Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དྲིལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་དབྱིངས་དང་མཚམས་སྦྱར། མ་འོངས་པའི་དབྱིངས་དང་རྒྱ་བསྐྱེད། ད་ལྟར་གྱི་དབྱིངས་དང་ས་གཅིག་ལ་གནས་པ་ནི། རིག་པ་དབྱིངས་སུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་འབྲེལ་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདས་པའི་སྒྲོན་མ་རྣམས་ལ་སྣ་གཏད། མ་འོངས་པའི་སྒྲོན་མ་ལག་ཏུ་གཟུང༌། ད་ལྟར་གྱི་སྒྲོན་མ་རྣམས་ལ་གསལ་གདབ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཆོས་འབྱུང་སྒྲོན་མ་རང་དག་གི་ལྟ་བ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་འོད་རྣམས་ལ་ལམ་གཏོད། མ་འོངས་པའི་འོད་རྣམས་ལ་སེམས་གཞག །ད་ལྟར་གྱི་འོད་རྣམས་ལ་བློ་ཕབ་པ་ནི། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རྒྱས་ཐེབས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་རྟགས་ཚད་དུས་ངེས་འཆར་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། འོད་གསལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྟགས། ཏིང་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཚད། མི་གཡོ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཏིང་འཛིན་དང་པོ་ཅོག་གཞག་གིས། །སྐུ་གསུམ་རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །དོན་འདིས་མཆོག་ཏུ་ཉེ་བར་འགྱུར། །སྐུ་གསུམ་གོམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཉམས། །ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ཀུན་རིམ་གྱིས་བློ་ཡུལ་ལོ། །ཐོག་མ་ཏིང་འཛིན་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ། །དེ་དུས་རང་གི་ཤེས་པ་ལ། །སྔར་མ་མཐོང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བསམས་པ་མེད་པར་བློ་ལ་འཆར། །རང་གི་གདམས་པའི་ཐ་སྙད་ཚིག །མ་བཟུང་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་བཀྲ། །སྐྱེས་བུ་སྐལ་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་རོ་ཡིས་སེམས་རྒྱས་པས། །ལུས་ཀྱང་ཞག་ནི་དྲུག་བདུན་ན། །ཡོད་པ་དག་ནི་མི་ཚོར་ཞིང༌། །ས་ཡི་སྟེང་ལ་འཕགས་ནས་ནི། །བར་སྣང་དག་ལ་འགྲོ་བའི་ཉམས། །རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དུ་འབྱུང༌། །རིག་པ་བཅོས་མེད་མཁར་བཞག་ན། །རང་གིས་སྤྲུལ་སྐུ་དེ་ལྟར་འཐོབ། །དེ་འདས་རིག་པ་མ་འགྱུས་པས། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཉིད་ཀྱང༌། །རང་གི་ཤེས་པའི་རྒྱུན་དུ་ནི། །རང་སྣང་རྩོལ་བ་ཀུན་བྲལ་བར། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ལྟར་འབྱུང༌། །སྔར་མ་མཐོང་བའི་འོད་སྣང་ཡང༌། །དུམ་བུ་དུམ་བུས་སུས་མཐོང་བ། །འདི་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་སྦྱོང༌། །སྐལ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་རིགས་ལྡན་དེའི། །ཤེས་པ་རང་གསལ་ཉམས་རེ་གསལ། །རང་གསལ་བློ་ལ་ལ་གོམས་པ་ཡིས། །ནང་གསལ་འགྱུ་ཡིད་ཕྱིར་མི་འཆོར། །དངོས་པོའི་རྗེས་
Chinese
叫做“者”，是把三时融入平等性中的瑜伽士。与过去之界限相连，将未来之界限扩大，安住于现在之界的同一处，这叫做智慧融入界中，是说本来就与三时平等性相连。将过去的明灯作为目标，将未来的明灯握在手中，为现在的明灯增添光明，这是空性法界明灯自清净的见解，是说本来就显现于三时平等性中。为过去的明灯开辟道路，将未来的明灯置于心中，将现在的明灯融入智慧，这叫做一切显现都自然圆满，是说本来就与三时平等性无有聚散。第三，从那之中，关于征相、量度、时间确定、显现方式有三种：光明三身的征相，禅定任运成就的量度，不动等持的时间。第一种是：又是从那之中说：以最初的禅定跏趺坐，次第串习三身，以事物自性的瑜伽，以此意义最为接近。串习三身的禅定体验，不是一下子产生的，这些都是次第进入智慧的境地。最初获得禅定化身，那时在自己的觉性中，以前没有见过的法，不作意地显现在智慧中。自己传承的术语词句，不执取也清晰地显现在心中。对于具有善缘的补特伽罗，以法的滋味增长心，身体在六七天中，也不觉得存在，从地上升起，有在空中行走的感觉，成为自己的行境。如果将无造作的觉性安置在城堡中，自己就能那样获得化身。那之后，觉性不改变，报身也同样，在自己的觉性相续中，自然显现，远离一切勤作，这样体验。以前没有见过的光芒，一点一点地被谁看见？这也是修习报身。具有善缘的瑜伽士，具有种姓者的觉性自明，体验越来越清晰。自明逐渐习惯于智慧，内在的明晰，动摇的意念不会外散，事物的痕迹
English
It is called "the one," which is the yogi who integrates the three times into equality. Connecting with the realm of the past, expanding the realm of the future, and abiding in the same place as the realm of the present, this is called wisdom entering the realm, which means that it is inherently connected with the equality of the three times. Taking the lamps of the past as the goal, holding the lamps of the future in hand, and adding light to the lamps of the present, this is the view of the self-purification of the empty Dharma realm lamp, which means that it inherently appears in the equality of the three times. Opening the path for the lights of the past, placing the lights of the future in the heart, and integrating the lights of the present into wisdom, this is called all appearances being naturally perfected, which means that it is