Tibetan
་རིག་གི་གནད་བསྟུན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། སྣང་བ་བཞི་ཚད་དུ་ཕྱིན་ཏེ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། །ཐབས་ཞེས་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །གང་ཟག་བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། །རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ། །འབད་རྩོལ་མེད་པས་རང་གྲོལ་དང༌། །འབད་བཅས་ཉམས་སུ་བླང་བྱའོ། །འབད་མེད་རྣམས་ནི་རང་དག་ཡིན། །གནད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་གིས། །དེ་ཡི་དོན་ནི་ཉམས་སུ་བླང༌། །ལུས་དང་སྒོ་དང་ཡུལ་ཉིད་དོ། །ལུས་ཀྱི་གནད་ནི་འདི་གསུམ་སྟེ། །སེང་གེའི་ཚུལ་དང་གླང་ཆེན་ཚུལ། །དྲང་སྲོང་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ། །སྒོ་ནི་དེ་ཉིད་མ་འགུལ་དང༌། །གསལ་བྱེད་རྣམ་གཉིས་མ་འགུལ་བས། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀྱང་འགུལ་བ་མེད། །ཡུལ་གྱི་གནད་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ། །དག་པའི་དབྱིངས་ནི་སྡོད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་རིག་པའི་ངོ་བོ་སྡོད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྡོད་པའོ། །ཡིད་ནི་འགྱུར་མེད་རང་སར་གནས། །སེམས་ནི་འགྱུར་མེད་དྲན་སངས་ལ། །རིག་པ་མི་འགྱུར་སྐུ་གསུམ་གསལ། །ཡིད་སེམས་དལ་བས་དྲན་རྒྱུན་འགག །ལུས་ངག་དལ་བས་སྡུག་བསྔལ་བྲལ། །རིག་པ་དལ་བས་སྐུ་ལྔ་ཤར། །རིག་པ་ཤར་བས་འབྱུང་རྐྱེན་འགགས། །དབྱིངས་རིག་ཤར་བས་ཡུལ་སེམས་འགགས། །དེ་ལྟར་མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་བསྐྱེད་རྫོགས། །མཚོན་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུན་དུ་གནས་པས་རྒྱུད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ནི། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དོན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཡིས། །གཟུང་བར་ངེས་པས་རང་བཞིན་རྒྱུད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ངོ་བོ་ནི། སྟོང་གསལ་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་བསྡུས་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དང་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན། གཞི་དང༌། སྙིང་པོ་དང༌། བཅུད་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་དང་གསུམ་མོ། །གཞི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ནི་ཐོག་མའི་ཀ་དག་གི་རིག་པ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པས་མ་རིག་པའི་མིང་མེད་དེ། འཁྲུལ་པ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང༌། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རིག་པ་འོད་དུ་གསལ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་འཆར་བྱེད་གོ་མ་འགགས་ཤིང༌། འཁོར་འདས་གང་ཡང་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའོ། །སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ནི། ཡེ་ཤེས་སུམ་བརྩེགས་སྙིང་གར་སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་གཞི་རང་བཞིན་རྒྱུད་དེའི་རྩལ་གཞི་སྣང་མིག་ནས་སྒྲོན
Chinese
通过与觉性的要点相协调而修持，四种显现达到极致并获得解脱的教导是：同样在那里面说，那些显现的证悟是，方法被称为殊胜的特性。由于众生智慧的差别，次第如何宣说呢？无有勤奋而自解脱，有勤奋则应当修持。无勤奋的那些是自清净。要点以三种方式清净，它的意义应当修持，即身体、门和处所。身体的要点是这三种：如狮子的姿势和大象的姿势，应当知晓如仙人的姿势。门是它本身不动摇，显现的两种也不动摇，虚空本身也不动摇。处所的要点也有三种：安住于清净的法界，同样安住于觉性的自性，一切显现都安住。意不变而安住于自处，心不变而觉知清明，觉性不变而三身显现。意和心缓慢则念头之流停止，身和语缓慢则远离痛苦，觉性缓慢则五身显现。觉性显现则生起之因停止，法界觉性显现则境和心停止。如是，象征者是方法的续，不在自己的相续中生起圆满。象征是为了做到，所以是方法，恒常安住所以称为续。如是说。第二，自性的续是，基础、道路和果实的意义，同样在那里面说，以基础、道路和果实，被掌握而确定，所以是自性续。如是说。这其中的体性是，空明觉性的体性，是基础、道路和果实的总集。定义是周遍一切并且是成就佛陀的自性，所以称为自性续。分类有：基础、心髓和精华自性续三种。基础自性续是最初的本来清净的觉性，体性、自性和大悲三者。也就是体性从最初就是清净的，所以没有无明的名称，甚至连虚假的安立都没有过。自性任运成就，所以觉性光明清澈。大悲周遍一切，所以显现的作用不会停止，轮回和涅槃都安住在生起的法界中。心髓自性续是，三重智慧在心间以心髓的方式出现，是基础自性续的能量，从基础显现之眼中照亮。
English
The teaching on how the four appearances are perfected and liberated by harmonizing with the key points of awareness is: Again, it says in the same text, "The realization of those appearances is, the method is called a special characteristic. Due to the differences in the minds of beings, how should the order be explained? Without effort, there is self-liberation, and with effort, one should practice. Those without effort are self-purified. The key points are purified in three ways, its meaning should be practiced, namely body, door, and place. The key points of the body are these three: the posture of a lion and the posture of an elephant, one should know as the posture of a sage. The door is that it itself does not move, and the two that manifest also do not move, even the sky