Tibetan
་རྩལ་རྣམས་ནི། །རླུང་གི་གཡོ་འགུལ་ཉིད་ལས་བྱུང༌། །ལུས་དཀྱིལ་རྩ་ནང་གནས་པའོ། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་ཚད་ནི། གཞི་གནས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚད་དགོངས་པ་མཉམ་པའི་དྲོད་ཚད་ལ་གནས་པའོ། །སྣང་བ་ཅེར་འཛིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚད། དབྱིངས་རིག་འདྲེས་ཏེ་ཤེས་པ་དང་རང་དབང་ཐོབ་པའོ། །དྲན་པ་འགག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚད། ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་པས་འདུ་འཕྲོ་ཟད་དེ་རང་དལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པས་རྐྱེན་གྱིས་རིག་པ་མི་འཕྲོགས་པའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚད། གཉིས་བཅས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེད་ཏེ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའོ། །འཇུག་བྱེད་རྣམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚད། ཚིག་དོན་རྟོགས་ནས་དོན་རང་ངོ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། གཞི་གནས་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་ཚད། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་ཉམས་སྐྱེས་ནས། །ཤེས་པ་བརྟན་པའི་གདེང་རྙེད་ཡིན། །དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར། །རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལ་གནས་པས་ན། །འདིས་ནི་གཞི་གནས་ཤེས་རབ་ཟིན། །འདི་ཡི་ལུས་ཀྱང་ཡང་བ་དང༌། །ཤེས་པ་རྣམས་ནི་གསལ་བའོ། །སྣང་བ་ཅེར་འཛིན་ཤེས་རབ་ཚད། །ཅོག་གཞག་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟགས། །ལུས་དཀྱིལ་ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་འོད། །རྩོལ་བ་མེད་པར་ཕྱིར་ཤར་ནས། །འདི་ལ་ཤེས་པ་རང་ས་ཟིན། །ལུས་ཀྱང་ས་ལ་རེག་པ་མེད། །འདི་ཡིས་ཤེས་པར་གར་གཏད་པའི། །བེམས་པོ་རྣམས་ཀྱང་འཇུ་བར་ནུས། །རང་རྩལ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་འགགས་མེད་ཤེས་རབ་ཚད། །ཤེས་པ་གཞན་ལ་འཇུག་པ་མེད། །གཅིག་པུར་འདུག་པར་དགའ་བ་དང༌། །དབེན་པའི་ས་ལ་རྟག་ཏུ་དང༌། །མི་དང་འགྲོགས་སྙིང་མི་འདོད་པར། །ཤེས་པས་རྩེ་གཅིག་འགྱུར་བ་མེད། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་གཏམ་ལ་ཡང༌། །ཟུངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་དང་བྲལ། །ལྟ་བ་མི་འགྱུར་གདེང་ཉིད་དུ། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་འགྲོ་བ་སྙམ །སེམས་དེ་གར་གཏད་ས་དེར་འགག །ཕ་རོལ་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང༌། །འདི་ལ་བསྒྱུར་་ག་ལ་ནུས། །བག་མེད་ཤེས་པ་བདེ་ཡངས་པ། །འདི་ལ་སྐྱེས་པའི་མི་དེ་ནི། །དྲན་པ་འགག་མེད་ཤེས་རབ་ཟིན། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཚད། །ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡང༌། །འདི་ལྟར་ཕྱེད་རྟགས་འདི་ལྟ་བུ། །ལུས་ལ་ཞེན་པའི་བློ་བྲལ་ནས། །རིག་པ་གར་གཏད་སར་གནས་ཏེ། །ལུས་ནི་འབེམས་པོ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པས་ནི། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཡང་འགག །འབྱུང་བ་དངས་སྙིགས་སུས་ཕྱེད་པ། །རགས་པའི་སྣང་བ་རང་གགས་ཏེ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ལ་བདེ་བར་སྤྱོད། །དེ་བཞིན
Chinese
这些技巧，是从风的运动中产生的，位于身坛脉中。如此说。第七个是量：根本住的智慧的量，安住在意念平等的暖量上。显现专注的智慧的量，是明智融合而获得知识和自主。无碍记忆的智慧的量，是任运自如，没有生灭，安住在自然安乐任运成就的意念上，因此外缘无法夺走觉性。个别观察的智慧的量，是将二元对立的诸法一一分开，从而达到究竟。行持三种的智慧的量，是理解词义后安住在意义的自性上。如是《灯焰》中也说：根本住智慧自生量，诸法平等之体验生，获得知识稳固之确信。此性不变异，恒常安住在相续中，因此掌握了根本住智慧。此人的身体也轻盈，知识也清晰。显现专注智慧量，是体验专注禅定的征兆。身坛五色之光，不费力气向外显现，因此知识掌握了自性。身体也不触地。以此能消化知识所专注的，顽固之物也能消化。是精通自身能力的量。无碍记忆智慧量，知识不入于他者。喜欢独自居住，恒常在寂静之地，不喜欢与人交往，知识专注不变。对于他人所说的话，也毫无执着。见解不变的确信中，感觉在虚空中行走。心在所专注之处停止。他者的因缘，也无法改变此人。无意识的知识广大安乐，此人所生之处，就掌握了无碍记忆智慧。个别观察智慧量，俱生和法身也是，如此分辨的征兆是这样的。从对身体的执着中解脱，觉性安住在所专注之处，身体变得像顽石一样。通过分辨心和智慧，行持者的门也关闭。谁能分辨精华和糟粕，粗大的显现自然停止，在相续中安乐行持。如此
English
These skills arise from the very movement of the wind and reside within the channels of the body mandala. So it is said. The seventh is the measure: The measure of the wisdom of the fundamental abiding is that it abides in the warm measure of equal intention. The measure of the wisdom of focused appearance is that wisdom and awareness are mingled, and knowledge and autonomy are attained. The measure of the wisdom of unceasing memory is that, through the unobstructed arising and liberation, accumulation and dissipation are exhausted, and one abides in the intention of natural ease and