Tibetan
། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བས་ང་མི་བསྒྲིབ། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བས་ང་བསྒྲིབས་ན། །སྒྲོན་མ་རྣམ་གཉིས་བརྫུན་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་གསང་སྔགས་དགོངས་པར་བསྟན། །ཅེས་སོ། །འདི་ནི་གསང་དོན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་གལ་པོ་ཆེ་ལ་རྔམས་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་པ་ལ་མི་སྐྲག་པར་བྱའོ། །སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་གདེང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བས་འཕྲང་བསལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གྲོལ་གྱི་གོ་དོན་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཡེ་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་རྒྱལ་ཨ་ཏི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདིར། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པས། ཉན་རང་ལྟར་སྤོང་བ་དང༌། སེམས་དཔའ་ལྟར་སྤོང་བ་དང༌། སྔགས་འོག་མ་བསྐྱེད་རིམ་ལྟར་བསྐྱུར་བ་དང༌། རྫོགས་རིམ་ལྟར་རང་ཞིར་གཏོང་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྤྱི་ལྟར་གཉེན་པོས་གདུལ་བ་དང༌། སེམས་སྡེ་ལྟར་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་དང༌། ཀློང་སྡེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་དག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཡེ་ཇི་བཞིན་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་མ་ཤེས་ན། སྤངས་པས་མི་སྤོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་དེ་སེམས་ཀྱིས་སྤོངས་ན། སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་གཉིས་རྫས་གཅིག་པས་དག་པར་མི་རུང་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤོང་ན་སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མ་མཐོང་བས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་དངོས་འགལ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་རུང་ལ། སྔ་མ་ཕྱི་མས་སྤངས་པ་མེད་དེ་འདས་མ་འོངས་རྫས་འགལ་བས། གཅིག་ཡོད་དུས་གཅིག་འགགས་ལ། དུས་མཉམ་ན་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བས་སྤང་བྱ་གཉེན་པོར་ཐལ་ལ། གཉེན་པོ་སྤང་བྱར་ཐལ་ཏེ། སེམས་རྒྱུན་གཅིག་དུས་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་དེ་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བ་ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སྤངས་པས་སྤོང་བའི་དུས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་ཏེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ན། །རྣལ་འབྱོར་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན། །དེ་ལས་དེ་ཉིད་རང་འབྱུང་བས། །སྤངས་པས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་སྦྱངས་པས་ཀྱང་ནི་མིན། །བསྒྱུར་བས་ཡང་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་མེད་་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་པར། །ཤེལ་གྱི་བྲག་གམ་གཡུ་རྡོ་བཞིན། །སྦྱང་ཞིང་བཞུ་བར་ནུས་པ་མིན། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་གནས་དག་ཏུ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་ཡིས་ནི་བརྟག །དེ་བཞིན་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱང་མིན། །མངོན་སུམ་ལྷག་མཐོང་མ་ཤེས་པར། །རི་རབ་རི་ཡི་
Chinese
。 迷惑的显现无法遮蔽我。如果迷惑的显现遮蔽了我，那么两种灯就会变成虚假的。这显示了密咒的意旨。如是说。这是密义虚空中的重要且威猛的口诀，因此不应害怕直接坦率地说出。第三个总义，以确信解脱为基础来清除障碍，有三点：普遍阐述自解脱的含义，分别解释本解脱的实相，详细阐述自解脱的意旨。第一点是：在此能确定从烦恼中解脱出来的道路，胜王阿底金刚藏中，由于烦恼未断而于本位清净，不像声闻缘觉那样断除，不像菩萨那样断除，不像下部密咒生起次第那样舍弃，不像圆满次第那样任其自灭，不像共同乘那样以对治来调伏，不像心部那样安住于自性，不像界部那样将彼作为法性而清净。为什么呢？如果不知道烦恼原本如是存在，那么断除也不能断除。如果烦恼被心断除，那么所断和能断二者本体相同，因此不能清净。如果以智慧断除，那么心没有见到智慧，智慧没有见到心，因此对于不能同时存在的对立事物，不能使用所断和能断的名称。先前和之后也不能断除，因为过去和未来本体相违。一个存在时，另一个就消失。如果同时存在，那么就会互相混淆，因此所断就会变成对治，对治就会变成所断，因为心流是同一个，时间是相同的。而且，从心本身产生烦恼，就像身体和影子一样，因此断除没有断除的时候。同样，也适用于修习等等。如日月交合经中说：如果未证悟如是性，瑜伽就像身体和影子。从彼处自生彼性，因此断除不是断除。同样，也不是通过修习。转变也不会改变。如果未证悟不变的精华，就像水晶岩石或玉石。无法修习和融化。自性清净的处所。与瑜伽相应的人才能观察。同样，也不是寂静。如果未了解显现殊胜胜观，就像须弥山一样。
English
