Tibetan
ལས། སྐུ་གསུམ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད། །འབྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གཙོར་བྱས་ཏེ། །མཆོག་ཏུ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི །སྒྲ་ལ་བསླབས་པས་ངེས་པར་འགྲུབ། །ཅེས་སྒྲ་བཞི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་མ་ཕྱེད་ན། །ཁམས་གསུམ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང༌། །འབྲེལ་པ་ཆོད་པར་མི་འགྱུར་པས། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་བཤད། །ཅེས་པ་དང༌། བསྟན་བུ་ལས། འདི་ལྟར་ཡང་གསང་དོན་ཉིད་ལ། །འཇུག་པར་འདོད་པ་སྐལ་བ་རབ། །སྔོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམས་ཀྱི། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །སྔོན་དུ་སྤྱོད་པ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེ་ནས་ནི། །ལུས་ངག་རྣམས་ནི་རྣལ་དུ་དབབ། །ཅེས་པས། འདི་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣལ་དབབ་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་ལས། ལུས་ནི་རྒྱུག་དང་ཉལ་བ་དང༌། །ལངས་དང་ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་དང༌། །བསྐོར་བ་དང་ནི་ཕྱག་བྱ་དང༌། །ཡན་ལག་བསྐོར་དང་མགོ་བསྒྲིལ་དང༌། །ཇི་ལྟར་དྲན་པའི་ལས་རྣམས་དང༌། །གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྱུར་བ་དང༌། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །ལུས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་རང་ཆོད་ནས། །ལུས་ཀུན་རུ་ཤན་ཕྱེད་པར་ནི། །འདི་ཡིས་འགྱུར་རོ་སྒྱུར་པའི་སྐུ། །ཞེས་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུས་ནི་འགྲོ་དང་འདུག་པ་དང༌། །གཅུད་ཅིང་འཁྲུལ་འཁོར་སྣ་ཚོགས་དང༌། །ཡན་ལག་འཕེན་ཅིང་སྡུད་པ་དང༌། །བྱ་བྱེད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན། །དྲན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མངོན་བླང་སྟེ། །འགྲོ་དྲུག་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས། །སེམས་ཀྱིས་བླངས་ཏེ་ལུས་ཀྱིས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སུ་ཡིས་སྤྱོད་ནུས་པ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པས་ཕྱིས་རྒྱུན་འཆད། །འདི་ལ་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བས་བརྟག །ཅེས་སོ། །དེའང་འདི་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ལས། གང་གི་རུ་ཤན་འབྱེད་འདོད་པས། །ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་རང་ལོག་ཕྱིར། །ད་ལྟ་གང་དུ་སྤྱད་པ་ཡིས། །ཕྱི་ནས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པས་ལུས་ལ་ཡང༌། །གནས་པ་མེད་པར་ཁམས་གསུམ་དུ། །ལུས་ཀྱང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་ལུས་ཆགས་པའི་དུས་ན་ངག་དང་སེམས་གཉིས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་པས། ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱ་དགོས་སོ། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱས་པའི་ཕྱིས་ལུས་ཀྱི་ལ
Chinese
因此，三身修习的次第，以生起的功德为主，尤其对于地、水、火、风的声音进行修习，必定能够成就。这是关于四声瑜伽修习次第的阐述。第二点，出自同一处：如果不能区分轮回与涅槃的差别，那么三界的身、语、意，也无法断绝联系。因此，阐述了轮回与涅槃的区分。如《教子经》所说：如此甚深秘密之义，想要进入的具缘者，首先为了遣除对身、语、意的执着，首先应当开始修行。如《明灯论》所说：区分轮回与涅槃的差别后，身语等便可安住于本然。因此，此处有三点，第一点是必须使身体的行为安住于本然，并与之相结合。如《佛子一》所说：身体是奔跑和躺卧，站立和肢体运动，绕圈和顶礼，肢体旋转和头部摇摆，以及任何忆念的活动，舞蹈和手印的变换，以及任何观想的活动。像这样，谁做了这些，身体的执着自然断除，身体的一切都能区分轮回与涅槃，这会转变成转变之身。如《破妄经》所说：身体是行走和坐卧，收缩和各种幻轮，肢体伸展和收回，展示各种行为方式。以忆念之心显现，六道众生的形体行为，以心领受，身体去实践。像这样谁能修行，如所思般，之后便能断绝相续。此处有两种必要，通过共同和殊胜的区分来衡量。因此，仅仅在此处这样做，未来之时便会在此处成佛。如《大庄严经》第三十二品所说：谁想要区分轮回与涅槃的差别，为了身体行为的自然返回，现在在哪里修行，之后便不会那样，因为那会逆转，身体也不会，安住于三界，身体也不会进入。因此，最初身体形成之时，语和意二者依赖于它而形成，所以首先必须进行身体的行为。进行了身体的行为之后，身体的
English
Therefore, the order of practicing the three bodies, mainly focusing on the merits of arising, especially practicing the sounds of earth, water, fire, and wind, will surely be accomplished. This is an explanation of the order of practicing the four-sound yoga. The second point, from the same source: If one cannot distinguish the difference between samsara and nirvana, then the body, speech, and mind of the three realms will not be able to sever the connection. Therefore, the distinction between samsara and nirvana is explained. As stated in the "Teaching Son Sutra": Those fortunate ones who wish to enter into such profound secret meanings, first, in order to dispel attachment to body, speech, and mind, should first begin to practice. As stated in the "Burning Lamp Treatise": After distinguishing the difference between samsara and nirvana, body and speech can abide in their natural