Tibetan
ལེ་ཉག་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་གཅིག་གྲོལ་ཞེས་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་ལ་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཤར་དུས། སྣང་སེམས་ལ་མི་བསམ་པར་རིག་པ་ཟང་ཀ་གཅིག་པུ་དེ་ངོས་བཟུང་བས་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་ན་གསལ་ཏེ། བློ་བདེ་རང་མལ་ན་ཁོང་ཡངས་པ་སྐྱེས་བུ་ལས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་གོ །འདི་ལག་ལེན་དུ་བྱེད་པ་ནི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེའི་རྩལ་ཤེས་པ་ཡུལ་སྣང་བ་གསུམ་འཛོམ་དུས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཆར་ཡང་དེ་གཉིས་ལ་མི་བསམ་པར། རིག་པ་གཅིག་པུ་དེ་ངོས་བཟུང་བས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་སྟེ། དོ་ཐག་གི་བརྟོད་ཕུར་གཅིག་པུ་དེ་བཏོན་པས་ཁལ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ཀུན་རྟོག་འཁོར་བའི་ཆོས་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་པས། རིག་པ་གཅིག་པུ་ངོས་ཟིན་པས་དེ་གསུམ་རྒྱ་གྲོལ་ལ་ཨར་སངས་པ་ནི་ཚིག་དང་བློ་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྤང་བྱ་འཁོར་བ་དང་བླང་བྱ་མྱང་འདས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་ཡིན་པས། བློ་སྤང་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་བར་དེར་རིག་པ་ཟང་ཀར་འཆར་བ་ལ་འགག་བསྡམ་པར་བྱའོ། །འུབ་ཀྱིས་དྲིལ་ན་ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་ཅོག་གཞག་ལ་སྐྱུར་བའི་བར་དེར་ཤེས་པ་ཟང་ཀ་གཅིག་ཏུ་འགག་བསྡམ་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ། །མ་བཟུང་མ་བཏང་མ་བསླད་རང་སོ་སྟེ། །གཅིག་གི་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད། །རྫུན་མིན་བདེན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། ལས་དང་དབང་པོ་ཚིག་དང་བློ་ཟད་པའི། །བསླད་བཅོས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གེགས་བསལ་བ། །ཆོས་མེད་དེ་ལ་བརྟེན་པ་འབྲས་བུའི་འདོད་པ་ ཉིད། །དགོས་པ་མེད་ཅིང་སླར་འདོད་འཆིང་བ་ལས། །ལྷུག་པ་སོ་གཉུག་རྣལ་མ་དྲོད་ཀྱི་འགག །རང་སོར་བསྒྱུར་༼༡༽ཏེ་འཁོར་འདས་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་ སོ། །གཅིག་གྲོལ་གྱི་འཐད་པ་དགོད་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་གནས། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་རང་གི་ངང་ལ་འགྲོ། །བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་ངང་གིས་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ། །རྨི་ལམ་ན་འགྲོ་བ་དང༌། འདུག་པ་དང༌། གནས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཉིད་གཅིག་གི་ངང་ལ་སྣང་ཡང་གཉིད་ལས་འགྲོ་འདུག་གནས་པ་མེད་པ་ལྟར། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་འདི་ན་སྐྱེ་དགུ་འགྲོ་འདུག་གནས་པར་སྣང་ཚད། གཞི་སྣང་མེད་པ་
Chinese
唯一的一点是，因为认识到这一点就能解脱一切，所以说“一解脱”是合理的。也就是说，当显现广阔无边，觉性清澈通透时，不要思念显现和心，而是认定觉性清明唯一的这一点，法性自然显现本面，心安住于自性，如同宽广的丈夫获得成就一般的诀窍。实践这个方法是，当觉性清明的力量，知、境、显现三者聚合时，知觉虽然在境上显现，但不要思念这两者，而是认定觉性唯一的这一点，境和心两者就会走向解脱，如同拔出缰绳唯一的橛子，所有的负担都会走向解脱一样。也就是说，境、知觉、作意这三者被称为轮回的法，因此，认定觉性唯一的一点，这三者就会解脱，自然解脱是语言和思维耗尽的法性自生智慧。将应断除的执为轮回，应修持的执为涅槃，这是境、知觉、作意三者，因此，在远离取舍的间隙，要阻断觉性清明显现。总而言之，在外在显现和内在知觉两者都放下舍弃的间隙，要阻断知觉成为清明唯一的状态。如雄鹰大鹏所说：无显现、离空性的智慧，不执取、不舍弃、不混杂，自然本然，谁能触及一之三？非真非假，安住之法朗然。又说：业和感官，语言和思维耗尽，去除混杂、矫饰、方法和智慧的障碍，依赖于无法的这一点，就是果的希求本身。没有必要，也不再希求束缚，放松、本初、真实、暖热的阻断。转回自性，束缚于轮回和涅槃之间。等等。阐述一解脱的道理是：无论如何安住，都安住于自己的本性。无论如何存在，都存在于自己的本性。无论如何行走，都行走于自己的本性。菩提法界中，自然没有来去。没有来去，是诸佛的身体。如同梦中行走、安住、存在的一切显现，都在睡眠唯一的本性中显现，但睡眠中没有行走、安住、存在一样。显有轮回涅槃的一切法，以及此处众生行走、安住、存在的一切显现，都是基础显现不存在。
