Tibetan
་མི་སྟེར། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོག་པ་མེད། ཡིད་ལས་འགྱུ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སངས་་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བཅོས་མ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་རང་གི་སྣང་བའི་འོད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་པས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར་བས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་བའོ། །དེ་ནི་མ་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་དྲུག་ཏུ་བྱུང་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་མ་ཤེས་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་མ་རིག་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ཚུལ་ཏེ། ཐོག་མ་ལྷུན་གྲུབ་ལས་རང་ཤར་ཏེ། རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་རིག་པ་ནས། ཐ་མ་འཁྲུལ་པ་འགག་དུས་ཕྱི་མ་དག་རབས་ཆད་པོའི་དྲི་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་པ་ཐ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ལྷུན་གྲུབ་སྣང་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་གྱེས་མདོ་བསྟན་པ་སྟེ་རིམ་ཁང་དགུ་པའོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་སྣང་ལས་གྲོལ་འཁྲུལ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་ནས། །ད་ནི་འཁྲུལ་ཚུལ་དང་འཁྲུལ་པ་ཟློག་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་བརྡའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ་ཤར་དུས་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞིས་འཁྲུལ་ཏེ། རང་ཤར་ལས། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་ཡང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཞི་ཐོག་ནས་འཁྲུལ་ལུགས་ནི། ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །གནས་མཛེས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །དུས་ནམ་སྲོས་པ་དང་འཁྲུལ་ལོ། །ལོ་ཕག་གི་ལོ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །ཉི་མ་སྤྲུལ་གྱི་ཉི་མ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །སྐར་མ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །མིའི་མིང་ནི་རྒན་པོ་ལིང་ཏོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འཁྲུལ་ལོ། །རུས་ནི་མ་ངེས་པ་ལས་འཁྲུལ་ལོ། །རོགས་མི་བཞི་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མི་རྒོད་པ་ལྔ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་རྒྱབ་རྟེན་པ་མི་གཅིག་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་རྐུན་མོ་མི་གཅིག་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཐམས་ཅད་བསོགས་པས་མི་གཅིག་བྱུང་ངོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་དམག་གི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ངོ༌། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འཁྲུལ་ལོ། །དེ་ལས་འཁྲུལ་གཞི་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཆགས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་བསམ་གྱི་མི་ཁྱབ་པ་བྱུང་ངོ༌། །འཁྲུལ་པའི་ལམ་དང་བསམ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་རྟོག་པ་ལྟར་རྟོག་པ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་རིག་པའོ། །ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ནི། །ཐོག་མའི་བཞིའོ། །གནས་མཛེས་ལྡན་ནི། གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འཆར་སྒོའོ། །དུས་ནམ་སྲོ
Chinese
不给予。智慧没有分别。因为有从意念产生的缘故。是成佛之路的障碍。那是虚假道路的无明。不了解愚昧的无明，是因为不了解自身显现的光明，所以反复轮回，因此是轮回中的轮回。那是无知愚昧的无明。这样产生六种无明，所以说不了解智慧的显现。这些是无明众生的迷惑之相。最初从自然成就中自生，从不认识自性的觉性开始。最终当迷惑止息时，后世断绝的垢染，那就是轮回的起始和终结，而不是最后的成佛。从大乘至宝藏中说，从自然成就显现之门，讲述轮回与涅槃的分道扬镳，是第九层楼。这样讲述了从法界显现中解脱和迷惑的次第之后。现在从象征的角度详细讲述迷惑之相和遣除迷惑之相的次第，共有八个方面，第一个是：从基位显现为基位显现时，被三种无明和四种缘所迷惑。从自生中说：诸位朋友，清净的佛陀没有迷惑，但是金刚萨埵从基位开始迷惑的方式是：从名为广大之处开始迷惑。从名为美丽之处开始迷惑。从黄昏时分开始迷惑。从猪年开始迷惑。从化身太阳的太阳开始迷惑。从星星鸟开始迷惑。人的名字是从名为年老体弱者开始迷惑。种姓是从不确定处开始迷惑。做了四个帮手。之后出现了五个粗野的人。之后出现了一个支持者。之后出现了一个女盗贼。把那些全部聚集起来就出现了一个人。从那开始出现了无数的军队。从那些开始迷惑了无数。从那无迷惑之基中产生，因此，在名为有之中形成。众生的形象出现了不可思议。迷惑的道路和想法也如所想的分别一样产生了分别。那里的金刚萨埵是觉性。广大之处是最初的四个。美丽之处是基位显现自然成就的显现之门。时间是黄昏。
English
