Tibetan
རྗེས་མེད་དུ་སོང་བ་འདྲ་བ་དང༌། རིག་པ་མཐོང་བས་རྟོག་པ་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སོང་བ་གཉིས། དྲན་བསམ་ཞེན་མེད་ལ་ཡལ་བ་འདྲ་བར་སོང་ཡང༌། གཞན་དེས་རྩ་བ་མ་ཆོད་པས་འཛིན་ཞེན་རང་ཀར་འཆར་ཞིང་སྐྱེ་མེད་ལས་འགག་མེད་འཆར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ། འདིར་འཆར་ས་དང་འཆར་བྱེད་མེད་པར་རྩ་བ་ཆོད་ནས། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་༼༢༽མདངས་མ་འགགས་པར་ཚུར་སྣང་བ་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང༌། ཁོས་ཕར་འཆར་བ་ཉི་མ་ལས་ཟེར་འཕྲོ་བ་ལྟར་མཐོང་བས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཡང་སེམས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་ས་ལེ་བ་དེ་དང༌། རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བབས་ས་ལེ་བ་གཉིས་གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང༌། སེམས་ཀྱི་ཆ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡོད་པས་གནས་ཆ་ལ་ཞེན་ཆ་ཡོད་ལ། རིག་པ་ལ་ཟང་མ་ཐལ་བར་མཚམས་མེད་པས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཡང་རིག་པའི་དངས་ལ་ཡུལ་སྣང་བས་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པ་དེ་དང༌། སེམས་ལས་༼༣༽དྲན་བསམ་ཕར་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་བ་དེ་གཉིས་སྣང་ཡུལ་ཤེས་པར་འདྲ་ཡང༌། རིག་པ་ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་སྟེ། ཡུལ་སྣང་ཚུར་སྣང་ཡང་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སོང་བས་རྟོག་པའི་རྩ་བ་ཆད་ལ། སེམས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཕར་འཕྲོ་ལ་རྩ་བ་མ་ཆད་པས་རྟོག་པར་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྙོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང༌། ། རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བསྒྲིབས་གཏིང་གསལ་སྣང་བ་དང༌། །འགྲོ་བའི་བསམ་རྒྱུན་ཞེན་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བཙལ་བཞག་པའི་བསྒོམ་པ་དང༌། །རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་གསོ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །དྲན་མེད་རིག་པ་ཡུལ་སྣང་དང༌། །དྲན་བསམ་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་དམིགས་གཏད་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་བརྟོད་ཕུར་ཡིན་ལ། རིག་པ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཁམས་གོང་མའི་སེམས་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐར་པ་མྱང་འདས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རང་སར་གནས་པའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བབས་ལས་བྱུང་བ་ནི། །བསམ་གཏན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང༌། མ་བཅོས་རང་གཞག་གནས་ལུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་ པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐུན་མོང་གི་བསྒོམ་པ་ལམ་བྱེད་ལས། སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་འདི་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཏེ། རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་ད
Chinese
如同无迹可寻一般，以及，以明觉之眼见，念头如脱缰野马般放开，此二者，虽如念想无执而消逝一般，然彼者未断其根，故执着自生，从无生中生出无止，心中如是想。而此处，无生处与生者，断其根，慈悲之光༼༢༽芒不灭，如镜中显现影像般显现，彼者向外生发，如阳光放射光芒般，见此差别甚大。又，心安住于自处的寂静，与，明觉安住于自处的寂静，二者虽于清明不作意上相似，然心之分有能取所取的系缚，故于安住处有执着，而明觉则通透无碍，无有界限，故差别甚大。又，明觉之清澈中，因境显现而清明不灭，与，心༼༣༽中念想向外境生发，此二者虽于显现境与知上相似，然明觉不随境转，虽境显现而向内显现，然明觉通透，故断绝念头之根，而心向境生发，其根未断，故有生念之别。如《虚空藏六法》中所说：无垢之自心，与，无念之自明觉，似也似也，莫错认。无遮蔽，深邃清明之显现，与，众生之念流执着，似也似也，莫错认。不寻而安住之禅修，与，脉气心之休息，似也似也，莫错认。无念明觉之境显，与，念想六道之迷乱，似也似也，莫错认。总而言之，有目标的心之禅修是能取所取的系缚，而明觉自然安住的禅定是自然安住法性的轮转。故生起世间轮回的因是上等的心之修持，与，直接趋向解脱涅槃的是安住于自处的佛之意。如《中观根本慧论释》中所说：自性安住中生起者，当说是真正的禅定。又说：无造作，自然安住之实相，如是无有改变者，是诸佛之意 。此处，于共同的禅修道中，此宁提之道以五种殊胜超胜，以明觉赤裸觉悟之故。
English
