Tibetan
ར་གོད་ལེགས་ཉེས་མེད། །དེ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་ཡང་དོན་མེད་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་ནན་ཏན་མཛོད། ། གང་ལ་བརྩོན་པའི་རང་བཞིན་དགེ་ལ་སྤྲོ། །དེ་ལ་དགེ་ཆོས་མི་ཟད་སྤྲིན་བཞིན་འདུ། །དྲི་ཞིམ་པདྨའི་ཚལ་དུ་བུང་བ་བཞིན། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གང་ལེ་ལོ་གསུམ། །བྱ་བ་ངན་ཞེན་སྒྱིད་ལུག་བདག་ཉིད་བརྙས། །ལེགས་པ་མི་འགྲུབ་ཉེས་ཀུན་འབྱུང་བའི་གཞི། །ཕུན་ཚོགས་ཉམས་ལ་རྒུད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བསྟོད་ཅིང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་མི་ཡི་བསམ་པ་འགྲུབ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་ཡོན་ཏན་ཚོགས་འཕེལ་ཞིང༌། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པ་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་དགེ་ཆོས་མཆོག་རྣམས་དང༌། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་ནི་གང་ཡིན་པ། ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །མི་དགེ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར། །འབད་རྩོལ་བརྩོན་པས་ཡང་དག་གནས་པར་བྱ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། ། ཆེས་ཆེར་གོང་དུ་ཡང་དག་འགྲོར་ཡོད་པས། །དེ་སྲིད་མི་ངལ་འབད་པས་བརྩོན་འགྲུབ་བརྩམ། །བསམ་གཏན་འདོད་པས་རྣམས་གཡེང་འདུ་འཛི་སྤང༌། །ཡུལ་གྱི་དགའ་བ་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་འདྲ་ཞིང༌། །གློག་ལྟར་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ ཏེ། །ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་ཁང་བཟང་འདྲ། །ནམ་ཡང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་དེ་སྤངས་ཏེ། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཞི་བའི་ནགས་འདབ་བསྟེན། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་ཀྲོལ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །བསག་དང་བསྲུང་དང་ཚོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང༌། ། ཁེངས་དང་སྲེད་དང་འཇུགས་པས་སེར་སྣ་འཕེལ། །ངན་འགྲོར་འཁྲིད་ཅིང་བདེ་འགྲོའི་ལམ་འགོག་པས། །འདོད་པ་ཆུང་དང་ཆོག་ཤེས་ལྡན་པར་བྱ། །ལུས་རྨ་ཇི་སྙེད་སྡུག་བསྔལ་ཁྱབ་པ་ལྟར། །ནོར་མང་ཇི་སྙེད་སྡུག་བསྔལ་དེ་བས་མང༌། །ཡོ་བྱད་བསྙུངས་རྣམས་བདེ་བ་མཐའ་ཡས་ཏེ། །འཚེ་བ་ཉུང་ཞིང་དགྲ་རྐུན་འཇིགས་པ་མེད། །ཀུན་གྱིས་བསྟོད་ཅིང་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་གནས། །བྱ་བ་ཉུང་ཞིང་སེམས་ལས་ཆུང་བས་ན། །རྟག་ཏུ་འདོད་པ་ཆུང་ལ་བསླབ་པར་བྱ། །བྱིས་དང་འགྲོགས་པའི་ཉེས་པ་ཚད་མེད་དེ། །སྡིག་པ་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་ངང་གིས་འགོ ། དགེ་བ་འགྲིབ་ཅིང་རྩོད་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ། །བྱས་པ་མི་གཟོན་མ་ཡང་མགུ་བར་དཀའ། །དོན་མེད་བྱ་བ་མང་ཞིང་འདུ་འཛིས་གཡེང༌། །མེ་དང་སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་ཁྲོད་འདྲ་བའི། །བྱིས་པ་རྣམས་ལས་ཐག་རིང་འབྱོལ་བར་བྱ། །ཇི་སྲིད་སེམས་ལ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་སླུ་བས་ན། །དབེན་པའི་ནགས་སུ་སྤྲོ་བས་གནས་པར་བྱ། །ཇི་སྲིད་སྐྱེས་བུ་བཞི་ཡིས་བཏེགས་པའི་ལུས། །ངུད་མོའི་སྒྲ་དང་བཅས་པར་མ་གྱུར་བར། །བདག་ནི་ཞི་བའི་དགོན་པར་རབ་ཕྱོགས་ཏེ། །ལུས་སེམས་འདུ་འཛིའི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱ། །ནགས་ནི་ཆུ་གཙང་མེ་ཏོག་འབྲས་མང་ཞིང༌། །བྲག་རིའི་ཕུག་དང་རྡོ་ལེབ་ཁང་བཟངས་ མང༌། །དུད་པའི་ལྗོན་ཤིང་གྲིབ་མས་བརྒྱན་པའི་ཁྲོད། །བྱ་དང་རི་དགས་མང་པོ་གར་བྱེད་ཅིང༌། །ཆུ་འགྲམ་མེ་ཏོག་བུང་བ་གླུ་ལེན་མཛེས། །སྤོས་དང་སྨན་སོགས་དྲི་ཞིམ་ངད་ལྡང་ཞིང༌། །དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་བསམ་གཏན་ངང་གིས་འཕེལ། །དུས་བཞིར་དགའ་བས་པདྨའི་མཚོ་འདྲ་ཞིང༌། །སོ་ག་དབྱར་དང་སྟོན་དུས་དགུན་དང་དཔྱིད། །རིམ་གྱིས་འགྱུར་བས་མི་རྟག་སྐྱོ་ཤས་འཕེལ། །དུར་ཁྲོད་རུས་པ་འཐོར་བའི་ཚུལ་མཐོང་ནས། །བདག་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་འདྲའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །སོ་སོར་འགྱེས་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར། །འདུས་བྱས་སྙིང་པོ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ལ། །དགའ་བའི་བློ་གྲོས་གང་ཡིན་རིང་དུ་བྱེད། །རྩོད་དང་ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་རྟག་ཞི་བས། །རང་གི་སེམས་ནི་ལས་རུང་བདེ་བ་འཐོབ། །དེ་འདྲའི་ནགས་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས། །སྲིད་ལ་སྐྱོ་བས་དགོན་པར་རབ་ཕྱོགས་ཏེ། །གོམ་པ་བདུན་ཙམ་བོར་བའི་བསོད་ནམས་ནི། །གང་གིས་བསྐལ་པ་གདྒཱའི་སངས་རྒྱས་ལ། །བསྐལ་པར་མཆོད་པའི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ཡིས། །སྔ་མའི་བསོད་ནམས་བརྒྱ་སྟོང་ཆར་མི་ཕོད། །དེ་ཕྱིར་ཞི་བའི་ནགས་འདབ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེར་ནི་སྟན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་རབ་བཅས་ནས། །རྩེ་གཅིག་སེམས་ལ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གཞག །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དོན་རབ་འབྱེད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་དམ་པ་བསྒྲུབ། །བསམ་གཏན་བཞི་དང་དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་བཞི། །ལམ་ལ་ཞུགས་དང་ཞུགས་ཟིན་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས། ། ཏིང་འཛེན་གསུམ་གྱི་མིང་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ། །དེས་ནི་འདོད་ཡོན་དགའ་བའི་སེམས་སྤོང་ཞིང༌། །རིག་དང་མངོན་ཤེས་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་འགྲུབ། །སྤྱན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སེམས་ལ་རང་དབང་བསྒྱུར། །ཤེས་རབ་གསུམ་སྟེ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ཉིད། །ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པས་ཉོན་མོངས་ཚོགས་སྤོང་ཞིང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གནས་ལུགས་རབ་ཤེས་ནས། །སྲིད་པའི་གྲོང་ལས་མྱ་ངན་འདས་ཞིར་འགྲོ། །སྣང་འདི་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན༌། །ངོ་བོ་མེད་ལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་དག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མཐོང་ནས་ནི། །མི་གནས་མཆོག་གི་གོ་འཕང་མྱུར་དུ
Chinese
好坏无有别，对此若作二取亦无义，于一切平等性中当精进。 于何勤奋自性乐于善，于彼善法无尽如云集，如蜂恋于香莲苑，彼之相违为何三懈怠，恶行耽执懒惰自卑贱，善事不成诸恶生之基，圆满衰损生起衰败故，具足精进之人世间赞，具足精进之人心愿成，具足精进之人功德聚增长，具足精进之人超脱诸忧苦，是故世间诸善妙法及，超脱世间之道为何，有漏无漏诸法中，为舍不善而行善，当以勤勉精进住于正，乃至未得证菩提。 尤于增上生道有，故当不倦勤精进，欲修禅定舍散乱，外境之乐如秋云，如电不稳动摇性 也，受用无常如幻楼，何时亦不可信当舍弃，速当依止寂静之林苑，诸欲乃是生苦之因，积聚守护寻觅而受苦， 以骄慢贪欲耽著而增悭吝，引至恶趣阻挡善趣道，故当少欲知足，身如伤口遍布痛苦般，财多如伤口痛苦更甚，器用简朴安乐无边，损害少且无有盗贼怖，众人赞叹安住圣者道，所作少且心力弱故，当恒常修习少欲，与孩童交往过患无量，罪业增长不善自生起 ， 善法衰减诤讼烦恼生，所作不铭记母亲亦难悦，无义之事多且为愦闹所扰，如火如蛇如猛兽之中，当远离诸孩童，乃至未得心之稳固，外境之
English
There is no difference between good and bad. It is meaningless to be attached to duality. Strive diligently in the state of equality of all things. The very nature of diligence is to rejoice in virtue. In that, inexhaustible virtuous Dharma gathers like clouds. Like a bee in a fragrant lotus garden, what are the three opposing factors? Attachment to bad deeds, laziness, and self-deprecation. Good deeds are not accomplished, and all evils arise from this foundation. Perfection diminishes, and decline arises. Those who possess diligence are praised by the world. Those who possess diligence fulfill their wishes. Those who possess diligence increase their accumulation of qualities. Those who possess diligence transcend suffering. Therefore, all the excellent virtues of the world, and whatever is the path beyond the world, in the Dharma with and without outflows, in order to abandon non-virtue and practice virtue, one should abide correctly with effort and diligence, until enlightenment is attained. Especially in the path of higher realms, therefore, one should diligently strive without weariness. Those who desire meditation should abandon distraction and busyness. The pleasures of external objects are like autumn clouds, unstable and wavering like lightning. Also, possessions are impermanent like illusory mansions. Since they can never be trusted, abandon them and quickly rely on the peaceful forest groves. Desires are the cause of suffering, and one suffers from accumulating, protecting, and seeking them. Arrogance, greed, and attachment increase miserliness, leading to lower realms and blocking the path to higher realms. Therefore, one should be content with little