Tibetan
།མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཀྲཱི་ཡ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་འདོད་པ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །གཟུང་འཛིན་དག་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཟུང་འཛིན་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཟུང་འཛིན་འདས་ལ་ཀྲཱི་ཡས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཟུང་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །ཀྲཱི་ཡ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཀྲཱི་ཡ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོ་ག་སྒྲུབ། །ལྟ་སྤྱོད་འབྲེལ་བའི་དོན་མེད་པས། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཨུ་པས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ ནི། །ཨུ་པ་ཡ་རུ་གོལ་བར་བཤད། །ཡོ་ག་སྟུག་པོ་བཀོད་འདོད་པས། །མཚན་མ་ཡོད་མེད་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གཙོར་བྱེད་པ། །བླང་དོར་མེད་ལ་འཇུག་མ་ནུས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས། །བླང་དོར་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་བླང་དང་དོར་བྱེད་ པ། །ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །མ་ཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་ པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རང་ངོ་ཨ་ཏིའི་དགོངས་པ་ནི། བླང་དོར་བྱ་བརྩལ་༼༡༽མེད་པའི་ཆོས་ཆེན་༼༢༽ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱུང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ ཀྱི། །ངོ་བོ་ཐད་དྲང་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར། །མངོན་དུ་བྱེད་པས་གཞན་དུ་རྩོལ་མི་དགོས། །རང་ལ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་འཚོལ་མི་བྱེད། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འདིའི་རང་གཞུང་ནི་རིག་པ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་ཆོས་སྐུ་གཞིའི་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པས། དེ་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་ཡང་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་ལ། སངས་རྒྱས་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་རིག་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཀློང་དུ་ཕེབས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། རྒྱུ་མེད་རྐྱེན་དང་བྲལ་བའི་རང་སྣང་སྒྲིབ་མེད་ཉིད། །རྩོལ་བྲལ་ཉག་གཅིག་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི། །ཡེ་རྫོགས་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ། །ཞེས་པ་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ནི་རང་རིག་ཉིད། །ཅེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། སངས་རྒྱས་མ་བལྟ་རང་སེམས་བྱར་མེད་རྟོགས། །བརྟགས་ན་མེད་དེ་རང་རིག་ཡེ་ནས་གསལ། །འདི་མིན་སྙམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་ལ། །སྤོང་འགེགས་སྦྱངས་པ་བྱིན་རླབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་བྱར་མེད་དེ་ལས་གོལ། །རང་གམ་བཞག་ནས་གཞན་མ་རྒྱང་དུ་འཚོལ། །བྱར་མེད་བདེ་བོར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་ནད་དུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ནི་ཉི་མའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དོན། །རང་གཞག་འོད་གསལ་མི་གཡོ་གནས་པར་འདོད། །གཞན་ནི་སྤྲིན་དང་མུན་སེལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ ཀྱིས། །ཉི་མ་གདོད་གྲུབ་བྱེད་དང་མཚུངས་པར་བསྟན། །དེས་ན་འདི་གཉིས་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བཞིན། །ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདི་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པ་ཉི་མ་དངོས་སུ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་འདྲ་ལ། གཞན་རྣམས་སྤྲིན་དང་མུན་པ་བསལ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟར། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱས་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བར་ཞུགས་པས་ཐེག་པ་དེ་དག་སོ་སོའི་གཞུང་ནང་འགལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ད་ལྟ་ནས་སངས་རྒྱས་རང་བབས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། འོག་མ་དེ་དག་གིས་དོན་རྣལ་མ་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩལ་རྫོགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །གསང་སྔགས་གཅིག་ལ་འཁྱེར་སོ་དགུ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་སྣང༌། །རིམ་པ་དགུ་ཡིས་ངོ་བོ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རྟོགས། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་༼༡༽ལ། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང༌། །ཡེ་ནས་རྟོགས་པའི་ངོ་གང་ལ། །མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཙམ། །རིག་པ་གཅིག་ལ་དོན་བརྗོད་པ། །སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོར་སྣང༌། །སྐུ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང༌། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་མ་ཡིན། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མཐའ་ལས་ གྲོལ། །སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་གནས། །འབྱུང་བ་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་གྱི་བ
Chinese
于经部中说为迷途。希求克里亚金刚持者，进入清净三门后，安住于能取所取清净之境。阿底瑜伽之大乐，是超越能取所取之菩提心。克里亚遮蔽了超越能取所取。大圆满执著能取与所取，于克里亚中说为迷途。邬波瑜伽之见行，行持克里亚而修瑜伽，由于见行无关联之故，未能证悟二无之义。阿底瑜伽之大乐，是二无之菩提心。邬波遮蔽了二无。大圆满执著二取，于邬波瑜伽中说为迷途。欲求密集瑜伽之布置，进入有相无相之门后，主要行持四手印，未能进入无取舍之境。阿底瑜伽之大乐，是无取舍之菩提心。瑜伽遮蔽了无取舍。大圆满执著取与舍，于瑜伽中说为迷途。欲求摩诃金刚持，进入方便与智慧之门后，于自续清净之坛城中，以四种修法而修持。阿底瑜伽之大乐，是超越勤作修持之菩提心。摩诃遮蔽了超越勤作修持。大圆满执著勤作修持，于摩诃瑜伽中说为迷途。阿努欲求无别地，进入法界与智慧之门后，对于如此显现之诸法，视因是清净之法界，视果是智慧坛城。阿底瑜伽之大乐，是超越因果之菩提心。阿努遮蔽了超越因果。大圆满执著因果二者，于阿努瑜伽中说为迷途。如是说。自宗阿底之见解是，无取舍勤作（1）之大法（2），乃是自生智慧菩提心性。于其自性直接安住而不动摇，显现之故无需于他处勤作。安住于自而不于他处寻觅。此自然成就之金刚藏之自宗是，视无有造作之觉性，不离法性之状态，为法身基之佛陀，若于彼之外寻觅亦不得佛，仅是佛之名相，然于实义上觉性转变
English
It is said to be straying in the sutras. Those who wish to hold the Kriya Vajra, having entered the three pure doors, abide in the realm of pure grasping and holding. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends grasping and holding. Kriya obscures the transcendence of grasping and holding. Dzogchen, which engages in grasping and holding, is said to be straying in Kriya. The view and conduct of Upa Yoga is to practice Kriya and accomplish Yoga. Because the view and conduct are not related, the meaning of non-duality is not realized. The great bliss of Ati Yoga is the non-dual Bodhicitta. Upa obscures non-duality. Dzogchen, which engages in duality, is said to be straying in Upa Yoga. Those who wish to arrange the dense Yoga, having entered the doors of signs and non-signs, mainly practice the four mudras, but are unable to enter the realm of non-acceptance and rejection. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta of non-acceptance and rejection. Yoga obscures non-acceptance and rejection. Dzogchen, which engages in acceptance and rejection, is said to be straying in Yoga. Those who wish to hold the Maha Vajradhara, having entered the doors of means and wisdom, in the mandala of their own pure lineage, practice with the four types of accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort and practice. Maha obscures the transcendence of effort and practice. Dzogchen, which engages in effort and practice, is said to be straying in Maha Yoga. Anu, who desires the indivisible ground, having entered the doors of space and wisdom, for all phenomena that appear in this way, views the cause as the pure space, and views the result as the wisdom mandala. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Anu obscures the transcendence of cause and effect. Dzogchen, which views both cause and effect, is said to be straying in Anu Yoga. Thus it is said. The view of one's own Ati is that the great Dharma of non-acceptance, rejection, effort (1), is the very nature of self-born wisdom Bodhicitta (2). By directly abiding in its essence without wavering, it manifests, so there is no need to make effort elsewhere. Abiding in oneself, one does not seek elsewhere. The self-doctrine of this spontaneously accomplished Vajra Essence is that the unadulterated awareness, not wavering from the state of Dharmata, is considered the Buddha of the Dharmakaya base, so even if one seeks elsewhere, one will not find the Buddha, only the name of the Buddha, but in reality, the awareness transforms.
