Chinese
将变为解脱。所谓解脱并非解除，而是虚空融入虚空，因其自性无所缘，故无有差别分。有缘现量证悟者，三界轮回无有名，是为断绝三有之命脉。如是说。第二，关于觉受增长之显现，分为二：略说为，由于对法界智慧不断串习，如外在法界显现中，智慧如线般无有间断地安住。内在，由于本初清净之空性法界与自显之智法界无二安住，光明母子交融，故显现觉受增长为多种多样。如《顿超妥噶》中说：觉受之显现增长者，智慧之颜色向外显现，向上竖立，光芒四射，种种明点于身相，于粗显之境中明现。如是说。广说为，所谓觉受增长，觉受有二，即觉知之觉受与显现之觉受。觉知之觉受中，有世间之觉知觉受，如以三摩地获得之乐受，心生贪执，喜爱歌舞等，以及希求之心等。以及出世间之觉知觉受，即空明无边之证悟程度，以及智慧之力量等。此等从初始至中间至终末，若能习惯，则会生起觉知之乐受、终末变化之觉受、以及显现之觉受三种。其中第一种是，身语要点约束，风心调柔，内在三摩地融入光明空性之中，觉知放松，于无有能取所取之广大乐受中，生起广大舒畅之感，然无有丝毫之贪执，此乃自性禅定要点到达所生。若是造作之修习中生起之乐受，则多为觉受变化，多会粗略地嬉戏或想要歌舞，从而走向贪执。而此乃乐受显现，然是获得自主之无有贪执之乐受，此乃造作修习与自性风融入之禅定之差别。终末变化之觉受，乃风觉受之显现部分，如萤火虫，如云，如烟，如雾气，如新月升起，如星辰升起，如黎明时分，有蓝色之显现等。
English
It will become liberation. Liberation is not about undoing, but about space merging into space, because its nature is without object, so there are no differentiated parts. Those fortunate enough to attain manifest realization, the three realms of samsara are without name, it is the severing of the life force of the three existences. Thus it is said. Secondly, regarding the appearance of increasing experiences, there are two aspects: Briefly stated, due to continuous practice of the wisdom of the dharmadhatu, just as in the external appearance of the dharmadhatu, wisdom abides uninterrupted like a thread. Internally, because the empty dharmadhatu of primordial purity and the wisdom dharmadhatu of self-display abide without duality, the clear light mother and child intermingle, so the appearance of experiences increases in various ways. As it says in the Thögal: The increase of experiential appearances is when the color of wisdom appears outwardly, standing upright, radiating light, and various bindus appear distinctly in the body. Thus it is said. Explaining in detail, the term "increasing experiences" refers to two types of experiences: the experience of knowing and the experience of appearance. Among the experiences of knowing, there are worldly experiences of knowing, such as the joy obtained through samadhi, attachment to the mind, fondness for singing and dancing, and desires. And there are transcendental experiences of knowing, such as the degree of realization of emptiness and clarity, free from extremes, and the power of wisdom. If one becomes accustomed to these from the beginning to the middle to the end, then three types of experiences will arise: the joyful experience of knowing, the experience of final transformation, and the experience of appearance. The first of these is when the body and speech are restrained at the key points, the wind and mind are subdued, and internally, samadhi merges into the clear light of emptiness. Awareness relaxes, and a vast and comfortable feeling of joy arises in the absence of grasping and being grasped, yet without the slightest attachment. This arises from reaching the key point of natural meditation. If joy arises from artificial practice, it is mostly a change of experience, and one tends to engage in crude play or want to sing and dance, thus leading to attachment. But this is the appearance of joy, yet it is the joy of obtaining autonomy without attachment, which is the difference between artificial practice and natural meditation where the wind merges. The experience of final transformation is the appearance aspect of the wind experience, such as fireflies, like clouds, like smoke, like mist, like the rising of the new moon, like the rising of stars, like the time of dawn, there is an appearance of blue, etc.
