Tibetan
་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །རིག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དེ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་མི་བྱེད། །ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པ་མི་བྱེད་པས། །ཏིང་འཛིན་བག་ཆགས་སོག་མི་འགྱུར། །བག་ཆགས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པར་བཤད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དགོངས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས། །ཞེས་སོ། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། ཡུལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞི་ལྷག་འཇིག་རྟེན་བྱིས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། བག་ཆགས་སོག་མི་སོག་གི་ཁྱད་ཡོད་དོ། ། རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བས། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བའོ། ། དེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ནས་ངང་ལ་གློད་ཤེས་དུས་རང་བྱུང་གི་རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་པས། དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བའོ། །དོན་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་བས་ཡང་བཤད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་དེ་ལ། །ཡེ་ནས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མི་མཛད་དེ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་ནི་ཀུན་དང་བྲལ། །ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གང་ཟག་གང༌། །སུ་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །རྟོག་པ་མེད་ལ་གནས་གྱུར་ན། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཛད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གོས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་རིག་པའི་གཏན་ཡུལ་ངེས་པ་ནི། མི་གཡོ་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ངང་ཉིད་ལས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་བསྒྱུར༼༡༽། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡངས་པའི་ཡུལ་ཁམས་རྒྱ་ཆེའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བསྡུ་བ་སྟེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཀྱི་ངང་དང༌། ངང་ལས་ཤར་བའི་དབང་པོ་ལྔའི་ཤེས་པ་རང་སངས་རང་གྲོལ་ལ་སོང་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས། སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། འདས་རྗེས་ལས། ཡིན་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་རིག་པ་འདི། །རང་སྣང་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པས། །སྣང་སྲིད་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཞིང་དུ་ཤར། །ཤར་བ་དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་རྟོག་པ་ཡི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབང་པོ་སྒོ་ལྔར་བཤད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འགག་པ་མེད། །བྱུང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མངོན་སྣང་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་འགག་སོ་སོར་གསལ། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་རིག་པའི་རང་ངོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ། གང་དུའང་མི་རྟོག་པ། གང་ལའང་མི་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང༌། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་མིང་མང་པོ་བཏགས་ཏེ། གསལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆའི་ལྡོག་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཕྱེ་བར་ཟད་དོ། །དོན་ལ་རིག་པ་གྲུབ་བསལ་མེད་པ་སྟེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ལ། །འཁོར་གྱི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་བཏགས་པ། །ལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མིང་བཏགས་ལ། །ལ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་གསུམ་དུ་བཏགས། །ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རུ་མིང་ཡང་བཏགས། །ལ་ལས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་མིང་བཏགས་པ། །རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཅིག་ལ་བཏགས། །རང་བྱུང་ང་ལ་མཐོང་ཚོད་༼༡༽སྨྲས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་དེར་གནས་ན་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་ པར། །མ་བྱས་ཡེ་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་ཉིད། །གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པས་ན། །ཇི་བཞིན་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་འཁྱིལ། །རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་སྟེ། བྱ་རྩོལ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་བས། །བརྒྱུད་པའི་རྩ་༼༢༽བ་རྩད་ནས་ བཅད། །ཡིད་བཞིན་དགོངས་པར་ཡེ་གནས་པས། །འགྱུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རང་གཞག་ཡིན། །དབུགས་ནི་ཡེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པས། །སྐྱེ་ཤི་གདོད་ནས་ཡོད་པ་ མིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡེ་རྫོགས་པས། །ཞེན་པའི་མཐའ་ནི་སྒོམ་པ་ ཉིད། །ཡན་ལག་མ་བསྐྱོད་ཡེ་ཕྱིན་པས། །
Chinese
进行分别。那是明辨的智慧。作为明辨之境的，因为是从菩提心生起的缘故。那是无境的菩提心。因为是从智慧自身生起的缘故。不对其进行禅定修习。因为不进行禅定修习，所以禅定的习气不会增长。无有习气的法性，被说是三世诸佛的意趣。三世一切诸佛的意趣，是不分别境的，本来就安住于平等性中。如是说。不分别境的自生智慧，在那自住的无作任运中存在，那才是瑜伽士的禅定。而将境专注于一处的止观，是世间孩童的禅定。因此，有习气增长与不增长的差别。 觉性自住的体性是菩提心，被称为法性的意趣。显现于境的识，被称为轮回的心，因此，是具有能取和所取之相而生起的。 还有，一旦认识到并学会放松，自生的力量就会融入基础，意趣就会显现为法性。这两个意义非常不同，所以再次解说如下。在那之中说：奇哉！大菩萨请谛听。 三世一切诸佛的自生智慧心中，因为本来就没有分别，所以诸佛不作意，分别的境与一切都分离。任何极其瑜伽之人，无论他是谁，如果他安住于无分别，那就是诸佛的作意。因为自生智慧不分别境，所以不会沾染分别的习气。如是说。如此，确定了法界无迁变的意趣是觉性的究竟处，即从不可动摇、超离思议的自性中，对显现存在器情万有都行使自在。法界广阔的境域是广大的。这被称为意义的总结。自生智慧自住的自性，以及从自性中生起的五根识，在自解脱中，也没有偏离法性，因此，显现存在都显现为法身的刹土。在后文中说：此无是处、无成立的觉性，因为自显现的显现方式没有任何阻碍，所以显现存在一切都是法身的
English