Like going without a trace, and, with the sight of awareness, thoughts are released like a wild horse. These two, although like thoughts disappearing without attachment, the latter has not severed its root, so clinging arises spontaneously, and from the unborn arises the unceasing, so it is thought in the mind. But here, without a place of arising and an ariser, the root is severed, and the radiance of compassion (2) does not cease, appearing inwardly like an image appearing in a mirror. The former arises outwardly, like rays emanating from the sun, seeing this difference is very great. Also, the stillness of the mind abiding in its own place, and, the stillness of awareness settling in its own place, although similar in clarity and non-conceptuality, the mind's aspect has the bondage of grasping and clinging, so there is attachment to the place of abiding, while awareness is unobstructed and without limits, so the difference is very great. Also, in the clarity of awareness, the clarity does not cease due to the appearance of objects, and, from the mind (3) thoughts arise outwardly towards objects, these two are similar in appearing objects and knowing, but awareness does not follow objects, although objects appear and appear inwardly, awareness is unobstructed, so the root of thoughts is severed, while the mind arises towards objects, its root is not severed, so there is a difference in the arising of thoughts. As it is said in the Sixth Space: The unblemished self-mind, and, the non-conceptual self-awareness, are similar, similar, do not mistake them. The unobstructed, deep and clear appearance, and, the clinging to the stream of thoughts of beings, are similar, similar, do not mistake them. The meditation of not seeking and abiding, and, the rest of the channels, winds, and mind, are similar, similar, do not mistake them. The object appearance of mindless awareness, and, the delusion of thoughts and the six realms, are similar, similar, do not mistake them. In short, the meditation of the mind with a target is the bondage of grasping and clinging, while the samadhi of awareness naturally abiding is the wheel of the nature of things naturally abiding. Therefore, the cause of creating the cycle of samsara is the practice of the superior mind, and, directly connecting to liberation and nirvana is the difference of abiding in its own place in the intention of the Buddha. As it is said in the Madhyamaka-karika: That which arises from the abiding of its own nature, should be said to be true samadhi. And also: The unmade, naturally abiding reality, as it is without change from that, is the intention of the Buddhas . Here, in the common meditation path, this Nyingthig path is superior with five special qualities, because of the naked realization of awareness.
Tibetan
བང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང༌། ཟང་ཐལ་དུ་རང་གི་༼༡༽དབང་པོས་དངོས་སུ་རྟོགས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང༌། ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་བློ་ཚོགས་དང་ཁ་བཤད་ལ་དོན་མི་རེ་བ་དང༌། ཅི་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་བཟང་ངན་ཙམ་ལས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་གདེང་མི་འཆའ་བ་དང༌། རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་རིག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་མཐོང་སྟེ། སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་ཞི་ལྷག་ལ་རེ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང༌། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཨ་ལ་ལ་འདིའི་ཐེག་པ་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བས་ཆེ་སྟེ། བསྟན་ཡང་མི་རྟོགས། བཤད་ཀྱང་མི་གོ ད་དུང་ཆོས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་ཙམ་ལས། ངོ་སྤྲོད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ལས་འབྲེལ་མེད་པས། ཅི་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེར་མ་སོང༌། ཡི་མུག་ལ་དགོད་འཆོར་བ་མཚར་ཆེའོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཀྱང་མི་དགག་སེམས་ཀྱང་མི་གཟུང་ བར། །རང་བཞིན་ལྷུན་མཉམ་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། ། ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་པ་ལ་བུད་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པར། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཚུར་མི་ལེན། ནང་རྟོག་པའི་སེམས་ཕར་མི་སྤྲོ། བར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བསྒོམ་པས་རིག་པ་མ་བཅིངས་པར། ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྟེ། གཞག་ཐབས་བཞི་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་རིག་པ་སྲང་དུ་འཛུད་པའོ། ། གཞག་ཐབས་བཞི་ནི། རི་བོ་ཅོག་གཞག རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག རིག་པ་ཅོག་གཞག སྣང་བ་ཅེར་གཞག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་
