Tibetan
ས་འཁྲུལ་པའི་བརྗོད་འབྲེལ་རྒྱུན་འཆད་པ་དང༌། ངག་ཏུ་གང་བརྗོད་དེའི་སྐྱེ་བར་ཕྱིས་མི་འཇུག་པ་དང༌། །ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། འཁོར་ལོ་བརྩེགས་པ་ལས། ངག་གི་རུ་ཤན་སུས་ཕྱེད་པ། །འཁོར་བའི་བརྗོད་པ་སྟོངས་པར་ངེས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་འོག་ཏུ་ཡང༌། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརྩམ་པར་བྱ། །དགའ་དང་མི་དགའ་བདེ་དང་སྡུག །རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་བསམ་པ་དང༌། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལ་སོགས་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང༌། །དགེ་དང་མི་དགེ་ལ་སོགས་པའི། །བསམ་སྤྱོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །སེམས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་རང་ཆོད་ནས། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས་ཀྱང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་སེམས་སྦྱོང་བྱ། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱིས། །དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་འཁོར་ལོ་བསྟེན། །དགའ་དང་མི་དགའ་བཟང་ངན་སེམས། །ཡོད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕྱི་རུ་བརྟགས་ཏེ་ནང་དུ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དྲན་པ་ཉིད། །ཕྱི་ནས་སྐྱེ་རྒྱུན་འཆད་པར་ངེས། །འདི་ཡི་དགོས་པ་གང་གིས་དབྱེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉི་མ་མང་དུ་བྱས་པས་ཕྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་འཇུག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ལས། གང་གིས་བསམས་པའི་འཁོར་ལོ་ཉིད། །སུ་ཡིས་བསྐོར་བར་ནུས་པ་ལ། །ཕྱི་ནས་དེ་ཡིས་སེམས་རྒྱུན་འགག །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་འཕྲོ་འདུ་མེད་པའི་རྣལ་དབབ་ཀྱིས་དྲན་པའི་ཁུང་སྒོ་རང་འགག་སྟེ། དཔལ་ནམ་མཁའ་འོད་ལྡན་ལས། འདུ་ཤེས་བཅད་པས་ཁུང་སྒོ་འགག །ཅེས་སོ། །དེའང་ལུས་ངག་གཉིས་ལ་ཞེན་པ་མེད་དུས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཅད་པའི་སྤྱོད་པ་རིགས་ཏེ། རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སྦྱངས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་གྲོལ་བ་ནི། འཁོར་ལོ་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་རུ་ཤན་སུས་ཕྱེད་པ། །འདིས་ནི་སེམས་སུ་ཟློག་པ་མིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དབང་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་ལས། རུ་ཤན་གང་གིས་ཕྱེ་བ་ཉིད། །ཁམས་གསུམ་དུ་ནི་ལྡོག་པ་མིན། །དེ་ལ་རྣལ་དུ་ཕབ་པ་བསྟན། །འདི་དག་སྔོན་འགྲོའི་ཆོ་གའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སྤྱོད་པ་བྱས་པས་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་རབ་ཁ་ཅིག་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད་ལ། འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཀུན་ལ་དེའི་རྗེས་དྲང་པོར་མངོན་སུམ་ངོ་སྤྲོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། །མངོན་སུམ་གནད་ལ་རྟག་ཏུ་བསྒེར། །ཅེས་སོ། །དེང་སང་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་རྗེས་ལ་ངོ་སྤྲོད་པ་རྣམས་ལེ་ལོ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྣ་ཁྲིད་པ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་རྣལ་དབབ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྔོན་དུ་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ནི། ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས། །སོ་སོའི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འགག་པ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བྱས་ཏེ། །ལུས་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན་པའོ། །ངག་ནི་ཧཱུྃ་ཞེས་གནས་པ་ལ། རྒྱས་གདབ་པ་དང་རྩལ་ཉིད་སྦྱང༌། །མཉེན་རྩལ་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ཡིས། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་སེམས་ལ་ཕན། །སེམས་ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང༌། །བར་དུ་གནས་ས་ཐ་མ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་པ་དང༌། རྣལ་དུ་དབབ་པའི་ཆོ་ག་ཡང༌། །འདི་དུས་ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནད། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་རྣལ་དབབ་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་གི་དགོས་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བར་ཆད་ཞི་སྡིག་སྒྲིབ་འདག་གོ །མཆོག་གི་དགོས་པ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ། དངོས་གཞིའི་སྒྲ་བཤད་པ་དང༌། དོན་གྱི་འགྲོས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཚིག་གིས་མཐའ་བཅད་པ་དང༌། དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དབབ་པ་གཉིས་ལས། །དང་པོ་ནི། དངོས་གཞི་ཞེས་པ་མུ་བཞི་ལས། གཞི་ཡིན་ལ་དངོས་མ་ཡིན་པ་ཕོ་བྲང་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་མཐོང་བ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཆས་གཞི་ལ་ལུས་ནས་ལག་ཏུ་བླང་དུ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཁ་འབྱམས་སོང་བས་འཆི་ཁར་ཐ་མལ་དུ་འཆི་བ་རྣམས་སོ། །དངོས་ཡིན་ལ་གཞི་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་མཐོང་བ་ཡང་དེའི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་ལྟར། མན་ངག་ཁ་ཅིག་ཐོག་མ་གནད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཀྱང་ཐ་མ་ཚིག་གིས་མཐའ་མ་ཆོད་པས་རྗེས་ལ་དེའི་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་པར་པྲ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དང་ཕོ་བྲང་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལྟར། །ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྤྱིའི་ཚིག་གི་ལྟ་སྒོམ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། དོན་ངོ་མ་འཕྲོད་པས་ཐ་མ་གར་འགྲོ་ངོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཡ
Chinese
断绝颠倒之语的关联，以及不让口中所说之物再次产生，文字轮解脱是必要的。如《轮之堆积》所说：谁能分辨语言的根源？轮回的言说必定止息。如此。第三是心的行为：在《佛子独子续》中说：在那之后，也要开始心的行为。喜与不喜，乐与苦，常与无常等等，观修行为的思维，以及法与非法等等，贪欲、嗔恨、愚痴，以及善与不善等等，进行各种各样的思维行为。像这样，谁能做到，心的显现执着自我断绝，就能分辨轮回与涅槃的根源。如此。又如《破斥论》所说：像这样达到标准后，瑜伽士要修习心，以过去、未来、现在，依止忆念、思维、散乱、收摄之轮。对于喜与不喜、好与坏的念头，对于有与无的各种事物，向外观察，向内思维。如是思维的忆念，必定断绝从外产生的延续。这其中的必要性由谁来区分？如此。像这样多次练习后，最终不会进入三界的轮转。如《金刚室堆积》所说：谁能转动所思维的轮？对于谁能转动它，从外在那个人就会停止心的延续。如此。然后，通过没有散乱和收摄的真实降伏，忆念的孔穴自然关闭。如《吉祥虚空光明》所说：断绝了分别念，孔穴就关闭了。如此。那也是在对身语二者没有执着时，才是断绝心之根本的行为。通过修习自我消逝、不留痕迹，就能从三界中解脱。如《轮之堆积》所说：谁能分辨心的根源？这不会使心倒退。如此。像这样，通过分辨根源的三种行为，就能阻止进入三界。如《权近了悟》所说：谁能分辨根源，就不会倒退到三界。在那里展示了真实的降伏。这些是前行的仪轨。如此。像这样，有精进的人们通过三个月的修行，其中一些人当下就能解脱，中等和下等的人都能得到它的痕迹。
English
Cutting off the connection of mistaken speech, and not allowing what is spoken to arise again, the liberation of the wheel of letters is necessary. As it says in 'The Stacked Wheels': Who can distinguish the root of speech? The speech of samsara will surely cease. Thus. The third is the conduct of mind: In the 'Tantra of the Only Son of the Buddha' it says: After that, one should also begin the conduct of mind. Joy and displeasure, pleasure and pain, permanence and impermanence, and so on, the thought of contemplation and action, and dharma and non-dharma, and so on, desire, hatred, delusion, and virtue and non-virtue, and so on, perform various kinds of thought and action. Like this, whoever does this, the mind's manifest clinging is self-severed, and can distinguish the root of samsara and nirvana. Thus. Also, as it says in 'Refutation': Having reached the standard in this way, the yogi should train the mind, with past, future, and present, relying on the wheel of memory, thought, scattering, and gathering. For thoughts of joy and displeasure, good and bad, for all kinds of things that exist and do not exist, examine outwardly and think inwardly. The memory of how one thinks, will surely cut off the continuation of arising from the outside. Who distinguishes the necessity of this? Thus. Having practiced in this way many times, one will eventually not enter the wheel of the three realms. As it says in 'The Stacked Vajra Chamber': Who can turn the wheel of what is thought? For whoever can turn it, from the outside that person will stop the continuation of the mind. Thus. Then, through the true subjugation without scattering and gathering, the holes of memory naturally close. As it says in 'Glorious Sky Light': By cutting off conceptualization, the holes close. Thus. That is also when there is no clinging to body and speech, it is the kind of conduct that cuts off the root of the mind. By practicing self-disappearance, without leaving a trace, one can be liberated from the three realms. As it says in 'The Stacked Wheels': Who can distinguish the root of the mind? This does not make the mind regress. Thus. Like this, through the three conducts of distinguishing the root, one can prevent entering the three realms. As it says in 'Understanding Empowerment': Whoever distinguishes the root, will not regress to the three realms. There, the true subjugation is shown. These are the preliminary rituals. Thus. Like this, diligent people, by practicing for three months, some of them can be liberated in that very moment, and the middling and the lowest can all get its trace.
