Chinese
就像乌云密布遮蔽了太阳一样，觉性的自力在基现中涌动，却不自知，反而执着于自和他。由此，显现于心和心的面上的戏论幻相，显现为器情万有现象。身、语、意三者遮蔽了觉性本自安住于佛的法报化三身，因为不显现，所以将六道轮回的迷惑称为迷乱之心的显现。也就是说，觉性本身的自力不净，以及它的戏论遮蔽了觉性本身。《狮吼圆满》中说：“佛陀本身被佛陀本身所遮蔽，三眼明亮的智慧于自处清净。”觉性本身的力用和戏论所遮蔽的，其遣除之法也唯有太阳本身。《经部》中说：“如日光力动风驱散云，自识自面戏论现为饰，迷乱本解脱自处彼解脱，迷乱显现迷乱执不舍于界净，去向无踪清净之虚空，身与智慧任运成就日轮升，非从他来唯自显清净。”太阳没有被遮蔽，在虚空中央自然光明，这也归功于太阳本身。阳光照耀，驱散了普遍闭塞的风，风自身安住而升起，云朵消散在虚空中，如同太阳光明一般。觉性从法身心髓中，自力显现之门未曾关闭，自识自面显现，由此了知显现和心的戏论无基无根，是空性的自性，见到无有取舍之必要，于是放下不管，显现和心识这些自己解脱，显现为智慧的庄严，不舍弃而于自处清净，去向何方无有去处，去者无基而消散，任运自成于自面显现，同时发生。也就是说，对于精进者来说，此生内外的一切障碍都得以清净，三身于自显中显现，在原始清净的基界中，获得果位融为一体之时，自面从法身中，自显现为报身和化身，利益二利任运成就。此外，界性的法身不离法性的本性。
English
Just as dense clouds in the sky obscure the sun, the self-display of awareness stirs in the ground appearance, but without recognizing it as itself, it is grasped as self and other. From this, the illusory appearances of play manifesting on the face of mind and minds arise as the vessel and essence of phenomenal existence. The three doors of body, speech, and mind obscure the body, speech, and mind of awareness, which is inherently abiding as the Buddha. Because it is not visible, the delusion of the six realms is called the appearance of the deluded mind. That is to say, the impurity of the self-display of awareness itself and its play obscure awareness itself. From the "Lion's Roar Perfection," it is said: "The Buddha himself is obscured by the Buddha himself. The wisdom of the three clear eyes is purified in its own place." It is said that the very thing that obscures the power and play of awareness itself is also the very sun that arises as the remedy. As the wind moves and disperses the clouds by the power of sunlight, the play appears as an ornament from the realization of one's own face. Delusion is primordially liberated, and it is liberated in its own place. Delusive appearances and delusive grasping are not abandoned but purified in the expanse. The spontaneously accomplished sun of body and wisdom rises in the clear sky, with no trace of where it has gone. It does not come from elsewhere, but is merely the purification of self-appearance. The sun is not obscured, and it shines naturally in the center of the sky, which also depends on the sun itself. The sunlight shines and moves the wind that universally obstructs, and the wind rises while abiding in its own place. The clouds are lost in the sky, like the sun shining brightly. Because the door of self-display of awareness from the heart essence of the Dharmakaya is not blocked, the realization of one's own face arises, and thus the play of appearances and mind is known to be rootless and baseless, the self-nature of emptiness. Seeing that there is no need to accept or reject, it is left as it is. These appearances and mind are self-liberated by themselves, appearing as the adornment of wisdom. Without abandoning, they are purified in their own place. There is no place to go where they have gone, and the goer vanishes without a basis. The spontaneous accomplishment arises on one's own face as an inherent quality, simultaneously. That is to say, for those who are diligent, all the inner and outer obstacles are purified in this very life, and the three bodies appear in self-appearance. In the ground expanse of primordial purity, when the fruit is obtained as a single unity, one's own face appears as the Sambhogakaya and Nirmanakaya from the Dharmakaya, and the two benefits for beings are spontaneously accomplished. Furthermore, the Dharmakaya of the expanse does not move from the nature of reality.
