Tibetan
་པ། །སུས་མ་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རྙེད། །འདི་ལ་རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད། ། དཔག་མེད་ནོར་དང་འཕྲད་པའི་མིས། །སུས་མ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་མཐོང༌། །འདི་ཉིད་རང་རིག་༼༢༽ལྟད་རེ་ཆེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ལ་ལྟད་ཆེ་བ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་ཕྱགས་མས་བཏབ། ། ཆོས་ཅན་དུམ་བུར་སུས་ཆོད་པ། །འདིས་ནི་རང་རིག་སྤར་གྱིས་ཟིན། །འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། །སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་སྔར་སངས་རྒྱས། །བདེ་བ་ཡི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །སུ་ཡིས་བལྟ་བར་ནུས་པ་དེ། །རིག་སྔགས་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་དུམ་བུ་ནི་གང་ཤར་ཅིར་སྣང་རེང་བུའོ། །ཕྱགས་མས་བཏབ་པ་ནི་རང་གསལ་རྟོག་པའོ། །བདེ་སྡུག་རོ་མཉམ་དུ་བསྲེ་བའི་གནམ་གཟེར་ནི། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ། བླང་དོར་གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཆིངས། །ཆུ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་དབའ་རླབས་གཉིས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་མི་རིགས་པ་ལྟར། རིག་པ་གཅིག་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་ལ་བདེ་བ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དོར་བྱར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སྡང་འཁོར་བའི་རྒྱུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དབང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །སྤང་བླང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་༼༡༽རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། བདེ་བ་མ་ལེན་སྡུག་བསྔལ་མ་སྤངས་ཞེས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་སྣང་ཡུལ་མཉམ་དབང་པོའི་ངོར་གསལ་ཙམ། །གང་ཤར་སེམས་མཉམ་དྲན་རིག་རྗེས་མེད་ ཙམ། །གཉིས་ཀ་འཕྲལ་མཉམ་དགག་སྒྲུབ་འཆིང་བ་ཙམ། །དོན་ལ་ཕུག་མཉམ་གཞི་མེད་སྣང་བ་ཙམ། །ཡུལ་རྣམས་རིས་མཉམ་གཞིགས་ན་རྗེས་མེད་ཙམ། ། བློ་རྣམས་ངོར་མཉམ་དཔྱད་ན་ནམ་མཁའ་ཙམ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་བར་སྣང་དག་པ་ཙམ། །དེ་ལྟར་སུས་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང༌། །རྒྱལ་བའི་སྲས་མཆོག་ས་རབ་རིག་པ་འཛིན། །འདི་ལྟར་རིག་པ་གཅིག་གི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཤེས་པ་བདེ་སྡུག་དང༌། བཟང་ངན་དང༌། རྟོགས་མི་རྟོགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིག་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུལ་ལ་ཤར་ནས་དབང་ཤེས་རང་གསལ་དུ་མཉམ་པ་དང༌། ཤར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡལ་བར་སྐྱེས་པ་ཆུའི་རི་མོ་ལྟར་མཉམ་པ་དང༌། ཡུལ་ཕྱིར་འབྲངས་པས་ཡེངས་ལ་སེམས་འཆིང་བས་གསེར་ཐག་དང་གྲེས་ཐག་ལྟར་འཕྲལ་དུ་འཆིང་བར་མཉམ་པ་དང༌། དོན་ལ་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་ཕུགས་མཉམ་པ་དང༌། རྗེས་མེད་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་བས་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་བོ་མཉམ་པ་དང༌། དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་གཤིས་མཉམ་པ
Chinese
。谁找到了未找到的珍宝？这无价之宝。与无量珍宝相遇之人，见到了谁也未见过的景象。这自证（རང་རིག་）真是奇观啊！如此心中视为奇观者，将法性（ཆོས་ཅན）分割成块用扫帚扫。谁能将法性（ཆོས་ཅན）分割成块？此人以手掌握自证（རང་རིག་）。如此掌握之人，比佛陀更早成佛。在安乐的坛城中，谁能观看？他将成为所有明咒之主。如是说。法性（ཆོས་ཅན）的碎片是任何显现的、任何所见的微小事物。扫帚扫是自明的分别念。将乐与苦混合的冰雹是：将所有乐与苦视为觉性的显现，执着于取舍二者，便被束缚于轮回。如同从同一水源涌出的两个波浪，若执着于取舍，则不合理。同样，从同一觉性中显现的意识，执着于乐为应取，苦为应舍，是不合理的。因为贪嗔是轮回的因。从区分权力中，所有乐与苦都是觉性的幻化，执着于取舍也是一种错误。如是说。《普作续》中说：不取乐，不舍苦。为什么呢？任何显现的，在对境上与感官相同，仅仅是显现而已。任何升起的，与心相同，仅仅是无痕迹的忆念觉性而已。二者同时相同，仅仅是肯定否定束缚而已。意义上究竟相同，仅仅是无根的显现而已。对境无差别，观察时无痕迹。心识在表面上相同，分析时如同虚空。对境与心识二者无二，仅仅是虚空清净。如此谁知晓，即是普贤王如来的血统。殊胜的佛子，是获得极喜地的持明者。如此，从一个觉性的力量中显现的意识，乐与苦，好与坏，证悟与未证悟等等，都安住在法性的觉性中。也就是，在对境上显现后，感官自明自证相同。显现本身就消失，如同水中的波纹一样相同。追逐对境，心被束缚，像金链和草绳一样，立即束缚是相同的。意义上，无根无基，远离根本，所以一切都未成立，究竟相同。无痕迹，自然消失，因此在自解脱中，本体相同。意义上，从未存在，因此本性相同
