Tibetan
མ་པ་རྣམས། །ཡང་དག་ས་ལ་མེད་མོད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་བློ་ལ་གཉིས་སུ་བྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ལས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱང་གཉིས་ལས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་༼༣༽ཅན། །རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བག་ཆགས་སྦྱང་ཕྱིར་བསྟན། །དེ་དག་སེམས་ལས་ཡེ་ཤེས་དག་པར་འདོད། །རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པས་བླང་དོར་བྱ་བཙལ་༼༤༽དང་བཅས་པར་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང༌། སེམས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་བཞིན་དུ། ཨ་ཏིའི་ཡང་སྙིང་སྙིང་ཐིག་མ་རྟོགས་པ་མཚུངས་པར་དེའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་ཏེ། སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་སྟེགས་འཆའོ། །འདིའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་བསྟན་བཅོས། གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དང༌། ཐེག་པའི་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དང༌། འོད་གསལ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩལ་རྫོགས་ལས་ཀྱང༌། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་དངོས་མ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་བག་ཆགས་ཀུན་དང་བྲལ་གྱུར་ཀྱང༌། །སེམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་བག་ཆགས་སྡུད་པར་བྱེད། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་ན། །སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་རྩ་བ་མི་ཆོད་པས། །རྐྱེན་བྲལ་ཆོས་ཉིད་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ། ། ཞེས་པས། འདིར་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ན། ཡེ་ཤེས་ནི་རིག་པའི་རང་ངོ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ། བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐུག་ཅིང༌། གསེབ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་སམ་རྩལ་ལྟར་ཡོད་པས་རང་ངོ་ཡེ་ཤེས་སུ-་༼༡༽དུས་ལ་ལྟོས་ནས་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། མ་ཟིན་ན་དྲི་མ་ཞེས་བྱའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་དང༌། རྩལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དེ་དང༌། ཀྲཱི་ཡ། ཨུ་པ། ཡོ་ག་གསུམ་སྟེ་བཞི། མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་གཉིས་ཏེ་དྲུག་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་དྲུག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེ་ནི། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་འདོད་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི། ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ནམ་མཁར་འདོད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལ་མདོ་སྡེས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་ནི།
Chinese
母亲们啊！ 虽然在真正的地上没有，但在众生的心中却有二元对立产生。 如是，从二元对立中产生勤作的次第是：法也具有从二元对立中取舍、行持和寻觅的特性。 从能力中显现出游戏的自性，是为了清净心和心所的习气而宣说的。 那些（次第）被认为是心识中清净的智慧。 这八个次第是以心为道路，因此以取舍、行持和寻觅作为道。 就像心识远离垢染就被认为是智慧一样，将未能领悟阿底瑜伽的心髓部，同样地转向那个方向，将心识本身作为菩提的基础、道和果来建立。 这里的差别在于我所著的论典，《宗派宝藏》、《乘之胜宝藏》和《光明宝藏》中可以了解。 从能力圆满中也说：心和智慧不是习气的实物。 即使智慧的习气完全脱离，心识也会积聚各种习气。 如果不区分心识和智慧，现象外境的根本就无法断除，即使远离因缘的法性也难以证悟。 如是说。 在这里简略地归纳，智慧是觉性的自性，是所有时间都与外境分离的见解，是远离一切思、说、戏论的。 心识是执着外境的意识。 心识的根本在于智慧，中间有如智慧的光芒或能力，因此必须依赖时间来认知自性为智慧，如果不能认知，就称为垢染。 因为觉性的体性和能力有差别，所以要区分心识和智慧。 还有，将因乘的三部合一，以及克里亚、邬波、瑜伽三部，总共四部，加上玛哈、阿努二部，总共六部，被认为是修持大圆满的歧途。 《普作续》中说：获得决定的六部乘，被认为是修持大圆满的歧途。 那又是如何呢？ 菩萨的经部，认为一切光明之地，以二谛的分别，法性空性如同虚空。 阿底瑜伽的大乐，是超越分别的菩提心，经部遮蔽了超越分别。 大圆满的分别和思辨是：
English
Mothers! Although it doesn't exist on the true ground, duality arises in the minds of sentient beings. Thus, the sequence of exertion and accomplishment from duality is: Dharma also has the characteristic of taking and abandoning, acting and seeking from duality. From the nature of play arising from ability, it is taught to purify the habits of mind and mental factors. Those (stages) are considered pure wisdom from the mind. These eight stages are taken as the path by making the mind the path, thus making taking and abandoning, acting and seeking as the path. Just as the mind is considered wisdom when it is free from defilements, similarly, failing to realize the heart essence of Atiyoga, turning towards that direction, establishing the mind alone as the basis, path, and fruit of enlightenment. The difference here is that it can be understood in the treatises I have written, "The Treasury of Tenets," "The Supreme Treasury of Vehicles," and "The Treasury of Clear Light." It is also said from the perfection of ability: Mind and wisdom are not the actual imprints of habits. Even though the imprints of wisdom are completely separated, the mind accumulates various imprints of habits. If mind and wisdom are not distinguished, the root of phenomenal objects cannot be cut off, and even the nature of reality free from conditions is difficult to realize. As it says. Here, briefly summarized, wisdom is the self-nature of awareness, the view that is always separate from objects, and is free from all thought, speech, and elaboration. Mind is the consciousness that grasps objects. The root of mind is in wisdom, and in between there is the radiance or ability of wisdom, so one must rely on time to recognize the self-nature as wisdom; if one cannot recognize it, it is called defilement. Because there is a difference between the essence of awareness and ability, mind and wisdom must be distinguished. Furthermore, combining the three vehicles of the causal vehicle into one, and the three Kriya, Upa, and Yoga, a total of four, plus the two Maha and Anu, a total of six, are considered deviations in the practice of Great Perfection. The All-Creating King says: The six vehicles that have attained certainty are considered deviations in the practice of Great Perfection. How is that so? The Sutra of the Bodhisattva considers the ground of all light, with the discrimination of the two truths, the emptiness of reality is like space. The great bliss of Ati Yoga is the mind of enlightenment beyond discrimination, the Sutra obscures what is beyond discrimination. The discrimination and speculation of Great Perfection are: