Tibetan
ས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་རིག་པ་རྗེན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་འཛིན་པ་ལ་ལུགས་གཉིས་ལས། གནད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཕྱིར་མ་སྤྲོས། ནང་དུ་མ་བཟུང༌། བར་དུ་མ་བཞག བློས་མ་བཅོས། རྟོག་པར་མ་འགྱུས་པའི་ཤེས་པ་བར་མེད་ཕྱལ་བ་ཟང་ཀ་མ་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པས། དཔོན་སློབ་གཉིས་དར་ཅིག་ཙེན་ནེ་ཡོད་པའི་དུས་དེར་རྗེན་ཤར་རེ་བ་དེ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ངང་ནས་ངོ་སྤྲད་པས། ཟང་མ་རྗེན་པར་མཐོང་བའོ། །དེ་ཀ་ཆོས་སྐུ་༼༡༽ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ལ་མ་བསྒོམས་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ལ་སྐྱོང་བ་གནད་ཡིན་ནོ། །གནད་ཀྱི་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་དྲུག་ལས། སེམས་བཟུང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་ལུས་གནད་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། རླུང་གནད་དལ་བ། མིག་ཧར་པོ། སེམས་མི་རྟོག་པར་བཞག་དུས། གསལ་སང་ངེ་གནས་དུས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་གནས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉམས་ཡིན་པས་ལོགས་སུ་བཅད་ནས། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བའི་ཆ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ། །སེམས་གནས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་སེམས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་རང་ས་ན་ལྷན་ནེ་རང་བབ་ཏུ་འདུག་དུས། གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་སལ་ལེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ དོ། །རྩ་བ་བཅད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་ནང་དུ་དེད་ནས་གང་ནས་བྱུང་གང་ན་འདུག་མཐའ་བརྟགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་རྗེན་སང་ངེ་སོང་འདུག་དུས། གང་ཡང་མི་རྟོག་པར་སོང་བ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་མིང་དོན་ལས་འདས་པ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་དུས་ཡུལ་དེ་ལ་ཚལ་པ་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པར་བཤིག་པའི་ཕྱོགས་གང་ན་སེམས་དེ་འདུག་དེད་པས། ཡུལ་ཡང་མེད་སེམས་ཀྱང་མེད་པར་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སྟོང་སངས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་དུས། གང་ཡང་འཕྲོ་འདུ་མེད་པའི་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་ཆ་རྗེན་སང་ངེ་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་སིམ་མེ་བཞག་རྗེས། ཡུལ་ལ་ཕར་མི་བསམ་སེམས་ལ་ཚུར་མི་བསམ་པར། བར་མེད་དུ་ཧ་རེ་སོང་དུས། ཧ་རེ་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། ཧྲིག་གེ་ས་ལེ་བའི་རིག་པ་ཟང་ཀ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་ དོ། །ཡེངས་ལ་བོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དར་ཅིག་ཐ་མལ་དུ་འདུག་ནས། ལབ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པས་ཤེས་པ་ཡེང་དུ་བཅུག་པའི་བར་དེར། ཧ་ས་ར་ཀི་ཅི་ལ་ཟེར་ཤོད་ཤོད་བྱས་དུས། ཅི་ཟེར་ཆ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་སངས་སེ་བ་ཅིག་བྱུང་དུས། ཧད་དེ་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་སལ་ལེ་རྗེན་པར་སོང་བའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ངོ་སྤྲད་དོ། །ཡང་ན་འགྲོ་འ
Chinese
如是云。此处，对于将赤裸觉性直接指认为目标，有两种方法。不依赖要点而进行指认是：不向外扩展，不向内执取，不置于中间。“不以心改造，不转为分别念的无间断、空旷的觉性，在一切时中都存在。师徒二人片刻间处于寂然状态时，以加持的姿态指认那赤裸显现的期望，从而能见到赤裸的真相。那即是法身。（1）在生起定解、不修习、不散乱的状态中修持是关键。要点的指认有六种。执持心而指认是：身体要点为跏趺坐，气息要点为缓慢，眼睛睁大，心不作意而安住时，明晃晃地安住时的明和住二者是体验，因此分开，将觉醒、赤裸的部分指认为法身。于心安住而指认是：心虽非被执持，但在自处自然安住时，放下安住的部分，将觉醒、明亮的部分指认为法身。”“如是。切断根本而指认是：心向内追溯，探究从何而来、住在何处，最终一无所获，赤裸坦然消失时，放下不作任何思索的消失，将觉醒、赤裸、超越名言的部分指认为法身。追溯事物而指认是：心散于外境时，对外境进行分解，如树枝、碎片等，追溯心住在哪个方向。当外境也无，心也无，处于无法言说的空明状态时，放下无任何散乱的安住部分，将觉性、赤裸坦然的部分指认为法身。于境与识之间指认是：觉性显现于外境时，静静安住之后，不对外境进行思考，也不对心进行内观，无间断地坦然放开时，放下坦然安住的部分，将明亮、清晰的觉性指认为法身。”“如是。于散乱中放任而指认是：片刻处于平凡状态，进行闲聊等活动，使觉性处于散乱的间隙中，说“哈萨惹吉”等话语时，对于说什么一无所知的觉性，突然出现一种茫然清醒的状态时，放下茫然安住的部分，指认那觉醒、明亮、赤裸显现的法身。或者，行走
English
