Tibetan
ས་སོ། །རྟགས་བྱུང་བ་དག་ཀྱང་རང་གི་སེམས་དང་མཐུན་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན་སྐྱེ་གནས་སོ་སོའི་རྟགས་སུ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། དུས་གསུམ་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ངེས་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་སྟེ་རིམ་ཁང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །དེ་ལྟར་གདམས་པའི་སྤྱིའི་གནས་དང་བརྩོན་པ་དང་དབང་པོ་རབ་རྣམས་ཚེ་འདིར་གྲོལ་བའི་ཐབས་རྟགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་འབྲིང་རྣམས་བར་དོར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བར་དོ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བར་དོའི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ། སྣང་ལུགས། ས་མཚམས་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་ནང་གི་བློ་ལ་སྣང་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེའང་ནང་དབྱིངས་ཀ་དག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བར་དོའི་གནས་སྐབས་ཏེ། གཞི་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བའི་རང་གདངས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པ་འཆར་བའི་རང་ངོའི་སྣང་ཆ་ནི་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་སྣང་འགྲོ་དྲུག་གི་ཆོས་སོ་ཅོག་མ་དག་པ་འཁྲུལ་པའི་བར་དོ་ཡིན་ནོ། །དག་མ་དག་གི་ཆོས་དེ་གཉིས་གང་གི་བར་ན་ཡོད་ན། ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ནས་ཕྱིར་བསྐྱོད་པས་སླར་ཀ་དག་ཏུ་ནུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་གཤིས་ཀ་དག་གི་བར་ན་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ཡང་དེ་ནས་བྱུང༌། ད་ལྟ་ཡང་དེའི་འཆར་ཚུལ་གྱི་ཕྱི་ནང་གི་ངང་ན་གནས། ཐ་མ་ཡང་དེའི་ངང་དུ་སྐྱེལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ལ་བར་དོ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ཆོས་གཞན་སྔ་ཕྱི་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་གང་གིའང་བར་ན་འཇུག་པ་མི་སྲིད་དེ། འཕོ་འགྱུར་དང་སྣང་སྟོང་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། །ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་གཞི་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །ཞེས་སོ། །གནད་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཡོད་ན་ཆིངས་རླབས་པོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། བར་ཞེས་པ་གོང་འོག་སྔ་ཕྱི་གང་རུང་གི་དབུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་དེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བར་དོ་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁ་དང་སད་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ཞེས་པ་དབུས་མཚོན་པའོ། །དོ་ཞེས་པ་ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྦྲེལ་ཐག་ལྟ་བུར་དབུས་སུ་གནས་ཏེ་དོ་ཡའི་དབུས་ཀྱི་སྦྲེལ་ཐག་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་ན་ཐུན་མོང་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཁ་ཅིག་ནས། སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་དང༌། རྨི་
Chinese
如是。 出现的征兆如果也与自己的心意相符，就应确定无疑地知晓那是各个生处的征兆。《乘之殊胜宝藏》中，确定了三时征兆的类别，这是第二十二品。如是，在开示了总的诀窍之处、精进和殊胜根器者今生解脱之法以及征兆的次第之后，现在为了广泛地确定中等根器者于中阴获得现证圆满正等觉之法的类别，分为两部分：中阴总的安立，以及各自自性的广说。第一部分分为中阴的体性、词义、分类、显现方式、界限这五个方面。第一，体性是：外境之法显现于内识的状态。而且，从内界本来清净（藏文：ཀ་དག་）之外显现的一切都是中阴的状态。基显现为身和智慧的自性光芒，以二色身的作为而显现的自面之显现分，是清净法性中阴。错乱显现六道的一切法，是不清净错乱的中阴。那么，清净与不清净的这两种法存在于何处之间呢？由于从本来清净的界中外出，所以必须再次融入本来清净，因此存在于本性本来清净之间。最初也从那里产生，现在也存在于其显现方式的内外之中，最终也必须送入其中。本来清净的界没有中阴，因为其本身不依赖于其他前后之法，也不可能进入任何二者之间，因为它超越了迁变和显现空性的边际。《现观庄严论》中说：‘本初之本来清净中，不可说为少许错乱之基，同样，不迷乱又是何物？’。这个要点如果具有智慧，则是极为了不起的要诀。第二，词义是：‘中’是指在任何上下前后之中的法，例如梦中中阴存在于入睡和醒来之间。‘间’是指代表中间。‘阴’是指将初始和终结二者结合的连接线，如同存在于中间的连接线一样。第三，分类分为共同和不共同两种。一些共同乘中说：生、死、中阴和梦
English
So it is. If the signs that appear also correspond to one's own mind, then one should definitely know that they are the signs of the respective places of birth. In the Supreme Treasure of the Vehicle, the determination of the categories of the signs of the three times has been established, which is the twenty-second chapter. Thus, having shown the general place of the instructions, the diligence, and the means of liberation in this life for those with the best faculties, along with the sequence of signs, now, in order to extensively establish the categories of the Dharma for those of middling faculties to attain complete and perfect enlightenment in the bardo, there are two parts: the general establishment of the bardo, and the extensive explanation of the individual characteristics. The first part has five aspects: the nature of the bardo, the etymology, the classification, the manner of appearance, and the boundaries. First, the nature is: the state in which external phenomena appear to the inner mind. Moreover, all that appears other than the pure essence (Tibetan: ka dag) within is the state of bardo. The self-radiance of the ground appearing as form and wisdom, the appearance of one's own face manifesting through the actions of the two form bodies, is the pure Dharmata bardo. The deluded appearance of all the phenomena of the six realms is the impure, deluded bardo. So, between what do these two phenomena, pure and impure, exist? Since they go out from the realm of original purity, they must return and dissolve into original purity, therefore they exist between the nature of original purity. The beginning also arises from there, the present also abides in the inner and outer state of its manifestation, and the end must also be delivered into it. The realm of original purity has no bardo, because it itself does not depend on other prior or subsequent phenomena, and it is impossible to enter between any two, because it transcends the limits of change and appearance-emptiness. In the Madhyamaka, it is said: 'In the original, primordial purity, it cannot be said to be even a slight basis of delusion, likewise, what is non-delusion?' This key point, if one has wisdom, is a great instruction. Second, the etymology is: 'Bar' refers to the Dharma that is in the middle of any above, below, before, or after, for example, the dream bardo exists between falling asleep and waking up. 'Ma' represents the middle. 'Do' refers to the state of being in the middle like a connecting thread that combines the beginning and the end, like the connecting thread in the middle of a doya. Third, the classification is divided into two types: common and uncommon. Some common vehicles say: birth, death, bardo, and dream.