Tibetan
ད་པ། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཆེན་པོ་ལ། །གསོལ་བ་བཏབ་ན་འདོད་དགུ་ངང་གིས་འབྱུང༌། །ཕལ་པའི་དངོས་ལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ། །༼༡༽རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །རང་གཞག་དབྱིངས་ལས་སངས་རྒྱས་རང་ལ་འགྲུབ། །རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་མེད་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་དོ། །འོག་མའི་ཐེག་པས་བླང་དོར་འབད་བྱས་ཀྱང༌། །བསྐལ་པར་མི་འགྲུབ་ཚི་ཆད་ནད་དུ་ཆེ། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ན་འདོད་དགུ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་སྐལ་པ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་ལྟར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྟོགས་ནས་རྩོལ་མེད་ལྷུག་པར་འཇོག་པའང་ཡང་རབ་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུ་ལ་དོན་ཀུན་འབྱུང་བ་དེ་ལ་སྨོན་པས་ཁ་ཅིག་ཤིང་གི་ནོར་བུའི་གཟུགས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ན་དོན་མི་འགྲུབ་པ་ལྟར་ཐེག་པ་འོག་མའི་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཚི་ཆད་ཅིང་ངལ་བ་ལས་གཞན་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དགོས་ནི་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་གྱུར་ན། །སངས་རྒྱས་ཚིག་གི་ས་ལ་མི་གནས་པས། །ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ། །ལས་མེད་སྐལ་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ནི། །མ་གབ་མངོན་དུ་བསྟན་ཀྱང་མི་རྟོགས་ ཏེ། །གང་ཞིག་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདོད་པ་དེ། །ཤིང་ལ་བྱི་དོར་བྱས་པས་མི་འགྱུར་བཞིན། །ལས་བཟང་སྐལ་ལྡན་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ལྟ་བ་དམ་ཚིག་ཕྲིན་ལས་ས་ལམ་དང༌། །སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་སྒྲུབ་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། བྱར་མེད་བདེ་བོར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་པ་ཡི་ནད་དུ་དེ་ལས་མེད། ། ཅེས་སོ། །ད་ནི་བྱ་རྩོལ་མེད་པའི་རིག་པ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལས། ཆོས་སྐུ་རང་བབས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། ཡེ་ནས་ལྷུན་མཉམ་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་བཞིན་རང་བབས་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པ་ནི། །རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་མཉམ་ཉིད་གདོད་མའི་ཀློང༌། །ཀུན་ལ་ཡོད་དེ་སྐལ་ལྡན་འགའ་ཡི་ཡུལ། །ཇི་བཞིན་བཞག་ན་ངང་དེར་བབས་ཀྱིས་འགྲུབ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཆོས་སྐུའི་དོན་ཏེ། སེམས་ཉིད་རང་བབས་སུ་རྟོགས་པ་འགའི་ཡུལ་དུ་མཐོང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐའ་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཆོས་སྐུ་རྟོག་མེད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་༼༡༽ངས། །རིག་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །སྣ་ཚོགས་བྲལ་བའི་རིག་པ་ནང་དུ་མཐོང༌། །རང་
Chinese
嗟！犹如如意大宝， 祈请则诸愿自然成就。 凡俗之物则非如此， 金刚藏心三身任运成， 自住法界自成佛。 无勤无修即是伟大之法。 下乘之法虽勤作取舍， 然历劫亦难成，徒劳无益成病患。 如意宝珠祈请则诸愿成就，亦是具缘者之行境。如是，自生之智慧，证悟功德任运成就，无勤安住，亦是殊胜之境。如宝珠能生诸欲，某些人遂向木制宝珠像祈请，然终不能成就所愿，下乘之勤作亦如是，欲求成佛，徒增劳苦，毫无益处。如《总持经》云： “所需乃三界一切有情众， 若能见自心如实性， 不住于佛之言辞地， 当下即得甚深瑜伽。 无缘福薄者， 虽显现亦不能悟解， 如有人欲求珍宝， 然擦拭木头亦不能成真。 善业具缘甚深瑜伽者， 无有见解、誓言、事业、道位， 亦无发心、因果、修习、对治。” 又云：“无为安乐舍弃勤作，徒劳无益，是为病患。” 如是。 今阐释无勤之觉性为三身，首先，法身自住之意为： 本初任运平等觉性菩提心， 如实自住法性广大界， 自性法身平等原始界， 普皆有之，然乃少数具缘者之境。 如实安住则自然成就。 觉性之体性空明离戏，即是法身之义。证悟心性自住，唯少数人能见，非一切众生之行境，无边平等大性，乃金刚界之体性。 狮子圆满力云： “法身无念普贤王如来， 明觉法性向外看， 离诸相之觉性内观之。”
English
Alas! Like the great wish-fulfilling jewel, Praying to it, all desires are spontaneously fulfilled. Ordinary things are not like that. The Vajra Essence, the three bodies spontaneously accomplished, From its own place in the expanse, Buddhahood is achieved on its own. That which is great is without effort or practice. Although the lower vehicles strive with acceptance and rejection, They will not succeed even in eons; exhaustion becomes a great disease. Praying to the wish-fulfilling jewel brings about the fulfillment of all desires, which is also the realm of those with good fortune. Likewise, realizing the spontaneous perfection of qualities in self-arisen wisdom and resting effortlessly is also the realm of the very best. Just as some people pray to wooden images of jewels, hoping that the jewel will bring about all things, but their desires are not fulfilled, so too is the desire for Buddhahood through the efforts of the lower vehicles. It is taught that there is nothing but exhaustion and toil. As it is said in the Kunje Gyalpo (All-Creating King): "The need is for all sentient beings in the three realms. When one sees one's own mind as suchness, One does not abide in the words of the Buddhas. Now, from this very moment, one attains perfect yoga. For those without merit and with little fortune, Even if shown directly, they do not understand. Like someone who desires a precious jewel, But polishing wood does not transform it. For those with good karma and fortune, who are perfect yogis, There is no view, samaya, activity, ground, or path, No bodhicitta, cause and effect, meditation, practice, or antidote." And: "Taking effort for effortless bliss, There is nothing but the disease of exhaustion." So it is. Now, from the explanation of the effortless awareness as the three bodies, the intention of the Dharmakaya as it is in itself is: From the beginning, spontaneously equal awareness, bodhicitta, As it is, self-abiding, the vastness of the nature of reality, The nature of the Dharmakaya, the equality of the primordial space, Is present in everyone, but it is the realm of only a few fortunate ones. If left as it is, it is accomplished by settling in that state. The essence of awareness, empty and clear, free from elaboration, is the meaning of Dharmakaya. Realizing the nature of mind as it is in itself is seen as the realm of a few, not the realm of all, because the nature of great equality, free from extremes, is the essence of the Vajra realm. From the Lion's Complete Power: "The Dharmakaya, non-conceptual Samantabhadri, Looking outward at the realm of the clear awareness of the nature of reality, Seeing the awareness free from variety within."