inherently inseparable from the equality of the three times. Third, from that, there are three aspects regarding signs, measures, time determination, and modes of appearance: the signs of the clear light three bodies, the measure of spontaneous accomplishment of samadhi, and the time of unwavering equipoise. The first is: Again, from that it says: With the first samadhi, the lotus posture, gradually becoming familiar with the three bodies, with the yoga of the nature of things, this meaning becomes most intimate. The experience of samadhi of becoming familiar with the three bodies is not produced all at once, all of these gradually enter the realm of wisdom. Initially obtaining the nirmanakaya of samadhi, at that time in one's own awareness, dharmas that have not been seen before appear in wisdom without intention. The terms and words of one's own lineage, without grasping, also clearly appear in the mind. For the fortunate individual, the mind is increased by the taste of Dharma, and the body, even in six or seven days, does not feel its existence, rising from the ground, there is a feeling of walking in the sky, becoming one's own field of activity. If one places the un fabricated awareness in a castle, one can obtain the nirmanakaya in that way. After that, the awareness does not change, and the sambhogakaya is also the same, in the continuum of one's own awareness, naturally appearing, free from all effort, experiencing it in this way. The light that has not been seen before, who sees it piece by piece? This is also practicing the sambhogakaya. The fortunate yogi, the awareness of the one with lineage is self-luminous, the experience becomes clearer and clearer. Self-luminosity gradually becomes accustomed to wisdom, the inner clarity, the wavering mind does not scatter outwards, the traces of things
Tibetan
སུ་སེམས་མི་འབྲང༌། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་བློར་མི་སྣང༌། །འདིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཐོབ། །དེ་ནས་རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཅོག་གཞག་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །ཡེངས་པ་མེད་པར་མཉམ་བཞག་པས། །ཡང་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཏིང་འཛིན་སྣང༌། །དེ་དུས་ཤེས་པ་གཏིང་ནས་གསལ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་མངོན་དུ་སྤྱོད། །སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཚད་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་པ་རྣོ་ལ་མྱུར་བ་ཡིས། །སྔར་མ་མཐོང་བའི་སངས་རྒྱས་མཐོང༌། །འདི་ཡིས་དེ་དུས་མི་རྣམས་ནི། །བརྒྱ་སྟོང་བྱེ་བ་བློ་ལ་སྣང༌། །ལུས་ཀྱི་སྔར་མ་བྱས་པ་ཡི། །ཤེས་པ་མེད་པའི་བཟོ་རྣམས་དང༌། །སྒྱུ་རྩལ་རྣམས་དང་ཡི་གེ་དང༌། །བརྡ་དང་སྐད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། །ཇི་ལྟར་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཡི། །འདི་ཀུན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་རླུང་གི །སྒྲ་ཡང་འདི་ཡིས་རང་དབང་ཐོབ། །མདོར་ན་མངོན་ཤེས་དྲུག་རྣམས་ཀྱང༌། །སྐལ་དང་ལྡན་པ་འདིས་ཐོབ་སྟེ། །རང་དང་ཕ་རོལ་དོན་རྣམས་ནི། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཡིས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཏིང་་འཛིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཚད་ནི། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐུ་གསུམ་རང་བྱུང་དགོངས་པ་ནི། །མདོར་ན་འདི་ལྟར་ཉམས་ཚད་རྙེད། །སྤྲུལ་པ་སྐུ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། །སྔར་མེད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེ། །འདི་དུས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཤེས་པའི་ཉམས། །ལོངས་སྐུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ། །ཟག་མེད་སྟོང་པ་ཐིག་ལེའི་སྐུ། །རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་ཤར་ཚེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་འདིས་ཐོབ་བོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་མི་གཡོ་མཉམ་གཞག་གི་དུས་ལ་གཉིས་ཏེ། འོད་གསལ་མངོན་དུ་སྣང་བའི་དུས་དང༌། གདམས་ངག་བྱུང་ས་འདེབས་པའི་དུས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་དབང་དུ་གྱུར་ནས། རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