Tibetan
ས་རབ་ལ་རྩིས་མེད་དོ། །གནས་ལ་བཟང་ངན་མེད་དོ། །ལྟ་བ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་དོ། །གཞི་ལ་རྒྱ་ཆད་མེད་དོ། །ལམ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་ལ་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་ས་དེ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཟིན་པས་རང་ཉིད་བགྲོད་པའི་ལམ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ལམ་ཆད་པ་འཇུག་པ་ཆད་པ་སྤྲོས་པ་དང་སྲིད་པར་འདྲེན་པ་ཆད་པ་ཞེས་ཡུལ་ལས་བཤད་ལ། གདུལ་བྱ་འདྲེན་པ་ཐུགས་རྗེའི་ལམ་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་འཕྲིན་ལས་ཕྱིར་སྣང་དུ་ཤར་བས་མཛད་པ་ལ་ལྟོས་ནས། མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། འཆར་གཞི་ངོས་གཟུང༌། རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་འཆར་གཞི་དངོས་དང༌། དེ་ལ་ལོག་རྟོགས་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་དེ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེའང་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་གངས་དུའང་མ་ཕྱེད་མི་བྱེད་འབྱེད་པ་མེད་ཅིང་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ། ནམ་མཁའ་ལྟར་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལྟ་བུ་ཀུན་འབྱུང་བའི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པས་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་དུ་ག་ལ་སྲིད། །ལྟོས་གཞི་རང་དག་འཁྲུལ་པ་དག །འཁོར་འདས་མིང་དུ་མི་གྲགས་སོ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་འགག་པ་མེད། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་གང་མ་ཡིན། །ཅེས་པ་དང༌། རང་སར་དེངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །འབྱུང་བ་དེངས་པས་རྡོས་པ་འགགས། །རྡུལ་དང་ཕྲ་རབ་མཐར་འགགས་ནས། །ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་གནས་པ་མིན། །ཉོན་མོངས་དེངས་པས་འཁྲུལ་པ་དང༌། །རྟོག་བྲལ་ཞེན་པ་མི་གནས་པས། །བག་ལ་ཉལ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང༌། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྲ་རགས་དེངས་པ་ཡིས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་མཐར་གྱིས་ཕྲ། །འབྱུང་བ་བཞི་ཡི་ལུས་ཟད་ནས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་སྐུའོ། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་རང་གནས་ཏེ །བཅོས་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པས་ན། །ཆོས་ཞེས་ཚིག་ཏུ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་དགོད། དེ་དགག ཡང་དག་པའི་ལུགས་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡང་དག་
Chinese
地基无有高下，处所无有好坏，见解无有是非，基础无有宽窄，道路无有变迁，果实无有因的转变，智慧无有明暗，智慧无有心识。如是说。真实佛的地位，因为果实已经达到究竟，所以自身没有行进的道路。诸佛薄伽梵是从境上说断绝了道路，断绝了进入，断绝了戏论和引导到有，但从引导所化众生的慈悲之路，以及智慧和事业向外显现的作为来看，说是无学道。第三，确定身和智慧的显现基础，分为二：显现基础的认识，自性广说。第一，也分为显现基础的真实，以及对此的破除邪见两种。第一是：断证究竟的法身，本来清净任运成就的珍宝藏，是身和智慧的显现基础。也就是，本体空明自生的智慧，在任何处所也没有成立，所以无论在任何处所也没有分开，不做分离，没有分离者，并且超离言说思议，从轮回和涅槃的边解脱。如同虚空一样，不是在任何处所也没有成立，而是无量功德，如同日月星辰一样，成为一切生起的基础，所以称为智慧圆满身。如《现观庄严论》中说：诸佛之法性，不分亦不异，平等中何有，言词名句生，所依自清净，惑乱悉皆除，轮回涅槃名，亦复不可说，无生无灭无所断，一切生起非是智。又说：自性安住之法性，诸法安住故粗重灭，微尘极微至终灭，少分亦无有住者。烦恼安住故惑乱，及离分别执着不住故，习气及一切生起，微尘分亦不住。如是粗细安住故，五蕴亦渐至微细，四大之身尽灭故，一切皆是智慧圆满身。无分别禅定自安住，以超离造作之法故，法之名句亦不住。如是说。第二，分为三：立宗，破彼，建立正确的宗义。第一是：一些古人说，真实
English
The ground has no high or low, the place has no good or bad, the view has no right or wrong, the base has no wide or narrow, the path has no change, the fruit has no reversal of cause, the wisdom has no light or darkness, the knowledge has no mind. Thus it is said. The state of the actual Buddha, because the fruit has reached its culmination, there is no path for oneself to travel. The Buddhas, the Bhagavat, are said to have cut off the path, cut off the entrance, cut off the elaboration and the leading to existence from the perspective of the object, but from the perspective of the path of compassion that leads beings to be tamed, and the manifestation of wisdom and activity, it is said to be the path of no more learning. Third, establishing the basis for the manifestation of body and wisdom is divided into two: the recognition of the basis of manifestation, and the extensive explanation of its nature. The first also includes the reality of the basis of manifestation, and the refutation of wrong views about it. The first is: the Dharmakaya of