显现与心二取不二如水与水中月， 执为二取则于有寂中迷乱， 以二取不二之智慧则趋入寂灭涅槃。 因此于二取不二之义如是修习， 诸法不生乃心之本性， 心之自性清净无垢， 于无垢、空明、离戏中安住。 由此烦恼垢染得以平息， 安住于无分别大智慧中， 明觉与神通，三摩地得以成就， 能取所取二取皆无
English
The generation stage, painted images, scriptures, and so on, From any virtuous object, Focus single-pointedly, without distraction, and abide equally. By abiding thus, the mind becomes workable, It does not stray elsewhere, it grasps the object to which it is directed. As long as you abide, you remain equally. When body, speech, and mind are pervaded by joy and bliss, Single-pointed, unwavering calm abiding is accomplished. Thereafter, to train in the meaning of insight, These outer appearances of existence, samsara and nirvana, all phenomena, With various appearances are like dreams and illusions, Like reflections, emanations, echoes, cities of gandharvas, Like cataracts and mirages, without essence. Appearance is empty, in the state of emptiness of self-nature, Everything is like the sky, without self, Abide equally in the unborn, free from elaboration. Thereby, external phenomena are without self, Grasper and grasped are understood to be without self-nature. Thereafter, examine the inner mind in this way: The mind with various thoughts, without essence, Such as negation and affirmation, truth and falsehood, happiness and suffering, equanimity, etc., That wanders to objects and cannot be grasped, you, Where did you come from in the beginning, where do you reside now? Where do you go in the end, what is your shape and color? When you examine in this way, you will see this: The mind is empty of the cause of arising in the beginning, Empty of abiding in the middle and ceasing in the end, Without color or shape, essence ungraspable, The past has ceased, the future has not arisen, The present does not abide, neither inside nor outside, Know it to be like the sky, free from elaboration. At that time, without thinking anything in the mind, Relax and let go as if cutting a rope. Without thinking anything, in the mind of the one who acts, Abide in the state of equality where all dualistic grasping is absent. Thereby, self-grasping, the self of the person, is without self, The mind that grasps is understood to be without self-nature. Thereafter, the coemergent, innate wisdom, The appearance and mind are non-dual, like water and the moon in water, Clinging to duality is confused in existence, By the wisdom of non-duality, one goes to peaceful nirvana. Therefore, train in the meaning of non-duality in this way: All phenomena are unborn, the essence of mind itself, The nature of mind is pure and without defilement, Abide in the stainless, empty-clear, free from elaboration. Thereby, the turbidity of afflictions is pacified, Abide in great non-conceptual wisdom, Clairvoyance and superknowledge, samadhi will be accomplished, Grasper and grasped are non-dual
Tibetan
མཐའ་བྲལ་དབུ་མ་རྟོགས། །དེ་ཚེ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡུལ་ནི་མི་དམིགས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱ་རྒྱུ་བྱེད་མཁན་མེད་པས་གདོད་མའི་ངང། །དྲི་མེད་རང་བཞིན་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །གཟུང་ཡུལ་མི་དམིགས་ཆུ་ཟླ་མིག་ཡོར་ལ། །འཛིན་མཁན་མ་དམིགས་གཡོ་མེད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ངང༌། ། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད། །འཛིན་མེད་ཡངས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྲུ་ཆེན་གྱིས། ། སྲིད་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་བརྒལ་བས་ན། །གཞི་བདེའི་སྟེང་དུ་བློ་བདེ་རྒྱུན་མི་འཆད། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཕྱིན། །གནས་པས་ཞི་གནས་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ལ། ། གསལ་བར་ལྷག་མཐོང་གཟུགས་སྐུ་སྣང་བ་ཉིད། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཚོགས་གཉིས་བསྐྱེད་རྫོགས་གྲུབ། །ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་བྱས་ ནས། །ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡི་ངང་ལ་གནས། །གང་ཚེ་གཟུང་འཛིན་དངོས་དང་དངོས་མེད་དུ། །བློ་ཡི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་པར། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དམིག་པ་མེད་པར་ཞི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གནས་སྐབས་གློ་བུར་ཀུན་རྟོག་དག་པ་ ན། །སྙོམས་འཇུག་དགུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་ཤེས་འགྲུབ། །ཏིང་འཛིན་གྲངས་མེད་གཟུགས་སྤྲིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་ས་འདོད་པའི་སེམས་གང་རྩེ་གཅིག་ པ། །དེ་ལས་རྟོག་དང་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དགའ་བདེའི་ཡན་ལག་བསམ་གཏན་དང་པོ་སྐྱེ། །དེ་ལས་རྟོག་མེད་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སེམས་གསལ་དགའ་བདེའི་རང་བཞིན་གཉིས་པ་སྐྱེ། །དེ་ལས་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དགའ་བདེས་བརླན་པའི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་སྐྱེ། །དེ་ལས་དགའ་བ་སྡུད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་བཅས་པ་སྐྱེ། །དེ་ལས་མཁའ་ལྟར་དག་ཅིང་དངས་པའི་སེམས། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་ཆོས་ཀུན་སེམས་ཉིད་སྤྲོས་པ་མེད། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་སྣང་སེམས་མི་དམིགས་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་ཡོད་མེད་སྤྲོས་ཀུན་བྲལ་བའི་སེམས། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཉོན་མོངས་སྤྲོས་པའི་སེམས། །རང་བཞིན་འགོག་པ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་མཐར་
Chinese
远离边见的正见生起时，彼时心如虚空一般，所缘不显现，自性离戏论。于无有能修与所修之法性中，因无有作者与所作，故于原始之状态中，是无垢自性清净之佛陀。所取境不显现，如水中月、眼翳，能取者不显现，无动摇，离偏袒。显现与心识二者无别，处于出离之状态。 深寂离戏光明无为法，如甘露般之法性已领悟。以无执广大之禅定大船，渡过三有轮回之大海，于安乐之基础上，恒常获得安乐，到达自性大圆满之状态。安住于寂止法身空性中。 明朗为胜观色身显现之自性，方便与智慧二资粮生起圆满。生起胜观证悟之智慧 后，以寂止安住于彼之状态中。何时能取与所取，有实与无实，心之行相皆不住之时，彼时法界与智慧无二无别，心与心所无有目标而寂灭。于自性本来清净之心性中，暂时之偶发分别念清净 时，成就九次第定与神变神通。无量禅定化为庄严云。随心所欲之心，心不散乱 者，由此生起寻伺之禅定。生起具足喜乐支分之初禅。由此生起无寻有伺之禅定，生起心明乐之自性之二禅。由此生起无寻无伺之禅定，生起喜乐润泽之三禅。由此生起舍弃喜乐之禅定，生起具足四禅利益支分之禅定。由此生起如虚空般清净澄澈之心，获得虚空无边处。由此一切法皆是心，无有戏论，获得识无边处。由此显现与心识不显现，远离戏论，成就无所有处。由此有无一切戏论皆远离之心，成就非有非无处。由此种种烦恼戏论之心，获得自性止息寂灭。如是最终
English
When the correct view that is free from extremes arises, at that time the mind is like the sky, the object of focus does not appear, and the nature is free from elaboration. In the Dharma nature where there is no meditator or object of meditation, because there is no doer or deed, in the original state, it is the stainless, naturally pure Buddha. The object of grasping does not appear, like the moon in water or an eye disease, the grasper does not appear, unwavering, free from bias. Appearance and mind are inseparable, in a state of transcendence. Profound, peaceful, free from elaboration, luminous, unconditioned Dharma, the Dharma nature like nectar is understood. With the great ship of ungrasping, vast Samadhi, crossing the ocean of the three realms, on the basis of bliss, constant bliss is obtained, reaching the state of the Great Perfection of self-nature. Abiding in the emptiness of the Dharma body of peaceful abiding. Clarity is the nature of the appearance of the form body of insight, the two accumulations of skillful means and wisdom arise and are perfected. Having generated the wisdom of insight realization , with peaceful abiding, abide in that state. When the grasper and the grasped, real and unreal, the aspects of the mind do not abide, at that time the Dharmadhatu and wisdom are inseparable, the mind and mental events are extinguished without an object. In the mind-essence that is naturally pure from the beginning, when temporary, adventitious thoughts are purified , the nine successive abidings and miraculous powers are accomplished. Countless Samadhis transform into clouds of splendor. The mind that desires its own ground, the mind that is one-pointed , from this arises the Samadhi of investigation and analysis. The first Dhyana, which possesses the limbs of joy and bliss, arises. From this arises the Samadhi of no investigation but analysis, the second Dhyana, which is the nature of clear mind and bliss, arises. From this arises the Samadhi of no investigation and no analysis, the third Dhyana, which is moistened with joy and bliss, arises. From this arises the Samadhi of abandoning joy and bliss, the fourth Dhyana, which possesses the benefits and limbs, arises. From this arises a mind that is as pure and clear as the sky, the sphere of infinite space is obtained. From this, all Dharmas are mind, without elaboration, the sphere of infinite consciousness is obtained. From this, appearance and mind do not appear, free from elaboration, the sphere of nothingness is accomplished. From this, the mind that is free from all elaboration of existence and non-existence, the sphere of neither existence nor non-existence is accomplished. From this, the mind of various afflictions and elaborations, the cessation of self-nature, peace, is obtained. Thus, in the end