Like that. Here, regarding directly recognizing naked awareness as the target, there are two methods. Pointing it out without relying on the key points is: Do not expand outwards, do not grasp inwards, do not place in the middle. "Do not modify with the mind, the uninterrupted, vast awareness that does not turn into conceptual thought exists at all times. When the teacher and student are in a state of stillness for a moment, pointing out that expectation of naked manifestation with the attitude of blessing, thereby seeing the naked truth. That is the Dharmakaya. (1) The key is to cultivate in a state of generating certainty, without meditating, and without distraction. There are six types of key pointings. Pointing out by holding the mind is: the body's key point is the lotus posture, the breath's key point is slow, the eyes are wide open, and when the mind is not thinking and abiding, the clarity and abiding of the clear and bright abiding are experiences, so separate them, and point out the part of awakening and nakedness as the Dharmakaya. Pointing out by abiding in the mind is: although the mind is not held, when it naturally abides in its own place, let go of the abiding part, and point out the awakening and bright part as the Dharmakaya." "Like that. Pointing out by cutting off the root is: tracing the mind inwards, investigating where it comes from and where it abides, and ultimately finding nothing, when it disappears nakedly and openly, let go of the disappearance without any thought, and point out the awakening, naked, and transcendent part of words as the Dharmakaya. Pointing out by tracing things is: when the mind scatters to external objects, decompose the external objects, such as branches, fragments, etc., and trace which direction the mind abides in. When there is no external object and no mind, and it is in an unspeakable state of emptiness and clarity, let go of the abiding part without any distraction, and point out the part of awareness, nakedness, and openness as the Dharmakaya. Pointing out between object and consciousness is: when awareness manifests in external objects, after abiding quietly, do not think about external objects, nor look inward at the mind, when it is openly released without interruption, let go of the openly abiding part, and point out the bright and clear awareness as the Dharmakaya." "Like that. Pointing out by letting go in distraction is: being in an ordinary state for a moment, engaging in idle chatter and other activities, allowing awareness to be in the gap of distraction, when saying words like "Hasaraki", the awareness that does not know what is being said, suddenly a state of blank awakening arises, let go of the blank abiding part, and point out that awakening, bright, and nakedly manifesting Dharmakaya. Or, walking
Tibetan
ཕྲོ་ལ་འདིར་སྡོད་བྱ་བའམ། སོང་ཅིག་བྱས་ནས་ཕ་ཚད་སོང་དུས་ཚུར་ལོག་བྱས་ནས། ལོག་དུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ས་ལེ་མི་འཕྲོ་བ་དེ་བཞག་ལ། རིག་གེ་རྗེན་ལ་སོང་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། །མདོར་ན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཐབས་སམ། གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་སེམས་སྤྲོ་བ་དང༌། གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། རིག་པ་གསལ་དག་ཤེལ་གོང་འདྲ་བ་བློ་བྲལ་རྗེན་ལ་བུད་ནས་ལྟ་སྒོམ་དང་གཉེན་པོ་མེད་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲད་དོ། །འདི་ལ་གསལ་ཉམས་དང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། གསལ་ཉམས་ནི་གནས་ཆ་ས་ལེ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་གསལ་རིག་གནས་ཆ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། སྣང་སྟོང༌། གསལ་བདེ། མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་དེ་ཡིན་པས། ཟང་ཐལ་མ་ཐལ་དང༌། རིག་ཆ་དང༌། གནས་ཆའི་ཁྱད་ཡོད་པས་འཛོལ་ས་མེད་དོ།། གནད་དེ་དག་ཀྱང་ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་གཟུང་དང་གནས་པ་དང༌། །རྩ་བ་བཅད་དང་དངོས་པོ་དེད། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་བཙལ། །ཡེངས་ལ་བོར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མ་བསྒོམས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པ་ནི་འདིའི་ལ་བཟླ་ས་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཆེན་པོ། ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ཆེན་པོ། དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པ། ཐོག་མའི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ངོས་འཛིན་གྱིས། སྟོང་ཆད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དང་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་མི་འདྲའོ། །དབུ་མ་ལ་སོགས་ནས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྤྱི་ཁྱབ་གཅིག་ལ་དམིགས་རྩེ་གཏད་ནས། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཇལ་ལ། སེམས་ཀློང་ཕལ་ནས་ཡུལ་སྣང་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱམ་གཅིག་མེད་མ་མྱོང་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པར་འཇལ་བས། སྤྱི་འབྱམས་གཤིས་ཤོར་གྱི་སྐྱོན་དང་གོལ་ས་ཆེའོ། །འདི་ལ་ཐབས་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་ཡོད་ལ། ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་ལ་བུད་པས་སྤྲོས་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཁ་འདུམས་ཏེ། གོལ་ས་དང་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། ངོ་བོ་ལ་འཛོལ་ས་མེད་པར་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་དུ་ལ་ཟློས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པས་འཁོར་བ་མིང་མེད་དུ་སངས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྒྱས་པའི་བྱ། །རྒྱ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་གནས། །ཀླུ་རྣམས་ཟིལ་གནོན་གཡང་ས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡང༌། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་པ་ཅན། །ཐེག་དམ
Chinese
或者在此安住，或者离去，当离去至极限时，再返回。返回时，将那不散乱的觉性安住，将赤裸的觉性认知为法身。总之，无论是运用气脉明点的方便，还是其他任何方法，无论是心的放松，还是安住等任何方便，当觉性如明净的水晶球般，脱离思维，赤裸显现时，就将其认知为法身大圆满。 对此需要区分明与暗，明暗是安住的状态，而法身是明觉与安住状态相分离的，不与显现空性、明乐、无分别等混杂，而是赤裸的觉性。因此，存在通透与不通透，觉性与安住状态的差别，不会混淆。 这些要点在《中观》中也有提及：“心是所取与安住，断除根本与追逐事物，于境与识之间寻觅，皆是散乱迷失。” 未经修饰的赤裸觉性，是此处的关键。其自性远离生灭住三相，是不可言说、不可思议的伟大，是法尽名灭的伟大，是超越善恶功过的，是本初清净的伟大。如此认知，并非视其为空洞如虚空，与其他认知方式不同。 中观等宗派，专注于任何事物皆不成立的法性普遍性，从而衡量无生灭等。而心性自宗，则衡量一切境相与觉性，皆为无始无终，从未存在过，也从未不存在过。因此，容易产生普遍性迷失的过失。 对此，任何方法都难以诠释，唯有自性赤裸显现，才能达到无散乱的唯一境界。因此，不会有迷失和遮蔽，能够彻底决断。自性不会有混淆，是法尽名灭的境界。 如是证悟的瑜伽士，安住于证悟如河流般 निरंतर流动的瑜伽中，因此，轮回在无名中寂灭。如经中所说： “如雏鸟于卵中羽翼丰满， 脱离束缚，安住于虚空之中。 降伏龙族，以神力超越险境， 通达胜乘之王金刚藏， 如实证悟之瑜伽士有福德， 下乘。”
English
Or abide here, or depart. When departing reaches its limit, return. Upon returning, settle that undistracted awareness. Recognize the naked awareness as the Dharmakaya. In short, whether using the means of channels, energies, and drops, or any other method, whether it's the relaxation of the mind or abiding, whatever means are employed, when awareness, like a clear crystal ball, emerges naked, free from thought, recognize it as the Dharmakaya, the great expanse. Here, it's necessary to distinguish between clarity and dullness. Dullness is a state of abiding, while the Dharmakaya is the separation of clear awareness from the state of abiding. It's not mixed with appearance-emptiness, clarity-bliss, non-conceptuality, etc., but is naked awareness. Therefore, there's a difference between transparency and non-transparency, awareness and the state of abiding. There's no confusion. These key points are also mentioned in the Madhyamaka: "The mind is the object and the abiding, cutting the root and chasing after things, searching between object and awareness, all are scattered and lost." The uncultivated, naked, transparent awareness is the key here. Its nature is free from the three characteristics of arising, ceasing, and abiding. It's the great inexpressible, inconceivable, the great Dharma-exhausted, name-extinguished, beyond good and evil, merit and fault, the great primordial purity. Recognize it as such, not considering it empty like space. The way of introducing it is different from others. The Madhyamaka and other schools focus on the universality of the nature of phenomena, where nothing is established, and measure non-arising, etc. But in the Mind Stream school, all appearances and awareness are measured as never having existed and never not having existed. Therefore, it's easy to fall into the fault of losing the inherent nature of universality. Here, no method can fully represent it. The nature emerges nakedly transparent, converging into a single, non-elaborate state. Therefore, there's no confusion or obscuration, and a definitive conclusion is reached. There's no confusion about the nature; it's the state of Dharma-exhausted, name-extinguished. The yogi who realizes this way abides in the yoga of realization, a continuous stream. Therefore, samsara is shown to be liberated into namelessness. As it is said in the scriptures: "Like a chick with fully grown wings in the egg, Freed from constraints, it abides in the expanse of space. Subduing the nagas, it overcomes dangerous places with power. The fortunate yogi who truly realizes The Vajra Essence, the pinnacle of the supreme vehicle, Is not of the lesser vehicle."