English
. Who found the treasure that was not found? This is an invaluable treasure. A person who encounters immeasurable wealth sees a sight that no one has ever seen. This self-awareness (rang rig) is truly a spectacle! Thus, one who regards it as a spectacle in the mind, divides the dharmata (chos can) into pieces and sweeps it away with a broom. Who can divide the dharmata (chos can) into pieces? This one grasps self-awareness (rang rig) with his hand. Such a person who grasps it becomes enlightened even before the Buddhas. In the mandala of bliss, who is able to look? He will become the lord of all vidyas. Thus it is said. The fragments of dharmata (chos can) are whatever appears, whatever is seen as a tiny thing. Sweeping with a broom is self-illuminating conceptual thought. The hail that mixes pleasure and pain is: by grasping all pleasure and pain as the manifestation of awareness, and clinging to taking and rejecting, one is bound to samsara. Just as it is unreasonable to cling to taking and rejecting the two waves that arise from the same source of water, it is unreasonable to cling to pleasure as something to be taken and suffering as something to be rejected, since attachment and aversion are the cause of samsara. From the differentiation of power, all pleasure and pain are the magical display of awareness, and clinging to acceptance and rejection is also a mistake. As it is said. In the Kunjed Gyalpo Tantra, it says: Do not take pleasure, do not abandon suffering. Why? Whatever appears is the same as the senses in the face of the object, it is just a manifestation. Whatever arises is the same as the mind, it is just a memory-awareness without trace. The two are the same at the same time, it is just affirmation-negation binding. In meaning, they are ultimately the same, just a rootless appearance. Objects are equal in kind, and when examined, they are without trace. Minds are equal in appearance, and when examined, they are like the sky. Object and mind are non-dual, just pure space. Whoever knows this is of the lineage of Samantabhadra. The supreme son of the Victorious Ones is the vidyadhara who has attained the ground of great joy. Thus, the consciousness that arises from the power of one awareness, pleasure and pain, good and bad, realization and non-realization, etc., all abide in the equality of the nature of reality. That is, after appearing in the object, the senses are self-illuminating and self-aware. The appearance itself vanishes, just as the ripples in the water are the same. By following the object, the mind is distracted and bound, just as the golden thread and the grass rope are immediately bound in the same way. In meaning, it is rootless and without foundation, so everything is not established, and the ultimate is the same. Without trace, it goes to self-disappearance, so in self-liberation, the essence is the same. In meaning, it has never existed, so the nature is the same.
