Tibetan
པ་དང༌། ལ་བཟླ་བ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་བཞིར་བསྡུས། ལ་བཟླ་བ་ལ་ཡང༌། དགོངས་དོན་མན་ངག་གི་ལ་བཟླ་དང༌། གནས་ལུགས་གཤིས་ཀྱི་ལ་བཟླ་དང༌། གྲུབ་མཐའི་ཚིག་གི་ལ་བཟླ་དང༌། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དུ་ལ་ཟླ་དང་བཞིར་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནད་སྤྲོ་བ་དང༌། གགས་བསྡམས་པ་དང༌། ངོ་སྤྲད་པ་དང༌། མངོན་སུམ་རང་གནད་ལ་དབབ་པ་དང་གསུམ་དུ་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་ཆིངས་གལ་པོ་ཆེ་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ་རིམ་ཁང་བཞི་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྤྱིའི་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། ཤེས་བྱེད་རྒྱུད་སྡེའི་རང་བཞིན་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་གནས་ངེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལས། རྒྱུད་སྡེའི་རང་བཞིན་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་ཆིངས་མདོར་བསྟན་པ། དེའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ། ལྡང་ཚད། དཔེ། འཐད་པའོ། །དང་པོ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། རིག་པ་དང་དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གནས་གསང་བ་ཆེན་པོ་བསྣན་དབྲི་མི་བཏུབ་ཅིང་ཐང་ཆོད་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། རིགས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་དེ། གང་དང་གང་གི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུད། ཐང་ཆོད་ཅིང་བར་མ་ཆད་ལ་བྲེང་ཆགས་པས་ན་རྒྱུད་དོ། །དབྱེ་ན་རང་བཞིན་དོན་གྱི་རྒྱུད་དང་ མཚོན་བྱེད་ཚིག་གི་རྒྱུད་གཉིས་ལས། དོན་གྱི་རྒྱུད་ནི། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཀུན་ལ་རྟག་པར་གནས་པས་ཀྱང་རྒྱུད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པས་ཀྱང་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཀྱང་རྒྱུད་དུ་གཞག་པའོ། །ཚིག་གི་རྒྱུད་ནི། དེ་ཉིད་མཚོན་པའི་གནས་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ལེའུ་སོགས་པས་བཅད་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བ་ཐབས་དང༌། རྫོགས་རིམ་གཙོ་བ་ཤེས་རབ་དང༌། གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་དང༌། ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་་སྟོན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །ལྡང་ཚད་ནི་བསྐྱེད་རིམ་གཙོ་ཆེ་བ་ལ་བཅུ་སྟེ། ཐོག་མ་གཞི་དབང་དང་དམ་ཚིག་གཉིས། ལྷ་དང་སྔགས་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་དང་མཆོད་པ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས། འཕྲིན་ལས་དང་ལྟ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅུ་ཚང་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཙོ་བའི་རྒྱུད་དོ། རྫོགས་་རིམ་ཀྱི་ལྡང་ཚད་ལ། ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས། སྤྱོད་པ་དང་སྒོམ་པ་གཉིས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས། ཉམས་དང་གདམས་པ་གཉིས་ཏེ་བརྒྱད་པོ་དེ་ཚང་ན་རྫོགས་རིམ་གཙོ་བའི་ལྡང་ཚད་དོ། །ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཚང་བར་དགོས་པས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལས་རྫོགས་རིམ། རྫོགས་་རིམ་ལ་ཆུང་ངུ་སྤྲོས་བཅས་རྩ་་རླུང་ཐིག་ལེའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་དང༌། ཆེན་པོ་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟོན་པ་གཉིས་ལས། ཆེན་པོ་སྟེ་དེའི་ལྡང་ཚད་འཇུག་པའི་སྒོ་དབང་དང་དམ་ཚིག་གཉིས། ལམ་དང་ལ་བཟླ་གཉིས། འབྲས་བུ་དང་ལྔ་ཚང་བའོ། །དཔེ་ནི་ཐགས་དང་འདྲ་སྟེ། རྒྱུ་སྤུན་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་རས་ཡུག་ཏུ་ལོངས་པ་ལྟར། ཚིག་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཅིག་ཏུ་སློངས་པའོ། །འཐད་པ་ནི་རང་ལ་གནས་པའི་རྒྱུད་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན། རྒྱུད་དུ་འཐད་པའོ། །དེ་ཡང་ཚིག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གྱི་གནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུད་དུ་བཞག་པའོ། །གཉིས་པ་དེའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དོན་གྱི་རྒྱུད་དང་ཚིག་གི་རྒྱུད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུད་དོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་དང་དེའི་དོན་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་རྣམས་སོ། །དབྱེ་ན་མཚོན་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ངོ་བོ་ནི། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་དེ་ཉིད་མཚོན་བྱའི་དོན་དང་རྟོགས་པའི་གཞི་དང་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། མཚོན་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན། སྟོང་པ་དང༌། གསལ་བ་གཉིས་ལས། སྟོང་པ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་གནས་པའོ། །གསལ་བ་ནི། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཕྱམ་ཆད་དུ་མ་སོང་བར་རང་འོད་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་སྣང་བ་གསལ་བ་དང༌། དྲོ་བ་དང་བསིལ་བ་དང་ཡང་བ་དང༌། ཡངས་པའི་རང་བཞིན་གཙོ་ཆེན་གྱི་འབྱུང་བ་ལྔར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེའི་གདངས་མ་འགགས་རྩལ་དུ་འཆར་བས་རིག་པ་ཡེ་ནས་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི། མཚོན་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། གཞི་གཅིག་ངོ་བོ
Chinese
以及，着重于念诵“拉”的论著，归纳为四类。念诵“拉”也分为：意旨口诀的念诵“拉”，实相本性的念诵“拉”，宗派词句的念诵“拉”，以及轮回涅槃无二的念诵“拉”，归纳为四类。所有这些都归纳为：要点开示，扼要归纳，认识介绍，以及显现自性要点这三类。这些总合起来，就很好地阐述了佛法总纲的要点。在至高无上大宝藏中，对各种宗义进行了详细的区分，这是第四个次第的房间。如此确定了佛法名相的总的原则后，现在要分别阐述无上乘，通过能知的续部自性，以及由此产生的两种确定的处所来理解。续部的自性有三个方面：简要地说明续部的纲要，详细地阐述它的自性，以及确定阐述方法的支分。第一点有六个方面：续部的体性，词义，分类，圆满的量，比喻，以及合理性。第一，续部的体性是：智慧以及确定它的处所，伟大的秘密，不可增减且确定的。词义是：因为代表种姓所以是续，因为产生任何种姓所以是续，因为确定且不间断地连接所以是续。分类有自性意义的续和所诠释的词句的续两种。意义的续是：心性自性光明，远离分别念的垢染，因为恒常存在于一切中所以是续，因为是佛的种姓所以是续，因为持有成佛的特征所以安立为续。词句的续是：分割开来，表示它的处所，名词语句的自性，章节等等。生起次第主要为方便，圆满次第主要为智慧，两者平等无二为双运，以及显示超越一切的大圆满要点。圆满的量对于主要为生起次第的有十个：首先是基础灌顶和誓言二者，本尊和咒语二者，坛城和供养二者，三摩地和行为二者，事业和见解二者，这十个圆满才是生起次第的主要
English
And, treatises that emphasize the recitation of "La" are summarized into four categories. The recitation of "La" is also divided into: the recitation of "La" of the meaning of oral instructions, the recitation of "La" of the nature of reality, the recitation of "La" of the words of philosophical tenets, and the recitation of "La" of non-duality of samsara and nirvana, summarized into four categories. All of these are summarized into three
Chinese
是引导之续。圆满次第的量是，见地和果二者，行和修二者，心和智慧二者，体验和诀窍二者，这八者齐全，是圆满次第主要的量。双运无二，那二者都需要齐全，所以是十八。大圆满是，生起次第和圆满次第二者中是圆满次第。圆满次第中有小小的有戏论的，宣说气脉明点的次第，和大的宣说光明智慧的次第二者。大的是，进入那量的门，灌顶和誓言二者，道和重诵二者，果和五齐全。比喻如同织布，依靠众多丝线而成为布匹一样，依靠不同的词语而成就一个意义。合理性是，因为是象征安住于自之中的续，所以在续中合理。那也是依靠词语的关键，而毫不颠倒地确定和证悟意义的处所，所以在续中安立。第二，详细阐述那的自性，有二，详细阐述意义的续和词语的续。第一有二，方便的续和自性的续。第一是，觉性和于彼之义修持的诀窍等。分类有，所诠方便的续和能诠方便的续二者。第一的体性是，周遍一切有情之觉性菩提心。定义是，那本身是所诠之义和证悟之基以及解脱之方便，所以称为所诠方便的续。分类有，空性和光明二者。空性是，觉性的体性以事物和相之法空性，所以本来安住于离戏之边的大解脱中。光明是，那也并非成为断灭空，而是自光五智的显现光明，以及暖和凉以及轻和宽广的自性，五大种本来任运成就，以及大悲的音声无碍地显现，所以觉性本来周遍。那也是觉性以空明大智慧周遍一切有情，所以称为所诠方便的续，如《牟帝迦鬘》中说，一切佛之方便的续，一基本体。
English
It is the Tantra of Guidance. The measure of the Completion Stage is: two of View and Fruit, two of Conduct and Meditation, two of Mind and Wisdom, two of Experience and Instructions, these eight complete, is the main measure of the Completion Stage. In the non-duality of Union, both of those need to be complete, so it is eighteen. The Great Perfection is: of the two, Generation Stage and Completion Stage, it is the Completion Stage. In the Completion Stage, there are two: the small, with elaboration, which teaches the stages of channels, winds, and bindus; and the great, which teaches the stages of clear light wisdom. The great one is, the door to enter that measure, the two of empowerment and samaya, the two of path and repetition, the fruit and the five complete. The example is like weaving, just as relying on many threads results in a piece of cloth, so relying on different words results in one meaning. The reason is, because it symbolizes the Tantra that abides in itself, so it is reasonable in the Tantra. That is also