Tibetan
གཞུང་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་ལ། དེས་དོན་མེད་པར་ངལ་བར་བྱེད་པ་ལས། ཚེ་འདིར་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་མེད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་བཀོད་པ་དོན་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་གཉིས་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ཀ་ཏའི་བུ་ནོག་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་དང་པོ་ཡང་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། བར་དུ་ཡང་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་ན་གནས། ཐ་མ་ཡང་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་ནས་ཅང་མེད་པར་འདོད་ཅིང༌། འབྱུང་བའི་དབྱིངས་ཙམ་ཞིག་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་སྟེ། དབྱིངས་ན་གནས་པའི་ཚེ་མི་གནས་དགུ་གནས་པས་གང་ལ་ཡང་རིག་པར་འཆར་ལ། འབྱུང་བའི་དབྱིངས་ནས་ཤར་བའི་ཚེ་མ་ཤར་དགུ་ཤར་བས། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་དང༌། ནང་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་དང༌། ལུས་མི་འདྲ་བ་མ་བྱུང་དགུ་བྱུང་ཞིང༌། གྲོལ་བའི་ཚེ། མ་གྲོལ་དགུ་གྲོལ་བས་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་ཡལ་ཏེ་མ་གྲོལ་བ་མེད་པས། ཞིག་པ་རྣམས་བསྐྱར་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་ལྡོག་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང་པོ་ཡང་དབྱིངས་ནས་གློ་བར་དུ་བྱུང་ལ། ད་ལྟ་ཡང་དབྱིངས་ན་གློ་བུར་དུ་གནས་ཤིང༌། ཐ་མ་ཡང་དབྱིངས་སུ་གློ་བུར་དུ་གྲོལ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ལོག་པའི་ཐེག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འདོད། །སུམ་བརྒྱ་དབྱིངས་ལ་བཤད་པའོ། །དྲུག་ཅུའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །གྲངས་ཅན་ལོག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །བྱེ་བྲག་རང་གི་རྒྱུ་སྨྲ་དང༌། །ཀུ་མཱ་ར་ལ་ཆེན་པོ་དང༌། །རྣ་མ་ཕུག་པའི་གཞུང་འཛིན་དང༌། །གསང་བ་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་དང༌། །མེ་རས་ཏིལ་མར་ལུས་བསྲེག་དང༌། །མདུང་རྩེའི་དཀའ་ཐུབ་ལོག་སྤྱོད་དང༌། །མཆོད་དང་འཚོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང༌། །ཤ་ཀོར་ལུས་ལ་བྱས་འཐོག་དང༌། །ཁྱི་ཡི་ཆ་བྱད་སྤྱོད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོའི་ས། །སངས་རྒྱས་བྱིན་རླབས་སྤྱིར་སྣང་བ། །ལོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པའོ། །རྣམ་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །བྱེད་པ་རྒྱུ་རུ་སྨྲ་བ་དང༌། །བྱེད་པ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང༌། །རྟག་པ་དོན་མཚོན་ཆེན་པོ་དང༌། །ཐེར་ཟུག་འགྱུར་མེད་སྨྲ་བ་དང༌། །གནས་སྐབས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རྒྱུ་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །འབྲས་བུ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རྟག་པ་ཉིད་ལ་ལམ་ལྟོས་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང༌། །དོན་ལ་རྟག་མེད་ཆད་ལྟ་དང༌། །དེ་བཞིན་རྟག་པའི་རྣམ་པའོ། །ཚད་མེད་ཅན་སྔགས་གཙོར་བྱེད་དང༌།
Chinese
其他的论典无法夺走，与其让他们无意义地劳累，不如为了今生而著述我们说无有的论典，这样才有意义，他们这样说。那第二种的执持者，如迦旃延子诺坚等，认为一切有情最初也从本源之界显现，中间也住在本源之界，最后也消融于本源之界而一无所有，只说本源之界是所有一切的主宰。住在本源之界的时候，非住九住，因此在任何地方都显现为觉知。从本源之界显现的时候，非显九显，因此外面的色等各种白色红色等境，以及内心的有情和心的分别，还有各种不同的身体，非生九生。解脱的时候，非解脱九解脱，因此器情有情全部自然消融，没有不解脱的，坏灭的那些不可能再次返回三界。因此，一切众生最初也是从本源中突然产生，现在也突然住在本源中，最后也突然解脱于本源，不再返回，他们这样认为。第二，详细解释那些的分类，从《觉性自显》中说：歧途的宗派是这样的，认为坏灭有三百六十种。三百种是关于本源的解释。六十种见解是这样的：数论者说邪见，胜论者说自因，鸠摩罗说大自在天，持耳语者之论，信奉五火秘密，用火烧身体，用矛尖苦行邪行，供养和聚集的苦行，在身体上做肉轮并摘取，行持狗的仪态，以及微细的现量地，佛陀加持普遍显现，行持邪见的苦行。相的见解是这样的：说作者是因，把作者当作道，常法是意义的伟大象征，说常恒不变，说暂时是常，说因是常，说果是常，认为常法本身需要道，认为行为是常，认为意义上没有常法是断见，以及常法的各种形态。以无量为首要的咒语等。
English
