Tibetan
།འགྱུ་བ་མེད་པས་ལས་རླུང་ལོག །ཟང་ཐལ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ལོག །གསལ་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྟོང་པ་ལོག །ཡེ་ནས་རྫོགས་པས་བསྐྱེད་རིམ་ལོག །རྩོལ་བ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་ལོག །མ་བཙལ་བཞག་པས་སྒོམ་པ་ལོག །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་༼༡༽ལོག །མངོན་དུ་སྣང་བས་ལྟ་བ་ལོག །སྒྲ་ཚིག་མེད་པས་ཐ་སྙད་ལོག །ཡོད་མ་མྱོང་བས་ཞེན་པ་ལོག །མེད་མ་མྱོང་བས་གཞན་ལྟོས་ལོག །གཟུང་དུ་མེད་པས་བློས་བཏགས་ལོག །ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་གྲངས་མཐའ་ལོག །ཅེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཚོགས་དྲུག་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རྟོག་ཚོགས་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །སྒྲ་ཚིག་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཐ་སྙད་མིང་རྣམས་རང་སར་དག །རགས་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འབྱུང་བཞིའི་རྐྱེན་རྣམས་རང་སར་དག །གཟུང་འཛིན་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཅིངས་པའི་བདག་འཛིན་རང་སར་དག །ཡོད་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །མེད་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་རང་སར་དག །ཡོད་དང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམས་རང་སར་དག །ཆོས་སུ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ ལ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་སར་དག །ཆོས་མེད་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། ། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །གཉེན་པོར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །བབས་ལས་གྲུབ་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གཞི་གཞག་ཆེན་པོ་རང་སར་དག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཁོང་ནས་ཤར་བའི་སྣང་བ་གཏད་མེད་གཞན་ཡང་བསྟན་པ། དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཉེ་རིང་འདུ་ཤེས་ བྲལ། །ཉིན་མཚན་རིས་མེད་མཉམ་པར་ཕྱམ་གཅིག་པས། །དམིགས་གཏད་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་སངས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་ཞེས་མི་རྟོག་པས། །བླང་དོར་སྤང་གཉེན་གཟེབ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ལྡོག་པའི་གནས་མེད་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏོ། །འདིའི་དུས་ན་རྟོགས་པ་ཉིན་མཚན་འདྲེས་པས་འཁོར་ཡུག་ཆེན་པོར་ཤར་བ་ནི། དགྲ་ལ་མི་དགའ་བ་རིང་བར་འཛིན་པ་མེད་པས་མཚན་མོའི་རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་སངས་པ་དང༌། གཉེན་ལ་དགའ་གདུང་དུ་ཞེན་པ་ཉེ་བར་ཆགས་པ་མེད་པས་ཉིན་མོའི་ཀུན་རྟོག་དབྱིངས་སུ་སངས་ཏེ། ཉིན་མཚན་གཟུང་འཛིན་གྱི་འཁོར་བ་སངས་པས། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལ་གནས་ཀྱང༌། གཉེན་པོ་མཆོག་འཛིན་གྱི་བློ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་རང་སར་གྲོལ་ཞིང༌། བླང་དོར་དགྲ་༼༡
Chinese
「。无动故业风息。」「。空透故事物息。」「。明亮故空性息。」「。本自圆满故生起次第息。」「。无勤故行持息。」「。不寻自住故禅修息。」「。自解脱故」「显现」༼1༽息。」「。显现故见解息。」「。无音词故名言息。」「。未曾有故执着息。」「。未曾无故他顾息。」「。无可取故分别息。」「。唯一故数量边际息。」「。如是。于空六法中。 六聚显现之心性上。 念头之聚于自处息。」「。音词显现之心性上。 名言名称于自处息。」「。粗显显现之心性上。 四大之缘于自处息。」「。能取所取显现之心性上。 束缚之我执于自处息。」「。有显现之心性上。 诸事物于自处息。」「。无显现之心性上。 诸空性于自处息。」「。有与无之心性」 「上。 诸宗派于自处息。」「。法显现之心性」 「上。 自之体性于自处息。」「。无法显现之心性上。」 「诸错乱于自处息。」「。对治显现之心性上。 诸垢染于自处息。」「。自然成就之心性上。 广大之基础于自处息。」「。如是。 如是证悟由内而生之无依显现亦复开示。 敌友亲疏爱憎诸念」 「离。 昼夜无别平等一味故。 执持所缘相之轮回息。 自生智慧之性不思故。 超离取舍断证之牢笼。 如是证悟乃无二智慧。 达于自生普贤之密意。 达于无有退转之尽地。 此际证悟昼夜交融而显现广大周遍者。 谓于敌不悦意执为远者，故夜晚之分别念于法性中寂灭。 于亲友喜悦贪执为近者，故白昼之分别念于法界中寂灭。 昼夜能取所取之轮回寂灭故。 觉性安住于法身之性中，然离于执持殊胜对治之念故，所知之垢染于自处解脱。 取舍怨༼1
English
Without movement, the karma wind ceases. Being completely empty, objects cease. Being clear, emptiness ceases. Being complete from the beginning, the generation stage ceases. Without effort, actions cease. Without searching, remaining still, meditation ceases. Being self-liberated,appearances(1)cease. Appearing manifestly, views cease. Without sound or words, terminology ceases. Never having existed, attachment ceases. Never having been non-existent, dependence on others ceases. Being ungraspable, conceptual constructs cease. Being unique, numerical limits cease. Thus. From the Six Spaces: In the nature of mind where the six aggregates appear, The collections of thoughts dissolve in their own place. In the nature of mind where sounds and words appear, Terminology and names dissolve in their own place. In the nature of mind where grossness appears, The conditions