Tibetan
ལ་བ་ཡི། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། རང་གི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཐག་ཆོད་པར་དྲང་ཐད་དུ་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་བསྲུང་མཚམས་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ལས་མི་གཡོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ངོ་ཅོག་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མེད་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཤེས་པས་སྣང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་སེམས་འཛིན་གྱི་འཇུར་བུས་མ་བཅིངས་པའི་རིག་པ་ཕྱལ་བ་བར་མེད་ཆེན་པོར་སྐྱོང་ཞིང༌། ཞེན་འཛིན་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་སྒོ་ལྔ་ཧར་སངས་ཡུལ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རྟེན་མེད་དུ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཕྱལ་ཕྱལ་གཏོང་བ་ནི་ཕྱལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བཏགས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ལྟོས་ན་ཐོད་རྒལ་གྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཚོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ངོ་ཤེས་པས་འགྲུབ་པར་ཐག་བཅད་ནས། འོད་ལྔ་རང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱས་པས། སངས་རྒྱས་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་སྟེ། གཞན་ནས་ཚོམ་མི་དགོས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྐྱེན་སྣང་དང་བདེ་སྡུག་བྱུང་ཚོར་དང་རྣམ་རྟོག །སྣང་བ་དང་རིག་པ་ཅི་ཤར། ཅི་སྣང༌། ཅི་རིག་ཀྱང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུར་ཐག་ཆོད་པས། ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་ལྷུན་མཉམ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང༌། ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཁྲེགས་ཆོད་དང་ཐོད་རྒལ་གཉིས་སུ་མེད་པར། ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་ཤ་ར་ར་འོལ་ལ་ལ། ཡེ་རེ་རེ་སངས་སངས་སངས་གཏན་སྲིད་ཟིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གསལ་ཟང་མ་རང་ཟད། རང་སངས་རང་གྲོལ། རྗེས་མེད་དུ་བུ་ནུ་ནུ། ཕྱོད་དོ་དོ། གཏད་མེད་ཡེ་སངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སླེབ་པས། ཆོས་ཟད་ཡེ་ཟད་ཆེན་པོ། སུ་ཡང་འཁོར་མ་མྱོང་སྟེ། འཁོར་བ་ཡེ་ཟད། སུ་ཡང་འདའ་མ་མྱོང་སྟེ། མྱ་འདས་ཡེ་གྲོལ། རིག་པས་ཆོག མ་རིག་པས་ཆོག ཡོད་པས་ཆོག མེད་པས་ཆོག འཁོར་བས་ཆོག འདས་པས་ཆོག བཟང་བས་ཆོག ངན་པས་ཆོག རྟོགས་པས་ཆོག མ་རྟོགས་པས་ཆོག ཆོས་ཡོད་མ་མྱོང༌། སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད། བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། མེད་པ་ལ་བློ་གཏད་མི་འཆའ་བར་རང་ཤར་ཏེ། སྐྱ་
Chinese
拉瓦耶！彼之友为彼所变。如是所说之义略述之。于自之证悟上，决断而直言之。如是自性大圆满之誓言，觉性自生智慧，于本初即超越守护界限之体性，不为所动而行持之。又，就体性本净而言，于切却之誓言中，轮回之法所显现之一切，显有世间器情内外一切，本初即无，如阳焰之水等，以幻化之八喻了知，故于显现解脱实执，有其必要。于内外无处所了悟之状态中，不以心执之网束缚，觉性放任于广阔无间之中。不作任何执着，五根门豁然洞开，无处所之觉性，无依而赤裸放出，任其飘荡，是为放任。显现系缚于法性中而解脱，有其必要。就自性任运而言，于妥噶之誓言中，于自生之智慧，功德任运成就，不待勤作，以自识自面而成就，如是决断。五光自明任运成就之体性，与四相之修持不分离而行持之。成佛乃自性成就，故无需从他处寻求。有此必要。缘起显现与苦乐生起之感受及分别念。显现与觉性，无论显现何者，无论觉知何者，皆决断为自生之智慧唯一。故一切皆不离自解脱任运大平等之见地。体性法身本净与任运，切却与妥噶无二无别。于法性穷尽处，夏惹惹，哦拉拉，耶惹惹，桑桑桑，永恒稳固之必要有之。彼一切亦为自明清净自灭，自醒自解脱。无痕迹地，布努努，秋多多，无有寄托，本初清净普贤王如来之见地到达。法尽，慧尽。无人曾轮回，故轮回本尽。无人曾超越，故涅槃本解脱。觉性亦可，非觉性亦可。有亦可，无亦可。轮回亦可，涅槃亦可。善亦可，恶亦可。证悟亦可，未证悟亦可。未曾有法，无人所造。造作无有必要。不于无有之上立宗，自然显现。噶
English
Lawa ye! Its friend becomes it. Explaining the meaning of what was said, decide and speak directly from your own realization. Thus, the samaya of the Great Perfection of Naturalness, the self-arisen wisdom of awareness, from the very beginning, transcends the limits of protection, and acts without wavering from its essence. Moreover, in terms of the essence of original purity, in the samaya of Trekchö, all that appears as the Dharma of samsara, all that appears in existence, the outer and inner contents of the vessel and essence, are primordially non-existent, like the water of mirages, etc. Knowing them as the eight examples of illusion, it is necessary to be liberated from the clinging to reality in appearances. In the state of realizing that there is no place inside or outside, the awareness that is not bound by the net of mental grasping is cultivated in the great expanse without interruption. Without making any clinging or grasping, the five sense doors are wide open, and the awareness without a place is nakedly released without support, letting it drift freely, which is called letting go. It is necessary for appearances to be liberated into the nature of reality. In terms of self-perfected nature, in the samaya of Tögal, the qualities of self-arisen wisdom are spontaneously accomplished, and without relying on effort, it is decided that it is accomplished by recognizing one's own face. The essence of the five lights, self-luminous and spontaneously accomplished, is practiced without separating from the four visions. Buddhahood is accomplished as one's own nature, so there is no need to seek it from elsewhere. This is necessary. Whatever arises as conditioned appearances, feelings of pleasure and pain, and conceptual thoughts. Whatever appears and whatever is known by awareness, it is decided that it is solely the self-arisen wisdom. Therefore, everything does not deviate from the view of self-liberation, spontaneous great equality. The essence, Dharmakaya, original purity and spontaneous accomplishment, Trekchö and Tögal are inseparable. At the exhaustion of the nature of reality, sharara, olala, yere re, sang sang sang, there is a need to secure eternal stability. All of that is also self-luminous, pure, self-extinguishing, self-awakening, self-liberating. Without a trace, bu nu nu, chyö do do, without reliance, reaching the view of primordial purity, Samantabhadra. Dharma is exhausted, wisdom is exhausted. No one has ever wandered in samsara, therefore samsara is primordially exhausted. No one has ever transcended, therefore nirvana is primordially liberated. Awareness is sufficient, non-awareness is sufficient. Existence is sufficient, non-existence is sufficient. Samsara is sufficient, nirvana is sufficient. Good is sufficient, bad is sufficient. Realization is sufficient, non-realization is sufficient. There has never been Dharma, no one has created it. Creation is not necessary. Without establishing a basis on non-existence, it naturally arises. Kya