itself does not move. The key points of the place are also three: abiding in the pure realm of reality, likewise abiding in the nature of awareness, all appearances abide. The mind is unchanging and abides in its own place, the heart is unchanging and aware, awareness is unchanging and the three bodies are clear. When the mind and heart are slow, the stream of thoughts ceases, when the body and speech are slow, one is free from suffering, when awareness is slow, the five bodies arise. When awareness arises, the causes of arising cease, when the realm of reality and awareness arise, the object and heart cease. Thus, the symbolizer is the tantra of method, not generating completion in one's own continuum. Symbolizing is for doing, so it is a method, constantly abiding so it is called tantra. So it is said. Second, the tantra of nature is, the meaning of ground, path, and fruit, again it says in the same text, "By ground, path, and fruit, being grasped and determined, so it is the tantra of nature." So it is said. The essence of this is, the essence of emptiness, clarity, and awareness, is the collection of ground, path, and fruit. The definition is that it pervades all and is the nature of accomplishing Buddhahood, so it is called the tantra of nature. The divisions are: ground, essence, and essence-nature tantra, these three. The ground-nature tantra is the original, primordial purity of awareness, essence, nature, and compassion, these three. That is, the essence is pure from the beginning, so there is no name for ignorance, there has never even been a false imputation. The nature is spontaneously accomplished, so awareness is clear as light. Compassion pervades all, so the function of manifestation does not cease, samsara and nirvana both abide in the realm of arising. The essence-nature tantra is, the triple wisdom arising in the heart as the essence, is the energy of the ground-nature tantra, illuminating from the eye of the ground appearance.
Tibetan
་མ་བཞིར་ཤར་བས། ལམ་སྣང་བ་བཞི་དངོས་སུ་མཐོང་བའོ། །བཅུད་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་ནི། རིག་པའི་སྣང་བ་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་པས་མཚན་མ་རིག་ཅན་དུ་མ་སོང༌། རྟག་པ་མཐར་འཛིན་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། སྟོང་པ་རང་སྣང་དུ་ཤར་བས་ཆད་པ་ཕྱམ་ཆད་མ་ཡིན། སྟོང་གསལ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་དེ་ཉིད་རིག་པའི་བཅུད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཚད་དུ་སྨིན་པས་བཅུད་དུ་འདྲིལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དངས་མ་གསུམ་དང༌། གསལ་བ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་གི་ཆོས་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཏེ། མཁྱེན་པ་ཕྱོགས་མེད་དུ་གསལ་བས་སྟོང་པ་ཕྱམ་ཆད་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མཚན་མར་མེད་པས་གསལ་བ་རིམས་ཅན་མ་ཡིན། རང་རིག་དོན་དམ་ཡིན་པ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད། རྟག་ཆད་མུ་བཞི་ལས་གྲོལ་བས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གསལ་བ་གསུམ་ནི། ཕྱི་ཡུལ་སྣང་བའི་དུས་ན། རིག་པ་ལས་སྐུར་གསལ་དབྱིངས་ལས་ཁ་དོག་ཏུ་གསལ། ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གསལ་བའོ། །གདིང་གསུམ་ནི། དེ་ལྟར་ཤར་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལྟ་བའི་གདིང༌། སྣ་ཟིན་པ་ཡུལ་གྱི་གདིང༌། འཁྲུལ་པ་འགགས་པ་ཐག་ཆོད་པའི་གདིང་ངོ༌། །མི་ལྡོག་པ་གསུམ་ནི། དེའི་ཚེ་འཁོར་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པས། རིག་པ་ལ་རྒྱུད་མེད་པས་མི་ལྡོག །རིག་པའི་སྐུ་མངོན་པར་སྣང་བས་འཁྲུལ་སྣང་དག་སྣང་དུ་གྲོར་བས་སྣང་བ་མི་ལྡོག །ཆོས་ཉིད་དེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས། དེ་ལ་རྟོགས་པའི་གདེང་རྙེད་དེ་མི་ལྡོག་པའོ། །སྣང་བ་གསུམ་ནི། དབྱིངས་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་སྣང་བ། རིག་པ་ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པར་སྣང་བ། ཆོས་ཉིད་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་བས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རང་དག་པས་འཁོར་རྒྱུ་མེད། དེ་ཉིད་དག་པའི་སྣང་བར་རང་ཤར་བས་འཁོར་རྐྱེན་རང་འགགས། འདིར་མཆོད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བར་ཆོད་པས་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་རང་ཡལ་བའོ། །སྟོང་པ་གསུམ་ནི་འདིའི་དུས་ན། རིག་པ་ལ་བཟླ་མེད་པས་འཁྲུལ་པ་སྟོངས། སེམས་ལ་རྐྱེན་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མ་སྟོངས། འོད་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པས་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞི་དང་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་གི་རྒྱུད་ཅེས་སོ་སོར་བསྟན་ཡང༌། ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་གཅིག་པའོ། །འདི་གསུམ་རྒྱུད་ཅིས་འགྲོ་ན། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་གཞིའི་རྒྱུད་དུ་བསྟན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྐྱེས་པས་ན་ཕྱི་མོའི