of the four elements dissolve in their own place. In the nature of mind where grasping and being grasped appear, The self-grasping that binds dissolves in its own place. In the nature of mind where existence appears, All things dissolve in their own place. In the nature of mind where non-existence appears, All emptinesses dissolve in their own place. In the nature of mind of existence and non-existence, All established tenets dissolve in their own place. In the nature of mind where phenomena appear, Their own characteristics dissolve in their own place. In the nature of mind where non-phenomena appear, All delusions dissolve in their own place. In the nature of mind where antidotes appear, All defilements dissolve in their own place. In the nature of mind that is naturally accomplished, The great foundation dissolves in its own place. Thus it is. Likewise, the appearances of realization arising from within, without any object of reference, are also shown. Without concepts of enemy, friend, attachment, hatred, near, far, Without distinction between day and night, being equal in one taste, The cycle of clinging to aims and characteristics is purified. Because self-born wisdom is non-conceptual in nature, It is beyond the confines of acceptance, rejection, abandonment, and antidotes. If one realizes in this way, it is non-dual wisdom, Having reached the intent of self-born Samantabhadra. Having reached the place of exhaustion, without a place to turn back. At this time, realization dawns as a great encompassing sphere, with day and night intermingling: Because there is no dislike for enemies, holding them as distant, the conceptual thoughts of night are purified into dharmata. Because there is no attachment to friends, clinging to them as near, the conceptual thoughts of day are purified into the expanse. Because the cycle of grasping and being grasped of day and night is purified, Although awareness remains in the nature of the dharmakaya, because it is free from the mind of clinging to superior antidotes, the defilements of knowable objects are liberated in their own place. Acceptance, rejection, enemy(1
Tibetan
༽གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རང་གྲོལ་དུ་དག་པ་ནི། རང་བྱུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཟད་པའི་ས་ལ་ཐུག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་ཁྲེགས་ཆོད་དང༌། ཐོད་རྒལ་གཉིས་ལས་༼༡༽ཟད་པའང་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་ཚོད་འཛིན་ཏེ། ཐོད་རྒལ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་སྔོན་ཐོག་ཏུ་ཟད་ནས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལྟར་སོང་དུས་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ནང་གི་ཉོན་མོངས་དང་གདོས་བཅས་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་ཚད་ལ་ཕེབས་པའོ། ། ཁྲེགས་ཆོད་ཆིག་ཆོད་དུ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པ་ཀ་དག་རྗེན་ལ་བུད་པས་དེའི་རྩལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཞེན་རྟོག་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་དག་ནས། གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གཞི་གྲོལ་ལ་སངས་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ནམ་ལངས་ཉི་ཤར་གྱི་དུས་སུ་མུན་པ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་པ་ལྟར། གཟུང་འཛིན་གཞི་གྲོལ་དང་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སངས་པ་སྟེ། ཚེ་འདིས་ཆོས་ཟད་ཀ་དག་གི་སར་གཤེགས་པས། འཁོར་འདས་རྒྱ་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དྷེ་ཀེ་བཛྲ་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། རྒྱ་གྲོལ་རྣལ་འབྱོར་ནམ་ལངས་ཉི་ཤར་འདྲ། །ཆོས་སྐུའི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཨེ་མ་ ཧོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་དུས་ན་ཁྱབ་རྫོགས་ཡངས་པ་ཕྱམ་གདལ་གྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། གཞན་ངོར་ཉོན་མོངས་པ་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། ཡིད་ལ་དྲན་པ་ངག་ཏུ་འབྱུང་བས་ཚོར་བ་རགས་པར་མངོན་ཡང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ལ་ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་དུ་སོང་བས་ནམ་མཁའ་ལ་རྫས་མི་ཆགས་པ་ལྟར་སྐྱོན་དང་དྲི་མས་མ་གོས་ཤིང༌། དགེ་སྡིག་གི་མཐའ་ལས་འདས་པས་འཆིང་གྲོལ་མེད་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པས་གཞན་བྱུང་འགགས། །རང་ཤར་ཡིན་པས་མུན་པ་སངས། །སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུར་ཁྱབ། །གསལ་བར་སྣང་བས་ལོངས་སྐུར་རྒྱས། །མ་བུ་འཕྲད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་བྱུང༌། །རྟོགས་སུ་ཡོད་པས་ཐབས་སུ་བྱུང༌། །བསམ་འདས་ཡིན་པས་དྲན་པ་སངས། །རྟག་ཆད་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རྫོགས། །བཅུད་དུ་དྲིལ་བས་རིག་པ་གསལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀ་༼༡༽རང་སར་དག །ཡིན་པར་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བརྫུན་གྱི་ཚིག་རྣམས་རང་སར་དག །མིན་པར་སྣ
