Tibetan
ས། དེ་མ་ཡིན་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་ན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་སྟེ། རང་ངོ་མ་རིག་པའི་ཆ་ཙམ་ལས། གཟུང་འཛིན་དུ་མ་སྐྱེས་པས་དོན་གྱིས་མ་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འཁྲུལ་པར་སོང་སྟེ། མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ཉིད་ངོ་མ་ཤེས་ཙམ་ལྡོག་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་ཆར་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་འོད་སྣང་ལ་བློས་གཉིས་སྣང་ཙམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཆ་ནས་མིང་དོན་བདག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆར་སོང་བས་ཀུན་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ལ་རྐྱེན་ནི་བཞི་སྟེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་གསུམ་འདུས་པས་བྱས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཟུགས་དང་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱད་རང་ཆས་སུ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང་འདྲ་བར་ཕྱི་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་དང༌། དེ་ལ་བཞིན་ཡོད་པས་རྐྱེན་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཤར་བ་ལྟར། དམིགས་པའི་ཡུལ་རང་འོད་ཕྱིར་ཤར་བ་ལས། བདག་པོའི་རྐྱེན་མེ་ལོང་དང༌། བཞིན་དང༌། བདག་དངོས་སུམ་དུ་བཟུང་བས་བཞིན་དང་མེ་ལོང་དུ་རྟོག་པ་ལྟར། འོད་དང༌། རིག་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་གསུམ་དུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་དུ་རྐྱེན་གསུམ་དུས་མཚུངས་པས། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་དངོས་སུ་བྱུང་བའོ། །རྐྱེན་བཞི་པོ་དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་དུས་ན། རྒྱུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དུ་གཅིག་པས་སྤང་བླང་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ངོས་ཟིན་པས། རྒྱུའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྣང་དུ་གྲོལ་བས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་རང་སར་གྲོལ། དེ་ཡང་ངང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ཅིང་གྲོལ་བས། བདག་པོའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་དུས་སྔ་ཕྱི་ཕན་ཚུན་གྱིས་འགལ་བས། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རང་སར་གྲོལ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་བྱས་པས། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྨིན་སོ་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པས་བསགས་པ་ཐ་དད་པར་འབྱུང་ལ། སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས་པས་འདུ་ཤེས་ཡུལ་ཐ་དད་པས། ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་པར་འཁྲུལ་ཏེ། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་འཁྲུལ་ལོ། །འདི་ཉིད་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནི། །མི་འབྱེད་བྱས་མེད་རང་
Chinese
萨。如果产生了将非彼执为彼的知识，那就是等无间缘。也就是说，最初产生错觉的原因有三种无明：仅仅是不认识自性的部分，由于没有产生能取和所取，所以说实际上没有错乱，这变成了错乱。比如无名变成了有名，这是原因本身唯一的无明。仅仅是不认识那个，与那个同时产生的无明，是轮回和涅槃二者显现的原因。像这样，在境光显现上，以心将二取显现分开的部分，就变成了执著名相意义为我的部分，这被称为遍计所执的无明。对于那样的原因，有四种缘：由原因的缘，像这样三种无明聚合而产生，就像具有形体和肢体的男子，自然而然地出现瑕疵一样。从那之中，所缘的缘就像镜子一样，在外境上显现，因为那里有面容，所以缘就像面容在镜子中显现一样。所缘的境，自光向外显现，从那之中，自性的缘，将镜子、面容和自性实物三者执为面容和镜子一样，将光、觉性和法性三者执为一体，这被称为自性的缘。像这样，原因的三种无明和三种缘同时存在，这就是等无间缘，是真正产生错觉的原因。这四种缘，在有情的时间里，原因在佛和众生中是相同的，因此认识到是超越取舍的智慧，原因的缘在自身解脱。境显现为各种各样的法性自显现，因此所缘的缘，不同的境在自身解脱。那也是在自生智慧中显现和解脱，因此自性的缘在自身解脱。因为时间没有确定，所以前后时间相互矛盾，等无间缘在自身解脱。像这样，原因和缘二者产生了错觉的自性，那二者的成熟由身体产生，因此积累会变得不同，心作为原因，意识的境变得不同，因此境和心会错乱地变得不同，具有身体和心的那个，也在第一个刹那产生错觉。这本身就是轮回的开始，如《分别炽燃经》中说：轮回的开端，不可分别，无作，自
English
Sa. If the knowledge arises that grasps what is not that as that, then that is the immediately preceding condition. That is to say, initially there are three kinds of ignorance that cause delusion: merely the aspect of not recognizing one's own nature. Since grasping and the grasped have not arisen, it is said that there is actually no delusion, and this becomes delusion. For example, like the nameless becoming named, this is the ignorance of the single nature of the cause itself. Merely not knowing that, the ignorance that arises simultaneously with that, is the cause of the appearance of both samsara and nirvana. In this way, on the appearance of the light of objects, from the aspect of the mind separating the appearance of duality, it becomes the aspect of grasping names and meanings as self, which is called the ignorance of complete imputation. For such a cause, there are four conditions: the condition of the cause is made by the combination of the three ignorances in this way, just as blemishes naturally arise in a person who has form and limbs. From that, the objective condition is like a mirror, appearing on the external object, and because there is a face there, the condition is like the face appearing in the mirror. From the objective object, the self-light shines outward. From that, the condition of the possessor is like grasping the mirror, the face, and the self-entity as the face and the mirror, grasping the light, awareness, and dharmata as three, which is called the condition of the possessor. In this way, the three ignorances of the cause and the three conditions exist simultaneously, and this is the immediately preceding condition, which is the actual cause of delusion. These four conditions, at the time of a person, the cause is the same in Buddhas and sentient beings, so recognizing it as wisdom that transcends acceptance and rejection, the condition of the cause is liberated in its own place. The appearance of various objects is liberated as the self-appearance of dharmata, so the objective condition, the different objects, are liberated in their own place. That also appears and is liberated as self-born wisdom, so the condition of the possessor is liberated in its own place. Because time is not fixed, the earlier and later times contradict each other, and the immediately preceding condition is liberated in its own place. In this way, the nature of delusion is created by the two, cause and condition. The ripening of those two is done by the body, so accumulation arises differently. Because the mind acts as the cause, the objects of consciousness become different, so the object and the mind are deluded into being different. That which has body and mind is also deluded in the first moment. This itself is the beginning of samsara, as it says in the *Uttaratantra*: The beginning of all samsaras is undifferentiated, unmade, self-
Tibetan
བཞིན་ལས། །དམིགས་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཤར་ཏེ། །རྟོག་འཛིན་ལས་ནི་ཐ་དད་སྣང༌། །དམིགས་འཛིན་འབྲེལ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ། །འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཉིད་དུའོ། །མ་རིག་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ་ཏེ། །བརྒྱུད་ཅིང་འབྱེད་མེད་རྩ་བ་སྟེ། །རང་ངོ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ཡང་འཁོར་བའི་ཐོག་མའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་ན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་བྱུང་བ་ནི། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པ་གསུམ་བྱུང་བ་ནི་མ་རིག་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་འཁོར་བ་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་ཤེས་པ་རགས་པར་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་ལས་ཐ་དད་ཀྱི་ལུས་དང་མིང་དུ་བྱུང་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཁ་དོག་དང་འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཆ་གྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །དེ་ལས་ཡུལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རེག་པའོ། །དེ་ལས་དགའ་གདུང་བར་མ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །དེ་ལས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྲེད་པའོ། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་དུ་ལེན་པས་ལེན་པའོ། །དེ་ལས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྒྱས་ཏེ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བར་འཕེན་པའི་ལས་འགྲུབ་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །དེ་ལས་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་དར་ལ་བབ་པ་དང་རྒས་པ་དང་ཤི་བ་ནི་རྒ་ཤིའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ནས་ངའི་བར་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའོ། །ཚེ་གཅིག་གིའང་འོད་གསལ་ནུབ་སྟེ་སྲིད་པ་བར་དོ་སྣང་རུང་གི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། ཕྱི་དབུགས་ཆད་དུས་ཤི་བས། དེའི་བར་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འཇུག་གོ །དེ་ནས་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཐིམ་ཚུལ་སྦུབས་ཕོ་བའི་རིམ་པ་རྣམས་ལུགས་བཟློག་སྟེ། འཁྲུལ་སྣང་སྟོངས་ནས་འཁོར་བ་རུ་ལོག་པ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བྱུང་གི་གནས་ལུགས་དང་པོ་ཀ་དག་གི་སྣང་བ་ཤར་བ་ནས། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་སྣང་བའོ། །དེར་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན་ཡང་འཁོར་ལ། ཤེས་ན་གྲོལ་བས་འཁོར་བ་མྱང་འདས་སུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་གཞི་དང་གཞི་སྣང༌། གཉིས་ཀ་ལ་མ་རིག་པ་མེད་ཀྱང༌། སྤྲིན་བཞིན་དུ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བས་རྐྱེན་བྱས། མ་དག་པ་འཁོར་བ་ལྟར་འཆར་བའི་སྒོས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་སོ་སོར་འཁྲུལ་ལོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །གློ་བར་སེམས་ཅན་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས། །ཞེས་པ་དང༌། གཞི་སྣང་ཆེ
Chinese
从……方面来说。将所缘执为目标而显现，与分别执著显现为不同。十二缘起是轮回的开端。由三种无明产生错乱的方式，是相续且不可分的根本，由于不认识是自性，这也是轮回的开端。如是说。那时十二缘起以顺生方式产生，是由于不认识慈悲的妙力自性，产生三种无明，即是无明。四种缘是造作轮回。由此，识粗略地领受境的相状，即是识。由此，产生业各异的身和名，即是名色。其差别在于颜色和各别组成的成分成立，即是六处。由此，从境中受用，即是触。由此，产生乐、苦、舍三种感受，即是受。由此，对乐生起贪执，对痛苦不愿接受的意识，即是爱。由此，领受境，即是取。由此，业和烦恼增长，将投生于后世的业完成，即是有。由此，在各异的道中产生，即是生。由此，达到鼎盛、衰老和死亡，即是老死。这也是从最初到我之间，由十二轮产生错乱。一生中的光明消失，在中阴显现可能性的第一个刹那，不认识自性，即是无明。外气断绝时死亡，此间是缘起顺生。之后，微细和粗大的融入方式，以及胆囊胃部的次第等逆转。错乱的显现消失后，返回轮回时，从超越痛苦的自生法性最初的原始清净的显现生起时，法性中阴的显现等是超越痛苦的缘起显现。在那里，不认识自性也轮回，认识就解脱，因此称为轮回解脱。那也是基和基现，两者都没有无明，但像云一样突然产生，成为因缘。成为不净显现为轮回的特殊原因，在三界六道各自错乱。如《珍珠鬘》中所说：如此安住的法性中，本来没有错乱，法身如虚空一般，突然众生的云所遮蔽。如是说，基现大
English
From the aspect of... The object of grasping as an object appears, appearing different from conceptual grasping. The twelve links of dependent origination are the beginning of samsara. The way delusion arises from the three ignorances is the continuous and inseparable root. Because of not recognizing it as one's own nature, this is also the beginning of samsara. Thus it is said. At that time, the twelve links of dependent origination arise in a forward manner. Because of not recognizing the self-nature of the power of compassion, the three ignorances arise, which is ignorance. The four conditions are the activities that create samsara. From this, consciousness coarsely experiences the aspects of objects, which is consciousness. From this, the body and name arise from different karmas, which are name and form. The distinction is that the colors and the individual components are established, which are the six sense sources. From this, experiencing from objects is contact. From this, the three feelings of pleasure, pain, and indifference arise, which is feeling. From this, the consciousness that is attached to pleasure and unwilling to accept suffering is craving. From this, taking objects is grasping. From this, karma and afflictions increase, and the karma that propels one to future lives is completed, which is existence. From this, arising in different realms is birth. From this, reaching the peak, aging, and dying is old age and death. This is also the delusion arising from the twelve wheels from the beginning to me. The luminosity of one lifetime disappears, and in the first moment of the possibility of manifestation in the bardo of existence, not recognizing one's own nature is ignorance. Death occurs when the outer breath ceases, and in between is the forward arising of dependent origination. After that, the subtle and coarse ways of absorption, and the order of the gallbladder and stomach, etc., are reversed. When the deluded appearances disappear and return to samsara, from the arising of the original purity of the self-born Dharma nature that transcends suffering, the appearances of the Dharma nature bardo, etc., are the manifestation of dependent origination that transcends suffering. There, not recognizing one's own nature also leads to samsara, and recognizing it leads to liberation, therefore it is called liberation from samsara. That is also the base and the base appearance. Although both lack ignorance, it arises suddenly like a cloud, becoming a condition. It becomes a special cause for the impure to appear as samsara, and there is delusion in each of the three realms and six paths. As it is said in the "String of Pearls": In the Dharma nature that abides in this way, there is originally no delusion. The Dharmakaya is like the sky, suddenly obscured by the clouds of sentient beings. Thus it is said, the base appearance is great.