English
The only point is that, because realizing this liberates everything, it is reasonable to say "one liberation." That is, when appearances are vast and expansive and awareness is clear and thorough, do not think about appearances and mind, but recognize that awareness is clear and the only one, the nature of reality naturally reveals its own face, and the mind rests in its own place, like a broad-minded man who has attained accomplishment. The instruction is like that. The practice of this is that when the power of clear awareness, the three of knowing, object, and appearance, come together, even though knowing appears on the object, do not think about these two, but recognize that awareness is the only one, the two of object and mind will go to liberation, just as pulling out the only peg of the tether, all burdens will go to liberation. That is, the three of object, knowing, and attention are called the dharma of cyclic existence of conceptualization. Therefore, recognizing that awareness is the only one, these three will be liberated, and natural liberation is the self-born wisdom of the nature of reality where words and thoughts are exhausted. Holding what should be abandoned as cyclic existence and what should be practiced as nirvana are the three of object, knowing, and attention. Therefore, in the gap free from acceptance and rejection, one should block the appearance of clear awareness. In short, in the gap where both outer appearance and inner knowing are put down and discarded, one should block knowing into a clear and only state. As the great garuda said: That wisdom that is without appearance and separate from emptiness, not grasping, not abandoning, not mixing, naturally as it is, who can touch the three of one? Not false, not true, the way of abiding is clear. And again: Deeds and senses, words and thoughts exhausted, removing the obstacles of mixing, embellishment, methods, and wisdom, relying on that which is without dharma, is itself the desire for the result. There is no need, and no longer desiring bondage, relaxed, original, genuine, the blockage of warmth. Turning back to one's own nature, bound between cyclic existence and nirvana. And so on. Explaining the reason for one liberation is: However one abides, one abides in one's own nature. However one exists, one exists in one's own nature. However one walks, one walks in one's own nature. In the realm of enlightenment, there is naturally no coming and going. Without coming and going is the body of the victorious ones. Just as all appearances of walking, abiding, and existing in a dream appear in the only nature of sleep, but there is no walking, abiding, and existing in sleep. All the dharmas of existence, samsara, and nirvana, and all the appearances of beings walking, abiding, and existing here, are the basis of non-existence.