ultimate abandonment and realization, the spontaneously accomplished jewel treasury of primordial purity, is the basis for the manifestation of body and wisdom. That is, the essence of empty-clear self-arisen wisdom is not established in any place, so it is not separated in any place, does not do separation, there is no separator, and it transcends speech and thought, liberated from the extremes of samsara and nirvana. Like space, it is not that it is not established in any place, but it is immeasurable qualities, like the sun, moon, planets, and stars, becoming the basis for the arising of all, so it is called the body of perfect wisdom. As it is said in the Ornament of Clear Realization: The nature of the Buddhas, is neither divided nor different, in equality how can there be, words and names arise, the basis is self-purified, confusion is completely removed, the names of samsara and nirvana, are also unspeakable, without birth, without death, without cessation, all arising is not wisdom. It also says: The nature of abiding in its own place, because the elements abide, the coarse is extinguished, dust and the finest dust to the end are extinguished, not even a small part remains. Because afflictions abide, confusion, and non-conceptual attachment do not abide, habits and all arising, not even a dust particle remains. Thus, because coarse and fine abide, the five aggregates also gradually become subtle, because the body of the four elements is exhausted, all is the body of perfect wisdom. Non-conceptual samadhi abides in itself, because it transcends artificial dharma, the name and words of dharma also do not abide. Thus it is said. Second, it is divided into three: stating the position, refuting it, and establishing the correct doctrine. The first is: some ancient people say, the real
Tibetan
པར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ཀྱི་ཀ་དག་དེ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་སུ་ཡང་མེད་ལ་འཆར་གཞི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ན་རེ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་བཞུགས་ཏེ་དེ་མེད་ན་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་པར་ཐལ་བའམ་ཐོབ་ནས་ཉམས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས་ལས། རིགས་པ་ནི། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པས་རང་གི་དོན་དང་གཞན་དོན་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་ན་མཁའ་སྟོང་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། དངོས་པོ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ལྟར་ཆོས་སྐུ་དེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་གྲུབ་པ་བེམས་པོ་རགས་པ་ལྟར་ཡོད་པར་ཐལ་ཏེ། གཟུགས་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་རྟོག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ །ལུང་གི་དགག་པ་ནི། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ན། །བེམས་པོ་རྣམ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཕྱམ་ཆད་དུ། །འདི་ཉིད་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པ་དང༌། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཆ་མེད་ན། །ཕྱི་རོལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་དང༌། །ཁྱད་པར་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཞི་ནས་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ། །ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཆད་པ་དང༌། །ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར །རགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་གྱུར་ན། །འོན་ཏེ་བརྟག་པ་ཉིད་དང་མཉམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཡང་དག་པའི་ལུགས་ལ། ཀ་དག་རང་ངོ་ལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲུབ་པ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ངང་ངམ་དབྱིངས་སམ་ཆ་ལ་འཆར་གཞིའི་ཆ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སུམ་བརྩེགས་སུ་གནས་པ་ཤེལ་གྱི་ནང་འོད་དེ་དངོས་སུ་མཐོང་ཡུལ་ན་མེད་ཀྱང༌། འཆར་གཞིར་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་ཡོད་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྐུ་འཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ནུས་པའི་ནུས་པའང་གནད་དེ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ནས་ནི་ཆོས་སྐུར་རོ་གཅིག དེ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་གཏན་ནས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཡོན་ཏན་འཕེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་དང༌། རྒྱ་མཚོ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། ཅེས་སོ། །དེའང་ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ།