desire. Just as the body is covered with wounds and suffering, the more wealth, the more suffering. Simple possessions bring limitless happiness, with little harm and no fear of thieves. Everyone praises and abides on the path of the noble ones. Because one does little and has little mental effort, one should always train in having few desires. The faults of associating with children are immeasurable. Sins increase, and non-virtue arises naturally. , Virtue diminishes, and strife and afflictions arise. What is done is not remembered, and even one's mother is difficult to please. There are many meaningless activities, and one is disturbed by noise. Like being among fire, snakes, and wild animals, one should stay far away from children. Until one gains stability of mind, external objects
Chinese
以其极度欺骗之故，当于寂静之森林中欢喜而住。乃至此由四人抬举之身，未发出呜咽之声前，我当完全趋向寂静之寺庙，身心战胜纷扰之敌。森林清泉鲜花果实繁多，岩山洞穴石板房舍众多，烟雾缭绕之树荫装饰之中，鸟兽众多嬉戏，水边鲜花蜜蜂歌唱美丽，香料药物等香气芬芳，寂静宜人，禅定自然增长，四季喜悦犹如莲花之湖，寒暑夏秋冬春，次第变化，增长无常之忧伤。见坟场骸骨散落之状，我之身体亦具如是之自性，将见为各自离散之法性。对于无有实义之有为轮回，远离任何贪恋之智。无有争斗与烦恼且恒常寂静，自心堪能获得安乐。如是之森林为诸佛所赞叹，厌离有为趋向寂静之寺庙，舍弃七步之功德，何人于恒河沙数之佛陀，以劫供养之功德聚，亦不能胜过前者百千之功德。是故当依止寂静之森林，于彼处垫上跏趺坐，一心不移平等安住。孩童了知受用之义，如来亦成就殊胜之禅定。四禅以及四无色定，入道以及已入道之圣者们，当知晓三摩地之三名。由此舍弃贪恋欲乐之心，证得明与神通三摩地，眼与神通自在调伏自心。三种智慧即闻思修，成就胜观而舍弃烦恼之聚，如实了知法与法性之实相，从有为之城走向寂灭涅槃。此显现本初未生如影像，本体无有而显现种种，见自性清净之缘起后，速得不住之殊胜果位。
English
Because of its extreme deception, one should joyfully dwell in a secluded forest. Until this body, carried by four men, makes a sobbing sound, I shall completely turn towards a peaceful monastery, conquering the enemies of physical and mental distractions. The forest has clear springs, many flowers and fruits, numerous caves in rocky mountains and stone slab houses. In the midst of the smoky trees adorned with shade, many birds and wild animals dance, the flowers by the water and the bees sing beautifully. Spices and medicines emit fragrant scents, it is secluded and delightful, and meditation naturally increases. The four seasons are joyful like a lotus lake, with cold, heat, summer, autumn, winter, and spring, changing in sequence, increasing the sorrow of impermanence. Seeing the scattered bones in the charnel ground, my body also has such a nature, and will be seen as having the nature of separate dispersion. For the conditioned cycle of existence, which has no essence, one should abandon any wisdom of attachment. Without strife and afflictions, and always peaceful, one's own mind is able to attain happiness. Such a forest is praised by all the Buddhas.厭離有為趨向寂靜之寺廟，舍棄七步之功德，何人於恒河沙數之佛陀，以劫供養之功德聚，亦不能勝過前者百千之功德。Therefore, one should rely on the secluded forest, and there, sitting cross-legged on a cushion, one should remain unwavering and equanimous with a single-pointed mind. Children understand the meaning of enjoyment, and the Tathagatas also accomplish excellent meditation. The four meditations and the four formless absorptions, those who have entered the path and those who have already entered, the noble ones, should know the three names of samadhi. By this, abandoning the mind that delights in sensual pleasures, one attains knowledge and supernormal powers, and manifestly accomplishes samadhi. Eyes and miraculous powers freely subdue the mind. The three wisdoms, namely listening, contemplation, and meditation, by accomplishing insight, one abandons the accumulation of afflictions, and by truly knowing the reality of phenomena and their nature, one goes from the city of existence to peaceful nirvana. This appearance, primordially unborn, is like an image, its essence is without existence, yet various appearances arise. Having seen the interdependent origination of pure nature, one quickly attains the supreme state of non-abiding.