Tibetan
། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རིག་པར་ཡང༌། །མི་གཡོ་མཉམ་ཉིད་ཤེས་པས། །ཐམས་ཅད་ཉམས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང༌། །ཡེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་སུ་གནས། །བརྗོད་ཅིང་སྣང་ཚིག་གཉིས་མེད་པས། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡང༌། །རང་དལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། ཕྱི་འོད་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་གསལ་ཟང་མ་དང༌། རང་རིག་པའི་དབྱིངས་ཀ་དག་ཟང་མར་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས། །མ་བསྒྲིབས་དྲི་མ་མེད་པར་ནི། །ཡེ་ནས་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཡང༌། །རྣམ་པར་དག་པས་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། །མཚན་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས། །འདི་མེད་རིག་པའི་ཡུལ་མེད་པས། །སྣང་བ་འགགས་པ་མེད་པ་ཡི། །ཆར་ནི་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲོན་མའོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་གོམས་ཚུལ་ནི། འཁོར་འདས་ལུ་ཤན་ཕྱེ་ནས་ལུས་ངག་རྣལ་དུ་ཕབ་སྟེ། མངོན་སུམ་ངོ་སྤྲོད་དབྱིངས་ཀྱི་ར་བར་རིག་པ་བཅུ་གནས་ཉིན་མཚན་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས། དང་པོ་འོད་མེ་ལོང་ཙམ་ལས། དེ་ནས་དུམ་བུ་དང༌། ཡུལ་གྲུ་ཙམ་དང༌། ནམ་མཁའ་གང་བ་ནས། ཅི་སྣང་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བར་ཤར་ནས་སྐུའི་བར་མཐོང་སྟེ་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཐུག་པ་ནི་འདིའི་གོམས་ཚུལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་ནས་ནི། །ལུས་ངག་རྣམས་ནི་རྣལ་དུ་དབབ། །དེ་ནས་དབྱིངས་རིག་སྣང་བ་བརྟག །འདི་ལ་གོམས་པའི་ཚད་རྙེད་ནས། །ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་འཕེལ་བས། །རིམ་གྱིས་རང་གོམས་ཆེན་པོ་འཐོབ། །འདི་ལ་བརྟན་པའི་ཚད་རྙེད་ནས། །ཆོས་རྣམས་ཟད་པར་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ཉིད་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡི། །ཡན་ལག་ཏུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། རང་ཤར་ལས། མཐོང་དང་གོམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གང་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པའི། །མཐོང་བའི་ཚད་ནི་འདི་ཡིས་བཟུང༌། །ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། །མིག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས་པས། །མན་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དག་པ་དེ། །ཤེས་རིག་རྒྱལ་པོས་མཐོང་བ་དེ། །དེ་ལ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ནི། །རང་གི་ལྟ་བ་མཐོང་བ་ཡིན། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པ་གཅེས། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་ཚད་ནི། ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣ་རྩེ་ལས་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་ཡར་མཚམས་སུ་མཐིང་ག་ལས་མཆེད་པའི་འོད་ཟ་འོག་རིས་ལིང་ཚེར་སྣང་བ་ནས། མེ་ལོང་ཙམ་དང༌། དུམ་བུ་དང༌། བལྟས་ཚད་ཁྱབ་པའི་ནང་ན་སྐུ་ཤར་བ་ནི་འདིའི་ཚད་དེ། གསང་བ་སྤྱོད་པ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་ལས། དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ལྟ་སྟངས་ནི། །སྒྲིབ་བྱེད་བྲལ་བའི་
Chinese
། །于无分别之觉性中，以不移平等之智，于一切坏灭之法界中，本来分别已尽，于自性清净之法界安住。言说与显现二者无别，于无内外之法界中，安住于自在大乐之状态。如是说。第五，体性是：外境之光明法界，空明澄澈，以及自觉之法界，本来安住于原始清净之澄澈状态。即彼经云：内外皆无，澄澈通透，无有遮蔽，无有垢染，本来即为原始清净之伟大状态，以完全清净故，本来即安住于法界之体性中。此处无有，觉性之境亦无有，显现不灭之，雨乃是虚空之明灯。如是说。第六，串习之方式是：区分轮回与涅槃之界限后，身语放松，于现量指示之法界围墙内，日夜不间断地修持觉性十住。首先如镜中之光，其次如碎片，再次如国土，乃至充满虚空，无论显现为何，皆于法界之显现中生起，直至见及身之终结显现，此乃串习之方式。即彼经云：区分轮回与涅槃之界限后，身语皆放松，之后观察法界觉性之显现。于此获得串习之量后，外境之显现，亦由上而上地增长，逐渐获得极大之自串习。于此获得稳固之量后，诸法坏灭，此乃应串习之，支分，我已宣说。如是说。又，自生经云：见与串习之智慧，于何者无有执着之心，见之量即以此把握。于完全清净之虚空中，眼根未被遮蔽，于虚空之中，如是，法界之清净明灯，觉性之王所见者，于此串习之后，即是见自之见解。于此极度串习至关重要。如是说。第七，量是：修持后，从鼻尖至眉间上方，显现由蓝色所生之光芒，如彩虹般清晰可见，从如镜子般，到碎片，到所见之处皆被覆盖，于其中生起本尊身，此乃其量。秘密行持种子续云：法界与觉性之见解，远离遮蔽之
English
