Tibetan
ཡང་ན་སྤྲུལ་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་མི་སྣང་བར་ཐལ། ཆོས་སྐུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐུ་གསུམ་ཡང་རིག་པར་ངོ་བོ་གཅིག་གི རྣམ་པར་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་འདྲ་བས་མི་བླང་ཞིང༌། སྤྲུལ་སྐུ་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ཡིན་ལ། དེས་སྤྲུལ་པའི་སྣང་བ་དེ་གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། སྤྲུལ་སྐུ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱོད་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཤིག གནད་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་གྱི་གནས་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་ལྔའི་གནས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆས་སྐུའི་གནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། རྣམ་གྲངས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་བཞི་ལས། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བཞུགས་ཚུལ། མཚན་ཉིད། རང་བཞིན། ཐུགས་རྗེ། སྣང་ཚུལ་ལྔ་ལས། ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་སྐྱོན་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པར་བཞུགས་པས་ཀ་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་དེའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ། །ངོ་བོ་དེའི་རང་བཞིན་གང་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པའོ། །ངོ་བོ་དེའི་ཐུགས་རྗེ་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་དེའི་སྣང་ཚུལ་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། བཏགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ལས་སྐུར་སྨིན་པས་དངོས་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས། སྟོང་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རིག་པ་དང་འབྲེལ་བ། སྐུ་ནི། མཚན་མ་ཞལ་ཕྱག་ཏུ་མེད་ལ་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་ཙམ་ལ་བརྗོད་པའོ། །དབྱེ་ན། དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྐུ། གནས་པ་ཁྱབ་ཚུལ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་སྐུ། རྣམ་དབྱེ་སྣང་ཚུལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྐུ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ། དངོས་པོ་ངོས་གཟུང་ལས་འདས་པས་སྐྱེ་འཇིག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། མཐར་ཐུག་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པའོ །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་སྐུ་དྲི་མ་གློ་བུར་བས་དག་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དེ་ཡིན་ཏེ། ཧེ་བཛྲ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མར། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཅེས་པ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་པ་སོ་སོ་ནས་རིག་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་ཆར་བསྟན་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིར་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་ཕྱེ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གནས་བསམ་ངོ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད། ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གཡོ་བ་ཆེན་པོ། འཁོར་སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་མི་གཉིས་པ། བསྟན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད། དུས་གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཆོས་སྐུའི་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་རྡུལ་དང་བྲལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ། གནས་དྲན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་རང་ཟད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་བྱུང་ཚོར་འགགས་པས་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་པ། འཁོར་སྟོང་པ་རང་སྣང་གི་བྱེད་པ་ཅན། བསྟན་པ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ། དུས་བརྟག་པ་མ་ཡིན་བས་ཡེ་མཉམ་གདལ་བ་ཆེན་པོའོ། །ཆོས་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ། ཞིང་ཁམས་སྟོང་ཉིད་རྒྱ་མ་ཆད་པ། གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིའི་ཆ་གཏིང་གསལ་རང་གདངས་ཆེན་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འགག་མེད་རང་གསལ། འཁོར་རིས་མེད་འཆར་སྣང་དག་པ། བསྟན་པ་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ། དུས་སྙིང་པོ་མངོན་པར་སྣང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀ་དག་རང་གནས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་ཆ་ནས་བཏགས་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། འཛིན་པ་རང་དག་ཆོས་སྐུ་ཡིས །སྤྲོས་མེད་རང་དག་གཞལ་ཡས་སུ། །ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་སྣང་འཁོར་ལ། །མཚན་མ་མེད་པའི་གསུང་གིས་ནི། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི། །མི་གནས་རང་ཟད་ཐུགས་ལས་ཕྱུང༌། །མ་གསུངས་གསུངས་པ་མེད་པར་ནི། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དོན་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་མཐའ་བྲལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཞུགས་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འདི་ཡི་གནས་ནི་འདི་ཞེས་པའི། །མིང་དུ་གྲགས་པའི་མཚན་བཅས་ཡུལ། །རྣམ་པ་གང་དུ་མི་སྣང་བས། །མེད་པའི་སྟོང་པ་ཆོས་འབྱུང་ལས། །གསང་བ་ཆེན་པོའི་རང་དབྱིངས་སུ། །ཡེ་ཐོག་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ། །མ་བཟུང་གནས་ཀྱི་ཚུལ་ཅན་དུ། །རོལ་པ་ཆེན་པོར་ཐོག་པར་བྱུང༌། །འདི་ལས་སུས་ཀྱང་གནས་པ་མེད། །གང་གིས་གནས་སུ་བྱས་པ་མེད། །འདི་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད། །འདུག་ཅིང་འོང་བ
Chinese
或者，应成派认为化身对所化不显现，因为法身不显现的缘故。因此，三身在智慧上本体相同，但在显现上本体相同是不成立的。化身是慈悲的部分，因此化身的显现是影像化身，而不是真正的化身，因为它不是慈悲。这种宗派的区分非常细微，有智慧的人应该进行辨析并理解，这一点非常重要。第二，解释当下之义，分为三点：总的阐述三身的处所，分别解释智慧的处所，总结身语意功德事业五处的意义。第一，法身、报身、化身三者，首先详细阐述法身的处所，分为本体、分类、名称、详细阐述四部分。法身的本体是自生智慧，空明离戏。分为住的方式、体性、自性、慈悲、显现五种。本体的住的方式是不被任何过失所染污的住，因此是本来清净的自性。本体的体性是空性智慧的精华。本体的自性是不与任何事物相混合。本体的慈悲是未分开、不分别、没有分别。本体的显现是无二。定义是：从假名和名称的法成熟为身，因此是无实有的，任何体性都无法确定，空性在任何地方都没有成立，因此称为法身。法是指：佛地的无漏法与智慧相关。身是指：没有相好和手足，只是智慧的本体不变。
English
Or, it follows that the Nirmanakaya is not visible to those to be trained, because the Dharmakaya is not visible. Therefore, the three Kayas are one in essence in terms of wisdom, but it is not acceptable that they are one in essence in terms of appearance. The Nirmanakaya is a part of compassion, so the appearance of the Nirmanakaya is an image Nirmanakaya, not a real Nirmanakaya, because it is not compassion. This distinction of philosophical systems is very subtle, so those with wisdom should analyze and understand it. This is very important. Second, there are three points to explaining the meaning of the present context: a general explanation of the places of the three Kayas, a specific explanation of the place of wisdom, and a summary of the meaning of the places of the five: Kaya, speech, mind, qualities, and activities. First, among the Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, first, the place of the Dharmakaya is explained in detail, divided into four parts: essence, classification, names, and detailed explanation. The essence of the Dharmakaya is self-arisen wisdom, emptiness and clarity, free from elaboration. It is divided into five aspects: the way of abiding, characteristics, nature, compassion, and appearance. The way of abiding of the essence is abiding without being stained by any faults, so it is the nature of primordial purity. The characteristic of the essence is the essence of emptiness and wisdom. The nature of the essence is unmixed with anything. The compassion of the essence is undivided, non-discriminating, and without separation. The appearance of the essence is non-dual. The definition is: because it matures from imputed and named dharmas into a Kaya, it is non-existent. No characteristic can be determined, and emptiness is not established anywhere, therefore it is called Dharmakaya. Dharma refers to: the uncontaminated Dharma of the Buddha's ground, which is related to wisdom. Kaya refers to: the fact that there are no marks, faces, or hands, but only the unchanging essence of wisdom. Classification: Dharmakaya related to the nature of things and characteristics, Dharmakaya related to the way of abiding and pervasiveness, and Dharmakaya related to the way of appearance. The first is: relative to Dharmata, it is not established in any essence, therefore it is free from the extremes of elaboration. Things are beyond identification, therefore there is no birth, death, change, or transformation. Ultimately manifested, therefore Dharmata is inconceivable. The second is: the Dharmakaya that pervades all of Samsara and Nirvana is the purity that is free from adventitious stains and possesses two purities, as the Hevajra says: "Beings are themselves Buddhas."