state. Therefore, there are three points here, the first point being that one must make the actions of the body abide in their natural state and combine with it. As stated in "Buddha Son One": The body is running and lying down, standing and moving limbs, circling and prostrating, rotating limbs and shaking the head, and any activities of remembrance, transformations of dance and mudras, and any activities of visualization. Like this, whoever does these, the attachment of the body will naturally be cut off, and everything of the body can distinguish between samsara and nirvana, which will transform into a transforming body. As stated in the "Breaking Delusion Sutra": The body is walking and sitting, contracting and various illusion wheels, extending and retracting limbs, showing various modes of action. Manifesting with a mindful mind, the form actions of the six realms of beings, receiving with the mind, and the body practices. Like this, whoever can practice, as thought, will then be able to cut off the continuum. There are two necessities here, measured by the distinction between common and supreme. Therefore, just doing this here, in the future, one will become a Buddha here. As stated in the thirty-second chapter of the "Great Adornment Sutra": Whoever wants to distinguish the difference between samsara and nirvana, for the natural return of the body's actions, where one practices now, it will not be like that later, because that will reverse, and the body will not, abide in the three realms, and the body will not enter. Therefore, when the body is first formed, speech and mind both depend on it to form, so one must first perform the actions of the body. After performing the actions of the body, the body's
Tibetan
ས་ཟད་ནས་བྱེད་པ་ལ་མི་སྤྲོ་བ་དང་ལུས་ཀྱི་སྡིག་པ་དག་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་བརྩེགས་པ་ལས། ལུས་ཀྱི་ལུ་ཤན་སུས་ཕྱེད་པ། །འདིས་ནི་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འབྱོངས། །ཞེས་སོ། །ལུས་རུ་ཤན་འབྱེད་པ་ལ་ཉི་མ་བདུན་ནམ། བཅུ་གཅིག་གམ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དུ་བྱས་ན། ཕྱི་ལུས་ཀྱི་ཞེན་པ་རང་ལོག་པ་དང༌། ནང་ལུས་ཞི་དུལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གསང་བ་སྒྱུ་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་ངེས་སོ། །དེ་ནས་རྣལ་དུ་འབེབས་པ་ལ་ཞག་གསུམ་མམ། །བཅུ་གཅིག་གམ། བདུན་དུ་བྱས་པས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་ཤིང་ལུས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་སྦྱོར་ཏེ། གསེར་གྱི་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་དུ་འབེབས་པར་འདོད་པ་ཡིས། །ལུས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་དལ་བ་བསྟེན། །འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་རེག །ཁྱད་པར་མཆོག་ཏུ་གསང་བས་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ངག་རུ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། གསང་བ་སྤྱོད་པ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། དེ་འདས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་བརྩམ། །སྔགས་དང་ཁ་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ། །ཡོད་དང་མེད་དང་སྣང་བ་དང༌། །ཡིད་ཡོད་ཚིག་ནི་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །བྱོལ་སོང་སྣ་ཚོགས་བརྡ་སྐད་དང༌། །སྐད་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་བྱས་པའི་མི། །ངག་གི་མངོན་ཞེན་རང་ཆོད་ནས། །འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འདིས་ཕྱེད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་རྟགས་དང་ཚད་ཕེབས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ངག་སྤྱོད་བརྩམ། །བརྗོད་པ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྒྲ་སྐད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །ཅི་སྨྲས་བཟློག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང༌། །དྲི་ཟ་གྲུལ་བུམ་ཁྱབ་འཇུག་གི །སྐད་ནི་བཟང་ངན་བྱེ་བྲག་བརྗོད། །མདོར་ན་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྐད། །སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་ངག་གིས་བརྗོད། །འདིར་ཡང་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །མཆོག་དང་ཐུན་མོང་མཐས་དབྱེའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ངག་གི་བརྗོད་བྱ་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་བྱེད་དེ། དབང་བསྐུར་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས། སྐལ་དང་ལྡན་པས་རིགས་དྲུག་སྐད། །རང་རང་མཐུན་པར་བརྗོད་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཁོར་ལོ་འཆད། །ཅེས་སོ། །གོང་དུ་བཤད་པའི་ཞག་ཙམ་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ། བརྩོན་པ་རབ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་པ་ལོག་པ་དང༌། ཕལ་པ་ལ་དེ་ཉིད་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འདྲ་བར་གཏད་མེད་དུ་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ། །དེའང་ལུས་གཞི་ཡིན་ལ། སེམས་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་འབྲེལ་ལམ་ངག་ཡིན་པས། ངག་གི་སྤྱོད་པ་བར་དུ་ངེས་ལ། རང་གཞན་གྱི་སྒྲ་ཐ་དད་བརྗོད་པ
