Tibetan
ལ་ལ། སངས་རྒྱས་མ་དག་པར་ལོག་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཐལ་ལོ། །ཡང་གཞི་དེ་སེམས་པ་ཅན་དུ་ཐལ་ཏེ་མ་ངེས་པའོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་དམ་འཆའ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མ་ངེས་པ་ཡི་གཞི་གསུངས་པ། །འདི་ཡང་གཞི་ཉིད་མི་བཏུབ་པར། །བདག་གིས་བློ་རིམ་འདི་ལྟར་གོ །འབྲས་བུ་རེས་འཇོག་ཅན་ཉིད་དམ། །ཡང་ན་ལྡོག་བཅས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མ་ངེས་ངེས་པ་ཅན་འགྱུར་ཞིང༌། །མ་ངེས་པ་ནི་ངེས་ཅན་འགྱུར། །རང་གི་མ་ངེས་རང་ཡོད་པས། །ངེས་པ་ཡིན་ན་ལས་མཐའ་བཞིན། །འདི་ཀུན་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལའང་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། །ངོ་བོ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། སྣང་ཚུལ་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པ་མེ་དང་ཆུ་ལྟ་བུར་ངེས་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ནི། ངོ་བོ་ལ་མེད་སྣང་ཚུལ་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པས། གཞི་དེ་ལས་འཁོར་བ་འབྱུང་བར་མི་འཐད་ཅིང༌། སུ་ཡང་གྲོལ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །མྱ་འདས་ཐོག་མ་ནས་ཡོད་ན་མུ་སྟེགས་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལོ། །འཁོར་བའི་ངོ་བོ་མྱང་འདས་ཡིན་པས་མི་འགྱུར་ཅེས་འདོད་ནའང༌། ངོ་བོ་མྱ་འདས་ཡིན་ན་གཟོད་འགྲོལ་མི་དགོས་ཏེ། མེ་ཚ་བར་ད་གཟོད་བསྒྱུར་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་སྣང་ལ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། སྣང་ཚུལ་བསྒྱུར་མི་བཏུབ་པ་དང་འགལ་ལོ། །འཁོར་བའི་སྣ་ཚུལ་ཡིན་གྱི། གཞིའི་སྣང་ཚུལ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞི་དེ་གཉིས་བཅས་སུ་ཐལ་ཏེ། གཞི་ལས་ལོགས་ན་འཁོར་བའི་སྣང་ཚུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞི་དེ་རྟོགས་ནས་ངེས་པར་འདོད་ན་གཞིར་མི་རུང་སྟེ། རྟོགས་པའི་སྔོན་དུ་རྟོགས་གཞི་ཡོད་ལ། དེ་ནས་རྟོག་པའི་བློ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལ་གཞི་མི་ལྟོས། གཞི་ལ་རྟོགས་པའི་བློ་ལྟོས་ཀྱང༌། རྟོགས་པའི་སྔོན་ནས་ཡོད་དགོས་པས་ཁྱབ་བོ། །མ་རྟོགས་ཀྱང་གཞི་ཡིན་ན་གཞི་ཡིན་པར་གང་གིས་ཤེས། བློས་ཤེས་ན་མ་རྟོགས་ཀྱང་གཞི་ཡིན་པ་བུད་དོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དམིགས་པ་ཡང༌། ཀློང་དྲུག་ལས། །ངེས་པའི་གཞི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། །འདི་ཡང་ཡང་དག་སྙིང་པོ་མིན། །དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་དག་ལ། དུང་ལས་སེར་པོ་སྣང་བ་བཞིན། །རང་ལ་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ནི། །རང་གཞན་གཉིས་མེད་ངེས་མཐའ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡང་དག་མིན། །ཡང་ན་རྒྱུར་ངེས་འབྲས་ངེས་པས། །བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ
Chinese
有的人认为，佛陀从不净之处返回，感受痛苦太过分了。还有人认为，那个“基”太过分地成了有情众生，因为必定会断定它是不确定的。因此，必定会坚持它是唯一的。这些等等有很多过失。《虚空六法》中说：“所说的‘不确定’之基，这个也不成立为‘基’。我如此理解思维的次第：是具有轮番交替的果，还是会变成具有对立的？不确定会变成确定，不确定会变成确定。因为自己的不确定存在于自身，如果是确定，那就如同业的边际。这些难道不是所知吗？导师所说的就是这样。”如此说。第三，对于此也陈述主张：因为本体没有变化，所以如同虚空。认为现象无法改变，必定如同火和水。第二，驳斥它：因为本体没有，现象无法改变，所以从那个“基”不可能产生轮回，谁也无法解脱。如果涅槃从一开始就存在，那就和外道的常法没有区别，并且和认为从因缘中解脱的观点相违背。即使认为轮回的本体是涅槃，所以不会改变，如果本体是涅槃，那就根本不需要解脱，如同火的热不需要现在才改变一样。如果说是为了心的显现，那就和现象无法改变相违背。如果说是轮回的显现，而不是“基”的显现，那么那个“基”就太过分地成了二元对立，因为如果从“基”中分离，就会有轮回的显现。还有，如果认为那个“基”在证悟后是确定的，那就不能成为“基”，因为在证悟之前有证悟的“基”，然后才产生证悟的心，因此证悟不依赖于“基”。即使“基”依赖于证悟的心，也必定在证悟之前就存在。如果不证悟也是“基”，那么谁知道它是“基”呢？如果心知道，那么即使不证悟也是“基”的说法就消失了。这些等等的过失也能指出。《虚空六法》中说：“对于所说的‘确定的基’，这个也不是真正的精华。例如，对于患有眼病的人来说，象牙显现为黄色一样。以自身具有对立的差别，自他二者没有确定和边际。因此，那个也不是真正的。或者，因为因是确定的，果也是确定的，就会和神我的常法没有区别。这些难道不是所知吗？”， "english_translation": "Some argue that the Buddha returning from impurity and experiencing suffering is excessive. Others argue that the 'ground' (gzhi) excessively becomes sentient beings because it is certain to be determined as uncertain. Therefore, it is certain to insist that it is the only one. There are many faults such as these. The Sixth Space states: 'The ground of uncertainty that is spoken of, this also does not hold as a ground. I understand the order of thought in this way: Is it a fruit that is alternately placed, or will it become one with opposition? The uncertain becomes certain, and the uncertain becomes certain. Because one's own uncertainty exists within oneself, if it is certain, then it is like the edge of karma. Are all these not knowable? The teacher said it is so.' It is said. Third, for this also, state the assertion: Because the essence has no change, it is like space. It is thought that the appearance cannot be changed, it is certain like fire and water. Second, refuting it: Because the essence is not there, the appearance cannot be changed, therefore it is not reasonable for samsara to arise from that ground, and no one can be liberated. If nirvana exists from the beginning, then it is no different from the eternalism of the heretics, and it contradicts the view that liberation comes from causes and