Tibetan
་ཐ་དད་དོ། །ངོ་དང་ཤེས་དང་གྲོལ་མཐོང་གིས། །འཇུག་དང་མཐོང་དང་གོམས་པ་ལས། །ངོ་ཤེས་པ་ལས་རང་ངོ་སྟེ། །ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་ཐུགས་སའོ། །ཐག་ཆོད་པས་ནི་གདེང་དུ་ཚུད། །དེ་ལྟར་གསུམ་གྱིས་ངེས་པའི་ལས། །ངོ་བོ་རྫོགས་པས་རྒྱུ་འགགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་བཤད། །འདིར་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས། །གང་ལྟར་བཏགས་པ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །སྣ་ཚོགས་མིང་གི་གདགས་གཞི་ལས། །སྒྲ་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་པར་སྣང༌། །ངེས་མེད་མིང་ནི་སྣ་ཚོགས་ལས། །དོན་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང༌། །སྟོང་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་དག་པ་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་བཤད། །གདུལ་བྱའི་ཡུལ་ནི་སྣ་ཚོགས་པས། །གདུལ་བྱེད་སྐུ་ཡང་དེ་ཙམ་མོ། །རིགས་དང་དབང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལས། །འཁོར་འདས་རྟོགས་པ་ཐ་དད་དེ། །དེ་ཉིད་སོ་སོའི་ཡུལ་བཞག་ན། །མ་བཅོས་དོན་གྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དུས་གསུམ་གནད་ཀྱི་མན་གིས་དམིགས་སུ་གདབ་པ་ལ། དུས་གསུམ་གྱི་གནས་དང་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་གཉིས་ལས། གནད་ལ་གསུམ་སྟེ། འཇུག་པ་ཤེས་པའི་གནད། གྲོལ་བ་རང་ངོའི་གནད། མཐར་ཕྱིན་པ་ངོ་ཤེས་པའི་གནད་དོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་ཕར་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་འཇུག་དུས་གདངས་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པ་དང༌། འོད་སྣང་དུ་ཚུར་རིག་པ་ལ་འཇུག་དུས་རང་ས་ཀ་དག་ཏུ་ཟིན་པའི་ངང་དེ་ལ་མི་གཡོ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་བཞི་སྦྱོར་གྱི་ཚེ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་གྲོལ་བ་རང་ངོ་ན་གནས་པས་རང་ངོ་ཤེས་པའི་གདམས་ངག་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེའང་ཕུང་པོའི་བདག་འཛིན་དེངས་ནས་ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་བས་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་ལ་གནས འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྡོས་པ་ལས་གྲོལ་བས། སྣང་བ་འོད་གསལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས། ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་རགས་ལས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་མ་ལ་བུ་ཐིམ་དུ་གནས་པའོ། །དེའང་ཕྱིའི་འཁྲུལ་པ་དག་པས་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་མ་དང་ཕྲད་ཤེས་པ་དང་སྣང་བའི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཕྲ་རགས་ལས་གྲོལ་བས་མ་བུ་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་གྲོལ་ན། འབྱུང་བ་སའི་མཚན་ཉིད་རང་དག་པས་ལུས་ཀྱི་ཤས་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ། ཆུ་དག་པ་ལས་ཁྲག མེ་དག་པས་དྲོད། རླུང་དག་པས་དབུགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ལས་གྲོལ་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་རྟ་མེད། ཤ་ཁྲག་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པ་ལ་གྲོལ་བས། ནང་རིག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རང་སྣང༌། ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་མེད་པས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་དེ། རང་ངོ་དེ་ལྟར་ག
Chinese
各不相同。 通过认识、智慧和解脱的见地， 从进入、看见和习惯中， 从认识中产生自性， 是对信念之心的领悟。 通过决断而进入确信， 像这样通过三者而确定事业， 本体圆满则因果断绝。 此外，还讲述了法性和自性， 因为这里没有确定为一， 所以无论如何安立，都那样显现。 从各种名称的施设处， 显现出众多词语的戏论。 不确定的名称来自各种各样， 意义也仅仅是安立而空。 因为空性在任何处都不成立， 所以显现为自性清净。 此外，还讲述了法性大悲， 因为所化众生的境界是多种多样的， 所以所调伏的本尊也同样众多。 从根性和能力的变化显现中， 轮回和涅槃的证悟各不相同， 如果将那各自的境界安立， 就是未作之义的密意。 如是说。 第二，以三时要诀的口诀来指定， 在三时的处所和方便的口诀中， 要诀有三：进入的智慧要诀，解脱的自性要诀，究竟的认识自性要诀。 第一是：觉性向外进入光明景象时，要知道光芒是自显现；光明景象向内进入觉性时，要知道安住于自地本来清净的状态中，不摇动。 第二是：四智合一之时，外内秘密三者的解脱安住于自性中，从而确定认识自性的口诀。也就是，从蕴的自我执着中解脱，身体解脱为光明，从而法性安住于自性中。从粗细的五大凝固中解脱，显现安住于光明大乐中。从粗细烦恼中解脱的觉性，安住于母子相融中。也就是，外境的错乱清净，从而觉性与法性母相遇，知道各种显现的因缘显现为境的粗细事物中解脱，从而母子无二解脱。 如何解脱呢？地大的自性本来清净，从而从身体部分的束缚中解脱。水大清净，从而从血液中解脱。火大清净，从而从暖热中解脱。风大清净，从而从呼吸的束缚中解脱。没有分别念的马。从执着血肉为自身中解脱。内在觉性没有烦恼的垢染，从而五智自显。没有所知的垢染，从而法与法性无二，自性就是那样。
English
They are different. Through the view of recognition, wisdom, and liberation, From entering, seeing, and habituation, From recognition arises self-nature, It is the realization of the heart of faith. Through determination, one enters certainty, Thus, through these three, the task is determined, When the essence is complete, the cause ceases. Furthermore, the nature of reality and self-nature are explained, Because it is not determined as one here, So however it is designated, it appears as such. From the basis of designation of various names, Appear the proliferations of many sounds and words. Uncertain names come from various sources, And the meaning is also empty by mere designation. Because emptiness is not established anywhere, It appears as if self-nature is pure. Furthermore, the nature of reality, compassion, is explained, Because the realms of those to be tamed are diverse, So the forms of those who tame are also just as many. From the transformations of faculties and powers, The understanding of samsara and nirvana is different, If those individual realms are established, It is the intention of the unmade meaning. Thus it is said. Secondly, to pinpoint with the key instructions of the three times, Among the instructions on the place and means of the three times, There are three keys: the key to entering knowledge, the key to liberating self-nature, and the key to the ultimate recognition of self-nature. The first is: when awareness enters the appearance of clear light outward, one should know that the radiance is self-appearing; when the appearance of light enters awareness inward, one should know to remain unmoving in that state of original purity in one's own ground. The second is: at the time of the union of the four wisdoms, the liberation of the three outer, inner, and secret aspects abides in self-nature, thereby identifying the instructions for recognizing self-nature. That is, by releasing the self-grasping of the aggregates, the body is liberated into clear light, thereby the nature of reality abides in self-nature. By liberating from the solidification of the subtle and coarse elements, appearances abide in great clear light bliss. The awareness liberated from subtle and coarse afflictions abides in the merging of mother and child. That is, the delusion of outer objects is purified, thereby awareness meets the mother of reality, knowing that the various causes of appearances are liberated from the subtle and coarse objects that appear as objects, thereby mother and child are liberated into non-duality. How is it liberated? The characteristic of the earth element is originally pure, thereby liberating from the bonds of the body's parts. The water element is pure, thereby liberating from the blood. The fire element is pure, thereby liberating from the warmth. The wind element is pure, thereby liberating from the bonds of breath. There is no horse of conceptual thought. By liberating from grasping flesh and blood as one's own being, the inner awareness is without the stain of afflictions, thereby the five wisdoms are self-appearing. Without the stain of knowable objects, dharma and the nature of reality are non-dual, self-nature is thus.
Tibetan
ནས་པ་དེ་རྟོགས་པས། ད་རིག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་མི་སྲིད། འཁོར་བ་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་གྲོལ་ཏེ། རིག་པ་རང་ངོ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གནས་མི་སྲིད་པས། གསང་བ་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དངོས་པོ་དང་སྟོང་པའི་ཆ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བས། ཕྱིའི་ཆོས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང༌། ནང་གི་ཆོས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། གསང་བའི་ཆོས་རིག་པ་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ངོ་ཤེས་པའི་གནད་ནི། རིག་པ་ལྷུན་་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་རང་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ལ་གནས་པ་དེ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུས་དེར་དག་པས་སྔ་མ་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་རྩད་ཆོད། ད་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པའི་སྐུ་ཐོབ་པ་རིག་པ་ཉིད་ལྡོག་ས་མེད་དེ། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང༌། མྱང་འདས་ཀྱི་དག་སྣང་དབྱིངས་དེར་ནུབ་དུས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་འཁོར་འདས་ལ་ཟློས་ཏེ་གཞི་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཐིམ་ཚུལ་གྱི་དུས་དེར་ངོ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རིག་པ་རང་ངོའི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་གཉིས་ལས། སྔོན་རོལ་གྱི་མན་ངག་ཚེ་འདིར་གནད་གསུམ་ལ་གོམས་ཤིང་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་སྔར་འདྲིས་པའི་ཡུལ་དུ་ཕྱི་ནང་དུ་ངོ་ཤེས་པ་ལྟར་དེ་དུས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྲོལ་བ་དང༌། འདིའི་དུས་ཀྱི་མན་ངག་ནི་རིག་པ་རྣོན་པོ་གཞི་ནས་འཕགས་པ་སྐར་མདའ་ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུག་པའི་རྣམ་པ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གིས་རང་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་དང་ རིག་པ་རྟུལ་པོ་ཅིར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་རྟོགས་པས་སྔར་གྱི་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་ཀྱིས། སེང་ཕྲུག་མངལ་རྒྱ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་དུ་རྡོས་པ་དག་པས་སྐད་ཅིག་མ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་ཚུལ་གང་རུང་དུ་གྲོལ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། འདིའི་དུས་ནི་གསུམ་སྟེ། འཇུག་པའི་དུས་དང༌། གྲོལ་བའི་དུས་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སོ། །འཇུག་པའི་དུས་ནི་གཉིས་ཏེ། རིག་པ་འོད་ལ་ཕར་འཇུག་པ་དང་ འོད་རིག་པ་ལ་ཚུར་འཇུག་པའོ། །གྲོལ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། རིག་པ་ཉིད་རྐྱེན་རྣམས་དང་བྲལ་བས་འབྱུང་བ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། རིག་པ་ལ་དྲི་མ་མེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། རིག་པ་ཉིད་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མ་ལྷུང་བས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལས་གྲོལ་བའོ། །མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་དུས་གཅིག་ལ་གྲོལ་བར་བསྟན་པའོ།
Chinese
因此，当证悟彼之时，心识不可能生起烦恼。从轮回业力的异熟果中解脱，因为心识的自性中不可能存在烦恼。秘密的心识法性，既非存在，亦非不存在，既非恒常，亦非断灭，不落入实有和空性的任何一边。外在的对境和有境，内在的对诸法分别念的执著，以及对秘密的心识本身的执著，这些都不存在，从而了知其自性。第三，证悟究竟之要诀是，心识到达任运自成珍宝的自性之地，安住于本净和任运自成无二无别之中，从而认识到这一点。轮回的一切法在那时清净，从而彻底断绝了先前未曾迷乱的根源。现在获得不可能迷乱之身，心识本身无有退转之处。轮回的迷乱显现，涅槃的清净显现，都消融于法界之中，不存在存在与否、恒常与断灭，因此在轮回与涅槃中周旋，走向根本解脱，在那任运自成融入之时，要认识到这一点。这是心识自性的重要要诀。第二，关于方便的口诀，分为两种。首先，前行口诀，在今生熟悉并认识三个要点，如同在过去熟悉的地方，内外都能认识一样，那时毫无疑问地获得解脱。其次，此时的口诀是，敏锐的心识从一开始就如同流星划过天空一般，刹那间认识自性而获得解脱。迟钝的心识，因为不了解显现的差别，凭借先前修持甚深之力的殊胜，如小狮子脱离母胎一般，粗重之物得以清净，在五刹那等二十一种根性的任何一种状态中获得解脱。这些也如《日月和合经》中所说，此时有三种：进入之时，解脱之时，究竟之时。进入之时有两种：心识进入光明，光明进入心识。解脱之时有三种：心识本身脱离诸缘，从而从诸要素中解脱；心识没有垢染，从而从烦恼中解脱；心识本身不落入任何一边，从而从内外诸法中解脱。究竟之时，心识本身显现一切诸法，于同一时刻获得解脱。
English
Therefore, when that is realized, it is impossible for afflictions to arise in consciousness. Liberation from the ripening results of karmic cycles, because afflictions cannot exist in the nature of consciousness itself. The secret nature of consciousness, which is neither existent nor nonexistent, neither permanent nor impermanent, not falling into either the side of substantiality or emptiness. External objects and subjects, internal clinging to the discriminating thoughts of phenomena, and even the clinging to the secret consciousness itself, these do not exist, thereby knowing its own nature. Third, the key to recognizing the ultimate is that consciousness reaches the self-nature ground of spontaneously accomplished jewels, abiding in the inseparability of primordial purity and spontaneous accomplishment, thereby recognizing this point. All phenomena of samsara are purified at that time, thereby completely cutting off the root of the previous non-delusion. Now obtaining a body that cannot be deluded, consciousness itself has no place to retreat. The deluded appearances of samsara, the pure appearances of nirvana, all dissolve into the dharmadhatu, there is no existence or non-existence, permanence or impermanence, therefore revolving in samsara and nirvana, heading towards fundamental liberation, at the time of that spontaneous accomplishment dissolving, one must recognize this point. This is the important key to the self-nature of consciousness. Second, regarding the oral instructions on means, there are two types. First, the preliminary oral instructions, becoming familiar with and recognizing the three key points in this life, just as in a familiar place in the past, one can recognize both internally and externally, at that time one obtains liberation without any doubt. Second, the oral instructions at this time are that the sharp consciousness, from the beginning, is like a shooting star streaking across the sky, instantly recognizing its own nature and obtaining liberation. The dull consciousness, because it does not understand the differences in appearances, relies on the excellence of the power of previously practicing the profound, like a lion cub leaving its mother's womb, the coarse is purified, and liberation is obtained in any of the twenty-one faculties, such as the five moments. These are also as stated in the "Sun and Moon Union Sutra," there are three times at this time: the time of entering, the time of liberation, and the time of ultimate completion. There are two times of entering: consciousness entering light, and light entering consciousness. There are three times of liberation: consciousness itself is free from all conditions, thereby liberated from the elements; consciousness has no defilements, thereby liberated from afflictions; consciousness itself does not fall into any side, thereby liberated from internal and external phenomena. At the time of ultimate completion, consciousness itself manifests all phenomena, and liberation is obtained at the same moment.