discriminating. That is discriminating wisdom. As for the object to be discriminated, since it arises from the Bodhicitta. That is the objectless Bodhicitta. Since it arises from wisdom itself. One does not meditate on Samadhi on it. Since one does not meditate on Samadhi, the habit of Samadhi will not increase. The Dharma-nature without habits is said to be the intention of the Buddhas of the three times. The intention of all the Buddhas of the three times does not discriminate against objects, but abides in equality from the beginning. Thus it is said. The self-born wisdom that does not discriminate against objects, in that self-abiding, uncreated, spontaneously perfect state, is the meditation of the yogi. And the Samatha-Vipassana that focuses the mind on one object is the meditation of worldly children. Therefore, there is a difference between the increase and non-increase of habits. The nature of self-abiding awareness is the Bodhicitta, and it is called the intention of Dharma-nature. The consciousness that appears in the object is called the mind of Samsara, therefore, it arises with the aspect of the grasper and the grasped. Also, once recognized and learned to relax, the self-born power dissolves into the base, and the intention appears as Dharma-nature. These two meanings are very different, so it is explained again as follows. In that it says: O Great Bodhisattva, listen! In the heart of the self-born wisdom of all the Buddhas of the three times, since there is no discrimination from the beginning, the Buddhas do not intend, and the object of discrimination is separated from everything. Any extremely yogic person, whoever he may be, if he abides in non-discrimination, that is the intention of the Buddhas. Because self-born wisdom does not discriminate against objects, it will not be stained by the habits of discrimination. Thus it is said. Thus, it is certain that the intention of the immutable Dharmadhatu is the ultimate abode of awareness, that is, from the unwavering, beyond thought, self-nature, all phenomena and existence, vessel and essence, are exercised freely. The vast realm of Dharmadhatu is vast. This is called the summary of meaning. The self-abiding nature of self-born wisdom, and the five sense consciousnesses arising from the nature, in self-liberation, have not deviated from the Dharma-nature, therefore, the appearance and existence all appear as the Buddhaksetra of Dharmakaya. In the later text it says: This awareness, which is without being, without establishment, because the way of self-appearance is unobstructed in any way, therefore, all appearance and existence are the Dharmakaya.
Chinese
于彼处显现，显现之彼自身解脱于自身之上。如是说。于《普作续》中：不思议之自生五智慧，说为心之自性五根门。彼自生智慧无有止息，于现证菩提心之体性中，自生智慧不灭而各自明了。如是说。总而言之，觉性之自性于任何处亦不成立，于任何处亦不思议，于任何处亦不住留。此被赋予菩提心、胜义谛、自生之智慧、法身等等众多名称，仅是对于显现与空性等等部分之差别，各自进行区分而已。实则觉性无有成立与破除，于彼续中云：普作我之自性唯一，轮回之欲求等以名称施设，有者施设名称为菩提心，有者亦施设名称为空界，有者亦施设名称为自生智慧，有者亦施设名称为法身，有者亦施设名称为圆满受用，有者亦施设名称为化身，有者亦施设名称为一切智，有者亦施设名称为一切相，有者亦施设名称为四智与三智，有者亦施设名称为五智，有者施设名称为界与智慧，自生菩提心乃施设于一者之上，于自生我所见之量而说。如是说。如是之义，即是开显彼于法性菩提心中，安乐界唯一汇聚。若于彼处安住，一切皆为法身，自生智慧未曾动摇。无作而本成，超越勤作修持。以无边际之明点圆满故，如实于无有分别之界中汇聚。觉性无垢之体性，即是法身明点唯一而本然安住，即是开显超越作为与思虑之法性自生智慧。于《珍珠鬘》中云：以普基自显为法身故，传承之根彻底斩断。以如意之意本然安住故，动摇者皆为自安住。气息本然断绝故，生死原本即无有。欲妙本然圆满故，执着之边即是修持。肢体未动而本然到达故。
English
Appears in that place. That which appears is liberated upon itself. Thus it is said. In the Kunje (All Creating Tantra): The five self-born wisdoms of non-thought are explained as the five sense doors of the mind's nature. That self-born wisdom has no cessation. In the manifest appearance of the nature of Bodhicitta, self-born wisdom is clear and distinct without ceasing. Thus it is said. In general, the self-nature of awareness is not established in anything, does not conceptualize anything, and does not abide in anything. This is given many names such as Bodhicitta, ultimate truth, self-born wisdom, Dharmakaya, etc., and it is merely dividing the differences in aspects such as clarity and emptiness into separate directions. In reality, awareness has no establishment or negation. In that very Tantra it says: In the single nature of Kunje (All Creating) myself, the desires of the retinue and others have given names. Some have given the name Bodhicitta, some have also given the name space element, some have also given the name self-born wisdom, some have also given the name Dharmakaya, some have also given the name Sambhogakaya, some have also given the name Nirmanakaya, some have also given the name Omniscient, some have also given the name All Aspects, some have given the name Four Wisdoms and Three Wisdoms, some have also given the name Five Wisdoms, some have given the name Dhatu and Wisdom. Self-born Bodhicitta is given to one. I have spoken according to the measure of what I have seen in self-born me. Thus it is said. Such meaning is shown to be gathered in one bliss-space as the Dharmata Bodhicitta. If one abides in that place, everything is Dharmakaya. Self-born wisdom does not move from one. Unmade, primordially complete, beyond effort and accomplishment. Because of the perfect sphere of the dimensionless bindu, it gathers in a space without differentiation as it is. The nature of awareness, without impurity, is primordially abiding as the single bindu of Dharmakaya. It is shown as the self-born wisdom of Dharmata, beyond action and thought. In the String of Pearls it says: Because the ground of all is self-arisen as Dharmakaya, the root of the lineage is completely cut off. Because it is primordially abiding in the wish-fulfilling thought, all that moves is self-settled. Because the breath is primordially ceased, birth and death are not originally existent. Because the qualities of desire are primordially complete, the extreme of attachment is meditation itself. Because the limbs are not moved and are primordially gone.