Tibetan
བུ་དང༌། ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་ཕྱི་ནང་ཟང་ཐལ་བར་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་བརྒྱད་དེ། འཆར་ནུབ་དང་གསལ་འགྲིབ་ཏུ་བྱུང་བས། མི་བརྟན་ཚུགས་མི་ཐུབ་འགྱུར་འགྲོ་བས་མཐར་འགྱུར་གྱི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རླུང་གཡོ་བའི་ཉམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་བྱར་ཡོད་དེ་རླུང་སེམས་དག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བའི་ཉམས་ནི། རིག་པའི་རང་གདངས་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་སྟེ། གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིར་སྣང་འཕེལ་ཞིང་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས། རང་གདངས་གཞི་ཐིམ་ལ་ནང་དུ་བཟློག་པས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཟད་དགོས་ཏེ། ལྷུན་གྲུབ་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་གསལ་དུ་རང་འོད་ཀྱི་ཀློང་ན་རིག་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ལ་ཡེ་བཞུགས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའོ། །དེས་ན་འདིར་སྣང་བའི་ཉམས་གཙོ་བ་སྟེ། ཤེས་ཉམས་ནི་བློ་ཡིན་པས་འགྱུར་ཞིང་ཚད་མི་ཐུབ་སྟེ་ཀུན་བརྟགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དྲན་བྱེད་ཐ་དད་པ་ཚུ་རོལ་གྱི་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཚོད་བྱེད་ན་སྤྲིན་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས་སྦས་སྐུངས་བྱེད་པའི་བྱ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་རྟོག་པའི་དུས་མེད་དེ་མཐོང་བ་རང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་སོ། །འདི་ནི་སྣང་བའི་ཉམས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཁ་དོག་གི་སྣང་བ་མཐོང་བས་འཁོར་བའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཕྱེད་གཟུང་བ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལས་འདས་ལ། དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐོང་བས་དེའི་སྟེང་དུ་འཛིན་པ་རྟོག་པའི་ཆའི་ཕྱེད་མེད་པ་སྟོང་ཆད་དུ་འཛིན་པ་ལོག་པས་འཁོར་བའི་ཆའི་སུམ་གཉིས་ལས་འདས་ལ། ཀུན་རྟོག་གཞི་གྲོ་རང་སངས་སུ་དག་པས་འཛིན་ཆའི་ཕྱེད་པ་སྣང་བ་རང་མཚན་དུ་འཛིན་པ་ལོག་པས། གཟུང་འཛིན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་སྣང་ཉམས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཁ་དོག་གི་སྣང་བ་དང༌། དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་གཉིས་སུ་འདུས་པའོ། །གོང་འཕེལ་ནི། སྣང་བ་དེ་དག་ཇེ་བཀྲ་ཇེ་ལེགས་ཇེ་མང་ལ་སོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་དག་ཚུལ་གྱིས་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། སྣང་ཚུལ་གྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཁོར་བའི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་ཚུལ་དང་སྦྱར་ན། སྣང་བ་དེ་ཡང་གྱེན་འགྲེང་དང༌། རྩིབས་ཤར་དང༌། གྲུ་ཆད་དང༌། དུམ་བུ་དང༌། སྣམ་བུའི་སྣང་བ་དང་ལྔ་རྫོགས་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཁ་དོག་ལ་དབང་ཐོབ་ནས། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཕྲག་དོང་ལྔ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བའི་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་ཏེ། བག་ལ་ཉལ་ཙམ་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད་པས་འཁོར་བའི་ཕྱེད་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནས་དྲ་བའི་རྣམ་པ་
Chinese
子啊，如太阳升起般内外通透的显现等共有八种，因有出现、隐没和明暗的变化，不稳定、无法持久、不断变化，最终被称为变化的体验，因为是风摇动的体验。这些是需要做的，因为需要清净风和心。显现的体验是，觉性的自光芒是大光明，暂时外在显现增长并达到顶点，自光芒融入基础并向内返回，因此外在光明必须耗尽，因为必须融入本自俱生原始清净的法界中。内在光明中，在自光的光芒中，觉性、身和智慧的宫殿中，本来安住于本自俱生大圆满中，没有迁变。因此，此处显现的体验是主要的，识体验是心，因此会变化且无法持久，因为是具有遍计所执、世俗的相，被能回忆的、不同的、此边的分别念所摄持。如果对此进行衡量，就像在云上设置界限并进行隐藏一样，没有领悟意义的时机，因为所见无法到达自身。这是显现的体验，因为见到五种智慧的颜色的显现，所以抓住轮回业的边缘的一半，超越了显现为境的现象。因为见到法界的显现，所以在其上执着，没有执着分别念的部分，错误地执着于空无，所以超越了轮回部分的的三分之二。因为遍计所执的基础自解脱为清净，所以执着部分的显现执着为自相是错误的。因此，称为能取所取人我和法我的无自性分别念。总之，显现体验都汇集为五种智慧的颜色的显现和法界的显现两种。增长是，那些显现变得越来越明亮、越来越美好、越来越多。对此，从清净的方式上总的显示，从显现的方式上分别解说，分为两种。第一种是，与从轮回的束缚中解脱的方式相结合，那些显现也以向上伸展、光芒四射、角落断裂、碎片和布匹的显现这五种圆满，从而获得五种智慧的颜色的自在，从贪欲、嗔恨、愚痴、我慢和嫉妒这五种显现中流动的束缚中解脱，除了习气之外什么都没有，因此确实超越了轮回的一半。之后是网状的形象
English
Son, like the sun rising, the appearance of being transparent inside and out, and so on, there are eight. Because there are appearances and disappearances, and brightness and dimness, they are unstable, unable to last, and constantly changing, so they are ultimately called the experiences of change, because they are the experiences of the wind moving. These are to be done, because the wind and mind need to be purified. The experience of appearance is that the self-radiance of awareness is great luminosity. Temporarily, the external appearance increases and reaches its peak. The self-radiance merges into the base and returns inward, so the external light must be exhausted, because it must merge into the spontaneously accomplished, primordially pure realm of reality. In the inner clarity, in the expanse of self-light, awareness, the palace of body and wisdom, is primordially abiding in the spontaneously accomplished great perfection, without change. Therefore, here the experience of appearance is the main one. The experience of knowledge is the mind, so it changes and cannot last, because it has the aspect of being completely conceptualized and conventional, and is held by the memories, differences, and conceptualizations of this side. If you try to measure this, it is like setting limits on the clouds and trying to hide them. There is no time to realize the meaning, because what is seen cannot reach oneself. This is the experience of appearance, because seeing the appearance of the colors of the five wisdoms, one grasps half of the edge of the karma of samsara, and transcends the phenomena that appear as objects. Because seeing the appearance of the realm of reality, one clings to it, without the part of clinging to conceptualization, and wrongly clings to emptiness, so one transcends two-thirds of the part of samsara. Because the basis of complete conceptualization is self-liberated into purity, it is wrong to cling to the appearance of the clinging part as its own characteristic. Therefore, it is called the non-self-nature conceptualization of the grasper and the grasped, the person and the dharma. In short, all the experiences of appearance are gathered into the appearance of the colors of the five wisdoms and the appearance of the realm of reality. Increase is when those appearances become brighter, more beautiful, and more numerous. In this regard, the general explanation is from the way of purification, and the specific explanation is from the way of appearance, divided into two. The first is, combined with the way of liberation from the bonds of samsara, those appearances are also perfected by the five appearances of stretching upwards, radiating light, breaking corners, fragments, and cloths, thereby gaining mastery over the colors of the five wisdoms, and being liberated from the bonds of the five manifest flows of desire, hatred, ignorance, pride, and jealousy. There is nothing but habit, so one has indeed transcended half of samsara. After that, there is the image of a net.