Tibetan
ད་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པས་གཞན་ནས་ཆོས་འབྱུང་ མེད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །བཙལ་བས་༼༡༽མེད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་༼༢༽ སྐྱེ། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལ་ཚོད་མི་གཟུགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་རྐྱེན་སྐྱེད་ཆོས་ལ་དཔེ་མ་ལེན། །ཞེས་ སོ། །དེའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་གིས་མི་བསྐྱེད་པར་རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བཙལ་ས་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཆོས་རྣམས་ཕར་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པ་ལ། ཚུར་བསྐྱེད་དགོས་པའང་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་ལུགས་འཛོལ་བས་ཀྱང་བསྐྱེད་བྱར་མ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་བྱར་མེད་ཀྱི་ངང་དེར་གནས་པས་ཁོ་རང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་གསལ་བར་འཆར་བས་མ་བཙལ་བར་འགྲུབ་པས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་བཙལ་ཇི་བཞིན་པ་རུ་གནས་པ་དེ། །བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན། ། དོན་དེ་རྟོགས་པས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། །ལས་མ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་སུ་གནས་པ། །དེ་ཡིས་མ་ནོར་མ་བཅོས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཚད་ངེས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་མཁའ་མཉམ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་འགའ་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་ངང་བཞེངས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བག་ཆགས་ལུས་ལ་སྙིང་པོའི་རྩལ་རྫོགས་ ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་བར་དོར་སྲིད་པའི་ལུས་བོར་ནས། །རིག་པ་གཅིག་པུ་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང༌། །ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཟིན་ནས། །རྒྱ་ཆད་མེད་པར་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་ནི། །བྱར་མེད་རླུང་ཞོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །དམན་པའི་ཐེག་པ་ཀུན་ལ་མི་རིགས་ཀྱང༌། །ཨ་ཏི་རིགས་པར་སྟོན་པ་འབྲས་བུའི་གནད། །འདིར་བརྩོན་འགྲུས་དང་སྐལ་པ་རབ་ལུས་རྒྱ་རང་དེངས་ནས་ན་བུན་ལྟར་གྲོལ་བ་དང༌། འབྲིང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གྲོལ་བ་དང༌། ཐ་མ་བཅོ་ལྔའི་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་གསུམ་ལས། རབ་དེས་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་སྣང་བ་བཞི་གོ་བཟློག་ནས་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོ་རིག་པ་ཀ་དག་རྗེན་པ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་དགོང
Chinese
如今此智慧，由其生出一切故，从他处无有法生起。于世间因果之法上设立标准后，寻求亦不会生出无有之果。菩提心乃无有因缘而生，不于世间生灭之法上立标准。菩提心乃非由因缘所生故，莫于世间因缘生起之法上取譬喻。如是说。彼亦是菩提心之自性不由任何事物所生，乃是自生且无有迁变，故无有以因缘寻求之处，犹如虚空。菩提心乃是诸法向外生起之基础，然亦非是向内需生起之事物，故以错谬之生起方式亦不会成就所生之物。因此，安住于无为之状态中，彼自身本具之任运成就将显现，故无需寻求亦可成就。彼即是说，安住于自性中，无有动摇任运成就。安住于自性中，任何事物亦无法改造。不寻求而安住于如是之状态，乃是于无为之中显示为殊胜之事业。通达此义故，不作诸业，不作诸业即是安住于如是之状态。于如是之状态中，何者安住于何处，彼即会无误且不改造地成就。如是说。如是，超越因果勤作之觉性，通达之果之证量决定者乃是：一切皆是大乐等虚空法身之界，于法身之界中无有未解脱者。法性自然竖立金刚藏之身，习气于身圆满藏之力量，舍弃生死中阴有之身，觉性唯一与一切无有分别，于任运成就之地获得国王之权位后，无有边际地生起化身，无有阻碍地进入一切，乃是无为风乘瑜伽士之行境。虽不适合一切下劣之乘，然于阿底之种姓中，显示果之要点。于此处，勤奋与具缘者，上等者身体广大自然清净如雾般解脱，中等者如瓶中之虚空般解脱，下等者如十五之日月般解脱。其中，上等者颠倒了彻却之四种显现而到达证量，彼亦是首先觉性本净赤裸法性穷尽之显现中认识自面目，法身国王之意
English
Now, that wisdom, because it generates everything, no dharma arises from elsewhere. After setting standards on the worldly cause and effect dharmas, seeking will not produce a non-existent result. Bodhicitta arises without cause or condition, do not set standards on the worldly dharmas of arising and ceasing. Because bodhicitta is not generated by conditions, do not take analogies from worldly conditioned dharmas. Thus it is said. Moreover, the essence of bodhicitta is not generated by anything, it is self-arising and without change, so there is no place to seek with causes and conditions, like the sky. Bodhicitta is the basis from which all dharmas arise outward, but it is not something that needs to be generated inward, so even with a mistaken way of generating, what is to be generated will not be accomplished. Therefore, by