Tibetan
་གི་བར་གདིང་ལྟར་དུ་མར་སྣང་བའི་གཞིར་གྱུར་པ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སྣད་དུ་སྣང་བ་དང༌། ཡུལ་ཅན་དུ་མ་རིགས་དྲུག་ཁམས་གསུམ་བཅུད་དུ་སྣང་བ་དང་དེའི་ལུས་དང༌། བདེ་སྡུག་དང༌། སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ཤས་མང་པོ་འཛིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི། དེ་ཐམས་ཅད་མེད་པ། ཡིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་ཞེས་ཀྱི་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། སེམས་ཅན་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་གཞི། །ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཕྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། །ཀུན་གཞི་ཉིད་ནི་བསགས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམས་པས་མ་སྦགས་དྲན་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང༌། །རང་དག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བཅས་ཀུན་གཞི་ལ། །བག་ཆགས་སོགས་ཕྱིར་རྫིང་དང་འདྲ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བག་ཆགས་བྲལ། །ཡིད་དང་སེམས་སོགས་འདུས་པ་ལས། །ལུས་ཅན་ཀུན་གཞི་དུ་མར་སྣང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཡིད་སོགས་བྲལ་བས་ན། །དུ་མ་གཟུགས་སྣང་ལུས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ནི། སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་གནས་ནི། ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང༌། སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ར། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་ཞིང༌། ཡུལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་དེ། འདི་ལ་ཐུན་མོང་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་གཞི་དག་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འདོད་ལ། ཆོས་སྐུ་དག་པའི་ནང་ནས་ཀྱང་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང༌། སྔགས་ཁ་ཅིག་ལས་ཀྱང༌། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་ཏེ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་འདོད་དེ། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་གཞི་མའང་ཡིན། །ཅེས་པ་དང༌། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བཤད་པས་ཐ་དད་ནང་ནས་ཀྱང་རྫས་འགལ་བར་བཤད་དོ། །འདི་ལ་གནོད་པ་
Chinese
如同在中间铺设垫子一般显现为显现之基础。种种境显现，以及众多种类六道三界显现为有情，及其身体，乐与苦，以及执持心的错乱之部分。而法身，则是没有这一切，不与意等同在。自显现中说：阿赖耶识执持分别念，被种种错乱的知识所欺骗，阿赖耶是不觉悟之事物，阿赖耶即是对它的称呼。又说：有情之基与佛之基，确定以一差别来区分。又《珍珠鬘》中说：阿赖耶自身是积聚之故，法身则是烦恼漏尽，空寂而光明，光明而周遍，不被思虑所染污，忆念清明，远离戏论本身，如虚空般周遍而空，远离一切自净之表征，具有因和缘的阿赖耶，因习气等如水池一般，法身则是远离习气，从意和心等聚合，有情阿赖耶显现为众多，法身远离意等，因此，众多形相显现为无身。如是说。又，阿赖耶是心之所处，而法身是智慧之所处。普贤龙钦绕绛续中说：嗟！大菩萨，心之所处是阿赖耶。那是什么原因呢？因为阿赖耶是收集一切思虑之境，并且是作为心来认识的缘故。智慧之所处是法身。那是什么原因呢？因为法身没有一切忆念分别，并且没有执持为不同境的知识的缘故。如是说。对此，一些具有增上慢者，认为阿赖耶就是法身。对此，在共同的论典中也认为，阿赖耶是清净与不清净一切的基础，并且法身在清净之中也被认为是无垢的真如。一些密咒中也认为，阿赖耶转变成清净的法界智慧和自性身。阿赖耶是一切的基础，也是涅槃的基础。如是说。阿赖耶转变成，法界智慧自性身。这样说了，从差别之中也说是实体相违。对此的妨害
English
It is the basis of appearance, appearing as if a cushion is laid in between. Various realms appear, and various kinds of sentient beings, the six realms and three realms, appear as beings, and their bodies, pleasure and pain, and many parts of the mind's delusion are held. The Dharmakaya, however, is without all of that, not abiding together with the mind and so on. From Rangshar: The alaya holds conceptual thoughts, deceived by various deluded knowledges. The alaya is an object of non-awareness. That is what is called alaya. And again: The basis of sentient beings and the basis of Buddhas, are definitely distinguished by one difference. And from the Garland of Pearls: The alaya itself is for accumulation, the Dharmakaya is the exhaustion of outflows, empty and clear, clear and pervasive, unpolluted by thought, memory clear, free from elaboration itself, pervading and empty like the