because relying on the key points of the words, the place of the meaning is determined and realized without being inverted, so it is established in the Tantra. Second, to explain that nature in detail, there are two: explaining in detail the Tantra of meaning and the Tantra of words. The first has two: the Tantra of means and the Tantra of nature. The first is: awareness and the instructions for practicing its meaning, etc. The divisions are: the Tantra of means to be symbolized and the Tantra of means that symbolizes, two. The essence of the first is: the awareness that pervades all beings, the mind of enlightenment. The definition is: that itself is the meaning to be symbolized, the basis of realization, and the means of liberation, so it is called the Tantra of means to be symbolized. The divisions are: emptiness and clarity, two. Emptiness is: the essence of awareness is empty of things and characteristics, so it naturally abides in the great liberation from the extremes of elaboration. Clarity is: that also does not become annihilation, but the appearance of the self-luminous five wisdoms is clear, and the nature of warmth, coolness, lightness, and vastness, the five great elements are naturally spontaneously accomplished, and the sound of compassion manifests unceasingly, so awareness is naturally pervasive. That is also because awareness pervades all beings with clear-empty great wisdom, so it is called the Tantra of means to be symbolized, as it says in the Garland of Pearls: The Tantra of means of all Buddhas, one basis, essence.
Tibetan
འི་ཁྱད་པར་ལས། །མཚོན་བྱ་དང་ནི་མཚོན་བྱེད་དོ། །མཚོན་བྱ་རྒྱུད་གཅིག་ཀུན་ཁྱབ་པས། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲེལ། །ཁྱབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་པས་ཁྱབ་དང་གསལ་བས་ཁྱབ། །སྟོང་པ་རྒྱུ་གཅིག་དངོས་མེད་ཕྱིར། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ལས་འདས། །དངོས་ཏེ་སྣང་མེད་ཁྱབ་གཅིག་པས། །ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་ངོ་བོ་གཅིག །ཁྱབ་བདག་ཉིད་དུ་འུབ་ཆུབ་པོ། །སྐྱེ་མེད་དྲན་པ་ཟད་པ་ཡིས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །སྟོང་ཞིང་སྣང་ལ་སྣང་ཞིང་སྟོང༌། །དངོས་ཏེ་དངོས་མེད་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །ཟད་ཕྱིར་ཡེ་ནས་སྟོང་པར་གནས། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བས་སྟོང་པའི་ཡུལ། །ཁྱབ་གདལ་དངོས་མེད་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དྲི་མ་མེད་ཅིང་མ་འདྲེས་རྫོགས། །རྟོག་མེད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །སྟོང་པས་ཁྱབ་ཕྱིར་རྒྱུད་ཅེས་སོ། །གསལ་ཏེ་རང་བཞིན་མ་འགགས་པ། །སྒྲོན་བྱེད་སྣང་དང་ཀུན་ཁྱབ་པས། །གསལ་དང་དྲོ་དང་བསིལ་བ་དང༌། །ཡངས་ཤིང་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་འཛིན། །ཁྱབ་དང་ཡེ་གདངས་རང་གསལ་དང༌། །གྲོལ་བྱེད་སྨིན་པའི་ས་བོན་ཉིད། །སྟོང་ལས་ལོག་ཕྱིར་གསལ་བས་ཁྱབ། །ཅིག་ཅར་བ་དང་རང་གྲོལ་དང༌། །རང་ཤར་གསལ་བས་ལུས་དང་འབྲེལ། །དྲི་མ་མེད་དང་སོ་སོར་དངས། །འཛིན་མེད་གསལ་བའི་ཡུལ་སྣང་ལ། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་རྫོགས། །ལུས་ལ་གསལ་བས་ཁྱབ་ཕྱིར་རྒྱུད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་ནི། མཚོན་བྱའི་དོན་རིགས་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་གདམས་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། རང་ལ་གནས་པའི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དྲིལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པས་ན་མཚོན་བྱ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱིར་བཤད་རྒྱུད་རྣམས་ཚིག་བརླིང་ལ་གོ་དཀའ་བ་ཡིན་ལ། མན་ངག་གི་རྒྱུད་རྣམས་ཚིག་གསལ་ལ་གོ་བར་སླ་བ་ལ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྣམས་མན་ངག་གི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན། འབད་མེད་ཡེ་གྲོལ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། འབད་བཅས་རིམ་པས་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་དེ། དབང་པོ་ཅིག་ཅར་བ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པས། ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ལམ་ཐོད་རྒལ་ཏེ་དབང་པོ་རིམ་གྱིས་པ་རྣམས་རྩ་རླུང་གི་གནད་བསྟུན་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ་གསུམ་དང་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་རང་གནད་ལ་འབེབས་པའི་བར་དུ་བྱས་ཏེ། ལུས་གནད་དང༌། སྒོའི་གནད་དང༌། ཡུལ་གྱི་གནད་དང༌། རླུང