Chinese
因此，对于耗尽（地）之后所做之事不感兴趣，并且有净化身体罪过的必要。在《轮番累积经》中说：谁能区分身体的鲁显（ru shan，肢解）？这能耗尽轮回的习气。因此，区分身体的鲁显，如果做七天、十一天或半个月，外在身体的执着自然消退，内在身体变得寂静调柔，秘密幻身必定解脱为光明。之后，为了安住（于此），如果做三天、十一天或七天，五蕴等增长，身体与化身相结合。在《金刚藏续》中说：想要安住（于此）的人，应缓慢地进行身体的活动。这能触及佛的身躯，尤其以极秘密的方式成就。第二，区分语鲁显的行为是：在《秘密行持种子续》中说：超越此，开始语的行为，咒语和词义，佛法的声音，有和无和显现，有意的词语说出各种各样，各种旁生的信号语言，声音是各种各样的形式，像这样谁所做的人，语的显现执着自然断除，以此区分轮回和涅槃。以及在《现观庄严论》中说：如此，当征兆和程度达到时，瑜伽士开始语的行为，为了表达证悟的自性，声音的各种形式，因为所说之物无法挽回，天和龙和夜叉，乾闼婆、食肉鬼、遍入者，说出好坏的差别。总之，六道众生的声音，心的忆念思考用语言表达。这里也有两种必要，以殊胜和共同来区分。因此，依靠语言表达的不同，断绝三界轮回的延续。在《胜乐灌顶续》中说：有缘者以与六道各自相应的语言，说出与各自相符的话语，断绝六道轮回。以上所说的短暂时间里发起精进，对于极精进者，对那（身体）本身的执着消退，对于普通人，对那（身体）本身和一切显现都相同，生起无所依赖的证悟。那（身体）是基础，心是果实，因为这两者的联系是语言，所以语的行为是中间的必然，说出自己和他人的不同声音
English
Therefore, there is no interest in doing things after exhausting (the ground), and there is a need to purify the sins of the body. In the Wheel of Successive Accumulations it says: Who can distinguish the ru shan (dismemberment) of the body? This exhausts the habits of samsara. Therefore, distinguishing the ru shan of the body, if done for seven days, eleven days, or half a month, the attachment to the external body will naturally subside, the inner body will become peaceful and gentle, and the secret illusory body will surely be liberated into luminosity. After that, in order to abide (in this), if done for three days, eleven days, or seven days, the aggregates and so on will increase, and the body will be united with the nirmāṇakāya. In the Golden Essence Tantra it says: Those who wish to abide (in this) should slowly engage in the activities of the body. This touches the body of the Buddha, and is accomplished especially in a most secret way. Secondly, the practice of distinguishing the speech ru shan is: In the Secret Conduct Seed Tantra it says: Beyond this, begin the activity of speech, mantras and meanings, the sound of the Dharma, existence and non-existence and appearance, intentional words speak of various kinds, various animal sign languages, sounds are various forms, like this, whoever does it, the manifest attachment of speech is naturally cut off, and this distinguishes samsara and nirvana. And in the Abhisamayalankara it says: Thus, when the signs and degrees are reached, the yogi begins the activity of speech, in order to express the nature of realization, various forms of sound, because what is said cannot be reversed, gods and nāgas and yakshas, gandharvas, flesh-eaters, pervaders, speak of the differences between good and bad. In short, the voices of the six kinds of beings, the thoughts of the mind are expressed in language. Here too there are two necessities, distinguished by the supreme and the common. Therefore, relying on the differences in the expression of language, the continuation of samsara in the three realms is cut off. In the Supreme Empowerment Tantra it says: Those who are fortunate, with the languages corresponding to the six kinds of beings, speak words that correspond to each, cutting off the wheel of the six kinds of beings. The effort initiated in the short time mentioned above, for the extremely diligent, the attachment to that (body) itself subsides, for ordinary people, that (body) itself and all appearances are the same, giving rise to a realization of non-reliance. That (body) is the basis, the mind is the fruit, because the connection between the two is language, therefore the activity of speech is necessarily in the middle, speaking of the different sounds of oneself and others.