Tibetan
མ་ལས། དང་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འདུས་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་དང༌། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་བ་བློའི་ཡུལ་དུ་སྣང་རུང་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབས་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་ལོག་པ་དང་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་བློས་བཀོད་པའི་ཆོས་སོ་ཅོག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་བློ་རྫུན་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བཏགས་པར་སྣང་བ་འདི་དག་བློ་འཁྲུལ་དོན་མཐུན་པར་སྣང་བ། དོན་བྱེད་ནུས་པ། བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ། །མེད་པ་གསལ་སྣང་ཅན་དུ་ཤར་བ་ནི། སྔ་མ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཇིག་པ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ནི། འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་རྣམ་པར་དཀར་བ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། ཚོགས་སྦྱོར་བའི་མཐོང་སྒོམ་བཞིའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་རུང་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རྗེས་སུ་འཇལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་རྣམ་གྲངས་པ་མཚན་མ་ཚིག་གི་དོན་དམ་དང༌། རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་དག་གཤིས་ཀྱི་དོན་དམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རིགས་པས་ཕྱེ་ཞིང་གཞིགས་ན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གནས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཤིས་དང་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་དོན་དམ་དང༌། །མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན། །སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་ལ། །དོན་དམ་ཞེས་པའི་བརྡ་མཛད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་གདོད་མ་ཉིད་ནས་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང༌། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མིན། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །དེ་ནི་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱིམ་པ་ཡི་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པའམ་མ་བླངས་ཀྱང་རུང་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ། དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ། དགེ་སློང་མའི་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་གཞི་བྱས་པའི་སྟེང་དུ། ཐེག་ཆེན་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བསླབ་མདོ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལ་གནས་པས། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། །འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི། །ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། །སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེར་དབང་པོ་ལྔ། །བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན། སྒོམ་ལམ་ས་དགུར་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་བསྒོམས་པས། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ལམ་གྱི་དྲོད་ཚད་རྟགས་དང་བཅས་པ་རྫོགས་ཏེ། མི་སློབ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུ་དང༌། གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་དམ་པ་གཉིས་ཐོབ་ནས། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་གཟིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་མཛད་དེ། འཇུག་པ་ལས། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ནི། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ནི། །འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་བདེན་པ་གཉིས། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་ནི། །སྡོམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་ལྔའོ། །ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ལོག་པ་དང་ནི་ཡང་དག་གོ །ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །བཏགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །མཐུན་པར་སྣང་ལ་དོན་བྱེད་ནུས། །བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན། །དོན་ནི་མེད་པ་ལྟར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟ་སྟེ། །དགེ་བ་བཅུ་ཡི་ལས་རྣམས་དང༌། །དཀར་པོར་གྱུར་པའི་བསམ་པ་དང༌། །མོས་པའི་བསམ་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཆེན་པོར་འདོད།
Chinese
མ། 第一，显有轮涅所摄的一切法都包含在二谛的自性中。如《根本慧论》所说：“诸佛所说法，依于二谛理，世俗谛及以，胜义谛。”以及《幻化经》所说：“安住于二谛之理。”此处，作为法，显现为相状，能够显现为心识对境的，是世俗谛。分为颠倒世俗和真实世俗两种。第一种，显有世间器情，心识构造的一切法，都属于颠倒世俗，因为是对境错乱显现，是虚假心识的体性而显现。这些被假立显现的事物，心识错乱却显现为与意义相符，具有作用，如果加以观察，则远离自性，具有如幻八喻的特征。无有却显现为清晰之相，如前所说：“如梦如幻，如乾闼婆城，如是生如是住，如是亦说灭。”真实世俗是，虽然显现为错乱，却能成为善趣和解脱之因，十善业清净，布施等福德资粮，以及积资粮和加行道的见、修四者的心之等持，能够成为智慧之因，为心识的行境，或者为道谛所摄。如《宝性论释》所说：“道谛一切皆为有为法，一切有为法皆为世俗。”法性安住于自性，空性的体性和随之衡量之智慧，具有寂灭戏论之相，是胜义谛。分为有名相的名称胜义和无名相的真实自性胜义两种。第一种，以理智分析观察，在任何处都无法成立的法性，一切本来就安住于此，证悟此理的智慧，与自性相符而生起。如《二谛论》所说：“遮止生等是胜义，因与彼合亦容有，无生寂灭一切戏，是名胜义诸智者。”第二种是，诸法从本初以来就超离了有无戏论的法界，自性清净。
English
Ma. First, all phenomena encompassed by appearance and existence, samsara and nirvana, are contained within the nature of the two truths. As stated in the Root Wisdom, "The Buddhas teach the Dharma, relying on the two truths: the conventional truth of the world, and the truth of the ultimate meaning." And in the Illusion Sutra, "Abiding in the manner of the two truths." Here, as a phenomenon, appearing as a characteristic, able to appear as an object of mind, is the conventional truth. It is divided into two types: false conventional and true conventional. The first type, the appearance of existence, the environment and beings, all phenomena constructed by the mind, are all false conventional, because the object is a mistaken appearance, appearing as the nature of a false mind. These things that appear to be imputed, the mind is mistaken but appear to be consistent with meaning, have function, if examined, are devoid of inherent existence, and have the characteristics of the eight similes of illusion. Non-existent but appearing as a clear appearance, as previously stated, "Like a dream, like an illusion, like a city of gandharvas, thus is birth, thus is abiding, thus also is said to be cessation." True conventional is, although appearing as mistaken, it can be the cause of happy migrations and liberation, the ten virtuous actions are pure, the accumulation of merit such as generosity, and the samadhi of the mind of the four sights of accumulation and application, able to be the cause of wisdom, the object of the mind, or encompassed by the path truth. As stated in the commentary on the Uttaratantra, "All path truths are conditioned, all conditioned things are conventional." The nature of reality abiding in its own nature, the nature of emptiness and the wisdom that measures it, having the aspect of pacifying proliferation, is the ultimate truth. It is divided into two types: the ultimate truth of name and characteristic, and the ultimate truth of true nature that is not named. The first type, the nature of reality that is analyzed and examined by reason, and is not established anywhere, everything is originally abiding in this, the wisdom that realizes this truth, arises in accordance with its nature. As stated in the Two Truths, "Cessation of birth etc. is ultimate, because it is in accordance with it, it is also accepted, unborn, pacified of all proliferation, is called ultimate by the wise." The second is, phenomena from the beginning are beyond the proliferation of existence and non-existence, the realm is naturally pure.
