Tibetan
ཐལ་དུ་གྲོལ་བའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡང་རང་ཤར་ལས། སྔོན་ཡུལ་དག་པར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ན། མཁར་སྒོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་མཁར་ཅིག་ཡོད་དེ། མཁར་དེའི་རྗེ་ཁྱེའུ་སྣང་བ་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བས་བྱེད། དེ་ལ་མ་རྒན་མོ་ལིང་ཐོག་ཅན་བྱ་བ་ཅིག་ཡོད་དེ། ཡུལ་དེའི་མདའ་སྣ་སྡིག་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་གྲགས་པ་དབང་ཕྱུག་བྱ་བ་ཡོད་པས། དེ་ལ་བུ་རྒྱལ་བུ་ལྔ་ཡོད་པས། སྲས་པོ་ལྔ་སྐུ་རྩེད་ལ་སོང་བས། རྒན་མོ་ལིང་ཐོག་ཅན་མདོ་ན་མར་ལ་སྐྱོ་སངས་ལ་བྱུང་བ། སྲས་རྒྱལ་བུ་མཆེད་ལྔས་བཙོན་དུ་བཟུང་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་བུ་མའི་སྙེགས་མ་ལ་སོང་ཡང་བཟུང་ནས་ལྕགས་སུ་བཅུག་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཡུལ་དག་པར་སྣང་རིག་པའི་ཞིང་ཁམས་ན། མཁར་སྒོ་བརྒྱད་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ཡོད་པའི་རྩེ་མོ་ན་ཁྱེའུ་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་དེ། མ་རིག་པ་དང་དུས་མཚུངས་པས་རྒན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་དེར་གནས་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ནོ། །སྲས་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔའོ། །སྐུ་རྩེད་ནི། སྒོ་ལྔ་ལ་དབང་ཤེས་རང་ཡན་ཏེ་ཆགས་སྡང་དུག་ལྔར་སྤྱོད་དུས། རྒན་མོ་བཟུང་བ་ནི། མ་རིག་པ་རང་ཡུལ་ཉོན་མོངས་ལྔས་བཟུང་སྟེ། དུག་ལྔ་མ་རིག་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་འཇུག་པ་རོ་གཅིག་པའོ། །དེའང་ད་ལྟ་རང་མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་སྒོ་སོ་སོ་ལ་ཤར་དུས་དུག་ལྔ་དང་ཕྲད་པ་ལ་ཟེར་རོ། །བུ་མའི་སྙེགས་མ་སོང་བ་བཟུང་བ་ནི། མ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་རིག་པར་ཡོད་པས། རིག་པ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་བཟུང་བ་སྟེ། བློ་གང་དུ་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་ནས་བཅིངས་པ་དེའི་ངོ་བོ་རིག་པ། ལྡོག་པ་མ་རིག་པ། ཤེས་ན་རང་གྲོལ་ལོ། །བརྡ་ལྔ་པ་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚུལ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྔོན་ཡུལ་རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན། རྒན་མོ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཅིག་ཡོད་པས། རྐུན་མོ་མི་ལྔས་ཁྱེར་ནས་རྒན་མོ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཟིན་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་རྐུན་མོ་རྗེས་བཅད་པས། ཡུལ་ཚེར་མ་ཅན་དུ་སོང་ནས། རྐུན་མོ་མི་ལྔས་བརྐུས་པས་རྒན་མོ་བརྒྱལ་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་རྐུན་མོ་ཡུལ་ཚེར་མ་ཅན་ནས་རྗེས་ཆོད་པས། རྒན་མོ་བརྒྱལ་སངས་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་རྒན་མོ་དེའི་བུ་མེ་ལྷ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་ཏོ། །ངའི་ནོར་བུ་བརླག་གམ་བྱས་པས། མི་ལྔ་པོ་ན་རེ། ནོར་བུ་མ་རླག་གིས་ཁྱོད་རང་གི་རྒན་མོ་སོད་ཅིག