Not given. Wisdom has no distinctions. Because it arises from the mind. It is an obstacle on the path to Buddhahood. That is called the ignorance of the artificial path. The ignorance of unknowing delusion is because one does not understand the light of one's own appearance, so one repeatedly transmigrates, therefore it is transmigration within transmigration. That is the ignorance of unknowing delusion. Thus, six kinds of ignorance arise, so it is said that one does not understand the appearance of wisdom. These are the deluded aspects of ignorant beings. Initially, it arises spontaneously from natural accomplishment, starting from the awareness that does not recognize its own nature. Ultimately, when delusion ceases, the defilement of the future generations being cut off, that is the beginning and end of samsara, not the final Buddhahood. From the Supreme Vehicle Precious Treasury, it says, from the door of spontaneous manifestation, it teaches the parting of ways between samsara and nirvana, it is the ninth story. Having thus taught the stages of liberation and delusion from the appearance of the expanse. Now, the stages of the manner of delusion and the manner of reversing delusion are extensively taught from the perspective of symbols, there are eight aspects, the first is: When the ground appears as the ground appearance from the ground, it is deluded by three kinds of ignorance and four conditions. From the Self-Arisen it says: O friends, the pure Buddhas do not have delusion, but the way Vajrasattva is deluded from the ground is: It is deluded from what is called the vast place. It is deluded from what is called the beautiful place. It is deluded from the time of dusk. It is deluded in the year of the pig. It is deluded by the sun of the emanation sun. It is deluded by the star bird. The name of the person is deluded from what is called the old and weak one. The lineage is deluded from the uncertain place. Four helpers were made. Then five wild people appeared. Then one supporter appeared. Then one female thief appeared. Gathering all of those together, one person appeared. From that, countless armies appeared. From those, countless were deluded. From that, since it arises from the ground of no delusion, therefore, it is formed in what is called existence. The forms of sentient beings appeared inconceivable. The path of delusion and the thought also arose as the distinctions according to how one thought. There, Vajrasattva is awareness. The vast place is the first four. The beautiful place is the manifestation door of the spontaneous accomplishment of the ground appearance. The time is dusk.
Tibetan
ས་པ་ནི། རང་མ་རིག་པ་གཞན་དུ་སྣང་བས་འཁྲུལ་གཞིའི་སྣང་བའོ། །ཕག་གི་ལོ་ནི། མ་རིག་པ་དངོས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཚེའོ། །སྤྲུལ་གྱི་ཉི་མ་ནི། ཡུལ་སྣང་རགས་པར་བཟུང་བའི་རྟོག་པ་གསལ་བའི་ཆའོ། །སྐར་མ་བྱ་ནི། ཡུལ་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་སུ་སྐྱེས་པའོ། །རྒན་མོ་ནི། མ་རིག་པའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་འཛིན་དུ་ཤར་བའོ། །རུས་མ་ངེས་པ་ནི། གཞི་སྣང་དེ་གང་དུའང་འཆར་ཞིང་གྲོལ་འཁྲུལ་གཉིས་ཀའི་སྤྱི་ས་ཡིན་པ་ནས་འཁྲུལ་པ་ལ་ཟེར་རོ། །རོགས་མི་བཞི་ནི། རྐྱེན་བཞིའོ། །མི་རྒོད་ལྔ་ནི། དུག་ལྔའོ། །རྒྱབ་རྟེན་མི་གཅིག་ནི། ཀུན་རྟོག་པའི་སེམས་སོ། །རྐུན་མོ་གཅིག་ནི། ཁོང་ཁྲོའོ། །ཐམས་ཅད་བསོགས་པའི་མི་གཅིག་ནི། འཁྲུལ་སྣང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་ཡིད་དེ་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཛིན་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་དུ་མ་བྱུང་བ་ནི། དམག་གི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དེ་དང་པོ་ཀ་དག་འཁོར་གཞི་མེད་པ་ཡོད་མ་ཐང་པ་ཅིག་ལས་བྱུང་བས་འདི་འདྲ་སྲིད་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀྱིས་མཚོན་ནས་འཁྲུལ་པ་དང༌། གྲོལ་བ་གཉིས་སྟོན་པ་ནི། ཡང་རང་ཤར་ལས། ཀྱེ་ཀློང་དུ་དག་པ་རྣམས་ཉོན་ཅིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདོངས་པའི་ཚད་འདི་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱའོ། །སྔོན་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ན། སྟོན་པ་འོད་འགྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་བུ་སྤུན་གཉིས་ཡོད་དེ། གྲོག་པོ་སྟོང་པར་བཙོན་དུ་བཟུང་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་དམག་མི་ལྔ་བྱུང་ནས་རྡོའི་མཁར་རྩེ་ནས་བཅོམ་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། བུ་གཉིས་དོང་དུ་བསྐྱུར་ནས། རྒན་མོའི་ལིང་ཏོག་ཅན་གྱིས་སྒོ་བཅད་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་མི་བཞིས་དེད་པས་ཟིན་ཏེ། མི་ལྔ་རྟ་དང་ཕྲལ་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། བུ་གཉིས་རང་གིས་རང་ཤོར་ནས་བཙོན་སྲུངས་བསད་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། བུ་གཉིས་ཆར་ཉི་མ་ཅན་དུ་བྲོས་ནས་འབངས་ལ་དཔྱ་བསྡུས་ནས། བཙུན་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གིས་གྲོས་བྱས་ནས། བསམ་རྡུགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་དུ་བྲོས་ཏེ། མི་ལྔས་ཕུབ་ལྔ་གོན་ནས་སྒོ་བསྲུངས་པས། སུས་ཀྱང་འོང་མ་ནུས་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་མེ་ལོང་བཞིས་བྱད་བལྟས་པས། རང་གི་རང་ངོ་ཤེས་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། དེ་ནས་ཁང་པ་ཅིག་ལ་སྒོ་བརྒྱད་ཡོད་པ་མཐོང་བས་རང་ལ་རང་བགད་མོ་ཤོར་ཟེར་ཏེ་ཡ་ཆ། དེ་བཞིན་བརྡའི་རྣམ་པ་རྣམས། །མཚོན་ནས་ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་སྦྱོར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་འོད་འགྱེད་པ་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བུ་གཉིས་ནི། རིག་པ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ། །གྲོག་པོར་བཙོན་དུ
Chinese
萨者，自无明显现为他，是错乱之基的显现。 猪年者，是无明真实遍计之时。 化现之日者，是执著外境显现粗大的分别念明亮的部分。 星星鸟者，是对外境贪恋的贪欲生起。 老妇者，是无明的知识显现为错乱执取。 骨头不确定者，是基显现于任何处，是解脱与错乱两者的共同之处，从那之上称为错乱。 帮助者四人者，是四缘。 野蛮人五人者，是五毒。 后盾一人者，是遍计的心。 盗女一人者，是嗔恨。 聚集一切之人一人者，是错乱显现成为一体。 也就是意是错乱显现的执取者。 从那之中产生诸多烦恼者，是军队的集合。 如此错乱最初从无始清净的轮涅槃基中产生，因此称之为如此存在。 第二，以实修传承来表示错乱和解脱两者，又从《自显》中说： 嗟！空性中清净者谛听。 当以这些来衡量佛陀的颜面。 往昔名为广阔处的地方，有导师名为放光。 他有两个儿子，据说被囚禁在空虚的山洞里，呀恰。 之后出现五名士兵，据说从石头的城堡顶端摧毁，呀恰。 两个儿子被扔进洞里，据说被老妇的盲点封锁，呀恰。 之后四人追赶，被抓住，据说五人与马分离，呀恰。 两个儿子自己逃脱，杀死了狱卒，呀恰。 两个儿子逃到晴朗之地，向百姓征税，二十一位妃子商议后，逃到三堆的寺庙里，五人戴着五个头盔守门，据说无人能来，呀恰。 之后用四面镜子照看容貌，据说自己认识自己，呀恰。 之后看到一间有八扇门的房子，据说自己对自己大笑，呀恰。 如此表征的形象，表示并应用于智慧之义。 如是。 其中导师放光者，是自生之智慧。 两个儿子者，是觉性本净和任运成就的两种智慧。 被囚禁在山洞里
English
The ground is that self-ignorance appears as other, it is the appearance of the basis of delusion. The year of the pig is when ignorance is actually conceptualized. The emanation sun is the part where the conceptual thought of grasping coarse appearances is clear. The star bird is the desire that arises as attachment to objects. The old woman is the knowledge of ignorance that arises as mistaken grasping. The uncertain bone is that the ground appearance appears anywhere, and it is the common ground of both liberation and delusion, and from that it is called delusion. The four helpers are the four conditions. The five wild men are the five poisons. The one support person is the mind of conceptualization. The one thief woman is anger. The one person who gathers everything is the delusion that is formed into one. That is, the mind is the grasper of the delusion. The many afflictions that arise from that are the assembly of armies. Thus, the first delusion arises from a single, unoriginated, pure, wheel-based, non-existent thing, so it is called such an existence. Secondly, the two, delusion and liberation, are shown by the practice lineage, and again from Rangshar it says: Alas! Listen, you who are pure in the expanse. The measure of the Buddha's face should be taken by these. In the past, in a place called Yanga Chen, there was a teacher called Od Kyepa. He had two sons. It is said that they were imprisoned in an empty cave, ya cha. Then five soldiers came and destroyed it from the top of the stone castle, ya cha. The two sons were thrown into a pit, and it is said that the blind spot of the old woman sealed the door, ya cha. Then four people chased and caught them, and it is said that the five people separated from the horse, ya cha. The two sons escaped by themselves and killed the prison guards, ya cha. The two sons fled to a sunny place and collected taxes from the people. After twenty-one consorts discussed it, they fled to the temple of Samdhuk. Five people put on five helmets and guarded the door, so it is said that no one could come, ya cha. Then they looked at their faces with four mirrors, and it is said that they recognized themselves, ya cha. Then they saw a house with eight doors, and it is said that they burst out laughing at themselves, ya cha. Likewise, these symbolic forms indicate and apply to the meaning of wisdom. So it is. Among them, the teacher Od Kyepa is the self-born wisdom. The two sons are the two wisdoms of rigpa kadak and lhundrup. Imprisoned in a cave