spontaneous accomplishment, so that awareness is not stolen by circumstances. The measure of the wisdom of individual discernment is that all phenomena of duality are individually separated and brought to finality. The measure of the wisdom of the three modes of engagement is that, having understood the meaning of words, one abides in the self-nature of meaning. Thus it is also said in "The Blazing Lamp": The measure of the self-born wisdom of the fundamental abiding, from the experience of the equality of all phenomena, is the attainment of confidence in the stability of knowledge. Since this nature does not change and always abides in the continuum, it masters the wisdom of the fundamental abiding. This person's body is also light, and all knowledge is clear. The measure of the wisdom of focused appearance is the sign of experiencing the practice of single-pointedness. The light of the five colors of the body mandala arises outward without effort, so that knowledge masters its own ground. The body does not touch the ground. With this, one can digest whatever knowledge is focused on, and even solid objects can be digested. It is the measure of mastering one's own abilities. The measure of the wisdom of unceasing memory is that knowledge does not enter into others. One delights in dwelling alone, always in solitary places, and does not desire to associate with people. Knowledge is single-pointed and unchanging. Even the words spoken by others are devoid of clinging. In the unchanging confidence of view, one feels like walking in the sky. The mind stops where it is focused. Even the circumstances of others cannot change this person. Unconscious knowledge is vast and blissful. The person born with this has mastered the wisdom of unceasing memory. The measure of the wisdom of individual discernment is that the basis of all and the dharmakaya are also, the sign of distinguishing them in this way is like this. Having abandoned attachment to the body, awareness abides where it is focused, and the body becomes like a stone. By distinguishing between mind and wisdom, the doors of the actors are also closed. Who can distinguish between essence and dross? Gross appearances naturally cease, and one practices blissfully in the continuum. Thus
Tibetan
་འཁོར་འདས་སུས་ཕྱེད་པ། །འཁྲུལ་པའི་བློ་རྣམས་སྐྱེ་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་ཀྱང་ཕན་གནོད་བྲལ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་རང་ཤེས་ཀྱིས། །འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ནི། །སོར་རྟོག་པའི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །འཇུག་བྱེད་རྣམས་གསུམ་ཤེས་རབ་ཚད། །ཆོས་ཀུན་ཚིག་གཅིག་སྨོས་པས་ནི། །དེ་ཡི་གཞུང་ཤེས་པ་ནི། །ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཚད་དུ་ཕྱིན། །ཤེས་པས་གང་ལ་བསམས་པ་ཡི། །ཟུངས་དེ་རྒྱུད་ལ་བདེ་ཤར་ནས། །བསམ་པས་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་འབྱོངས། །གང་བྱུང་རྐྱེན་གྱིས་མི་གནོད་པར། །འཁྲུལ་རྟོག་ཞེན་པ་རང་འགགས་པ། །འདིས་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་བར་བརྙེད། །ཅེས་སོ། །བརྒྱད་པ་མཐུན་དཔེ་ནི། གང་ལ་བལྟས་པའི་ཡུལ་རིག་ཅིང་རྟོགས་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པས་སྤྲ་བ་ལ་མེ་མཆེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། དཔེར་ན་སྤྲ་བ་རླན་མེད་ལ། མེ་སྟག་ཕྲ་བ་ཉིད་ཕྲད་ཀྱང༌། །སྤྲ་བ་ཀུན་མཆེད་མེས་བསྲེགས་བཞིན། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ཆགས་བསྲེག །འདི་ཀུན་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའོ། །ཞེས་པ་དང༌། སྡུད་པར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། །ཁམས་གསུམ་མ་ལས་པ་ལས་ཡང་དག་འདའ་བར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས་ན། སྒྲོན་མ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་སྟེ་རིམ་ཁང་བཅུ་གསུམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ལུས་དང་དེའི་ཆོས་ཚོགས་པ་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་ཁྱད་པར། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་གཞན་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཚུལ་ཀ་དག་དྲི་མ་མེད་པ་དང༌། དྲི་བཅས་མ་རིག་པ་རྟོག་ཚོགས་དང་བཅས་པས་སྦགས་པ་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས། ཀུན་གི་དང་ཆོས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུའི་གནད། ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་མ་རིག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོའི་རྟེན། བར་གྱི་གནས། ཐ་མའི་ཁྱིམ། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་རྫིང་དང་འདྲ་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི། མ་རིག་པ་ལོག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། ལས་དང་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཀུན་གཞི་ནི། ཟ་འོག
Chinese
轮回涅槃谁区分？ 错乱之心不可能生。 纵然生起无利亦无害。 如是等等自性智， 轮回涅槃定性者， 乃是分别之分别智慧。 入行三者智慧量， 一语道尽诸法者， 知晓彼之论典者， 听闻智慧达量际。 以智所思任何物， 精华融入相续中， 思维亦复如是生。 任何生起之缘亦不损， 错觉分别执着自止息， 此乃证得修习之智慧。 如是说。 第八譬如相似者， 观何境而知且解， 焚烧一切烦恼如火蔓草， 如灯燃烧般。 例如干燥之草， 纵遇微小之火星， 亦如火焚蔓延诸草般， 智慧亦焚烧习气。 此乃一切智慧灯。 如是说。 摄集中： 智慧能遍知诸法自性， 从而能从三界苦难中真实解脱。 如是宣说。 胜乘宝藏中说： 宣说四灯之名相，即第十三品。 如是详细阐述了所依之身及其它法蕴之后， 现在确定依彼之觉性自性，有三：阿赖耶识与法身的差别，心与智慧的差别，以及其他特殊之法的分别阐述。 第一者有二：略说和广说。 第一者是： 观待有情之基和佛之基，觉性之体性是本来清净无垢，以及有垢之无明与分别念等所染污，成为一切错觉显现错觉执着的基之分，应知阿赖耶识与法身二者，如《分别炽燃经》云： 阿赖耶识与法身之要。 如是说。 其中，阿赖耶识是被无明所区分，是一切心与心所之最初所依，中间之住处，最终之归宿，成为习气之容器，犹如水池。 法身则是，被无明之灭除所区分，超越心与心所之境，从一切业与习气中完全清净。 阿赖耶识是： 杂屋。
English
Who distinguishes saṃsāra and nirvāṇa? Erroneous minds cannot arise. Even if they arise, they are neither beneficial nor harmful. Through such self-awareness, the one who establishes saṃsāra and nirvāṇa is the wisdom of discriminating awareness. The three that lead to wisdom are the measure. By uttering one word for all dharmas, knowing its treatise is the extent of the wisdom of hearing. Whatever is contemplated by wisdom, its essence arises blissfully in the continuum, and contemplation arises in the same way. Whatever arises, it is not harmed by conditions, and erroneous thoughts and attachments cease on their own. This is how the wisdom of meditation is attained. So it is said. The eighth is the example of similarity: by looking at any object, one knows and understands it, and burning all afflictions is like fire spreading through grass, like a burning lamp. For example, in dry grass, even if a small spark is encountered, it is like fire burning and spreading through all the grass. Wisdom burns away habitual tendencies. All of this is the lamp of wisdom. So it is said. In the Compendium: Wisdom completely knows the nature of all dharmas, and thus one can truly transcend the suffering of the three realms. As it is said. In the Supreme Vehicle's Treasure of Jewels, it is said: Explaining the categories of the four lamps, which is the thirteenth chapter. Having thus explained the dependent body and its other aggregates of dharmas, now, to establish the nature of the knowledge that depends on it, there are three: the difference between the ālaya and the dharmakāya, the difference between mind and wisdom, and the separate explanation of other distinct dharmas. The first has two parts: a brief explanation and a detailed explanation. The first is: Considering the basis of sentient beings and the basis of the Buddha, the nature of awareness is originally pure and stainless, and the aspect of being defiled by ignorance with stains and conceptual thoughts, becoming the basis of all illusory appearances and illusory perceptions, one should know the two aspects of the ālaya and the dharmakāya. As it is said in the Tantra of Discrimination: The essence of the ālaya and the dharmakāya. So it is said. Among them, the ālaya is distinguished by ignorance, it is the first basis of all minds and mental factors, the dwelling place in between, the final home, becoming the container of habitual tendencies, like a pond. The dharmakāya, on the other hand, is distinguished by the reversal of ignorance, transcending the objects of mind and mental factors, completely pure from all actions and habitual tendencies. The ālaya is: A mixed house.