Tibetan
་དང༌། འཆར་གཞི་རིག་པར་གཅིག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་རོལ་པར་མཉམ་པ་དང༌། ཡུལ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་རིས་མཉམ་པས། ཡུལ་ཕྱིར་མ་གྲུབ། སེམས་ནང་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གདུང་འཛིན་པས་སྐལ་བཟང་རིག་པ་འཛིན་པ་སྙིང་པོའི་ས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གནད་མཐོང་ནས་རང་རིག་པ་བདེ་བའི་ཞིང་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསང་སྙིང་ལས། དེ་ལྟར་རིགས་མཆོག་འཛིན་པ་སྟེ། །དམ་པ་མཆོག་དང་དམ་པ་ཡིས། །སྲས་དང་སྤུན་དགོངས་བྱིན་གྱིས་རློབས། །འཇིག་རྟེན་གཙོ་དང་འཁོར་གྱིས་བཀུར། །ས་རབ་རིག་པ་འཛིན་ལ་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་གི་མཐུ་ཡིས་རང་རིག་པས། །སྟོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གང་ནས་ ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་བཙལ་ཀྱང་རྙེད་གནས་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ ནི། །དེ་ཉིད་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལ། །སུས་ཀྱང་མཐོང་བ་མེད་པ་ཡི། །སྣང་བ་རང་རིག་བདེ་བའི་ཞིང༌། །འདི་ལ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སྐུ། །སྐལ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཡིས་མཐོང༌། །རང་རིག་སྐལ་མཉམ་སྟོང་ཉིད་གྲོལ༼༡༽། །འདི་ལ་གོམས་པའི་སྐལ་ཆེ་བས། །རྟོག་པ་མེད་པའི་སྐུ་བཟུང་སྟེ། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་འོད་བཟུང་ནས། །འདི་དང་ང་ཉིད་སྐལ་བ་མཉམ། །ང་ཡི་དཀྱིལ་དང་འཁོར་ཡང་ཡིན། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འོད་འབར་བའི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་འདི། །སུས་ཀྱང་མཐོང་མེད་ང་ཡིས་བསྟན། །ང་ནི་ཀུན་བཟང་རྟོག་མེད་ལ། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཐབས་མ་འགགས་པས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རེ་གནས་སོ༼༢༽། །མ་བཙལ་གཞག་པའི་རིན་པོ་ཆེ། །ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པས་ན། །འདི་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྟོགས་པའི་ནང་ནས་རྒྱལ་བའི་ སྐུ། །དབང་ཕྱུག་ཡིད་ཀྱིས་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡི་སེམས། ། སུ་ཡིས་རིག་ཅིང་རྟོགས་པ་དེ། །སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་སྐལ་བ་མཉམ། །སྐལ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་ཅན། །མི་གཡོ་མཉམ་གཞག་རྗེས་སུ་འཛིན། །དཀྱིལ་འཁོར་འདུས་པའི་མངའ་བདག་གོ །འདི་ལྟར་སུ་ཡིས་རིག་ཅིང་ཤེས། །མ་བཙལ་བཞག་པའི་དོན་དང་འཕྲད། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་ཀུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་གནམ་གཟེར་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དག་པར་གདབ་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་ལ། །སྣང་མཉམ་སྟོང་མཉམ་བདེན་མཉམ་རྫུན་མཉམ་པས། །སྤང་གཉེན་འབད་རྩོལ་འཆིང་ཞེན་ཀུན་ཐོང་ལ། །ཡུལ་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཕྱམ་གདོལ་ཞིག །སེམས་མེད་རིག་པ་ཆེན་
Chinese
，以及在规划智慧上相同，在自然本智中游戏平等，境与心二者无别，在明觉中无有差别，因此境不在外成立，心不在内成立，证悟为空性之自性，此乃普贤王如来的血脉传承，安住于具缘持明者心要之地。这又是为了从要害处见到，而于自明觉安乐之刹土享用之故。《秘密藏》中说：“如是种姓殊胜之持明，以殊胜之上师与殊胜者，以子与兄弟垂念加持，世间主尊与眷属所敬，于极地持明者安住。”又《虚空六法》中说：“以自力自明觉，纵然于三千世界中，寻觅彼亦无有可得处，世间一切之行境，于彼显现之自性中，无人得见，显现自明觉安乐之刹土，于此串习之瑜伽士，普贤王如来我之身，具缘者以此得见，自明觉具缘空性解脱。于此串习之大福报，执持无分别之身，执持我之慈悲光芒后，此与我自具缘相同，亦是我之坛城与眷属，珍宝摩尼光芒闪耀之，诸佛之大秘密此，无人得见我所宣说，我乃普贤无分别，以慈悲之显现方便无有止息，乃众生之希望处。无需寻觅安住之珍宝，以非一切之行境故，此乃证悟之瑜伽士，于证悟之中成胜者之身，以自在意恭敬顶礼，普贤王如来我之心，谁能了知证悟彼，与千佛具缘相同，具缘士夫具慧力，不移之等持随之而行，乃坛城聚集之主宰。”“如是何人能了知，与无需寻觅安住之义相遇。”如是说。现在将一切平等广大之虚空橛，自然安住之法性清净而钉牢：如是诸法有平等无平等，显现平等空性平等，真平等假平等故，舍弃取舍勤作束缚执着等，于无境大平等中坦然放下。无心大明