མ་རྒན་མོ་མ་བསད་ན་ནོར་བུ་མི་སྟེར་རོ་བྱས་པས། ཁོས་ཁོ་རང་གི་མ་བསད་ནས་ཤ་ཟོས། ཁྲག་འཐུངས། རུས་པ་མུར། དངོས་པོ་མེད་པར་བྱས་པས། ནོར་བུ་རྐུན་མས་བྱིན་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཡུལ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ཙིཏྟའོ། །རྒན་མོ་མ་རིག་པ། ནོར་བུ་རིག་པ། རྐུན་མོ་དུག་ལྔ། མྱ་ངན་གྱིས་ཟིན་པ་རིག་པ་ཆགས་སྡང་གིས་སྦགས་པས་རང་སྡུག་རང་མ་མྱོང་བ། རྗེས་བཅད་པས་ཚེར་མ་ཅན་ནས་ཆོད་དེ་རྒན་མོ་བརྒྱལ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རིག་པ་དང་དེའི་ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པ་དུག་ལྔ་དང་བཅས་པའི་འཁྲུལ་པ་བརྟགས་པས། ད་ལྟ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་དུས་ངོས་ཟིན་པས། མ་རིག་པ་དུག་ལྔའི་བག་ལ་ཞར་འདུག་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཆོད་དུས་རིག་པ་རང་ངོ་ཤེས་པས། མ་རིག་པ་རང་སངས་ལ་སོང་བ་ནི། རྗེས་ཆོད་ནས་བརྒྱལ་སངས་པའོ། །མེ་ལྷ་ནི། རང་ངོ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་སྟེ། ནོར་བུ་མ་རླག་གམ་དྲིས་པས། རྒན་མོ་སོད་དེ་ནས་སྟེར་ཟེར་ནས་བྱིན་པ་ནི། རིག་པས་རང་ཉིད་འཁོར་བར་སོང་དུས་རང་ངོ་ངན་དུ་སོང་ངམ་བལྟས་པས། སྤུ་ཙམ་ཡང་མ་སོང༌། གྲ་མ་ཉམས་ཟུར་མ་ཆག་པར་མཐོང་ལ། ལྷན་སྐྱེས་རང་ངོ་མ་རིག་པའི་ཆ་འདི་མ་སྤངས་ན་དེས་མི་ཕན་པར་ད་དུང་འཁོར་བ་ལས་སྔ་འདྲེས་གཅིག་མི་འཕགས། དུག་ལྔ་རང་འཁྲུངས་སུ་རང་ལ་འཆར་བར་རྟོགས་ཏེ། ཁ་ནང་དུ་རང་ངོ་ལ་བལྟས་པས་རང་རིག་དུས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་སངས་ཏེ། ཀུན་རྟོག་རང་གྲོལ་བས་ཤ་ཟོས་ཞེ་སྡང་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག ཆགས་་འཛིན་དག་པས་ཁྲག་འཐུངས། མི་ཤེས་པ་དག་པས་རུས་པ་མུར། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ལ་སོང་སྟེ། ནང་རིག་པ་ལ་བལྟས་པས། རང་རིག་དུས། ཕྱི་ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་དུག་ལྔ་ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ནས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནོར་བུ་རང་ལས་རྙེད་པའི་དུས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། རང་ཤར་ལས། ཡུལ་འདུལ་བ་རྣམས་པར་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན། རྒྱ་ནག་གི་རྒྱལ་པོ་ལི་གར་ཏ་བྱ་བ་གབ་ཙེ་ཆེན་པོ་ཅིག་བཏིང་ནས། གཤིན་རྩིས་བྱས་པས། སྟོ་ལོག་ཏུ་བཙུན་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་མཛེས་པའི་ཆས་སུ་བཅུག་ནས། ལམ་པོ་ཆེའི་བཞི་མདོར་བསྐྱལ་བས་ཤི་ཁ་ཆོད་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་རྒྱལ་པོ་ལི་གར་ཏ་འཕྲུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེས། བཙུན་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་མཛེས་པའི་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན། མགྱོགས་པའི་རྟ་བསྐྱོན། གསལ་བའི་མིག་ཕྱེ། བརྡེག་པའི་མཚོན་བསྐུར། གཅོད་པའི་སོ་བཏགས། གྱོན་པའི་གོས་བསྐོན། འདུག་པའི་ཡུལ་བཙལ། གནས་པའི་ཁྱིམ་བཙལ། འགྲོ་བའི་ལམ་བཙལ་ནས་བཏང་བས་ཤི་ཁ་ཆོད་ཟེར་བ་དེ་ཡ་ཆ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། འཁོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་དུས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སློབ་མའི་ལུས་སེམས་ཚོགས་པ་ནི། ཡུལ་འདུལ་བ་རྣམ་བཀོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་གབ་ཙེ་བཏིང་ནས་རྩིས་བྱས། བཙུན་མོ་བསྐྱལ་བས་ཤིག་རྒབ་ཆོད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་མཁས་པས་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་སེམས་ལ་བཏབ་ནས། ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གིས་ངོ་སྤྲོད་དེ། བར་དོའི་ལམ་སྣང་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་པས། འཁོར་བ་ལས་ཐར་ཏེ་སྐྱེ་ཤི་རྒྱུན་ཆོད་པའོ། །རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་ཆས་སུ་བཅུག་པ་ནི། བླ་མས་སློབ་མ་ལ་ད་ལྟ་ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བསྟན་ནས། རིག་པའི་རང་འོད་ཀྱི་ཆས་མངོན་སུམ་དུ་ཅེར་མཐོང་བསྟན། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟ་བསྐྱོན། སྒྲོན་མ་བཞིའི་མིག་ཕྱེ། རྒྱུད་ལུང་གི་མཚོན་བསྐུར། མན་ངག་གི་སོ་བཏགས། སྣང་བ་བཞིའི་གོས་བསྐོན། ཀ་དག་གི་གནས་བཙལ། འོད་ལྔ་ཡེ་གདངས་ཀྱི་ཁྱིམ་བཙལ། བར་དོའམ་འདི་ཉིད་གྲོལ་བའི་ལམ་བཙལ་བས། ཐོག་མའི་གཞི་ལ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ས་ཐོབ་པའོ། །བདུན་པ་ལྟ་བས་ལ་བཟླ་བའི་གདམས་ངག་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམས། །ཤིན་ཏུ་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོ་ཡིས། ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་ན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང༌། །ཐུགས་རྗེ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བའི་ཕྱིར། །རང་གི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉིད། །བསྒྲལ་ནས་རྒྱ་མཚོར་བསྐྱུར་བྱས་ན། །སྣང་སྲིད་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་མཆེད་ལྕམ་གཉིས། །གཅོང་རོང་དོང་དུ་བསྐྱུར་བྱས་ན། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་དང་མི་འབྲལ་འགྱུར། །ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ལུས་སྲོག་བསྐྱེད་པའི་ཕ་མ་གཉིས། །ཐང་ལ་བཏོན་ན་རང་ལུས་འཕེལ། །ཡེ་ཤེས་ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར། །མཆོད་རྟེན་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་རྣམས། །ཕྱགས་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་ཕོ་བྱས་ན། །ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མཐོང༌། །སྒྲོན་མ་མཁའ་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ན། །ཞིང་ཁམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་འགྱུར། །སྐུ་གསུམ་སྣང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་བསྒྲལ་ཏེ་དུར་བཅུག་ན། །རང་གི་སྣང་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འབྱུང་བ་རང་ལ་ལོག་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་མེར་བསྲེགས་ཆུར་ཕོ་ན། །རིག་པའི་རང་སྣང་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ། །བསྒྲལ་ན་སྣང་བ་སྟོང་པར་འགྱུར། །ཐུགས་རྗེ་དོན་ཉིད་མ་འགགས་ཕྱིར། །རང་སྲོག་རང་གིས་བཅད་གྱུར་ན། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དང་འཕྲད་པར་འགྱུར། །སྒྲོན་མ་འོང་ལྔ་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་དགུ་ཐམས་
Chinese
彻底解脱。第四个是，又，在《自生》中说：“以前在清净显现的地方”，那里有一个具有八个城门的城堡，城堡的主人是名叫“显现觉知”的童子。那里有一个名叫“老瞎眼”的老妇。那个地方的首领是名叫“名声自在”的降伏罪恶的国王，他有五个王子。五个王子去玩耍时，老瞎眼妇人在路边为了消除疲劳而出现，据说五个王子把她抓了起来，这是第一个隐语。之后，又去少女的住处也被抓住并被关进监狱，这是第二个隐语。意思是说，在清净显现的觉性净土中，在具有八个城门的自然成就的显现之门的顶端，那个童子自生的觉性，与无明同时，与老妇一同住在那里。国王是烦恼的根本——我执。王子是五毒烦恼。玩耍是五根的觉知自主，行于贪嗔五毒之时。抓住老妇是无明被五毒抓住，五毒与无明本体成为一体，进入同一味道。那也是现在无明的觉知在各个门显现时，说是与五毒相遇。去少女的住处被抓住是无明的本体存在于觉性中，觉性在境上被抓住，无论心识在哪里产生贪嗔而被束缚，那里的本体就是觉性，反过来就是无明，知道就能自己解脱。第五个隐语，错乱的返回方式是，又在《自生》中说：“以前在珍宝堆积的地方”，有一个老妇人有一颗珍宝，五个盗贼抢走了，老妇人被痛苦抓住，这是第一个隐语。之后追赶盗贼，到了一个带刺的地方，五个盗贼抢走了，老妇人昏倒了，这是第二个隐语。之后从带刺的地方追回了盗贼，老妇人醒了过来，这是第三个隐语。之后那个老妇人的儿子名叫白火神，他说：“我的珍宝丢失了吗？”五个人说：“珍宝没有丢失，你杀了你的老母亲吧！如果不杀老母亲，就不给你珍宝。”于是他杀了自己母亲，吃了肉，喝了血，啃了骨头，然
English
Complete liberation. Fourthly, in the "Self-Arisen" it says: "In the past, in the place called Pure Appearance," there was a castle with eight gates, and the lord of the castle was a boy named "Appearance Awareness." There was an old woman named "Old Blind Woman." The leader of that place was a king named "Fame and Power," who subdued evil, and he had five princes. When the five princes went to play, the old blind woman appeared on the roadside to relieve her fatigue. It is said that the five princes captured her, which is the first allegory. Then, they went to the maiden's dwelling and were also captured and imprisoned, which is the second allegory. The meaning is that in the pure land of awareness of Pure Appearance, at the top of the spontaneously accomplished gate of manifestation with eight gates, that boy's self-arisen awareness is simultaneous with ignorance, and he dwells there with the old woman. The king is the root of affliction—self-grasping. The princes are the five poisons of affliction. Playing is the autonomy of the five senses, and when one engages in the five poisons of attachment and aversion. Capturing the old woman means that ignorance is captured by the five poisons, and the five poisons and the essence of ignorance become one, entering into the same taste. That is also to say that when the awareness of ignorance manifests in each of the senses, it is said to encounter the five poisons. Going to the maiden's dwelling and being captured means that the essence of ignorance exists in awareness, and awareness is captured in the object. Wherever attachment and aversion arise and bind the mind, the essence there is awareness, and the reverse is ignorance. Knowing this, one is liberated on their own. The fifth allegory, the way to reverse confusion, is also in the "Self-Arisen": "In the past, in the place called Pile of Jewels," there was an old woman who had a precious jewel. Five thieves stole it, and the old woman was seized by suffering, which is the first allegory. Then, the thieves were chased and went to a thorny place. The five thieves stole it, and the old woman fainted, which is the second allegory. Then, the thieves were chased back from the thorny place, and the old woman woke up, which is the third allegory. Then, the son of that old woman, named White Fire God, said, "Has my jewel been lost?" The five people said, "The jewel has not been lost. Kill your old mother! If you don't kill your old mother, we won't give you the jewel." So he killed his own mother, ate the meat, drank the blood, gnawed the bones, and then...