Also, in the wisdom without concepts, with unwavering equanimity, in the realm where all things decay, from the very beginning, conceptualizations are exhausted, abiding in the realm of self-nature purity. Speech and appearance are inseparable, in the realm without inner or outer, abiding in a state of great ease. Thus it is said. Fifth, the characteristic is: the outer realm of light, empty and clear, and the realm of self-awareness, originally pure and clear, abiding from the very beginning. As it is said: Without inner or outer, transparently clear, unobscured, without impurity, it is the great original purity, and because of complete purity, it abides as the characteristic of the realm from the very beginning. Here there is nothing, and there is no object of awareness, the rain of unceasing appearances is the lamp of space. Thus it is said. Sixth, the way to practice is: after distinguishing between samsara and nirvana, relax the body and speech, and within the enclosure of the realm of direct introduction, practice awareness of the ten abodes day and night without interruption. First, like light in a mirror, then like fragments, then like a country, and then filling the sky, whatever appears arises as an appearance of the realm, until the appearance of the exhaustion of the body is seen, this is the way to practice. As it is said: After distinguishing between samsara and nirvana, relax the body and speech, then examine the appearances of the realm of awareness. After gaining the measure of practice in this, the appearances of the outer world also increase from above, gradually attaining great self-practice. After gaining the measure of stability in this, when phenomena are exhausted, this is what should be practiced, I have explained the limbs. Thus it is said. Also, from Rangshar: The wisdom of seeing and practice, without a mind that grasps at anything, the measure of seeing is grasped by this. In the completely pure sky, the eye faculty is not obstructed, in the middle of the sky, likewise, the pure lamp of the realm, seen by the king of awareness, after practicing this, is seeing one's own view. It is very important to practice this thoroughly. Thus it is said. Seventh, the measure is: after practicing, from the tip of the nose to the upper part of the eyebrow, a rainbow-like light emanating from blue appears clearly, from like a mirror, to fragments, to covering the entire field of vision, in which the deity body arises, this is its measure. From the Secret Conduct Seed Tantra: The view of the realm and awareness is free from obscurations.
Tibetan
ནམ་མཁའ་བལྟ། །དབྱིངས་ཀྱི་ནང་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །རྣམ་པར་བཞག་ཅིང་འབྲལ་མི་བྱ། །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་མཐོང་བའི་མི། །ཐོག་མའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང༌། །སྐལ་པ་ཉིད་ནི་མཉམ་པའོ། །དེ་ནས་ཐིག་ལེ་མཐོང་བ་ཡིན། །དེར་གཏད་སྣང་བ་གོང་ལ་ཕེབས་བས། །རང་ངོ་མཐོང་ལས་འདི་ལྟར་རོ། །ཡར་མཚམས་ལས་ནི་སོར་བཞི་ལས། །བྲལ་བའི་སྐྱེས་བུ་སྐལ་བཟང་ས། །འཁོར་བར་འཇུག་པ་ག་ལ་སྲིད། །གྲུ་ཆད་རྣམ་པར་གང་སྣང་བ། །སྤྲུལ་པའི་ཡོན་ཏན་འདིས་འགྲུབ་བོ། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ཙམ་གང་སྣང་བ། །ཚོམ་བུ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་སྣང་འགགས་པ་གང་ཡིན་པ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་ལ། །འདི་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའོ། །མ་སྨིན་ལ་སོགས་ཐིག་ལེ་དང༌། །དེ་བཞིན་སྐུ་ལ་ཐུག་གི་བར། །དྲུག་དང་བཅུ་དང་ལྔ་གསུམ་ལ། །གདོན་མི་ཟ་སྟེ་ལོངས་སྐུའོ། །ནང་ལུས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་ཚེ། །སོར་མོ་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་སྣང༌། །འདིར་གཏད་འབྱུང་བ་རང་དེངས་སོ། །སྐྱེ་དང་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཆོས་ཀུན་ཟད་པའི་རང་ས་ལ། །ཅི་ཡང་འཛིན་པ་མེད་པར་ནི། །གནས་པ་ཡིན་ནོ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །འདི་ནི་འཇུག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དབང༌། །སྐྱེ་བའི་རང་དབང་སུས་ཐོབ་པ། །དེ་ཡང་དེ་ལ་གཏད་ནས་ནི། །ཡང་དུས་འདི་ལྟར་བྱས་པ་ན། །སྣང་བའི་རང་སྒྲ་སིལ་སྐད་དེ། །མངོན་དུ་ལོག་སྟེ་འཁྲུལ་པར་སྣང༌། །འདིས་ནི་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་བྱེད། །རིག་པ་མཉམ་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཕྲག་གསུམ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི། །འཕོ་བ་ཆེན་པོ་འདིས་གྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི། །ལུས་ནི་འདི་ཡིས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ཀུན་ལུས་ཟད་ཚད་ལས་གྲོལ། །འདི