conditions. Even if it is thought that the essence of samsara is nirvana, so it does not change, if the essence is nirvana, then there is no need for liberation from the beginning, just as the heat of fire does not need to be changed now. If it is said that it is necessary for the appearance of the mind, then it contradicts the fact that the appearance cannot be changed. If it is said that it is the appearance of samsara, and not the appearance of the ground, then that ground excessively becomes dualistic, because if it is separated from the ground, there will be the appearance of samsara. Furthermore, if it is thought that that ground is certain after realization, then it cannot become a ground, because before realization there is a ground to be realized, and then the mind of realization arises, therefore realization does not depend on the ground. Even if the ground depends on the mind of realization, it must exist before realization. If it is a ground even without realization, then who knows that it is a ground? If the mind knows, then the statement that it is a ground even without realization disappears. These and other faults can also be pointed out. The Sixth Space states: 'Regarding what is said as the 'certain ground,' this is also not the true essence. For example, for those with yellow eyes, ivory appears yellow. With the difference of opposition within oneself, self and other are without certainty and extremes. Therefore, that is also not true. Or, because the cause is certain and the effect is certain, it will be no different from the eternal self. Are these not knowable?'
English
Some argue that the Buddha returning from impurity and experiencing suffering is excessive. Others argue that the 'ground' (gzhi) excessively becomes sentient beings because it is certain to be determined as uncertain. Therefore, it is certain to insist that it is the only one. There are many faults such as these. The Sixth Space states: 'The ground of uncertainty that is spoken of, this also does not hold as a ground. I understand the order of thought in this way: Is it a fruit that is alternately placed, or will it become one with opposition? The uncertain becomes certain, and the uncertain becomes certain. Because one's own uncertainty exists within oneself, if it is certain, then it is like the edge of karma. Are all these not knowable? The teacher said it is so.' It is said. Third, for this also, state the assertion: Because the essence has no change, it is like space. It is thought that the appearance cannot be changed, it is certain like fire and water. Second, refuting it: Because the essence is not there, the appearance cannot be changed, therefore it is not reasonable for samsara to arise from that ground, and no one can be liberated. If nirvana exists from the beginning, then it is no different from the eternalism of the heretics, and it contradicts the view that liberation comes from causes and conditions. Even if it is thought that the essence of samsara is nirvana, so it does not change, if the essence is nirvana, then there is no need for liberation from the beginning, just as the heat of fire does not need to be changed now. If it is said that it is necessary for the appearance of the mind, then it contradicts the fact that the appearance cannot be changed. If it is said that it is the appearance of samsara, and not the appearance of the ground, then that ground excessively becomes dualistic, because if it is separated from the ground, there will be the appearance of samsara. Furthermore, if it is thought that that ground is certain after realization, then it cannot become a ground, because before realization there is a ground to be realized, and then the mind of realization arises, therefore realization does not depend on the ground. Even if the ground depends on the mind of realization, it must exist before realization. If it is a ground even without realization, then who knows that it is a ground? If the mind knows, then the statement that it is a ground even without realization disappears. These and other faults can also be pointed out. The Sixth Space states: 'Regarding what is said as the 'certain ground,' this is also not the true essence. For example, for those with yellow eyes, ivory appears yellow. With the difference of opposition within oneself, self and other are without certainty and extremes. Therefore, that is also not true. Or, because the cause is certain and the effect is certain, it will be no different from the eternal self. Are these not knowable?'