Chinese
由于诸根没有锐利和迟钝，并且通透地由自己的诸根直接证悟，所以不依赖于分别念的智慧；由于通透地证悟了超越言词的觉性，所以不期望于心识和空谈；无论显现什么，都仅仅是错觉的好坏，而是证悟为三身道显现，所以不对显现产生执着的把握；由于觉性赤裸地通透，所以视见修行果为觉性的障碍，不依赖于心住安息的止观，因此极为殊胜。如《超越转变》中说：心髓必定总集之，诸根之中无锐钝，意识分别词边尽，非是智慧诸根见，词句不见法性故，共同乘法不成就，三身道显现之故，见此不转三界轮，诸法平等味一故，地道果位不相依。如此说。啊啦啦，此乘法与其他乘法相比，差别犹如天地般巨大，即使宣讲也不理解，即使解说也不明白，现在仍然只是抓住法的表面，对于安住在先前介绍之上的人们，由于没有自性大圆满秘密心髓的业缘，无论做什么，成佛都未曾接近一丝一毫，对于沮丧而发笑，真是太稀奇了。现在讲述如何修持殊胜之道的方便：境亦不遮心亦不取，自性任运自然不摇动，普贤广大之意中行。这样总的宣说，从无字之中：本来无整自然安住之，显现未变意识未改造，法性安住虚空显现意。这样说道，内在觉性光明空性通透而赤裸的体性中不移动，外在显现的境不取回，内在分别的心不外散，中间以无二的禅定不束缚觉性，而是坦然通透地安住于自如状态，即以四种安住方式和三种三摩地将觉性置于平衡状态之中。四种安住方式是：山王安住，海王安住，觉性安住，显现凝视。三种三摩地是：自住大三摩地，当下降临大三摩地。
English
Since the faculties have neither sharpness nor dullness, and since they are directly realized by one's own faculties in a transparent manner, there is no reliance on the wisdom of conceptualization; since the awareness that transcends words is realized in a transparent manner, there is no expectation of mind and empty talk; whatever appears is merely the illusion of good and bad, but it is realized as the appearance of the three bodies on the path, so there is no clinging to appearances; since awareness is nakedly transparent, seeing view, meditation, and action as obstacles to awareness, there is no reliance on the calm abiding of mind-dwelling rest, and therefore it is extremely superior. As it says in the Transcendent Transformation: The heart essence is definitely gathered, Among the faculties there is no sharpness or dullness, The edge of conceptual mind is exhausted, It is not wisdom that sees with the faculties, Since words do not see the nature of reality, The common vehicle does not accomplish the meaning, Since the three bodies are the appearance of the path, Seeing this does not turn the three realms, Since all dharmas are equal in one taste, The ground, path, and fruit are not dependent. Thus it is said. Ah la la, the difference between this vehicle and other vehicles is as great as heaven and earth, even if it is taught, it is not understood, even if it is explained, it is not understood, now still only grasping the surface of the Dharma, for those who rest on the previous introduction, since there is no karmic connection with the secret heart essence of the Great Perfection of self-nature, no matter what is done, becoming a Buddha has not approached even a little bit, laughing at frustration is too wonderful. Now, the means of how to practice the special path itself is taught: Neither rejecting the object nor grasping the mind, The self-nature is spontaneously coemergent, not moving from its state, Going to the intention of the great expanse of Samantabhadra. Thus, it is generally taught, from the letterless: From the beginning, uncorrected, naturally abiding, Not transformed by appearance, not modified by mind, The nature of reality abiding in space reveals the intention. Thus it is said, without moving from the essence of the inner awareness, clear and empty, transparent and naked, the outer appearance of the object is not taken back, the inner conceptual mind is not scattered outward, in between, the awareness is not bound by non-dualistic meditation, but remains freely in a state of openness and transparency, that is, placing awareness in a state of balance with the four methods of abiding and the three samadhis. The four methods of abiding are: mountain-like abiding, ocean-like abiding, awareness-like abiding, appearance-staring. The three samadhis are: self-abiding great samadhi, immediate descending great samadhi.