པའི་ཚེ། དགོངས་པ་བདེན་མཐོང་གི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ཐད་དུ་ཤར་ཏེ། ཉམས་ཀྱི་ས་བོན་འཕེལ་བའི་ཚེ། རིག་པ་ཉིད་སྲང་ལ་ཐེབས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཟད་ནས། །ཤེས་པ་རྣམས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཚེ། རིག་པའི་བྱུང་ས་འདེབས་པའི་དུས་སོ། །ཆོས་ཉིད་རྐྱེན་དང་བྲལ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གདལ་བའི་ཚེ། ཆོས་ཉིད་མ་བུ་མཉམ་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རང་གི་ལུས་གང་ཞིང་རྒྱས་ནས། སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཚེ། བརྟན་པ་རང་ཐོབ་ཀྱི་དུས་ཞེས་བྱ
Chinese
谁的心不跟随？世间之事心中不现。以此获得圆满受用。之后觉性于虚空，以大安住之姿态，无有散乱而入定，复现法身之禅定。彼时知识从深处明晰，于子嗣相续中显现而行用，是显现增长之量，以知识敏锐而迅速，得见往昔未见之佛。以此之时，人们心中显现百千俱胝。身体往昔未曾做过的，无知之工巧等，以及艺术等和文字，符号和语言及缘起等，如何往昔未见之，此等皆体验，地水火风之，声音亦以此获得自在。总之，六神通等，有缘者以此获得，自己和他人之事，此士夫将能成办。如是说。第二，禅定任运成就之量是，又于彼（处）云，三身任运生之意，总之如此获得体验之量。行用化身之瑜伽，往昔未有之大悲心，于自之相续中殊胜生起。此时获得化身之禅定。明晰而不分别之知识体验，名为报身之禅定。无漏空性明点之身，无勤任运而显现时，是法身之禅定。具瑜伽者以此获得。如是说。第三，无动摇等持之时有二，光明显现之时，和诀窍生起处安立之时。第一是，又于彼（处）云，显现一切皆成自在后，觉性显现而示现之时，名为见真谛之时。显现一切皆于自前显现，体验之种子增长之时，名为觉性本身衡量之时。士夫生起之力耗尽后，知识皆向内观看之时，是安立觉性生起之处之时。法性远离因缘而显现一切皆安乐广大之时，名为法性母子平等之时。诸佛之真性光芒，充满且增长自身，身显现正等觉之时，名为自得坚固之时
English
Whose mind does not follow? Worldly affairs do not appear in the mind. Through this, perfect enjoyment is attained. Then, awareness in the sky, with the posture of great abiding, without distraction, entering into samadhi, again the samadhi of the Dharmakaya appears. At that time, knowledge is clear from the depths, manifesting and acting in the lineage of descendants, it is the measure of the increase of appearances, with knowledge sharp and swift, one sees the Buddha unseen in the past. With this, at that time, a hundred thousand kotis appear in the minds of people. The crafts of the body that were never done before, the ignorant crafts, etc., and the arts, etc., and letters, symbols, language, and dependent origination, etc., how those unseen in the past, all these are experienced, and the sounds of earth, water, fire, and wind are also freely obtained through this. In short, the six superknowledges, etc., are obtained by those who are fortunate, and the affairs of oneself and others, this person will be able to accomplish. Thus it is said. Second, the measure of spontaneously accomplished samadhi is, again, in that (place) it is said, the meaning of the three kayas spontaneously born, in short, the measure of experience is obtained in this way. Practicing the yoga of the Nirmanakaya, unprecedented great compassion, arises supremely in one's own continuum. At this time, the samadhi of the Nirmanakaya is obtained. The experience of clear and non-conceptual knowledge is called the Sambhogakaya's samadhi. When the uncontaminated emptiness, the body of bindus, appears effortlessly and spontaneously, it is the samadhi of the Dharmakaya. The one endowed with yoga obtains this. Thus it is said. Third, there are two times of unwavering equipoise: the time when clear light manifestly appears, and the time when the source of the instructions is established. The first is, again, in that (place) it is said, when all appearances have become self-liberated, and when awareness is manifestly shown, it is called the time of seeing the truth. When all appearances arise in one's own presence, and when the seeds of experience increase, it is called the time when awareness itself is weighed. When the power of the arising of the person is exhausted, and when all knowledge looks inward, it is the time of establishing the place of arising of awareness. When the nature of reality is separated from conditions and all appearances are spread out in bliss, it is called the time of equality of the nature of reality, mother and child. When the rays of truth of the Buddhas fill and expand one's own body, and when the body manifestly attains enlightenment, it is called the time of self-attained stability.