Tibetan
གསལ་སྣང་རིག་པ་གཅིག་གི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་ན་གནས་པ་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཡོས་མེད་ཞི༼༢༽། །ཞེས་ སོ། །སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་པས་དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་ མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང༌། །འདི་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྨྲ་བརྗོད་གཉིད་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར། ད་ལྟར་གྱི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ངང་ལས་གཞན་མེད་ལ། རིག་པ་བརྗོད་མེད་མཁའ་མཉམ་དག་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བདེན་གཉིས་འདྲ་གཞིའི་ཚིག་རྣམས་ནི། །བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་ཡང༌། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཏུ་གོ །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲན་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་མ་གཡོས་པས་དོན་ལ་དྲན་རྟོག་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་དྲན་རིག་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བསམ། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་རྟོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་ཡེ་ནས་མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ ཐུགས། །དྲན་རིག་ཏུ་འཆར་བ་ཉིད་ནས་དྲན་རིག་ཡོད་མ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲན་རྟོག་ལྟ་བུ་སྟེ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་ལ་རིག་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ལ་རིག་པ་དྲན་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་དྲན་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་སོ། །ནོར་བུ་འཕྲ་བཀོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་བདག་རྟོག་གི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོ་ཞེས་སོ། །དོན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་རྟོགས་པས་རང་རིག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རང་ལས་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་རྙེད་ནས་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བ་སྟོངས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བ། །མ་བཙལ་གཞག་པའི་མན་ངག་གིས། །ཡེ་ཡོད་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྙེད། །དེ་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དག །དག་པའི་རྟགས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཟད། །འདི་ཉིད་ཟད་པས་འཁོར་བ་སྟོངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་གྲག་པ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་པུའི་
Chinese
明觉于一之性中未动摇，觉性之自性乃无有来去之体性，胜者之法身安住于自处而未动摇。总集经云：显有世间器情轮回寂灭皆是如是性，菩提心性中无有动摇，一切菩提心性中无有动摇。《ཞི༼༢༽།》等语。一切言说皆未离于觉性不可言说之性，故于义上显示不可言说者，如是说亦于自性中说，如是言说亦于自性中言说，菩提心上言说本性无。《言说无有乃三世胜者之语》。此亦如梦中之言说未离于睡眠，如今一切音声皆无异于觉性之性，觉性不可言说等同虚空清净，六界经云：二谛相同之词句，我等之心中，如梦境般领会词句。如是。忆念觉性未离于菩提心，故于义上忆念分别无有根基远离根本，即显示于显现为忆念觉性之当下即未曾有，如是思亦于自性中思，如是分别亦于自性中分别，菩提心上思分别本无有。《离于思分别乃三世胜者之意》。显现为忆念觉性之当下，忆念觉性未曾有，如梦中之忆念分别般，于无有执为有，故名众生行于错乱分别。义上未离于觉性之性，然觉性已超离忆念分别之境，故为无分别之智慧，佛陀等之意乃安住于远离忆念分别之边际。宝饰庄严经云：佛陀之意乃远离我执之边际，故为不可思议之智慧。瑜伽士证悟彼义，故于自明本初佛自身中，如虚空般豁然开朗而证得，故错乱显现之轮回空寂。六界经云：由无分别智慧所生，不寻而得之口诀，证得本有本初佛，彼时错乱之显现灭尽，作为清净之征兆诸法灭尽，此灭尽故轮回空寂。如是显现声响分别一切皆是唯一觉性之
English
Clarity and awareness do not waver from the state of oneness. The essence of awareness is the nature of non-arising and non-going. The Dharmakaya of the Victorious Ones remains in its own place without wavering. The All-Creating King says: "Appearances, existence, containers and contents, samsara and nirvana, are all suchness. They do not waver from the mind of enlightenment. Everything does not waver from the mind of enlightenment." ཞི༼༢༽། etc. All speech does not go beyond the state of unspeakable awareness, so it is shown that it is unspeakable in meaning. As it is said, it speaks in its own state. As it is spoken, it speaks in its own state. There is no speech in the mind of enlightenment. The absence of speech is the speech of the Victorious Ones of the three times. This is like the speech of a dream that does not move from sleep. All sounds now are no different from the state of awareness. Awareness is unspeakable, equal to space, and pure. The Sixth Sphere says: "The words of the two truths are the same. In our minds, we understand the words as if they were a dream." So it is. Memory and awareness do not waver from the mind of enlightenment, so in meaning, memory and thought are without foundation and separate from the root. It is shown that from the very appearance of memory and awareness, they have never existed. As it is thought, it is thought in its own state. As it is analyzed, it is analyzed in its own state. There is no thought in the mind of enlightenment. The absence of thought is the mind of the Victorious Ones of the three times. From the very appearance of memory and awareness, memory and awareness have never existed. It is like the memory and thought of a dream. By grasping what does not exist as existing, it is said that sentient beings engage in confused thought. In meaning, it does not waver from the state of awareness, but awareness transcends the object of memory and thought. Therefore, it is non-conceptual wisdom. The minds of the Buddhas dwell in freedom from the limits of memory and thought. The Jewel Ornament Array says: "The mind of the Buddha is free from the limits of self-grasping, so it is inconceivable wisdom." When the yogi realizes that meaning, he finds the self-aware primordial Buddha in himself, completely open and clear, and the samsara of confused appearances is emptied. The Sixth Sphere says: "Arising from non-conceptual wisdom, with the instruction of not seeking and placing, the primordial Buddha who has always existed is found. At that time, confused appearances are purified. As a sign of purification, all phenomena are exhausted. When this is exhausted, samsara is emptied." Thus, all appearances, sounds, and thoughts are of the one awareness.