Chinese
直接地显现介绍，如《Thal Gyur》中所说：“如此行持圆满后，恒常专注于显现之要点。”现在那些在心之前行之后进行介绍的人，是被懒惰者所控制的。第三，引导心，有身语意三者的前行，分为真实前行和安住两种。如其中所说：“首先修习的次第是，身体的前行是，各自作用的因停止，结跏趺坐金刚座，调练身体利益心。语言是安住于吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，增长稳固并调练，以柔软的技巧引入道，如此调练语言利益心。心是最初生起之处，中间安住之处，最后去往之处，如此对三者进行观察分析，调练心，了解心的实相。”以及，安住的仪轨也说：“此时身语意的要点，具瑜伽者应安住。”这些的必要分为两种，共同的必要是身语意三者的障碍平息，罪业清净。殊胜的必要是解脱为身语意三身，如其中所说：“对此必要有两种，以共同殊胜的差别显示。”第二义，将无漏智慧传授于相续之方法有二：解释正行之词义，及分别意义之次第。第一，以词句限定和安住于意义之上两种。第一是：正行之四句，是基础而非真实者，如见到王宫而未见国王般，某些大圆满修行者执着于事物之基础，无法实际运用，法性散乱，以普通方式死去者。真实而非基础者，如见到国王，但未能确定其特征般，某些口诀最初切中要点，但最终未能以词句限定，之后无法安住于此，成为漂泊者。非真实亦非基础者，如未见国王和王宫般，以共同乘之普遍词句见修行于思维之路，因未领会真实意义，最终不知去往何处者。真实且是基础者，如国王
English
Directly showing the introduction, as it is said in "Thal Gyur": "After completing such practice, constantly focus on the key points of manifestation." Nowadays, those who introduce after the preliminary practices of the mind are controlled by the lazy ones. Third, guiding the mind has the preliminary practices of body, speech, and mind, divided into actual preliminary practices and abiding. As it says: "The order of preliminary training is: The preliminary of the body is, the causes of each action cease, sit in the vajra posture, train the body to benefit the mind. Speech is to abide in the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ), increase stability and train, introduce soft skills into the path, thus training speech benefits the mind. The mind is the place where it first arises, the place where it abides in the middle, the place where it goes at the end, thus observing and analyzing the three, train the mind, understand the nature of the mind." And, the ritual of abiding also says: "At this time, the key points of body, speech, and mind, the yogi should abide." The necessity of these is divided into two, the common necessity is that the obstacles of body, speech, and mind are pacified, and sins are purified. The supreme necessity is liberation into the three kayas of body, speech, and mind, as it says: "There are two kinds of necessity for this, shown by the distinction of common and supreme." The second meaning, the method of transmitting the uncontaminated wisdom to the continuum, has two aspects: explaining the meaning of the term "actual basis," and distinguishing the order of meaning. First, there are two aspects: delimiting with words and placing on the meaning. The first is: The four sentences of the actual basis, which are the basis but not the real, like seeing the palace but not seeing the king, some great perfection practitioners are attached to the basis of things, unable to actually use it, the nature of the Dharma is scattered, and they die in an ordinary way. What is real but not the basis is like seeing the king, but not being able to determine his characteristics, some instructions initially hit the point, but ultimately fail to define it with words, and then cannot abide in it, becoming wanderers. What is neither real nor the basis is like not seeing the king and the palace, taking the common vehicle's general words as the path of contemplation and meditation of thought, because they do not understand the real meaning, they do not know where to go in the end. What is both real and the basis is like the king