abiding in the state of non-doing, the spontaneously accomplished that is inherent in it will appear clearly, so it is accomplished without seeking. That is to say, by abiding in its nature, it is unwavering and spontaneously accomplished. By abiding in its nature, nothing can be modified. Abiding in such a state without seeking, it is shown as the supreme activity in non-doing. Because understanding that meaning, one does not do all actions, not doing actions is abiding in suchness. In suchness, whoever abides wherever, that one will accomplish without error and without modification. Thus it is said. Thus, the certainty of the signs and measures of the fruit of understanding the awareness that transcends cause and effect and effort is: everything is the realm of the dharmakaya of great bliss, equal to space, in the realm of the dharmakaya there is no one who is not liberated. The dharmata naturally arises as the vajra essence body, habitual tendencies in the body complete the power of the essence, having abandoned the body of existence in birth, death, and bardo, awareness alone is inseparable from all, after seizing the kingdom of the king on the spontaneously accomplished ground, emanations arise without limit, entering into all without obstruction is the realm of the yogi who rides the wind of non-doing. Although it is not suitable for all inferior vehicles, in the Ati lineage, it shows the key point of the fruit. Here, with diligence and fortune, the superior one's body is vast and naturally purified, liberated like mist, the intermediate one is liberated like the sky in a vase, and the inferior one is liberated like the sun and moon on the fifteenth. Among them, the superior one reverses the four appearances of trekchö and arrives at the signs and measures, that is, first recognizing one's own face in the appearance of awareness, primordially pure, naked, and the exhaustion of dharmata, the intention of the dharmakaya king
Tibetan
ས་པ་དེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་སྐྱོང་དུས། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་སྣང་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བར་བསྐྱངས་པས། དགག་སྒྲུབ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་རང་དག་རང་ཟད་ནས། ཉམས་ཕྱོགས་མེད་དུ་རང་ཤར་འཛིན་མེད་ཟང་ཀར་རྒྱ་གྲོལ་དུ་ཤར་ནས། མཐར་འགྱུར་གྱི་ཉམས་ཟད་དེ་རིག་པ་དང་པོའི་གཞི་ལ་ཕེབས་དུས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཐད་ཀར་ཤར་བས། དང་པོའི་ཀ་དག་ལ་རྗེན་པར་རང་ཐོག་ན་གནས་པའོ། །འདིའི་དུས་ན་ཆོས་བོར་བ་ཆོས་ཟད་པ་ཆོས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་མངོན་ཤེས་གྲུབ་ཅིང་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་དང༌། འབྱུང་བས་མི་གནོད་པའི་རྟགས་བཅུ་འབྱུང་སྟེ། སས་མི་ནོན། ཆུས་མི་འཁྱེར། མེས་མི་འཚིག རླུང་གིས་མི་གཡོ། ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་འགྲོ། དངོས་པོ་བསྒྱུར་བ་དང་ཡུལ་ཐག་རིང་པོའི་རི་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་པ་སྤོ་བར་ནུས། རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན། ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་མཐོང༌། ལྷ་ཡི་མིག་དང་མངོན་ཤེས་ཐོབ། སྤྱན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། མ་གཏད་རང་སོར་བཞག་པ་ཡི། །སེམས་ཀྱིས་དོན་འདིས་ཚིག་ཀུན་ཡང༌། །སུས་ཀྱང་བསླབས་པ་མེད་པར་ནི། །སོ་སོའི་བློ་ལ་གོ་བར་སྣང༌། ། འདི་ཉིད་རང་གི་བློར་གོ་བས། །མི་སྣང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་དག་ནས། །ཐམས་ཅད་ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ། །སྟོང་གསལ་ཆེན་པོའི་རིགས་སུ་འགྱུར། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་བཞི། །སོ་སོའི་ནུས་པ་མི་སྣང་བར། །ན་བུན་བཞིན་དུ་མཁའ་ལ་དེངས། །འཁྲུལ་པའི་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་ནི། །ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་པར། །གཟུང་འཛིན་ཆ་རྣམས་རང་འགགས་ནས། །གང་མི་སྣང་སྟེ་རང་ཟད་ནས། །གསལ་བྱེད་རང་གི་ཉམས་མྱོང་བས༼༡༽། །ལུས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་སོང༌། །ཞེས་སོ། །འབྲིང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་གོམས་པ་ལས་འཆི་ཀའི་ཚེ། ལུས་བུམ་པ་དང་འདྲ་བ་དང་སེམས་བུམ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་འབྲེལ་གྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུ་རང་རིག་དེ་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་དང་ཐ་དད་མེད་པ་དེར་འདྲེས་པའམ། རིག་པ་གཅིག་པུ་རྗེན་པར་སོང་བས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ། བུམ་པ་ཞིག་པས་ནམ་མཁའ་དབྱེ་བ་མེད་པ་ལྟར། རང་རིག་སྔ་ཕྱི་དབྱེར་མེད་དུ་ཟང་ཐལ་བས་ཆོས་སྐུ་རང་ས་ཟིན་ནས། གཟུགས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བ