Chinese
又说，成佛之时的原始清净，在任何事物上都没有成立，因此在法身上和智慧上也不存在，也不是一种规划。有些人说，法身和智慧真实存在，如果不存在，就会导致没有获得果位的法身和智慧，或者获得后又退失。为了驳斥这些观点，分为两部分。从理证上说，如果按照第一种观点，佛陀没有智慧，就会导致不能实现自利和他利，因为与一无所有的虚空没有差别。如果按照第二种观点，就像一些实体论者所说，法身如果成立为实体和相状，就会导致像粗大的物质一样存在，因为色法成立为自相，并且名相的智慧真实成立，就会导致与分别念没有差别。从教证上驳斥，《虚空六法》中说：如果所知的智慧是无二的，那么与物质名相有什么区别？或者完全变成空无，这本身就是一种变化。又，《明灯能显》中说：如果智慧没有部分，那么与外面的虚空有什么区别？因此，从根本上智慧是周遍的，如果没有智慧，就会变成断灭，也不会有任何区别。如果存在粗大的智慧，那么就与分别念相同。第三种是正确的观点，原始清净的自性在任何事物上都没有成立，因此超越了有和无的边际，成立为法身和智慧，就像水晶球一样。在其状态、界限或部分中，存在着极其微细的规划部分的三重智慧，就像水晶内部的光芒一样，虽然在实际可见的范围内不存在，但却像规划一样存在。因为存在这三种智慧，所以成为一切法身和智慧的来源，并且在不离开法身的同时，色身和事业也能够显现给所化众生，这种能力也来源于这个关键点。如果不是这样，从成佛到法身就是一体的，而法身没有智慧，就会导致众生的利益和无量佛法完全不存在。《摄集经》中说：如果没有智慧，就不会增长功德和菩提，像大海一样的佛法也会不存在。所以，所说的没有智慧，是指自性在任何事物上都没有成立的反面。
English
Furthermore, it is said that the primordial purity at the time of attaining Buddhahood is not established in anything, therefore it does not exist in the Dharmakaya and wisdom, nor is it a plan. Some say that the Dharmakaya and wisdom actually exist, and if they do not exist, it would follow that the Dharmakaya and wisdom of the result are not attained, or that they are attained and then lost. To refute these views, there are two parts. From the perspective of reasoning, according to the first view, if the Buddha does not have wisdom, it would follow that he cannot accomplish his own benefit and the benefit of others, because he would be no different from empty space, which has nothing. According to the second view, as some objectivists say, if the Dharmakaya is established as an entity and a characteristic, it would follow that it exists like a coarse material object, because form is established as its own characteristic, and the wisdom of aspects is actually established, which would follow that it is no different from conceptual thought. The refutation from scripture is from the "Six Spaces": If the wisdom of knowable things is non-dual, what is the difference between material and aspects? Or else it is completely empty, this itself is only a change. Also, from "The Lamp That Illuminates": If wisdom has no parts, what is the difference from the empty space outside? Therefore, from the ground, wisdom is pervasive. If there is no wisdom, it will be annihilation, and there will be no difference. If there is coarse wisdom, then it is the same as conceptual thought. The third is the correct view, the nature of primordial purity is not established in anything, therefore it transcends the extremes of existence and non-existence, and is established as Dharmakaya and wisdom, like a crystal ball. In its state, realm, or part, there exists the extremely subtle part of the plan, the threefold wisdom, like the light inside the crystal, although it does not exist in the actual visible range, it exists like a plan. Because these three wisdoms exist, they become the source of all Dharmakayas and wisdoms, and while not moving from the Dharmakaya, the Rupakaya and activities are able to appear to those to be tamed, and this ability also comes from this key point. If it is not like this, from Buddhahood to Dharmakaya is one taste, and because there is no wisdom in it, the benefit of sentient beings and the immeasurable Buddha Dharma will completely cease to exist. The "Compendium Sutra" says: If there is no wisdom, there will be no increase in qualities and Bodhi, and the Buddha Dharma, which is like an ocean, will also cease to exist. Therefore, what is said to be without wisdom is the opposite of the fact that the nature is not established in anything.