་ཀུན་འབྲས་བུ་ངེས་པ་ཡི། །ས་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འགྲུབ། །ཅེས་པ་དང༌། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། མཐིང་ག་མི་འགྱུར་སྣང་བ་ལས། །ཁ་དགོ་གསལ་བའི་འོད་ལྔར་ཡང༌། །འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་འགྱུར་ཞིང༌། །རང་གི་མདུན་གྱི་ཡར་མཚམས་སུ། །སོར་བཞིའམ་ནི་མཐོ་གང་ལས། །འཕགས་ཏེ་ལུས་དང་བྲལ་བ་ནི། །དེ་ཡི་ཚད་དུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང༌། རང་ཤར་ལས། དེ་ནས་སྣང་བ་ཤར་བ་དང༌། །རང་གི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བརྟགས་ན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་མེད་ཤར། །དེ་ཡང་འཆར་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །དང་པོ་མེ་ལོང་དཀྱིལ་འཁོར་ཙམ། །དེ་ལས་སྣང་བ་དུམ་བུར་འཆར།། །དེ་ལས་ཡུལ་གྲུ་ཙམ་དུ་འཆར། །དེ་ལས་ནམ་མཁའ་གང་བར་འཆར། །ཅི་སྣང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ཤར་ནས་གཟུགས་སྐུ་མཐོང་བའི་ཚེ། །སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་
Chinese
观望虚空，于法界之中，如缕不断，如是安住，不令分离。如是何人能得见，彼与初始普贤王，其之福分正等同。彼后即能见明点，专注其上光明增，如是即能见自面。向上四指之高度，远离之士具善缘，何有可能入轮回？凡所显现断崖状，以此化身功德成。凡所显现所见境，于丛聚中亦如是。向外显现止息者，于十六个刹那间，此亦如是而转变。未成熟等诸明点，以及直至身相间，于六、十、五、三处，不为魔食乃报身。至内身耗尽之地，指等亦如是显现，专注此则诸大自解脱。以生与入之差别，诸法耗尽之自性地，于无所执之中，安住乃为化身。此乃入之势力所致，谁获生之自主权？亦于彼上而专注，复次如是而行持，显现之自声铃声，颠倒显现似迷乱。以此成办有情诸利益，以智慧平等为一故，三千世界诸有情，以此大迁转变而成。如是次第与顿然，身即以此而成办。彼等皆脱离身耗之量，此等皆为果决定，成就殊胜坛城。如是说。燃灯明中说：于不变蓝光中，于五种清净光明中，此亦极明而转变，于自之前方上际，于四指或一肘高，超离于身而分离，彼即转变如彼量。如是说。自生中说：其后光明生起时，以自之大智慧力，若观察于智慧光中，身与智慧无偏现。其之显现方式如下：首先如镜之坛城，彼中光明分段现，彼中显现如方隅，彼中显现遍虚空，凡所显现光坛城，于中生起见身时，身之坛城。
English
Gazing into the sky, within the expanse, like an unbroken thread, thus abiding, not allowing separation. Whoever sees in this way, their fortune is equal to that of the primordial Samantabhadra. Thereafter, one sees the bindu, focusing on it, the light increases, thus one sees one's own face. At a height of four fingers upwards, the fortunate one who is free, how could they possibly enter samsara? Whatever appears as a cliff, this accomplishes the qualities of the nirmanakaya. Whatever appears as the object of sight, it is the same in the cluster. That which is the cessation of outward appearance, in sixteen moments, this also transforms in that way. The immature bindus, and up to the body, in six, ten, five, and three places, not eaten by demons, is the sambhogakaya. When one reaches the place where the inner body is exhausted, fingers and so on appear in the same way, focusing on this, the elements are self-liberated. By the difference of arising and entering, in the self-nature ground where all dharmas are exhausted, without holding onto anything, abiding is the nirmanakaya. This is due to the power of entering, who has obtained the autonomy of arising? Also focusing on that, and again acting in this way, the self-sound of appearance, the tinkling sound, appears reversed as delusion. With this, all the benefits of sentient beings are accomplished, because wisdom is equal and one, the three thousand worlds of sentient beings, are transformed by this great migration. Thus, gradually and suddenly, the body is accomplished by this. All of them are liberated from the measure of the exhaustion of the body, all of these are the definite result, accomplishing the supreme mandala. Thus it is said. In "The Blazing Lamp," it says: In the unchanging blue light, in the five pure lights, this also transforms very clearly, in the upper limit in front of oneself, at four fingers or one cubit high, surpassing and separating from the body, it transforms according to that measure. Thus it is said. In "Self-Arisen," it says: Thereafter, when light arises, with the power of one's own great wisdom, if one observes in the light of wisdom, body and wisdom appear impartially. Its manner of arising is as follows: First, like a mirror mandala, light appears in segments from it, from it appears like a region, from it appears filling the sky, whatever appears as a light mandala, when the rupakaya is seen arising in it, the mandala of the body.