Other treatises cannot take away, and rather than making them labor in vain, it is meaningful to compose treatises that say we are nonexistent for the sake of this life, they say. The adherents of that second view, such as Katyayanaputra Nokchen, believe that all sentient beings initially arise from the realm of the source, reside in the realm of the source in the middle, and finally dissolve into the realm of the source and become nothing, saying that only the realm of the source is the master of all. When residing in the realm of the source, the non-abiding abides in nine ways, so it appears as awareness in everything. When arising from the realm of the source, the non-arisen arises in nine ways, so external forms and various white and red objects, as well as internal sentient beings and mental thoughts, and different bodies, the non-born are born in nine ways. At the time of liberation, the non-liberated are liberated in nine ways, so all containers and contents, all sentient beings, naturally dissolve, and there is nothing that is not liberated. Those that are destroyed cannot return to the three realms. Therefore, all beings initially arise suddenly from the realm of the source, now reside suddenly in the realm of the source, and finally are suddenly liberated into the realm of the source and do not return, they believe. Second, to explain the categories of those in detail, from "Awareness Self-Arisen" it says: The wrong vehicle is like this: it is believed that there are three hundred and sixty aggregates of destruction. Three hundred are explained in relation to the source. Sixty views are like this: Samkhyas speak of wrong views, Vaisheshikas speak of self-cause, Kumaras speak of the great Ishvara, holding the doctrines of the whisperers, relying on the secret five fires, burning the body with fire and sesame oil, practicing wrong conduct with the asceticism of spear points, the asceticism of offerings and gatherings, making and plucking meat wheels on the body, practicing the conduct of dogs, and similarly, the subtle place of direct perception, the blessings of the Buddhas appearing generally, practicing the asceticism of wrong views. The views of aspects are like this: saying that the agent is the cause, taking the agent as the path, the permanent dharma is a great symbol of meaning, saying that it is constant and unchanging, saying that the temporary is permanent, saying that the cause is permanent, saying that the result is permanent, believing that the permanent dharma itself needs a path, believing that behavior is permanent, believing that there is no permanent dharma in meaning is a nihilistic view, and the various forms of permanence. Mantras with the immeasurable as the primary, etc.
Tibetan
།མོ་དང་པྲ་ལ་གཙོར་བྱེད་དང༌། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕྲ་མོ་གཙོར་བྱེད་དང༌། །རྩོད་པ་ལྷུ་རུ་ལེན་པ་དང༌། །དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་དག་དང་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་ཞེན་པ་དང༌། །རང་གི་བྱ་བ་འཛིན་པ་དང༌། །ལྭ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །མི་འཕམ་རས་གོས་དག་དང་ནི། །ཕྱག་མཚན་གཙོ་བོར་བྱེད་པའོ། །བྱ་བ་ལྟོས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རིགས་པས་ཕ་རོལ་སུན་འབྱིན་དང༌། །རྒྱུ་མེད་ཆད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །ཕྱམ་ཆད་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །རྒྱུ་ཆད་འབྲས་བུ་ཆད་ལྟ་དང༌། །ལམ་ཆད་ཡེ་ཤེས་ཆད་ལྟ་དང༌། །ཆད་པ་ཐེར་ཟུག་ཆེན་པོ་དང༌། །ལམ་ཆད་འབྲས་བུ་གཏན་ཆད་དང༌། །ལོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆད་ལྟ་དང༌། །ཆད་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའོ། །རིག་བྱེད་གསང་བར་སྨྲ་བ་དང༌། །ཆ་མཐུན་གོལ་བའི་མུ་སྟེགས་དང༌། །མངོན་སྣང་སེམས་ཀྱི་མུ་སྟེགས་དང༌། །འཁྲུལ་སྣང་འཛིན་པའི་མུ་སྟེགས་དང༌། །ཞེ་སྡང་སྐྱེད་པའི་མུ་སྟེགས་དང༌། །བྱ་བྱེད་སེམས་ཀྱི་མུ་སྟེགས་དང༌། །འཛིན་པ་དོན་མེད་མུ་སྟེགས་དང༌། །ཁ་ཚིག་གོལ་བའི་མུ་སྟེགས་དང༌། །རྟག་པར་དོན་མེད་མུ་སྟེགས་དང༌། །ཀ་ནི་དང་ནི་སེར་སྣ་དང༌། །བྷ་སི་ར་དང་ཀ་བྷི་ཤ། །སིན་དྷ་རང་དང་དྷ་སིང་དང༌། །ཀ་ཏི་དང་ནི་སང་གྷ་དང༌། །ཤང་ཀ་རི་དང་དྷ་ཤ་ཀའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབྱིངས་ཀྱི་ལྟ་ལོག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུས་པར་བཤད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་གྱེས་མདོ་དྲུག་ཅུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྱུང་བ་དང་ཤེས་པའི་དབྱིངས་ལས་འཁྲུལ་ནས་སོ་སོའི་རྟོག་པས་གྲུབ་མཐའ་རེ་བཟུང་བ་སྟེ། སྟོན་པ་བརྒྱས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