Chinese
没有亲疏偏袒，烦恼的障碍自然解脱清净，这是到达了法身普贤王如来的境界，称为到达了法尽地。大圆满法的规矩，彻却和脱噶二者中，（1）尽也是以显空二者作为道的衡量。修持脱噶，光明之显现首先穷尽，如同天空无云，这时显现的法性穷尽。那时，内在的烦恼和有碍之物全部穷尽，到达了今生成佛的标志和程度。（2）彻却一决证悟之人，觉性本来面目显露，其力量使轮回涅槃的执着，好坏全部清净。无论怎么想，烦恼和分别念都从根本上解脱清净，没有了出生，这称为空性的法性穷尽。如同天亮日出之时，寻找黑暗也找不到一样，能取所取从根本上解脱，束缚解脱清净。此生前往法尽本来清净之地，称为轮回涅槃解脱的瑜伽士。伟大的瑜伽自在德合巴扎的面前说：解脱瑜伽如天亮日出，是法身的显现，唉玛！霍！如是说。此时安住于周遍圆满广大坦荡的境界，所有的烦恼都显现为解脱于法性，虽然在他人看来似乎是烦恼，心中所想，口中所说，粗大的感受也显现，但是对于瑜伽士来说，如同掺杂的灰尘已经烧尽，如同天空不积聚物质一样，没有过失和污垢沾染，超越了善恶的边际，没有束缚和解脱。如《牟帝迦鬘》中说：因为周遍一切，所以阻止了外来之物。因为是自生，所以驱散了黑暗。因为是精华，所以周遍法身。因为显现光明，所以增长报身。母子相遇，所以显现化身。因为可以证悟，所以成为方便。因为超离思虑，所以清净了念头。因为没有常断，所以圆满了宗派。因为凝聚精华，所以觉性明亮。以及《六界续》中说：在如闪电般降临的心性上，显现直接（1）自解脱。在显现为真实的心性上，虚假的词语自解脱。在不
English
Without partiality to relatives, the obscurations of afflictions are purified into self-liberation. This is going to the realization of Samantabhadra, the spontaneously arisen one, and is called reaching the ground of the exhaustion of phenomena. According to this Great Perfection system, in Trekchö and Tögal, (1) "exhaustion" is also the measure of the path by means of the two, appearance and emptiness. By practicing Tögal, the appearances of luminosity are exhausted first, and when it is like the sky free from clouds, the nature of appearance is exhausted. At that time, all inner afflictions and material things are exhausted, and one reaches the signs and measure of becoming a Buddha in this life. (2) Those who realize Trekchö decisively, the naked awareness of rigpa emerges, and its power purifies all clinging and thoughts of samsara and nirvana, good and bad. No matter what one thinks, afflictions and conceptualizations are liberated from the ground up and purified, and there is no birth. This is called the exhaustion of the nature of emptiness. Just as at the time of dawn and sunrise, one cannot find darkness even if one searches for it, the grasped and the grasper are liberated from the ground up and purified, and the bonds are liberated. Having gone to the ground of the exhaustion of phenomena, primordial purity, in this life, one is called a yogi of the liberation of samsara and nirvana. In the presence of the great lord of yoga, Dheke Vajra, he said: "Liberation yoga is like dawn and sunrise. It is the appearance of the Dharmakaya, ema ho!" It is as he said. At this time, one abides in the realization of all-pervading, complete, vast, and expansive, and all afflictions are manifestly liberated into the nature of reality. Although they appear like afflictions to others, and thoughts arise in the mind and words come out of the mouth, and gross feelings are manifest, for that yogi, the dross has been burned away, and like substances not accumulating in the sky, one is not stained by faults and impurities. Having transcended the extremes of virtue and vice, there is no bondage or liberation. As it says in the Garland of Pearls: "Because it pervades everything, it stops what comes from outside. Because it is self-arisen, it dispels darkness. Because it is the essence, it pervades the Dharmakaya. Because it appears clearly, it increases the Sambhogakaya. When mother and child meet, the Nirmanakaya arises. Because it can be realized, it becomes the method. Because it is beyond thought, it clears the mind. Because there is no permanence or annihilation, the philosophical view is perfected. Because it is condensed into essence, awareness is clear." And as it says in the Six Spaces: "On the mind itself of the great first descent, appearances directly (1) self-liberate. On the mind itself that appears to be real, false words self-liberate. On the not