Tibetan
ག་མ་བྱས། །ཀུན་བྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱས། །གཅིག་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་བྱ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་པས་བཟང་ངན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟང་མི་བཟང་གཅིག་མེད་པས། །བཟང་ངན་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་གཅིག །གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་ པས། །ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གཅིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་མཉམ་རང་བཞིན་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རོལ་པ་ཡིན་པས་ཀྱང་བཟང་ངན་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་གཅིག་ལ། སྟོང་མཉམ་གཞི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པས་ཀྱང་བཟང་ངན་དང་བླང་དོར་མེད་པར་གཅིག་ཅིང༌། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ན་མཉམ་པས་ཀྱང་བཟང་ངན་དང་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་གཅིག་པ་སྟེ། ཡུམ་ཆེན་མོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ དེ། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྐུ་གསུམ་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་གནས། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཀུན་ནི། ། ཇི་བཞིན་པ་ལས་བཅོས་སུ་མེད། །བཟང་ངན་བླང་དོར་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། དབྱིངས་ལས་ཤར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། གཅིག་ལས་ཀུན་ཤར་མ་ལུས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །བྱར་མེད་ངང་ལ་བསྒྲུབ་མེད་བརྩལ་༼༡༽དུ་མེད། །རྩོལ་སྒྲུབ་རང་གི་དབྱིངས་ལས་གཞན་མེད་པས། །གང་ནས་རྩོལ་ཞིང་གང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དག་ཨ་ཐང་ཡང་དོན་མེད་ལ་མལ་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་ཤིང་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱས་པ་དང་ཟིན་པ་མེད་པ་ལྟར། ད་ལྟར་སྤང་གཉེན་གྱི་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རིག་པའི་ངང་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་ལ། བྱས་པ་དང་ཟིན་པའང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ཙམ་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཟླ་བ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་བློ་རྒྱ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པས་འཁྲུལ་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་རེག་པ་དང་ཉེ་བ་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱར་མེད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྒྱུར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གནས་པས། ཆོས་ཀུན་དེ་ལས་ཤར་ཡང༌། དེ་ཉིད་དགེ་སྡིག་གི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད། ཐལ་འགྱུར་ལས། གནས་ལུགས་འདུག་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ། །བཤད་ན་ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས། ། རབ་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར
Chinese
未曾做。一切所作乃是菩提自性所作。唯一未作之事，无需再作。如是说。一切法自性平等，故无好坏与勤作，如是宣说：一切皆是普贤，无有非贤，无有好坏，唯一普贤。成就与未成就，一切皆为一界，一切皆是任运成就，不动平等。一切法显现平等，自性空，是色之游舞，故亦无好坏与勤作，唯一。空性平等，无基如虚空般清净，故亦无好坏与取舍，唯一。自生智慧之性中平等，故亦无好坏与偏袒，唯一。如大母般若波罗蜜多经云：一切法平等，故般若波罗蜜多平等。如《普作续》云：一切法皆是虚空之相，虚空之相即是如是性，三身之相即是如是住，一切皆住于如是性中，一切如何显现之法，皆是如是，无有改造之处，无有好坏取舍。如是说。从界中显现，即已显示超越勤作，一中显现一切，无余法界，无作之性中，无有可修，无有可勤。勤作非自界之外，从何勤作，于何处修持？如梦中勤作，亦是徒劳无益，未曾离开床榻，未曾稍作任何事，亦无所成。如今舍取之勤作亦是如此，除觉性之外别无他物，亦无所作与所成，因其未曾离开觉性之性。如月称之智，如无有之显现，执着于实有，除错乱之外，于法性连微尘亦未触及与靠近。是故心性如虚空，无有勤作之处，因其不可被因果所转变。自生之智慧安住于一切之基，故一切法皆从此显现，然彼超越善恶之边。如《中观根本慧论释·破有无品》云：此等安住之方式，若宣说，声闻缘觉，极度惊恐而昏厥。
English