. The illusion of appearance cannot obscure me. If the illusion of appearance obscures me, then the two lamps will become false. This shows the meaning of the secret mantra. Thus it is said. This is an important and powerful key to the secret meaning of the sphere, so one should not be afraid to speak directly and frankly. The third general meaning, clearing obstacles by establishing confidence in liberation, has three points: generally explaining the meaning of self-liberation, specifically explaining the reality of original liberation, and elaborating on the meaning of self-liberation. The first point is: In this path that definitely liberates from afflictions, the Victorious Ati Vajra Essence, since afflictions are not abandoned but are pure in their place, it is not like abandoning as in the case of Hearers and Solitary Realizers, not like abandoning as in the case of Bodhisattvas, not like abandoning as in the generation stage of lower mantras, not like letting it self-pacify as in the completion stage, not like taming with antidotes as in the general common vehicle, not like settling in its own way as in the Mind Section, not like making it the nature of reality as in the Space Section. Why is that? If one does not know that afflictions have always existed as they are, then abandoning cannot abandon. If afflictions are abandoned by the mind, then the abandoned and the abandoner are the same entity, so it cannot be purified. If one abandons with wisdom, then the mind has not seen wisdom, and wisdom has not seen the mind, so for contradictory things that cannot coexist, the names of abandoned and abandoner cannot be used. The former and the latter cannot abandon, because the past and the future are contradictory entities. When one exists, the other ceases. If they exist simultaneously, then they will interfere with each other, so the abandoned will become the antidote, and the antidote will become the abandoned, because the mind stream is the same and the time is the same. Moreover, afflictions arise from the mind itself, like the body and the shadow, so there is no time to abandon by abandoning. Similarly, it also applies to practice and so on. As it says in the Sun and Moon Union Sutra: If one does not realize suchness, yoga is like the body and the shadow. From that, that nature arises spontaneously, so abandoning is not abandoning. Similarly, it is not through practice either. Transformation will not change either. If one does not realize the unchanging essence, like a crystal rock or a jade stone. It is not possible to practice and melt. The place that is naturally pure. One who is endowed with yoga can observe. Similarly, it is not peace either. If one does not know manifest superior seeing, like Mount Meru.
Tibetan
རྒྱལ་པོ་བཞིན། །སུས་ཀྱང་གཞིག་པར་ནུས་པ་མིན། །གཉེན་པོ་ཡིས་ནི་གྲོལ་བ་མིན། །མ་བཙལ་རང་དག་མ་ཤེས་པར། །རྙོག་མ་སངས་འདོད་ཆུ་རྙོག་བཞིན། །ཕྱི་ཕྱིར་སངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དངས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་མིན། །རང་སྣང་ལྷུག་པ་མ་ཤེས་པར་ཐ་མལ་བླུན་པོའི་སྣང་བ་བཞིན། །མངོན་ཞེན་བཟློག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་རང་གིས་རང་གྲོལ་བའི་གནད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལའང་བློ་རིམ་པ་གཉིས་ལས། འབད་བཅས་རང་གྲོལ་ནི། ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་ལ་རང་སར་བཞག་པས་རང་སངས་སུ་ཁྲོལ་ཁྲོལ་སོང་བའི་ངང་ལ་འགྱུ་བ་གནས་དག་གི་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་མེད་དུ་རྩལ་སྦྱང་ངོ༌། །འབད་མེད་ནི། གང་སྐྱེས་དེས་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་རང་སངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལ་ལྟ་བའི་ཐབས་དེ་སྤང་མི་དགོས་པར་རང་བཞིན་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་སྟེ། བློ་རིམ་འདི་གཉིས་དང་པོའི་ཁྱད་དང༌། སྔ་ཕྱི་ལྟ་བུར་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་དག་བློ་རིམ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །འབད་བཅས་རྣམས་དང་འབད་མེད་དོ། །འབད་བཅས་རྣམས་ནི་རང་སར་གཞག །སྣང་བ་གོམས་པའི་ཚད་རྣམས་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་ཉིད། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་རང་ཤར་ཚེ། །རྐྱེན་དེས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དེ་དག་སྐྱེ་འགྱུར་ཡང༌། །རང་གཞག་རང་ས་ཉིད་དུ་འགྲོལ། །དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྣང་བའོ། །འབད་མེད་རྣམས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །རང་གིས་རང་གྲོལ་རང་ཉིད་ལ། །རང་ཀ་མ་ནི་རང་གྲོལ་བས། །ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་རྣམས་གཤོག་པ་དང༌། །རྡོ་ཡིས་རྡོ་རྣམས་གཅོག་པ་བཞིན། །རང་གི་གཉེན་པོ་རང་ཉིད་ཆེ། །རང་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པ་ཡིས། །འདི་ལྟར་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ། །མ་བཙལ་གཞག་པའི་དོན་རྣམས་རྙེད། །མ་བསྒོམས་པར་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱས། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་རིག །འདི་ཉིད་སུ་དང་ཕྲད་པ་དེ། །མཚམས་མེད་སྡིག་དང་ལྡན་པ་ཡང༌། །འདི་ཉིད་གོམས་པས་གྲོལ་བ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་མེད་ན་ར་ཀན། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཡེ་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡེ་ནས་གྲོལ་ཟིན་པས་ད་ལྟ་རང་གྲོལ་ཏེ་འབད་རྩོལ་གྱི་གཉེན་པོ་མི་དགོས་པར་བསྟན་པ། གནས་ལུགས་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བར་གདམས་པ། ངང་དུ་རང་སངས་གཞི་མེད་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་སོང་མ་མྱོང་བར་ལ་བཟླ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འབད་པས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། མ་རིག་པ་ཉིད་རང་བྱུང་བས། །འཁྲུལ་པ
Chinese
犹如国王一般，谁也无法摧毁。不是通过对治而解脱。如果不了知不寻自净，就像想要澄清浑浊的水一样，向外澄清是无法澄清的。即使澄清了，也不是其本性。如果不了知自显任运，就像平凡愚人的显现一样，执着就不会止息。因此，应当了知如水纹般自解脱的要点。对此也有两种次第的智慧。有勤自解脱是：对任何生起的烦恼进行识别，安住于自处，让其自然消散，在自然消散的状态中，于清净之境的意境，即自解脱大平等中，刹那也不散乱地修习。无勤是：任何生起之物都无法驻留，因为自消是法性。因此，不需要舍弃观察它的方法，而是自然而然地、不由自主地解脱。这两种智慧次第，犹如先后之别。正如其自身所说：这些是两种次第的智慧，有勤者和无勤者。有勤者安住于自处，对于串习显现的程度，当证悟清净的显现时，内外一切都不会由外缘所生。无论它们生起多少，安住于自处，自然解脱。因此，这是瑜伽士的显现。无勤者是这样的：自己解脱自己，自己本来就是自解脱的。就像用铁来削铁，用石头来击碎石头一样，自己最大的对治就是自己。通过证悟自性大圆满，无论如何串习，都能找到不寻自得的意义，无需修习也能增长大乐，自然而然地现量觉知。谁与此相遇，即使是具有无间罪之人，通过串习此法也能解脱，对此毫无疑问。如是说。第二，关于本来解脱之安住方式的详细解释，有三点：由于本来已经解脱，所以现在自然解脱，无需努力对治；教导不离该安住方式的自性；反复强调在自消的无根状态之外，从未去往他处。第一，如《摩尼宝鬘》中所说：不是通过努力而解脱，而是本来就安住于解脱之中。又说：由于无明本身是自生的，所以是错
English
Like a king, no one can destroy it. It is not liberated through antidotes. If you do not understand self-purification without searching, like wanting to clarify muddy water, clarifying it externally will not work. Even if it is clarified, it is not its nature. If you do not understand self-appearing spontaneously, like the appearance of ordinary fools, attachment will not cease. Therefore, one should understand the key point of self-liberation like water ripples. There are also two levels of wisdom in this. Self-liberation with effort is: identifying whatever afflictions arise, abiding in their own place, letting them naturally dissolve, and in the state of natural dissolution, in the intention of the pure realm, that is, self-liberation great equality, practicing without distraction for even a moment. Effortless is: whatever arises cannot stay, because self-dissolution is the nature of reality. Therefore, there is no need to abandon the method of observing it, but naturally and involuntarily liberate. These two levels of wisdom are like the difference between before and after. As it says in itself: These are two levels of wisdom, those with effort and those without effort. Those with effort abide in their own place, and for the extent of familiarizing with appearances, when the appearance of pure wisdom is realized, everything inside and outside will not be born from external causes. No matter how much they arise, abiding in their own place, they naturally liberate. Therefore, this is the appearance of a yogi. Those without effort are like this: one liberates oneself, and one is originally self-liberated. Just like using iron to cut iron, and using stone to break stone, one's own greatest antidote is oneself. Through realizing the self-nature great perfection, no matter how one familiarizes oneself, one can find the meaning of not searching and self-attaining, and great bliss can increase without practice, and one can directly realize naturally. Whoever encounters this, even if they are a person with heinous sins, can be liberated by familiarizing themselves with this, without any doubt. So it is said. Second, regarding the detailed explanation of the abiding mode of original liberation, there are three points: because one is originally liberated, one is now naturally liberated, without the need for effortful antidotes; teaching not to deviate from the self-nature of that abiding mode; repeatedly emphasizing that one has never gone elsewhere other than the rootless state of self-dissolution. First, as it says in the "String of Pearls": It is not liberated through effort, but originally abides in liberation. It also says: Because ignorance itself is self-born, it is mis-