་དུས་གསུམ་ལ་ལོག་པའི་འཛིན་སྟངས་སུ་བྱེད་པས་སུམ་བརྒྱར་བཤད་དོ། །སྟོན་པ་བརྒྱ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་དཔོག་པ་དང༌། འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། ལོ་མ་ཅན་དང༌། གཙང་སྦྲ་ཅན་དང༌། ཁྱབ་འཇུག་དང༌། ཁྱབ་འཇུག་སེམས་དང༌། དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་དང༌། ཀོ་ལྤགས་ཅན་དང༌། མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཅུ་དང༌། ལྷ་མཆོག་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྦྱིན་ཅན་དང༌། གདུང་བ་ཅན་དང༌། ལག་པ་གདུང་བ་ཅན་དང༌། རྒྱལ་པོར་སྨྲ་བ་དང༌། རྒན་པོར་སྨྲ་བ་དང༌། མི་གཡོ་ཨུརྟ་བི་དང༌། རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། བཅིངས་ནས་འདུག་པ་དང༌། འཁོར་སྐྱོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དང༌། རི་ལ་གནས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོའི་བསོད་སྙོམས་ཅན་དང༌། རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་མཚན་ཅན་དང༌། གློག་ཅན་དང༌། ནད་ཅན་དང༌། རྟ་འདུལ་དང༌། ཀ་ལན་དྷ་ཀ་པ་དང༌། སྣོད་རྩ་
Chinese
占卜和星算为主，以细微神通为主，争论作为骨干，苦行作为修行，贪恋这个世间，执着自己的行为，变成穿袈裟的人，不败的粗布衣服，以法器为主。说依靠行为，用理智驳倒他人，说无因断灭，说完全断灭空性，视因断灭为果断灭，视道断灭为智慧断灭，断灭是巨大的实在，道断灭是果彻底断灭，以邪恶的心视作断灭，断灭是巨大的空性。说吠陀是秘密，与部分相似的错谬外道，显现的心的外道，执着错觉显现的外道，产生嗔恨的外道，行为心的外道，执着无意义的外道，言语错谬的外道，总是无意义的外道，卡尼和悭吝，巴斯日阿和卡比夏，辛达让和达辛，卡提和桑嘎，香卡日和达夏嘎。如是说。那些的意义广说分为二，说是法界的三百六十种邪见，以及那些的支分六十种广说。第一是，从五大和智慧的法界中迷惑，各自的分别念执着一个宗派，八十个导师对过去、未来、现在三时有颠倒的执着，所以说是三百。八十个导师是谁呢？比如，国王占卜者，无执着者，生活者，树叶者，洁净者，遍入者，遍入心，三杖者，皮革者，平等行者等十个，天神至上者，布施法至上者，苦恼者，手苦恼者，说国王者，说老年者，不动乌尔达比，与种姓和随顺者，束缚而住者，名为护轮者等二十个，住在山上者，国王的乞食者，国王的旗帜者，闪电者，生病者，调马者，卡兰达卡巴，器根
English
Taking divination and astrology as primary, taking subtle miracles as primary, taking disputes as the backbone, taking asceticism as practice, clinging to this world, clinging to one's own actions, becoming a person wearing robes, undefeated coarse cloth clothes, taking Dharma instruments as primary. Speaking of relying on actions, refuting others with reason, saying causeless annihilation, saying complete annihilation emptiness, viewing the annihilation of cause as the annihilation of effect, viewing the annihilation of the path as the annihilation of wisdom, annihilation is a great reality, the annihilation of the path is the complete annihilation of the result, viewing annihilation with an evil mind, annihilation is great emptiness. Saying the Vedas are secret, erroneous heretics similar to parts, heretics of the manifested mind, heretics clinging to illusory appearances, heretics generating hatred, heretics of action mind, heretics clinging to meaningless things, heretics of erroneous speech, heretics that are always meaningless, Kani and stinginess, Basira and Kabisha, Sindharang and Dasing, Kati and Sangha, Shankari and Dashaka. Thus it is said. The meaning of those is extensively explained in two parts: it is said that there are three hundred and sixty wrong views of the realm of reality, and the sixty branches of those are extensively explained. The first is that, confused from the realm of the elements and wisdom, each with their own conceptual thoughts clinging to a sect, eighty teachers have inverted clinging to the three times of past, future, and present, so it is said to be three hundred. Who are the eighty teachers? For example, the king diviner, the non-clinger, the liver, the leaf-bearer, the pure one, the pervader, the pervading mind, the three-staff bearer, the leather-wearer, the equal practitioner, etc., ten in total; the supreme god, the supreme giver of Dharma, the afflicted one, the hand-afflicted one, the speaker of kings, the speaker of the elderly, the immovable Urtabi, the one who is in accordance with the caste and follows, the one who dwells bound, the one called the wheel protector, etc., twenty in total; the one who dwells on the mountain, the king's alms-seeker, the king's banner-bearer, the lightning-bearer, the sick one, the horse tamer, Kalandakapa, vessel root