sky, free from all self-purifying signs. The alaya with causes and conditions, with habitual tendencies and so on, is like a pond. The Dharmakaya is free from habitual tendencies. From the aggregation of mind and thoughts and so on, the sentient alaya appears as many. Since the Dharmakaya is free from mind and so on, many forms appear as without body. So it is said. Moreover, the alaya is the place of mind, while the Dharmakaya is the place of wisdom. From the Kuntuzangpo Longdrupa Tantra: O Great Bodhisattva, the place of mind is the alaya. Why is that? Because the alaya gathers all objects of thought, and is known as mind. The place of wisdom is the Dharmakaya. Why is that? Because the Dharmakaya does not possess all memory and conceptualization, and there is no knowledge that grasps different objects. So it is said. Some with manifest pride think that the alaya is the Dharmakaya. In the common treatises, the alaya is considered the basis of all that is pure and impure, and the Dharmakaya, among the pure, is considered the stainless Suchness. In some mantras, the alaya is considered to be transformed into the pure wisdom of the Dharmadhatu and the Svabhavikakaya. The alaya is the basis of all, and also the basis of Nirvana. So it is said. The alaya is transformed into the wisdom of the Dharmadhatu, the Svabhavikakaya. Thus it is said, and from the differences it is also said to be contradictory in substance. Harm to this
Tibetan
ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ན་ཆོས་སྐུ་དྲི་མ་ཅན་དུ་ཐལ་བ་དང༌། ཀུན་གཞི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པ་ཆོས་སྐུ་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པར་ཐལ་ལ། །འདོད་ན། སངས་རྒྱས་ནས་སླར་སེམས་ཅན་དུ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་གནོད་ཅིང༌། བླ་ན་མེད་པའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གནོད་མེད། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། ཅེས་པ་དང༌། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ལ་ལ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །དེ་ལ་ལན་གདབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ཡིན། །དེ་ནས་དེ་ཡིས་ལན་སྨྲས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་བཟློག །སངས་རྒྱས་འགྱུར་པ་ཡོད་པར་རིགས། །ཀུན་གཞི་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རིགས། །ཅི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ན་རེས་འཇོག་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་ཕྱིར། །རེས་འགའ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འགྱུར། །རེས་འགའ་སེམས་ཅན་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཅི་ཕྱིར་ངེས་འཇོག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་དྲིས་པ་བཟློག་སྟེ་སྨྲས། །འོ་ན་ཀུན་གཞི་མེད་དམ་ཅི། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེས་ནས་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་ཕྱེད་གཅེས་ཏེ། །ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུའི་རྣམ་པ་འདྲ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་དྲི་མ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་དབྱིངས་རྒྱ་མཚོ་དངས་པ་འདྲ་བ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་གང་དུའང་འཆར་བའི་གོ་མ་འགགས་པ། ཐོག་མའི་ཞིང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང༌། རྐྱེན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་བས་དབྱིངས་དེར་བཙན་ས་ཟིན་པ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་མཚོའི་སྟེང་ན་གྲུར་མི་ཞུགས་པ་ལྟར། ཐོག་མའི་དབྱིངས་ལས་འཁྲུལ་དུས་གཞིའི་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང༌། ཁྱབ་བྱེད་དང༌། ངོ་བོ་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུ། སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དང་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་མི་མང་པོས་གང་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུའི་ཚུལ་ཏེ་ལམ་བྱུང༌། གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་ཡོད་པའི