Not done. All that is done is done by the very nature of enlightenment. There is no need to do what has not been done. Thus it is said. All dharmas are equal in nature, therefore there is no good or bad and no effort, as it is taught: All are Kuntuzangpo, there is no non-good, there is no good or bad, only Kuntuzangpo. Accomplished and unaccomplished, all are one realm, all are spontaneously accomplished, immovable and equal. All dharmas are equally apparent, the nature is empty, it is the play of form, therefore there is no good or bad and no effort, only one. Emptiness is equal, without foundation, pure like the sky, therefore there is no good or bad and no acceptance or rejection, only one. In the nature of self-born wisdom, it is equal, therefore there is no good or bad and no partiality, only one. As the Great Mother Prajnaparamita Sutra says: All dharmas are equal, therefore Prajnaparamita is equal. As the Kunjed Gyalpo Tantra says: All dharmas are the nature of space, the nature of space is suchness, the nature of the three bodies is suchness, all dwell in suchness, all dharmas that appear are suchness, there is no alteration, there is no good or bad, acceptance or rejection. Thus it is said. Appearing from the realm itself shows that it is beyond effort, from one appears all, without remainder, the realm of dharma, in the nature of non-doing, there is nothing to practice, nothing to strive for. Effort is not other than one's own realm, from where does one strive and where does one practice? Like striving in a dream, it is also in vain, without meaning, without leaving the bed, without doing anything, and nothing is accomplished. Now, the effort of abandoning and adopting is also the same, there is nothing other than the nature of awareness, and there is nothing done or accomplished, because it has not moved from the nature of awareness. Like the mind of Chandrakirti, like the appearance of non-existence, clinging to reality, except for confusion, even a particle of dust has not touched or approached the nature of dharma. Therefore, the nature of mind is like the sky, there is no place for effort, because it cannot be transformed by cause and effect. Self-born wisdom abides as the basis of all, therefore all dharmas arise from it, but it transcends the extremes of good and evil. As the Mulamadhyamakakarika says: Such a way of abiding, if explained, the Shravakas and Pratyekabuddhas will be greatly frightened and faint.
Tibetan
། །དེས་ན་མཆོག་ཏུ་གསང་བར་བྱ། །བཏགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བྱུང་ས་མེད་པས་གཞི་ཞེས་བྱ། །དེ་ལ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་དང་སྟོང་པ་གང་མི་གནས། །གསལ་དང་མུན་པ་སྲིད་འབྱུང་མིན། །འགྲོ་འོང་སྲིད་མཐའ་མེད་ཕྱིར་རོ། །འབད་ཅིང་རྩོལ་བས་མ་བཅིངས་པས། །ཟང་མ་ཉིད་དང་ཐལ་བྱུང་ངོ༌། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཕྱིར། །དགེ་དང་སྡིག་པའང་གྲུབ་པ་མེད། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་སེལ་ཕྱིར་རོ། ། འཁོར་དང་འདས་པར་མི་གནས་པས། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་རང་ངོར་གནས་པ་ལ། །གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་པ་དང༌། རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་རིག་ཡེ་ནས་འགྱུར་མེད་པས། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱིས་ང་མི་སྒྲིབ། །རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །འདུས་བྱས་ཆོས་སྤྱོད་བྱ་མི་དགོས། ། ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ནི། བཙལ་བའི་ཡུལ་མེད་བསྒོམས་པས་མཐོང་བ་མེད། །བསྒྲུབ་པའི་གནས་མེད་གཞན་ནས་འོང་བ་མེད། ། འགྲོ་འོང་མེད་པས་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ལྷུན་རྫོགས་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་འདུས། །སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ནི་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྟེ། དེའི་ངང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་རང་བཞིན་བཅུ་ལ་སོགས་པས་བཙལ་དུ་མེད་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །ཡེ་ནས་རང་གི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་བརྩལ་༼༡༽ཞིང་བསྒྲུབ་མི་དགོས། ། ང་ཡི་རང་བཞིན་ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ནམ་མཁའ་དག་ལས་ཀུན་ཀྱང་རྩོལ་མི་བྱེད། །ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཀུན་གྱིས་བརྩལ་༼༢༽བྱ་རུ། །ནམ་མཁའ་ཀུན་ཀྱང་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །དེ་བཞིན་ཀུན་བྱེད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ང་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ང་ལ་བལྟར་མེད་ཡེ་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་བཅུ་པོ་དེས་ཀྱང་ནི། །འདས་པ་ང་ལ་བྱ་རུ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་ང་ལ་བཙལ་བྱས་ན། །ང་དང་ང་ཡི་རང་བཞིན་མཐོང་འདོད་པ། །མཁའ་ལ་གོམ་བོར་ས་ལ་ལྷུང་བ་བཞིན། །རང་བཞིན་བཅུ་པོས་བགྲོད་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ང་ཡི་རང་བཞིན་ངེས་པར་ཁུངས་བསྟན་པ། །ང་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་དེ་བཞིན་དོན་མེད་ཀྱིས། །རང་བཞིན་བཅུ་ལ་དོན་ཡོད་མ་རྟོགས་
Chinese
因此，务必极度保密。无所依傍之法，因无生处故名为基。因于彼无所住，故实与空皆不住。明与暗，非有生。去来无边故。因不为勤勉与努力所束缚，故为纯粹自生。因无边际与偏颇，故善与恶亦无成立。为遣除善恶二者故。」「因不住于轮涅，故法性空性遍一切。于安住于自性之智慧，无三者之分别。」如是说。于《功德圆满》中云：「自识本初不变故，善恶二者不能蔽我。于无自生因缘者，不需修作有为法。」如是说。因此，超越因果勤作之事者，无所寻之境，故修亦不见。无所成之境，故不从他处来。」「因无去来，故为平等法身。圆满俱生融入大明点之界。心性如虚空之体性，乃唯一明点之界。于彼之中，一切法皆融入，故以十自性等寻亦不得者，乃法界无边际也。于《普作》中云：「此一切之精华菩提心，本初自性任运成，不需以十自性寻与修。」「我之自性一切譬如虚空，虚空之中一切皆不作，一切皆于虚空作，虚空一切超越勤作与修。如是普作心髓菩提心。」「我乃超越一切行境故，我无可观，本初无可修。如是十自性亦然，过去于我无所作。若有因果乘之行者，以十自性寻觅我，欲见我与我之自性，如于空中遗步，堕于地上。以十自性行持将堕落。我之自性必有出处，我乃超越一切行境故，如是无见无修，如是于十自性亦无意义，于十自性不解有意义。
English
Therefore, it must be kept extremely secret. The dharmas that are without dependence, because they have no place of origin, are called the basis. Because there is no abiding in that, neither the real nor the empty abide. Clarity and darkness are not something that arises. Because there is no going or coming, there is no limit. Because it is not bound by diligence and effort, it is purely self-arising. Because there is no limit or partiality, there is no establishment of good and evil. It is for the sake of eliminating both good and evil." "Because it does not abide in samsara or nirvana, the emptiness of dharmata pervades all. In the wisdom that abides in its own nature, there is no distinction of the three." Thus it is said. In 'Perfected Activity', it says: "Because self-awareness is primordially immutable, the two, good and evil, do not obscure me. For that which is self-born and without cause, there is no need to practice contrived dharma." Thus it is said. Therefore, that which transcends cause and effect and effort is that there is no place to seek, so it is not seen by meditation. There is no place to accomplish, so it does not come from elsewhere." "Because there is no going or coming, it is the dharmakaya of equality. Spontaneously perfected, it merges into the sphere of the great bindu. The nature of mind, like the nature of space, is the single sphere of bindu. Because all dharmas merge into that, that which cannot be found by the ten natures, etc., is the dharmadhatu, which is without limit. In 'The All-Creating King', it says: "This essence of all, the bodhicitta, is spontaneously accomplished from its own nature from the beginning, so there is no need to seek or cultivate it with the ten natures." "My nature is like the example of space, in space everything does not act, everything acts in space, space transcends all diligence and cultivation. Likewise, the heart essence of the all-creating one, bodhicitta." "Because I am beyond all objects of action, I am not to be seen, and I am not to be meditated upon from the beginning. Likewise, the ten natures also, the past has not acted upon me. If those who have the vehicle of cause and effect seek me with the ten natures, wanting to see me and my nature, it is like losing a step in the sky and falling to the ground. Traveling with the ten natures will cause one to fall. My nature must have a definite source, because I am beyond all objects of action, just as there is no seeing or meditating, so it is meaningless for the ten natures, and one does not understand the meaning for the ten natures.