Tibetan
ནས་ལུགས་ཤེས། །ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པས་གཞན་དོན་རྣམས། །ལོངས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཐད་ཀ་ཡི། །འོད་གསལ་རང་སྣང་ཤེས་བྱ་གསལ། །ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་གཞི་གནས་ཏེ། །ཤེས་པའི་ཆ་ནི་གསལ་བྱེད་ལ། །འཛིན་པ་རིགས་པའི་རྟོག་པ་མེད། །ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའོ། །གསལ་ཞིང་ཤེས་པ་རིག་དང་བཅས། །ཆ་ལ་འདྲེས་པ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ །དོན་གསུམ་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔའི་དོན་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། སྐུ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་གཟུགས་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་གསལ་བ་དང༌། ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དང༌། གསུང་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤངས་པ་དང་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཚད་མེད་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱ་མཚོའི་སྙིང་པོ་གང་ཆེན་མཚོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཕྲིན་ལས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཛད་པ་སྟེ། འདི་ཙམ་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མ་ལུས་པ་འདུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པ་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དང་ནི། །གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། ། །ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔར་སྣང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐུ་དང༌། གསུང་དང༌། ཐུགས་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། འཕྲིན་ལས་ལྔའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས། དང་པོ་སྐུ་ལའང་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། སྐུའི་ངོ་བོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྟེན་གང་ཞིག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། ངེས་ཚིག་ལུས་སུ་རྫོགས་པས་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ལུས་དང་དངོས་མེད་ཀྱང་མིང་ཙམ་མི་འགལ་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུས། །ལྟ་ན་རྣམ་སྦྱོང་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་ན། ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། ལོངས་སྐུ་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ། སྤྲུལ་སྐུ་ངེས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། སྐུ་ཡི་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད། །སྐུ་ཡི་ངེས་ཚིག་གསལ་འཚེར་ལྡན། །དབྱེ་བ་རྣམས་པ་གསུམ་དུ་བསྟན། །ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུར་ལྡན། །ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་བསམ་པ་བྲལ། །ལོངས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་གསལ་རྟོག་མེད། །སྤྲུལ་སྐུའི་མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །ཅེས་སོ། །གསུང་ལའང་ངོ་བོ་གྲག་པས་སྟོང་པ། །ངེས་ཚིག་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣ་ཚོགས་དབྱིངས་སུ་སྣང་བ། དབྱེ་ན་མཛད་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་སྣང་བ། ཚངས་པའི་གསུང་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུར་སྣང་བ། འགྲོ་དྲུག་རང་སྣང་དང་མཐུན་པའི་གསུང་སོ་སོའི་སྐད་ལྟར་སྣང་བ། སེམས་ཅན་མོས་པའི་གསུང་དབྱངས་དེས་དབང་པོ་ཚིམ་པར་སྣང་བ། བརྡའི་གསུང་བརྡ་བསྟན་པས་དོན་གོ་བར་མཛད་པ། ཚིག་གི་གསུང་གདུལ་བྱའི་རྣ་བར་གྲག་པས་ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྲུལ་སྐུ་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་ལྡོག་པས་འབྱེད་དོ། །ལོངས་སྐུ་ལ་བརྡ་ཙམ་མོ། །ཆོས་སྐུ་ལ་བརྗོད་མེད་དོན་གྱི་གསུང་ལས་སྣང་བ་མེད་དོ། །སྤྲུལ་སྐུའི་གསུང་དུ་སྣང་བའང་བྲག་ཅའི་རྣམ་པ་ལྟར། དོན་ལ་མེད་ལ་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ། གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཚོགས་པ་ལས་གྲག་པའང་ཚིག་འབྲུ་རང་མཚན་དུ་མེད་པར། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་དེ་ནི། །བྲག་ཅ་བཞིན་ཏེ་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང༌། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་གཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང༌། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དེ་དག་ཀྱང་རྩལ་རྫོགས་ལས། །གསུང་གི་ངོ་ཕོ་གྲག་པས་སྟོང༌། །གསུང་གི་ངེས་ཚིག་སྣ་ཚོགས་འབྱུང༌། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་བསྟན། །སངས་རྒྱས་མཛད་པའི་གསུང་ཉིད་དང༌། །ཚངས་པ་ལྷ་ཡི་མཆོད་གསུང་དང༌། །འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་བའི་རང་སྐད་དང༌། །སེམས་ཅན་མོས་པའི་འདུལ་སྐད་དང༌། །གསང་བ་ཡུམ་གྱི་བརྡ་སྐད་དང༌། །གྲག་པ་སྣ་ཚོགས་གསུང་དུ་བསྟན། །ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་ཐུགས་ལའང་ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ། ངེས་ཚིག་རིག་པ་རང་ས་ན་གསལ་བ། དབྱེ་ན་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་སངས་པའི་ཐུགས། རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས། མཛད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐུགས་གསུམ་སྟེ། དེ་ཉིད
Chinese
通达其理。 尽知如所有，成办利他事。 报身智慧直观照，光明自显所知明。 法身智慧为基础，知性部分能明照， 无有能取分别念。 自然而然大悲心。 明澈觉知具明智， 不杂部分而安住。 如是说。第三，总摄身语意及功德事业五者之义分二：一、总示体性；二、广说自性。 初者：如是若总摄佛地一切法，则身，即无尽庄严轮所显之色身，于相好分明显现；法身，乃一切戏论寂灭之自性；语，即无尽庄严轮，具足不可思议法类之轮；意，即无尽庄严轮，断除及分别之自性无量，不可思议之神通，以及等持如海之精华，如广大海等；功德，即无尽庄严轮，十力、四无畏、无量大悲心、念住等；事业，即无尽庄严轮，任运成就虚空边际一切有情之二利。当知仅此即已含摄佛地一切法类。 如是云何？《狮子奋迅大圆满续》云： 诸佛之身与， 语及意之坛城， 功德事业五显现。 如是说。二者，分五：身、语、意、功德、事业之差别。 初、身，亦分体性、词义、分类三者。身之体性：佛地之所依，何者无有变异。词义：圆满为身故，称身。 佛地虽无身与实物，然仅名言亦无相违，如《宝炬陀罗尼经》云： 法身乃诸佛之身， 若见彼则知清净。 如是。
English
Understanding the manner of it. Knowing all that exists, accomplishing the benefit of others. The wisdom of the Sambhogakaya directly illuminates, the clarity of self-appearing luminosity is clear. The wisdom of the Dharmakaya is the basis, the aspect of knowing is the illuminator, there is no grasping, no conceptual thought. It is compassion that arises naturally. Clear and knowing, with awareness, it abides without mixing with parts. Thus it is said. The third meaning is the summary of the five meanings of body, speech, mind, qualities, and activities, which are divided into two: first, a brief presentation of the essence, and second, a detailed explanation of the nature. The first is: Thus, if all the qualities of the Buddha's ground are summarized, then the body, the Rupakaya that appears with the inexhaustible wheel of ornaments, is clear in its marks and signs; the Dharmakaya is the nature of the pacification of all elaborations; the speech, the inexhaustible wheel of ornaments, is complete with the wheel of inconceivable categories of Dharma; the mind, the inexhaustible wheel of ornaments, is the immeasurable nature of abandonment and thought, the inconceivable supernormal knowledge, and the essence of the ocean of Samadhi, such as the great ocean; the qualities, the inexhaustible wheel of ornaments, are the ten powers, the four fearlessnesses, the immeasurable great compassion, the mindfulness, and so on; the activities, the inexhaustible wheel of ornaments, are the spontaneous accomplishment of the two benefits of all beings throughout the limitless expanse of space. It should be known that this alone includes all the categories of qualities of the Buddha's ground. As it is said in the Great Perfection Tantra of the Lion's Roar: The bodies of the Buddhas, and the mandalas of speech and mind, appear as five: qualities and activities. Thus it is said. The second has five divisions: the distinctions of body, speech, mind, qualities, and activities. First, the body also has three aspects: essence, definition, and division. The essence of the body: whatever is the basis of the Buddha's ground that does not change. The definition: it is called body because it is complete in form. Although there is no body or substance in the Buddha's ground, there is no contradiction in mere designation, as it is said in the Sutra of the Jewel Lamp: The Dharmakaya is the body of the Buddhas, seeing it, one will know purification. Thus it is. The divisions: the Dharmakaya is free from elaboration, the Sambhogakaya is free from signs, and the Nirmanakaya is free from certainty.