Chinese
显现为四种母，是真实见到四种道相。精要自性之续，是修持明觉显现所成熟之果。彼之体性为空性，故未成能知之相。非是常边执着，故无事物实有成立。空性显现为自显，故非断灭。空明无别即是明觉之精要，彼亦成熟至极故名之为精要凝聚。三种清净与三种光明等，三身道相之法皆至究竟，了知无偏显现故非断灭空性。事物无相故光明非有次第。自明是胜义谛，此三无别。解脱常断四边故，是身与智慧无离之密意。其中三种光明是，外境显现之时，明觉显现为身，法界显现为颜色。虚空之中法界明觉无离而显现。三种坚定是，如是显现时，确信不疑是见之坚定。摄持所缘是境之坚定。迷乱止息是决断之坚定。三种不退转是，彼时轮回自性即知为本初成佛，明觉无有相续故不退转。明觉之身显现故，迷乱显现转为清净显现故，显现不退转。法性显现为多样，故于彼获得证悟之把握故不退转。三种显现是，法界无有昼夜而显现。明觉无有明暗而显现。法性无有迁变而显现。如是解脱故，迷乱之显现自清净故无有轮回之因。彼即清净之显现自显现故，轮回之缘自止息。于此供养亦断定为法性中阴之显现故，轮回之果自消逝。三种空性是此时，明觉无可遮止故迷乱空性。心无有外缘故分别念之垢染空性。光明无有来去故五大之缘空性。如是基与心要花之续虽各别宣说，然仅是反体之差别，体性则一。此三续如何行持耶？事物之实相宣说为基之续是，因诸佛有情皆由此而生故，是母体之
English
Appearing as the four mothers, it is actually seeing the four path appearances. The essence of the self-nature continuum is the ripening of the fruit of experiencing the appearance of awareness. Its essence is emptiness, so it does not become an object of cognition. It is not an attachment to permanence, so there is no establishment of things as substances. Emptiness appears as self-appearance, so it is not annihilation. The indivisibility of emptiness and clarity is the essence of awareness, and it is called the condensation of essence because it has matured to its limit. The three pure and the three clear, etc., are all the perfected dharmas of the three kayas' path appearances. Knowing is clear without partiality, so it is not annihilation emptiness. Because things are without characteristics, clarity is not gradual. Self-awareness is ultimate truth, and these three are inseparable. Liberation from the four extremes of permanence and annihilation is the intention of the inseparable kaya and wisdom. Among them, the three clarities are: when external objects appear, awareness appears as kaya, and the realm of reality appears as color. In the sky, the realm of reality and awareness appear inseparably. The three certainties are: believing in such appearances is the certainty of view. Grasping the object is the certainty of the object. The cessation of delusion is the certainty of decision. The three irreversibilities are: at that time, knowing that samsara itself is originally enlightened, awareness has no continuum, so it is irreversible. Because the kaya of awareness appears manifestly, the deluded appearances are transformed into pure appearances, so the appearances are irreversible. Because the nature of reality appears in various ways, one gains confidence in realization and is therefore irreversible. The three appearances are: the realm of reality appears without day or night. Awareness appears without clarity or obscurity. The nature of reality appears without change. Thus, because of liberation, the appearance of delusion is self-purified, so there is no cause for samsara. That very pure appearance is self-arisen, so the conditions for samsara are self-ceased. Even offering here is determined as the appearance of the bardo of reality, so the fruit of samsara vanishes on its own. The three emptinesses are at this time: because awareness is unpreventable, delusion is empty. Because the mind has no external conditions, the defilement of conceptual thought is empty. Because light has no coming or going, the conditions of the elements are empty. Thus, although the base, essence, and flower continuum are taught separately, they are only different in aspect, but their essence is the same. How do these three continuums proceed? The reality of things is taught as the base continuum because all Buddhas and sentient beings are born from it, so it is the mother of