Tibetan
དང༌། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ནང་དུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་མྱོང་བ་ཅེས་པའི་སྣང་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཉེ་བར་མཇལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པའི་རིག་པ་དང་དེའི་སྣང་ཡུལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ན་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་མྱོང་བའི་ངེས་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཐམས་ཅད་ལས་ནི་སེམས་བསྡུས་ནས། །ནང་གི་བདག་ཉིད་གཡོ་མེད་པར། །གནས་ནའང་མིག་གིས་གཟུགས་དག་ནི། །མཐོང་བའི་བློ་དེ་དབང་སྐྱེས་ཡིན། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་དབྱིངས་ལ་འཇལ་བའི་མངོན་སུམ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་སྙིང་ག་ན་ཡོད་པར་ངེས་ཏེ། དེའི་རང་གདངས་སྙིང་ནས་མིག་ཏུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་མཇལ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་གཉིས་ལས་འདི་ནི་འདས་པའི་མངོན་སུམ་མོ། །འདས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་ཤེས་པ་གཙོ་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ངེས་པ་དང༌། གནད་གཏེམས་པ་མཐོང་བ་གཙོ་བ་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ལས། འདི་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོས་གཟུང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་པ་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ལ་བཞི་ལས། འཁོར་བ་ལ་ཆོས། མྱང་འདས་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་ལ་ཆོས། སྟོང་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གནད་མེད་པས་མི་གྲོལ་བ་ལ་ཆོས། ཡོད་པས་གྲོལ་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་འདི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དབྱིངས་ལ་ཆོས། རིག་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་དུ་འདོད་པའོ། །མངོན་པ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དངོས་སུ་བལྟར་ཡོད་པའོ། །དེའང་ཡིད་དཔྱོད་ལ་མ་ལྟོས་པ་སྟེ། ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་དུ་བཙལ་ཡང་རྙེད་པའི་དུས་མེད་དོ། །ཚོལ་མཁན་མིག་ཅན་མ་ཡིན། འོད་གསལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བརྟགས་ན་ཕུང་པོའི་གཏིང་མི་རྙེད། །ཅེས་སོ། །འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཐ་སྙད་ལ་གྲགས་པའི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲ་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་རགས་པ་དངོས་པོ་རང་མཚན་དུ་འདི་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བཞིའི་གནོད་པས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཅན་ནི་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་རུང་དུ་ཡོད་དེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་ཕྱིར་ལུས་ངག་ཡི་གསུམ་གྱི་གནད་གསུམ་གྱིས་གཞི་བཅའ་བ། ནང་དུ་ཆོ
Chinese
并且，在自性觉悟的显现中，感受苦乐等现象，以及瑜伽士的显现，亲近地会见真实之义，进入那唯一的方面，各自正确的智慧和它的显现境二者无别之中，体验无执的定解。如《释量论》中说：从一切处收摄心，内在自性无动摇，安住然眼见诸色，彼识乃是根所生。如是宣说。以胜义界而衡量的显现，确定为觉性的体性法性存在于心间。因为它的自光从心间连接到眼睛，如太阳和光芒一样，以因果决定的理由而深信不疑地会见。因此，在世间和超世间二者中，这是超世间的显现。超世间中，以言说为了知为主的心之理由的确定，以及以要点封存以见为主的觉性显现二者中，这被称为觉性的显现。第二，自之体性确定，即所谓的法性显现之相。对于法性之语的亲近结合有四种：轮回为法，涅槃为法性，此为法性。显现为法，空性为法性而说的，此为法性。无要点不能解脱为法，以有而决定解脱，因此被称为法性，此为法性。界为法，觉性为法性而称，二者被认为是无别的。显现是对于根的行境真实存在的观看。而且不依赖于意识分别，意识分别的智慧无论在哪里寻找，都没有找到的时候。寻找者不是有眼者，光明不是有色者。如《集经》中说：若以智慧而观察，则不能找到蕴的深处。这样说。此光明之显现，不是名言上所说的有色，因为微细的微尘和粗大的事物自相中没有这个，因此不能被四大之害所摧毁和破坏。有色是可摧毁和破坏的，因为那是色的体性。三是种类，即外在以身语意三者的要点三者来奠定基础，内在
English
And, in the manifestation of self-awareness, the appearance of experiencing happiness and suffering, and the manifestation of the yogi, closely meeting the meaning of reality, entering into that sole aspect, in the state where individual correct wisdom and its appearing object are inseparable, the certainty of experiencing without grasping. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "Having gathered the mind from all things, the inner self is unwavering, even if abiding, the mind that sees forms with the eyes is born of the senses." As it is said. The manifestation that measures the ultimate realm is determined to be the nature of awareness, the Dharma nature, existing in the heart. Because its own radiance connects from the heart to the eyes, like the sun and its rays, it is met with unwavering faith through the reason of cause and effect. Therefore, between the worldly and the transcendent, this is the transcendent manifestation. In the transcendent, the determination of the reason of the mind, which is mainly to know through speech, and the manifestation of awareness, which is mainly to see with the sealed points, are called the manifestation of awareness. Second, the determination of one's own characteristics is called the appearance of the Dharma nature manifestation. There are four ways to closely combine the word Dharma nature: Samsara is Dharma, Nirvana is Dharma nature, this is Dharma nature. Appearance is Dharma, emptiness is said to be Dharma nature, this is Dharma nature. Not being liberated without a key point is Dharma, being certain to be liberated with existence is known as Dharma nature, this is Dharma nature. Realm is Dharma, awareness is called Dharma nature, both are considered inseparable. Manifestation is the actual viewing of the objects of the senses. Moreover, it does not depend on mental discrimination, and no matter where the wisdom of mental discrimination searches, there is no time to find it. The seeker is not one with eyes, the clear light is not one with form. As it is said in the Compendium: "If one examines with wisdom, one will not find the depths of the aggregates." So it is. This manifestation of clear light is not the colored one spoken of in terms, because this does not exist in the self-nature of subtle particles and coarse objects, therefore it cannot be destroyed or broken by the harm of the four elements. The colored one is destructible and breakable, because that is the nature of color. Three are the categories, that is, externally, the foundation is laid with the three key points of body, speech, and mind, internally