Chinese
无所作为之后。说盗贼给了宝珠，那“呀恰”的意思是：国家是珍宝堆积的自性。老妇是无明，宝珠是明，盗贼是五毒。被忧伤占据，明被贪嗔污染，自己不体验自己的痛苦。断绝之后，从带刺的地方断绝，老妇昏厥。智慧考察明和与其俱生的无明，以及包含五毒的错乱之后。现在在轮回中，轮回时认识到，无明只是五毒的习气而已。像这样，在断绝错乱的根本时，明认识到自己的本性。无明自己消散，这就是断绝之后昏厥醒来。火神是：生起认识自己本性的智慧，问宝珠是否丢失，老妇醒来后说给，这就是：明在自己去轮回时，看自己的本性是否变坏。一点也没有变坏。看到没有减少，没有损坏，如果不舍弃俱生的不认识自己本性的部分，那么它没有用，现在轮回比以前没有进步。认识到五毒在自己身上显现，向内看自己的本性时，自己认识到时，俱生的无明消散，分别念自己解脱，所以吃肉不舍弃嗔恨的地方。贪执清净，所以喝血。不了解清净，所以咬骨头。所有烦恼都变成无实有，向内看明时。自己认识到时，对外境显现的五毒，连同俱生的无明一起清净。自己生起的智慧的宝珠，是从自己那里得到的时刻。第六个是：从自己显现中，调伏对境的陈设，叫做：中国的国王李嘎达，建造了一个巨大的坟墓。做了死亡占卜之后。在空虚的地方，让二十一个妃子穿上美丽的衣服。送到大路的十字路口，说必死无疑，那“呀恰”。之后中国的国王李嘎达，那个幻化的国王。用美丽的衣服装饰二十一个妃子。骑上快速的马。睁开明亮的眼睛。穿上打击的武器。系上切割的牙齿。穿上衣服。寻找居住的地方。寻找居住的房屋。寻找行走的路之后送走，说必死无疑，那“呀恰”的意思是：轮回众生的自性是烦恼的。
English
After doing nothing. It is said that the thief gave the jewel, and the meaning of "yacha" is: the country is the self-nature of piled up treasures. The old woman is ignorance, the jewel is clarity, and the thief is the five poisons. Being occupied by sorrow, clarity is contaminated by greed and hatred, and one does not experience one's own suffering. After cutting off, cutting off from the thorny place, the old woman faints. After wisdom examines clarity and its innate ignorance, as well as the confusion containing the five poisons. Now in samsara, when in samsara, recognizing that ignorance is just the habit of the five poisons. In this way, when the root of confusion is cut off, clarity recognizes its own nature. Ignorance dissipates by itself, which is waking up from fainting after cutting off. The fire god is: the wisdom of recognizing one's own nature arises, asking if the jewel is lost, the old woman wakes up and says to give it, which means: when clarity goes to samsara, seeing if one's own nature has deteriorated. It has not deteriorated at all. Seeing that it has not decreased or been damaged, if one does not abandon the part of innate ignorance of one's own nature, then it is useless, and now samsara is no better than before. Realizing that the five poisons manifest in oneself, when looking inward at one's own nature, when one recognizes oneself, innate ignorance dissipates, and conceptual thought is self-liberated, so eating meat does not abandon the place of hatred. Attachment is purified, so drinking blood. Not understanding is purified, so biting bones. All afflictions become unreal, looking inward at clarity. When one recognizes oneself, the five poisons that manifest to external objects, together with innate ignorance, are purified. The moment when the jewel of self-arisen wisdom is obtained from oneself. The sixth is: from one's own manifestation, the arrangement of taming objects is called: the Chinese king Ligata built a huge tomb. After doing a death divination. In an empty place, let twenty-one concubines put on beautiful clothes. Sent to the crossroads of the road, saying that death is inevitable, that "yacha". After that, the Chinese king Ligata, that illusory king. Decorate twenty-one concubines with beautiful clothes. Ride a fast horse. Open bright eyes. Put on striking weapons. Tie on cutting teeth. Put on clothes. Looking for a place to live. Looking for a house to live in. After looking for a road to walk, send them away, saying that death is inevitable, the meaning of that "yacha" is: the self-nature of sentient beings in samsara is afflicted.