Chinese
仅仅认为，进入无为自性之界。如《大鹏经》云：“无因无缘离障之自显，无勤唯一谁亦未造作，本来圆满心要任运成，受用境界。”又如《牟帝珠鬘经》云：“圆满佛陀乃自明。”又如《普作王经》云：“莫观佛陀，了悟自心无作。若考察则无，自明本来清明。于此之外，于思彼非之因果大乘，以舍断、遮止、修持、加持等种种，自心法性无作，从彼错谬。置于自处，莫于他处远寻。于无作安乐，受持勤作，胜过断命之病。”如是。显示二乘之差别者：此乃日之自性彼义，自住光明不摇而住想。他者以云与除暗之勤作，示现如令初成之日。故此二者差别如天地。任运金刚藏此乃觉性之自性，此即本来成就佛陀，如实有如实之日。其他皆如从除云与黑暗之因缘，而欲见初成之日。如是，谓于因缘勤作之末，成就佛陀。以与任运成相违而入，故彼等乘于各自之论中相违。故觉性自生之智慧，即从现在起，安住于本来成佛之自性，以有无之差别而分。是以下者未悟真实义之显示。如《圆满力经》云：“一坛城而说多义，一密咒而持用九种，彼亦唯现为相，以九次第，未悟自生智慧之义。显现之自性中，胜义与世俗二者，非异一之体性中，于本来证悟之何者，生起相之分别念，一切皆为智慧之游舞。一觉性而说多义，显现为三身胜者之自性，从身而生智慧之神变，显现与不显现非法，证悟与未证悟脱离边，显现之智慧安住于自性，生起金刚缘之
English
It is merely considered that one arrives in the realm of the uncreated essence. As the Great Garuda says: "The self-manifestation, free from cause and condition, is without obscuration. Effortless and unique, uncreated by anyone. The spontaneously accomplished essence of primordial perfection enjoys the realm." Also, as the Garland of Pearls says: "Perfect Buddha is self-awareness itself." Also, as the All-Creating King says: "Do not look for the Buddha, realize your own mind as uncreated. If examined, it is non-existent, self-awareness is primordially clear. Other than this, in the Great Vehicle of cause and effect, through abandoning, obstructing, training, blessings, and various means, one deviates from the uncreated nature of one's own mind. Place it within yourself, do not seek it far away in others. To embrace effort in the uncreated bliss is a disease greater than death." Thus it is. Showing the difference between the two vehicles: This is the meaning of the sun's own nature. One imagines it as self-abiding, luminous, and unmoving. Others show it as similar to making the sun initially appear through the effort of dispelling clouds and darkness. Therefore, the difference between these two is like heaven and earth. This spontaneously accomplished Vajra Essence is the very nature of awareness, which is already established as a Buddha from the beginning, like the actual existence of the real sun. Others are like wanting to see the initially formed sun from the causes and conditions of removing clouds and darkness. Thus, it is said that Buddhahood is accomplished at the end of effort based on causes and conditions. By entering into contradiction with spontaneous accomplishment, those vehicles contradict themselves within their respective tenets. Therefore, the self-born wisdom of awareness itself, from now on, abides in the naturally enlightened state, distinguished by the difference between existence and non-existence. This is a display of how those lower ones have not realized the true meaning. As the Completely Exhaustive Skill says: "Speaking of many meanings in one mandala, holding nine ways in one secret mantra, that also only appears as an aspect. With nine stages, the meaning of self-born wisdom is not realized. In the nature of appearance, ultimate truth and conventional truth, in the nature of non-duality and oneness, for whom is the face of primordial realization, what conceptual thoughts of characteristics arise? All are merely the play of wisdom. Speaking of many meanings in one awareness, appearing as the nature of the Victorious Ones of the three bodies, from the body arises the miraculous power of wisdom, appearance and non-appearance are not Dharma, realization and non-realization are liberated from extremes, the wisdom of appearance abides in the nature, the arising Vajra is the condition of