Chinese
守护此地无有分离之时，证悟脱离一与多之边际的智慧通透圆满，内外之缘显现解脱于法性之中，不离此状态而守护，断除破立与烦恼之分别念，无有任何偏颇，自显现无执著，通透广大而显现，最终穷尽变化之体验，到达原始智慧之基时，法性现量之显现直接生起，安住于原始本净之本位。此时称为舍弃法、穷尽法、超越法，任何事物皆无所成立，成就神通与他心通，能自在掌控诸元素，出现元素无法加害的十种征兆：地不能压，水不能漂，火不能焚，风不能动，如鸟般行于空中，能转变事物，能移动远方的山间美屋等，因缘显现种种而利益众生，能见身体之微尘，获得天眼与他心通，成就眼通与神通。胜于堆积珍宝，不执著而安住于自性，心的此义，一切词句，无人教导，亦能于各自心中领会。此即于自心领会，以无有不显现之分别念，一切显现皆自清净，一切皆通透无碍，转为大空明之体性。地水火风四大元素，各自之能力皆不显现，如雾般悬浮于空中。种种迷惑之执着，无论如何思索皆不生起，能取所取之部分自然止息，任何事物皆不显现而自然穷尽，明觉自性之体验，一切有情亦皆如是。如是说。如同中等大小瓶子中的虚空般解脱，如此串习后，临终之时，身体如瓶子一般，心如瓶中之虚空般，于分离的瞬间，本净之法身自明，与根本法身大虚空无有差别而融合，或明觉单独赤裸而去，与一切法性无别而证悟成佛，如瓶子破裂虚空无有分别一般，自明前后无别而通透，法身自地稳固，色身事业亦
English
When guarding this place without separation, the wisdom that is free from the extremes of one and many reaches its peak of transparency. By guarding without straying from the state where external and internal conditions dissolve into the nature of reality, the concepts of affirmation and negation, and afflictions, are self-purified and self-exhausted. Without any bias, self-arising, ungrasping, transparent, and vast appearances arise. Finally, when the experience of change is exhausted and one arrives at the basis of primordial awareness, the direct appearance of the nature of reality arises manifestly. One abides nakedly and spontaneously in the original purity. At this time, it is called abandoning the Dharma, exhausting the Dharma, and transcending the Dharma. Nothing whatsoever is established. Miraculous powers and clairvoyance are accomplished, and one gains control over the elements. Ten signs appear, indicating that the elements cannot harm one: the earth cannot crush, water cannot carry away, fire cannot burn, wind cannot move, one travels in the sky like a bird, one can transform objects and move distant mountain mansions, etc. Various interdependent events arise, benefiting sentient beings. One can see the subtle particles of the body, obtain the divine eye and clairvoyance, and accomplish the eye and miraculous powers. Better than piling up jewels, without attachment, one abides in one's own nature. The meaning of this mind, all words, without anyone teaching, are understood in each individual's mind. This is understood in one's own mind. With non-appearing non-conceptualization, all appearances are self-purified. Everything becomes transparent and unobstructed, transforming into the nature of great emptiness and clarity. The four elements of earth, water, fire, and wind, their respective powers become invisible, suspended in the sky like mist. Various deluded attachments, no matter how one thinks, do not arise. The aspects of grasper and grasped naturally cease. Nothing appears and is naturally exhausted. The experience of self-illuminating awareness, all sentient beings also go likewise. So it is said. Liberation like the space in a medium-sized vase: Having become accustomed to this, at the time of death, the body is like a vase, and the mind is like the space inside the vase. At the moment of separation, the self-awareness of the Dharmakaya of primordial purity merges with the great space of the fundamental Dharmakaya, which is no different. Or awareness alone goes nakedly, becoming enlightened without separation from all of reality. Just as when a vase breaks, space is not separated, self-awareness is transparent without difference between before and after, the Dharmakaya secures its own ground, and the Rupakaya's activities also