English
, and being equal in playing in the natural wisdom because of being one in planning wisdom, and the two, object and mind, being inseparable, being equal in clarity and appearance, therefore, the object is not established externally, and the mind is not established internally, and realizing the nature of space, that is said to be the lineage holder of Kuntuzangpo (Skt. Samantabhadra), abiding in the essential ground of the fortunate Vidyadhara. That is also for the sake of seeing the key point and enjoying the field of bliss of self-awareness. From the Guhyagarbha Tantra: "Thus, the holder of the supreme lineage, with the supreme Lama and the supreme one, bless the sons and brothers with compassion, honored by the lord of the world and the retinue, abides in the land of the most excellent Vidyadhara." And from the Klong Drugpa: "With the power of one's own self-awareness, even if one searches for it from anywhere in the three thousand worlds, there is no place to find it. The field of activity of all the worlds is in the nature of its appearance, which no one sees. The field of bliss of self-awareness of appearance, the yogi who is accustomed to this, sees my body, Kuntuzangpo. This fortunate one sees it, self-awareness, equal fortune, emptiness is liberated. By the great fortune of being accustomed to this, holding the body without thought, holding the light of my compassion, this and I have the same fortune. I am also the mandala and retinue. This great secret of the Buddhas, the jewel mani shining with light, no one has seen it, I have shown it. I am Kuntuzang without thought, because the means of appearance of compassion is uninterrupted, it is the hope of sentient beings. The jewel of abiding without searching, because it is not the field of activity of all, therefore, the yogi who realizes this, from within realization, the body of the Victorious One, with the power of mind, respectfully prostrates. Kuntuzangpo, my mind, whoever knows and realizes that, has the same fortune as a thousand Buddhas. The fortunate person has the power of intelligence, and follows the immovable Samadhi, is the master of the assembled mandala." "Thus, whoever knows and understands, meets the meaning of abiding without searching." So it is said. Now, to nail down the all-equal, vast, great sky peg, the naturally abiding Dharma nature as pure: Thus, all dharmas are equal in existence and non-existence, equal in appearance and emptiness, equal in truth and falsehood, abandon all efforts, clinging, and attachments of rejection and acceptance, and lay down openly in the great equality without objects. Mindless great awarenes