Tibetan
མ་ཁྲོལ། སང་མ་སེང༌། འལ་མ་འོལ་གྱི་ཡོ་ལང་དུ་རྒྱ་ཕྱམ་ལ་བཏང་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ཀློང་དུ་རང་ཤར་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་རང་སྣང་ཆེ། །གཞན་ནས་བཙལ་བའི་གནས་མེད་དོ། །རང་གི་མཐུ་ཡིས་རང་རིག་པས། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གང་ནས་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་གནས་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །དེ་ཉིད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལ། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡི། །སྣང་བ་རང་བཞིན་བདེ་བའི་ཞིང༌། །འདི་ལ་སྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སྐུ། །སྐལ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཡིས་མཐོང༌། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། ཡུལ་ལ་རྐྱེན་རྟོག་རང་ཤར་ཚེ། །འདི་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་ཤེས་ན། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའམ། །རྨི་ལམ་དང་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །མི་རྟོག་གཟུགས་བརྙན་ཆེན་པོའི་ཉམས། །སུ་ཡི་རྒྱུད་ལ་ཤར་བ་དེ། །སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཐོག་བབས་སུ། །སྣང་རྐྱེན་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར་བར། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། །ཅེས་པ་དང༌། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཞིང་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སེམས། །ཐམས་ཅད་གནས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་ཐུགས། །ཐམས་ཅད་སྣང་བ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་སྐུ། །ཐམས་ཅད་གྲག་པ་འཁྲུལ་སྣང་ང་ཡི་གསུང༌། །མཐོང་བ་མ་འགགས་ང་ཡི་གཟུགས་ལྟར་སྣང༌། །ཐོས་པ་མ་འགགས་ང་ཡི་སྒྲ་ལྟར་གྲག །སྣོམ་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་དྲི་ལྟར་ཚོར། །མྱོང་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་རོ་ལྟར་གདངས། །ཚོར་བྱེད་མ་འགགས་ང་ཡི་ཡིད་ལྟར་མགྱོགས། །གསང་བའི་ཉོན་མོངས་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ང་ཡི་དུར་ས་ཡིན། །ཀུན་བྱེད་ང་ནི་སྣང་བ་རང་གསལ་ཆེ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཁྲུལ་སྣང་ལ་རང་སར་ཡན་དུ་བཅུག་པས་སླར་ལ་འཁྲུལ་མི་འགྲོའམ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐ་མལ་པས་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་གཞི་མེད་དུ་ཤེས་པས་བཅོས་བསླད་མེད་པར་རང་བབས་ལ་འཇོག་པས་མི་འཁྲུལ་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་འཁོར་བ་དེ་དག་ནི། རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་བཅིངས། །རང་བཞིན་མེད་ཤེས་གྲོལ་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བ་ནི་ནང་ཤེས་པ་ལ་བརྩི་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བ་འགའ་ཡང་མ་བྱས་པས། སྣང་བ་ཐད་སོར་བཞག་པས་ཆོག་སྟེ། ཏེ་ལོ་པས། སྣང་བས་མི་འཆིང་ཞེན་པས་འཆིང༌། །ཞེན་པ་ཆོད་ཅིག་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་གདམས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རང་གི་རིག་པ་དེ་རང་དངས་ཀྱི་ངང་ལ་འཇོག་པ་ཙམ་ལས། ཆེད་དུ་བཅོས་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད
Chinese
莫佐！桑玛僧！在阿拉奥的摇篮中，如果放任自流，普贤王如来的意旨就会自然显现于空性之中。空性第六品中说：一切众生的自显现是伟大的，从他处寻找是没有地方的。以自己的力量，自己的觉性，从三千世界任何地方，即使寻找它也找不到地方。一切世间的行境，就在那显现的自性中，谁也无法看见的，显现自性安乐的净土。于此修习的瑜伽士，能见到普贤王如来我的身，有缘者才能见到。又说：对境生起因缘念头时，如果知道这一切都是无自性的，那么一切显现都如幻如梦如影像。不分别大影像的体验，在谁的相续中生起，那么一切显现都如晴天霹雳般，显现因缘不生于相续中，就能获得不退转的禅定。又，无字法门中说：一切生起和错觉都是我的心，一切安住的错觉都是我的意，一切显现的错觉都是我的身，一切声响的错觉都是我的语，所见不间断如我的色相显现，所听不间断如我的声音响彻，所嗅不间断如我的气味被觉知，所尝不间断如我的味道被感受，所觉不间断如我的意念迅速，秘密的烦恼是我的神变，佛和众生是我的坟墓，造一切的我，是显现自明大光明。那么，将错觉放任自流，难道不会再次陷入错觉吗？答：普通众生执着于我而陷入错觉，但瑜伽士了知其无基，不加改造地安住于自性，就不会陷入错觉。如《摩尼宝鬘》中说：众生轮回的那些，是被自己的分别念业所束缚，了知无自性必定解脱。又，迷惑和解脱在于内识，外境的显现没有造成任何迷惑和解脱，所以直接安住于显现就足够了。如帝洛巴所教诫：显现不束缚，执着才束缚，那诺巴，断除执着吧！因此，安住于实相之义，就是将自己的觉性安住于自明的状态中，除此之外，不需要特意造作的见修行。
English
Do not release! Sangma Seng! In the cradle of Ala Ol, if left to its own, the intention of Samantabhadra will naturally appear in the emptiness. The sixth chapter of emptiness says: The self-appearance of all sentient beings is great, there is no place to seek from elsewhere. With one's own power, one's own awareness, from anywhere in the three thousand worlds, even if one seeks it, one cannot find a place. The realm of activity of all worlds is in the self-nature of that appearance, which no one can see, the pure land of appearance, self-nature bliss. The yogi who meditates on this can see the body of Samantabhadra, my body, and only those with merit can see it. It also says: When causal thoughts arise in the object, if one knows that all of this is without self-nature, then all appearances are like illusions, dreams, and reflections. The experience of the great non-conceptual image, in whose continuum it arises, then all appearances are like a thunderbolt, and if the causal conditions of appearance do not arise in the continuum, one will obtain irreversible samadhi. Moreover, the wordless Dharma says: All arising and delusion is my mind, all abiding delusion is my intention, all appearing delusion is my body, all sounding delusion is my speech, what is seen is uninterrupted like the appearance of my form, what is heard is uninterrupted like the sound of my voice resounding, what is smelled is uninterrupted like my scent being perceived, what is tasted is uninterrupted like my taste being felt, what is felt is uninterrupted like my mind being swift, secret afflictions are my miracles, Buddhas and sentient beings are my cemetery, the all-creating me is the great clear light of self-appearance. So, if delusion is left to its own, will it not fall into delusion again? Answer: Ordinary sentient beings are attached to self and fall into delusion, but yogis know that it is without foundation and abide in self-nature without modification, so they will not fall into delusion. As it is said in the "Mani Garland": Those sentient beings in samsara are bound by their own conceptual karma, and knowing selflessness will surely liberate them. Also, delusion and liberation depend on inner knowledge, and the appearance of external objects does not cause any delusion or liberation, so it is enough to abide directly in appearance. As Tilopa taught: Appearance does not bind, attachment binds, Naropa, cut off attachment! Therefore, abiding in the meaning of reality is simply abiding one's own awareness in a state of self-clarity, and apart from this, there is no need for deliberately fabricated views, practices, and conduct.