Chinese
又如突发的污垢所遮蔽，消除它之后就是佛陀本身。如是说。在《宝性论》中说：圆满佛陀的身体是由于放射光明，以及真如无分别，因为具有佛性，所以一切众生，恒时具有如来藏。如是说，这是它显现的部分。第三，从各个乘中开示智慧、空性、功德等部分，在此大圆满中以幻化来区分：法身的法身刹土不可思议，处所是超越思虑的法性，禅定是不动的大禅定，眷属是多种多样的自性无二，教法是不可言说的法性，时间是任何时候也不改变的法性。法身的报身刹土远离尘垢且无有污秽，处所是念头、意之分别自灭，禅定是心和心所的生起感受止息而智慧自住，眷属是空性自显的行者，教法是所缘完全清净，时间不是分别念而是原始俱生大平等。法身的化身，刹土是空性无有间断，处所是一切显现的基础，深邃明澈的自性大光明，禅定是无碍自明，眷属是无有局限的显现清净，教法是自性无有造作，时间是精华显现。这些也是从本来清净自住的法身部分而安立的，如《宝积经》中说：执着自净是法身，无戏论自净是宫殿，自身与无分别是显现轮，以无相的语言，无戏论的词句，不住自灭从心中生起，未说而无有说，于大平等性中开示。如是。这些也只是在部分上安立，意义上任何也不成立，所以在离边大圆满中安住。又如该经中说：此处的处所名为此处，以名字称呼的有相境，在任何形象中也不显现，从无有的空性法界中，于大秘密的自性界中，本来就安住，在无执的处所状态中，成为大游戏的开端。从这里没有任何人安住，没有任何事物作为处所，这里没有圆满，安住和来临
English
Furthermore, it is obscured by adventitious stains. Having removed them, it is the Buddha himself. Thus it is said. In the Uttaratantra, it is said: The complete Buddha body is because of radiating light, and because Suchness is without distinction, because there is the lineage, therefore all sentient beings, always possess the essence of the Tathagata. Thus it is said, this is the part of its manifestation. Third, from each vehicle, the aspects of wisdom, emptiness, qualities, etc., are taught. In this Great Perfection, if divided by emanation: The Dharmakaya's Dharmakaya realm is inconceivable, the place is the nature of reality beyond thought, the samadhi is the great unwavering, the retinue is the diverse non-duality of nature, the teaching is the inexpressible nature of reality, the time is the unchanging nature of reality. The Dharmakaya's Sambhogakaya realm is free from dust and without impurity, the place is the self-exhaustion of memory and mental conception, the samadhi is the cessation of the arising sensations of mind and mental events, so that wisdom abides in its own place, the retinue is the activity of self-appearance of emptiness, the teaching is the complete purification of the object of focus, the time is not conceptualization but the great primordial co-emergent expanse. The Dharmakaya's Nirmanakaya, the realm is emptiness without interruption, the place is the basis of all appearances, the profound and clear self-radiance, the samadhi is unceasing self-illumination, the retinue is the pure appearance of unlimited forms, the teaching is the unconditioned nature, the time is the manifestation of the essence. These are also designated from the aspect of the Dharmakaya of primordial purity self-abiding, as it is said in the Heap of Jewels: The self-purification of grasping is the Dharmakaya, the self-purification without elaboration is the palace, the appearance-wheel is inseparable from oneself, with the signless speech, the words without elaboration, non-abiding self-exhaustion arise from the heart, without speaking, without having spoken, it is shown in the state of great equanimity. Thus it is. These are only designated on the part, in meaning nothing is established, so it abides in the Great Perfection free from extremes. Again, as it says in the same: The place of this is called this place, the object with name known by name, does not appear in any form, from the emptiness of the non-existent Dharmadhatu, in the self-essence of the Great Secret, it abides as the primordial itself, in the state of ungrasped place, it becomes the beginning of the Great Play. From here no one abides, nothing has been made into a place, here there is no perfection, abiding and coming