Chinese
之差别。所诠与能诠，所诠一续遍一切，一切皆依于彼。周遍有两种，以空性周遍与以光明周遍。空性一因无实故，超离一切事物之法。实乃显现无有遍一切，成一切之基，体性一。周遍即是遍主。无生灭念尽，由体性之差别，空而显，显而空，实乃非实性。尽故本始即空寂。离因缘故空性之境，周遍广大无实性空。无垢无杂圆满具。无分别空性之自性，以空性周遍故名续。光明自性无有止息，能照显现且遍一切，持光明、暖热与凉冷，宽广且动摇之自性。周遍与本初光明显，解脱成熟之种子。从空性返还故以光明遍。当下顿悟与自解脱，自生光明与身相联。无垢且各自分明，无执光明之境显现上，五根之识自明圆满。光明遍于身故名续。如是。第二，能诠方便之续有三，其中体性是：通达所诠之义，以理证悟之方便，口诀教授。定义是：表诠安住于自之觉性智慧，为证悟之方便，将修持之要点总摄为一而宣说，故名能诠方便之续。总的来说，解释续部词句深奥难以理解，而口诀续部词句清晰容易理解，大圆满之续部即是口诀续部。
English
of difference. The signified and the signifier. The signified, one continuum pervading all, all are related to it. Pervasion is of two kinds, pervading by emptiness and pervading by clarity. Emptiness, one cause, being unreal, transcends the dharma of all things. Reality, appearing as non-existent, pervades all, becoming the basis of all, the nature is one. Pervasion is the all-pervading lord. Without birth, with the exhaustion of memory, from the difference of the nature, empty yet appearing, appearing yet empty, reality is also non-reality. Exhausted, therefore it abides in primordial emptiness. Free from cause and condition, the realm of emptiness, pervading and vast, empty in nature. Immaculate, unmixed, complete. The nature of non-conceptual emptiness, because it pervades by emptiness, it is called continuum. Clarity, the unceasing nature, illuminating appearance and pervading all, holding the nature of clarity, warmth, coolness, spaciousness, and movement. Pervasion and primordial radiance, self-clarity, the seed of liberation and maturation. Turning back from emptiness, it pervades by clarity. Instantaneous and self-liberating, self-arisen clarity is connected with the body. Immaculate and distinctly clear, in the appearance of the realm of ungrasping clarity, the five sense consciousnesses are self-clear and complete. Because clarity pervades the body, it is called continuum. Thus it is. Secondly, the continuum of means as the signifier has three aspects, of which the nature is: understanding the meaning of the signified, the oral instructions and teachings as the means of realizing it through reasoning. The definition is: expressing the wisdom of awareness abiding in oneself, as a means of realization, condensing the essential points of practice into one aspect and explaining it, therefore it is called the continuum of means as the signifier. Generally speaking, the explanatory tantras are profound in their words and difficult to understand, while the oral instruction tantras are clear in their words and easy to understand, and the Great Perfection tantras are called oral instruction tantras. The divisions are: the teaching of effortless, primordial liberation, and the teaching of gradual stages with effort, of which the first is: the Cutting Through of the Basis, the stages for those of instantaneous faculties, because it is primordially liberated, there is no need for re-cultivation, and so on. The second is the Leaping Over the Path, for those of gradual faculties, causing liberation by adjusting the essential points of the channels and winds, with the three preliminaries and settling down, until directly settling on the essential points of one's own position, the essential point of the body, the essential point of the door, the essential point of the place, the wind.