Chinese
诶！从圆满功德中说，身之体性不变异，身之定义明亮照耀，分类以三种方式显示：法身、报身、化身具足。法身的特征离思虑，报身的特征明晰无分别，化身的特征示现种种。如是。语的体性也以声响空性，定义为种种法蕴于虚空中显现。分类为：伟大事业之语随应所化而显现，梵天之语显现六十支分，六道众生与自显相符之语显现为各自的语言，众生信乐之语以音声令诸根满足而显现，表号之语以指示表号而使了悟意义，词句之语以声响于所化耳边而消除烦恼。这些也以化身的一体反体来区分。报身仅是表号。法身没有可言说，从意义之语中没有显现。显现为化身之语也如山谷回音之相，意义上没有却显现为相，即从所化之福德和佛陀之加持聚合而发出声响，词句并非自性存在。《宝性论》中说：诸佛之语即如山谷回音，没有文字。又如声响影像之声，从他者的意识中产生，没有分别念且非造作，如是如来之语，从他者的意识中产生，没有分别念且非造作，如是如来之语，不在内外安住。如是说。这些意义也从圆满功德中说：语之体性以声响空性，语之定义种种生起，分类以六种方式显示：佛陀事业之语本身，梵天神之供养语，六道迷惑之自语，众生信乐之调伏语，秘密明妃之表号语，种种声响显示为语。如是说。第三，意的体性也没有错乱，定义为觉性于自地光明。分类为：断证圆满之智慧忆念清明的意，证悟圆满之智慧不变金刚的意，事业圆满之智慧了知种种的意三种，即是
English
E! From the perfection of qualities, the essence of the body is unchanging, the definition of the body is clear and radiant, the classification is shown in three ways: it possesses the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. The characteristic of the Dharmakaya is beyond thought, the characteristic of the Sambhogakaya is clear and without conceptualization, the characteristic of the Nirmanakaya shows various forms. Thus it is. The essence of speech is also emptiness with sound, the definition is that various aggregates of Dharma appear in space. The classification is: the speech of great deeds appears according to what needs to be tamed, the speech of Brahma appears with sixty branches, the speech of the six realms in accordance with their own appearances appears as their respective languages, the speech that pleases sentient beings appears with sounds that satisfy the senses, the speech of symbols makes one understand the meaning by indicating symbols, the speech of words eliminates afflictions by sounding in the ears of those to be tamed. These are also distinguished by the one and the opposite of the Nirmanakaya. The Sambhogakaya is only a symbol. The Dharmakaya has nothing to say, and there is no appearance from the speech of meaning. The speech that appears as the Nirmanakaya is also like the appearance of an echo in a valley, it does not exist in meaning but appears as a form, that is, it arises from the accumulation of the merit of those to be tamed and the blessings of the Buddha, and the words are not self-existent. The Uttaratantra says: The speech of the Buddhas is like an echo in a valley, without letters. Also, like the sound of a sound image, it arises from the consciousness of another, without conceptualization and without fabrication, so is the speech of the Tathagata, it arises from the consciousness of another, without conceptualization and without fabrication, so is the speech of the Tathagata, it does not abide within or without. Thus it is said. These meanings are also said from the perfection of qualities: the essence of speech is emptiness with sound, the definition of speech arises in various ways, the classification is shown in six ways: the speech of the Buddha's activities themselves, the speech of offerings to Brahma gods, the self-speech of the delusions of the six realms, the speech of taming that pleases sentient beings, the symbolic speech of the secret consort, various sounds are shown as speech. Thus it is said. Third, the essence of mind is also without confusion, the definition is that awareness is clear in its own ground. The classification is: the mind of perfect abandonment, the wisdom of mindfulness and clarity; the mind of perfect realization, the wisdom of immutable vajra; the mind of perfect activity, the wisdom of knowing various things, these three are