Chinese
诶！出自《根本慧论》：非从他知乃寂静，无分别义非相异，不以戏论而戏论，此乃彼之自性相。如是说。第二，知后修持之次第是：菩萨在家者，受居士戒与否皆可，若是出家者，则于沙弥之十学处，比丘之二百五十戒，比丘尼之三百六十三戒为基础上，发起大乘发心（愿菩提心和行菩提心），安住于八十五条学戒。于资粮道小者修四念住，中者修四正断，大者修四神足。于加行道暖位和顶位修五根，忍位和世第一法位修五力。于见道修七菩提分。于修道九地修八圣道。由此圆满欢喜地等圣道之暖热证相，从而现证无学道。第三，究竟之果是：于普光地，为自利获得法身，为利他获得二种色身，以如所有和如所有性之二智照见，利益有情直至轮回未空。如《入行论》云：寂静身如如意树般显现，如如意宝般无分别，为度众生故恒常赐予世间财富，此乃远离戏论之显现。如是说。这些道理详细而言，出自《自生智慧》：菩萨之乘是，入行之门乃二谛，胜义谛与世俗谛。守护之戒律支分是，八十五条戒律。见解是空性智慧。胜义谛和世俗谛如下：世俗谛分为二种，颠倒与真实。颠倒之世俗谛如下：一切显现为假立，随顺显现且能成办义利，若加以观察则自性空，如同无有般显现，此乃颠倒之世俗谛。真实之世俗谛如下：所有十善业，以及转为白法之意乐，以及所有之信解意乐，称为真实之大世俗谛。
English
E! From the Root Wisdom: Not known from others, but peaceful, Without conceptualization, meaning not different, Not elaborated by elaborations, That is its characteristic. Thus it is said. Second, the order of practicing after knowing is: If a Bodhisattva is a householder, it is okay whether or not they have taken the vows of a layperson. If they are ordained, then on top of the ten precepts of a novice monk, the 250 precepts of a fully ordained monk, and the 363 precepts of a fully ordained nun, they generate the mind of enlightenment of the Great Vehicle (aspiring and engaging Bodhicitta), and abide in the eighty-five training precepts. In the small accumulation path, they cultivate the four mindfulnesses. In the medium, they cultivate the four correct abandonments. In the great, they cultivate the four legs of miraculous power. In the heat and peak of the joining path, they cultivate the five faculties. In the forbearance and supreme Dharma, they cultivate the five powers. In the seeing path, they cultivate the seven branches of enlightenment. In the meditation path, they cultivate the eight noble paths in the nine grounds. Thus, they complete the warmth and signs of the grounds and paths, such as the Joyful Ground, and manifest the path of no more learning. Third, the ultimate result is: In the Ground of Universal Light, they attain the Dharmakaya for their own benefit and the two pure Rupakayas for the benefit of others. They see with the two wisdoms of knowing as it is and knowing as much as there is, and benefit sentient beings until samsara is not empty. As it says in the Engaging: The peaceful body appears like a wish-fulfilling tree, Like a wish-fulfilling jewel, without any conceptualization, Constantly bestowing worldly wealth for the sake of liberating beings, This is the appearance of being free from elaboration. Thus it is said. These principles in detail are from the Self-Arisen Wisdom: The vehicle of the Bodhisattva is, The gate of entry is the two truths, The ultimate truth and the conventional truth. The branches of the discipline to be protected are, The eighty-five precepts. The view is emptiness wisdom. The ultimate truth and the conventional truth are as follows: The conventional truth is considered to be of two types, False and true. The false conventional truth is as follows: All appearances are imputed, Appear in accordance and can accomplish meaning, If investigated, they are empty of essence, The meaning appears as if it does not exist. That is the false conventional truth. The true conventional truth is as follows: All the actions of the ten virtues, And the intention that has turned white, And as many intentions of faith as there are, Are considered the great true conventional truth.