Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི་ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས། མིག་བར་སྣང་ལ་གཏད། ཤེས་པ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པས་ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་རང་རིག་ཟང་ཀའི་ངོ་བོ་ལ་བཞག་པས། ཕྱི་སྣང་བ་དང་ནང་འགྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རང་རྒྱས་ཐེབས་ནས། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་རིག་པ་མི་འབྲང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་ལས། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །སུ་ཞིག་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་མིས། །མི་འགྱུར་བ་ཡི་གནད་གཟིར་ཕྱིར། །ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་གཞིར་བྱས་ནས། །ཤེས་པ་ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་འཕང༌། །དེ་བཞིན་མིག་ནི་བར་སྣང་ལ། །གླང་པོ་ཆེ་ཡི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །དྲན་མེད་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག །ཅེས་སོ། །དེའི་འཕྲང་བསལ་བ་ནི། བདག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་དང་རྩོལ་བར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་རང་གཞག་མཉམ་པའི་ཞིང༌། །མི་གཡོ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཀློང༌། །བྱ་དང་བཙལ་མེད་གཞག་དང་མ་བཞག་མེད། །འདིར་རིག་པ་རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོར་བཞག་པས་སྤང་བླང་བྱར་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མིན་ཏེ། ཡིན་པར་འཛིན་ན་འཁྲུལ་རྟོག་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་རང་གཞག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཀློང་དུ་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བར་བསྐྱལ་བས། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་མ་བཞག་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་ངེས་སོ། །རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་རིག་པ་མེད། །འཛིན་པས་གོལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལས་འདས་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་མིང་བཞིས་མཚོན་པ་ལས། དང་པོ་ནི། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་བྲལ་བའི་རང་རིག་གིས། །ཡང་ཡང་བལྟས་ན་བལྟ་རུ་མེད་པ་མཐོང༌། །བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན། །འདིར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །མ་ནོར་དགོངས་པའི་དོན་ལ་ལུང་བསྟན་པ། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མཁའ་ལ་རྩོད་པ་འདྲ། །རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་དགོངས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད་མ་ཡིན། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པས། །བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཕྱོགས་ལ་གནས་མི་བྱེད། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ ན། །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །བསྒོམ་མེ
Chinese
彼禅定的修法是，身体结跏趺坐，眼睛注视虚空，觉性无有收放，坦然安住于自明本觉的体性中。由此，外显现和内波动全部自然消散，觉性不随逐境和心二者的控制。如《虚空六法》所说：“广大任运之禅定，若有人欲修持之，为持守不变之要点，以身体的坐姿为基础，觉性抛向虚空之广阔处，同样眼睛注视虚空，以大象之姿态，安住于无念广大任运中。”如是说。其歧途的消除是：视自之外境为错觉之心，欲作修持和勤作是错觉之心，错觉于法性自解平等之境，不动的、本初清净的自性虚空，无作无寻，无安住无不安住。此处，觉性安住于广大任运中，并非如有所取舍一般，若执着为是，则是错觉分别，故彼者自解于金刚藏的虚空中，远离利害，由此，定解安住与不安住二者无二为一。觉性自解脱中说：“于真实觉性之体性中，无有能作和所作之觉性，执着乃是迷谬之因。”如是说。于自住大禅定，以超离见修证果之见修证果之四名来表示，其中第一是：于不变任运成就之法性中，以离于目标、思虑、寻觅、嗔怒之自明，若再三观之，则见无可见者，无可见之觉性，是总集之见。此处，觉性于坦然赤裸之体性中，不散乱于超离能见所见之义而观之。如《普作王》所说：“嗟！导师之导师普作王，对无谬误之意作了授记，于超离增损之义的精要中，修与不修犹如争论虚空，不散乱于证悟之义，此乃密意，非为事物，亦非非事物，无有方所，亦非超离方所，故修与不修不住于方所，若能证悟无有修持之见，则于无为平等之王中任运成就。”如是说。无修
English
The method of meditating on that samadhi is to sit in the lotus position, fix the eyes on the space, and let the awareness be without contraction or expansion, naturally resting in the essence of self-aware, pristine awareness. By this, all outer appearances and inner movements naturally subside, and the awareness does not follow the control of the dualism of object and mind. As it says in the Six Spaces: "The samadhi of great spontaneous cultivation, for those who wish to meditate on it, in order to seize the key point of immutability, based on the posture of the body, cast the awareness into the expanse of the sky, likewise, the eyes on the space, with the gaze of an elephant, rest in the mindless great spontaneous cultivation." So it is said. The clearing of its obstacles is: the mind that perceives other than self as delusion, the mind that desires to meditate and strive is delusion, delusion in the realm of the self-liberation of phenomena, the unwavering, primordially pure nature of space, without doing or seeking, without resting or not resting. Here, resting the awareness in great spontaneous cultivation is not like having something to accept or reject, but if you cling to it as being so, it is a deluded thought. Therefore, that itself is self-liberated in the space of the vajra essence, free from benefit and harm, and thus, it is certain to realize that resting and not resting are non-dual and one. In Awareness Self-Liberation it says: "In the essence of true awareness, there is no awareness of doing or being done. Clinging is the very cause of straying." So it is said. The great samadhi of self-abiding is represented by the four names of view, meditation, conduct, and result, which transcend view, meditation, conduct, and result. The first is: In the immutable, spontaneously accomplished nature of reality, with self-awareness free from object, thought, search, and anger, if you look again and again, you will see that there is nothing to see. The awareness that has nothing to see is the all-encompassing view. Here, the awareness, in its clear, naked essence, is to be viewed without distraction from the meaning of transcending the seer and the seen. As it says in the Kunjed Gyalpo: "O teacher of teachers, Kunjed Gyalpo, prophesied the meaning of the unerring intention, in the essence of the meaning that transcends addition and subtraction, meditating and not meditating is like arguing in the sky. Do not be distracted from the meaning of realization, this is the secret, it is not a thing, nor is it not a thing, it is without direction, nor is it beyond direction, therefore, meditating and not meditating does not abide in a direction. If you realize the meaning of the view that has no meditation, then it is spontaneously accomplished in the uncreated, equal king." So it is said. No meditation