Chinese
有。如果阿赖耶是法身，则法身会变成有垢染的，阿赖耶产生器情世间的错觉，则法身会变成产生错觉的。如果承认，则会有从成佛后又重新错觉成众生等道理的妨害，而且也没有无上圣教的妨害。《普贤王如来心镜》中说：认为阿赖耶是法身，是背离我的。《自生智慧》中说：有些人认为阿赖耶是法身。为了回答他们而宣说，阿赖耶的体性是这样的。之后他回答说：因为一切圆满的缘故是阿赖耶。之后用提问的语句来反驳：有佛会变化的道理吗？因为阿赖耶显现各种各样的缘故。因为从那里面一切圆满的缘故。众生会变成佛吗？为什么一切圆满的缘故？或者会变成轮流的吗？为什么显现各种各样的缘故？有时会变成佛。有时会变成众生。为什么是决定的缘故？之后反驳提问而说：那么阿赖耶没有吗？之后回答提问说：阿赖耶对于执持分别念的人来说，被各种各样的错觉的知识所欺骗。一切的无明是实物。这样。因此阿赖耶和法身要区分开来。《六界》中说：因此，如果不区分阿赖耶和法身，就如同对于一个事物执持为不同的知识一样，不能显现各自的意义。这两个的比喻是：如同大海和船的形状一样。法身本来清净的智慧，没有经历过垢染，如同清澈的虚空大海一样。在任何地方都没有成立，但是在任何地方显现的机会都没有阻碍。本初的净土自性清净，和脱离了外来突然的垢染，因此在虚空中占据稳固地位，是清净和不清净二者兼具的部分。如同阿赖耶船不进入大海一样。从本初的虚空中错觉时，是所有基础无明的所依，和遍及，和本体存在的船一样。充满着心和心所，业和习气，错觉的很多人。《自生》中说：阿赖耶和法身的比喻是：如同大海和船的情形一样。如同睡觉和醒来的情形一样。有根识的差别。
English
Yes. If the ālaya is the dharmakāya, then the dharmakāya would become tainted, and the ālaya would generate the illusion of the vessel and its contents, then the dharmakāya would become the generator of illusion. If you admit this, then there would be harm from reasoning such as reverting from Buddhahood to delusion as a sentient being, and there would also be no harm from the supreme scripture. The Mirror of the Mind of Samantabhadra says: "To consider the ālaya as the dharmakāya is to stray from me." And Rigpa Rangshar says: "Some consider the ālaya as the dharmakāya. To answer them, the characteristics of the ālaya are as follows." Then he replied: "Because everything is complete, it is the ālaya." Then, with a question, he refuted: "Is there a reason for the Buddha to change?" Because the ālaya manifests in various ways. Because everything is complete from that. Will sentient beings become Buddhas? Why is everything complete? Or will it become alternating? Why does it manifest in various ways? Sometimes it becomes a Buddha. Sometimes it becomes a sentient being. Why is it definite?" Then, refuting the question, he said: "Then is there no ālaya?" Then, answering the question, he said: "The ālaya, for those who hold onto conceptual thoughts, is deceived by the knowledge of various illusions. All ignorance is a real thing." Thus. Therefore, the ālaya and the dharmakāya must be distinguished. The Sixth Expanse says: "Therefore, if the ālaya and the dharmakāya are not distinguished, it is like holding onto one form as different knowledge, and it will not be able to manifest separate meanings." The analogy for these two is: like the appearance of the ocean and a boat. The wisdom of the dharmakāya, originally pure, has never experienced defilement, like the clear expanse of the ocean. It is not established anywhere, but the opportunity to manifest anywhere is not obstructed. The original pure land is naturally pure, and it is free from sudden, accidental defilements, so it occupies a firm position in the expanse, and it is a part that has both purity and impurity. Just as the ālaya boat does not enter the ocean. When delusion arises from the original expanse, it is the basis of all fundamental ignorance, and the pervader, and the essence that remains like a boat. It is filled with minds and mental factors, karma and habits, and many people of delusion. Rangshar says: "The analogy for the ālaya and the dharmakāya is: like the situation of the ocean and a boat. Like the situation of sleeping and waking. There is a difference in the senses."