Tibetan
གང་དུའང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་པ་ལས། དངོས་པོ་རིས་ཅན་དུ་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་གདགས་གཞིར་མེད་ལ། གཟུགས་སྐུ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་འབྱུང་བ་ཡང༌། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ལས། གདུལ་བྱའི་ངོར་སྐད་ཅིག་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སྣང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་འདུལ་བྱེད་དུ་སྣང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་གཞིར་སྣང་བ་ཡང༌། ཐུགས་རྗེ་དང་འཇུག་ཡུལ་དུ་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་དུ་ག་ལ་སྲིད། ། ལྟོས་གཞི་རང་དག་འཁྲུལ་པ་དག །འཁོར་འདས་མིང་དུ་མི་གྲགས་སོ། །མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་འགག་པ་མེད། །ཀུན་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་གང་མ་ཡིན། །ལེན་པ་མེད་ཅིང་འགྲོ་བ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་མར་སྣང༌། །དུ་མ་ཆ་ཤས་ཀུན་བྲལ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གདོས་བཅས་ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་བས་རང་ངོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་འཐད་པ་བསྟན་པ་ནི། གཉིས་སྐྱེས་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་རྒྱས་པ། །སྒོང་རྒྱས་འཐུམས་ལྟར་ད་ལྟར་མི་སྣང་ཡང༌། །སྒོང་རྒྱ་རལ་བས་མཁའ་དཀྱིལ་ལྡིང་བ་ལྟར། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་རྟོག་ཟག་པ་སྔར་ཟད་ཀྱང༌། །ཟག་འབྲས་ལྷག་བཅས་སྒོང་རྒྱ་རལ་མ་ ཐག །ལྷུན་གྲུབ་རིག་པ་རང་གསལ་རང་ལ་འཆར། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ། །རང་ངོ་ཤེས་པས་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་ནི་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྫོགས་པས། སྒོང་རྒྱ་ལས་གྲོལ་མ་ཐག་ནམ་མཁར་ལྡིང་ནུས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང༌། གདོས་བཅས་ཀྱི་ལུས་རྒྱ་ནས་རྟོགས་པའི་འདབ་གཤོག་རྫོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཟག་པ་ཚེ་འདིར་ཟད་ཀྱང༌། གདོས་བཅས་ཟག་འབྲས་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དོར་བྱར་ལུས་པ་འདི་དང་མ་བྲལ་བས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་སུ་རྒྱ་ཆེར་སྣང་བར་མ་ནུས་ཀྱང༌། གདོས་པ་དང་བྲལ་དུས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་བར་དོར་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་གང་བ་འཆར་བ་ལ་རང་ངོ་ཤེས་པས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ནི། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ང་བདག་འཛིན་པ་མེད་ན་ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད། །འབྱུང་བའི་མདུད་པ་གྲོལ་ན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཐེངས། །བག་ཆགས་སྦུབས་དང་བྲལ་ན་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ། །ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་མཐོང་ན་འབྱུང་བའི་གདོས་ཐག་ཆོ
Chinese
从任何未分和不可分的境界中，也没有可以称之为具有各种特性的佛陀的基础。一切色身的显现之基，也从任运自成的部分中，在所化众生面前无有先后地显现。佛陀的显现作为调伏众生的方式而显现，众生也作为佛陀的所调伏对象而显现，这是以大悲和进入之处建立关联的清净缘起。如《破有宗论》所说：“诸佛之法性，未分不可分平等中，何来言语名句声？”，“所依自净，错乱息”，“轮回涅槃名不立。不生不灭亦无止，非是普生之智慧，无取无舍亦无行，离因离缘之刹那，佛与有情本然显，远离众多及分段。”如是说。远离粗重身体的束缚，从而证悟自性的瑜伽士获得佛果的道理是：二生鸟在蛋中羽翼丰满，如同被蛋壳包裹现在无法显现，但当蛋壳破裂便可在空中飞翔一样，虽然能取所取的错乱执着之漏在之前已经耗尽，但由于还残留着有漏之果，蛋壳尚未完全破裂，任运自成的觉性自明自显，身和智慧的光芒遍布虚空，证悟自性便可在普贤王如来的境界中解脱。如同雏鹰在蛋中羽翼丰满，一旦破壳便能立即飞向天空一样，大圆满的瑜伽士也一样，从粗重之身的束缚中证悟，羽翼丰满，虽然将执着于能取所取的错乱之漏在今生耗尽，但由于还未脱离粗重有漏之果的异熟之身，无法真实广大地显现身和智慧的功德，但当脱离粗重之身时，在法性清净的中阴界，当自显的身和智慧的光芒充满显现时，证悟自性，便可在普贤王如来的境界中解脱。如《狮吼圆满》所说：“我执若无遇法性母，五蕴之结若解执缚断，习气空壳若离法性界中转，若见自生智五蕴重绳断。”
English
From the realm of that which is neither divided nor indivisible, there is no basis for designating something as a Buddha with various characteristics. The basis for the manifestation of all form bodies also appears spontaneously in the eyes of those to be tamed, without any before or after in a single moment. The appearance of the Buddha as a means of taming sentient beings, and sentient beings appearing as objects to be tamed by the Buddha, this is the pure dependent arising that establishes a connection between compassion and the place of entry. As stated in the Prasangika: "The nature of the Buddhas is in the undivided, indivisible, and equal state. Where could there be sounds, words, names?" "The basis is self-purifying, and delusions are dispelled." "Samsara and Nirvana are not established as names. There is no arising, no birth, and no cessation. It is not the all-producing wisdom. There is no taking and no going. In a moment free from causes and conditions, Buddhas and sentient beings appear as the basis. It is free from multiplicity and parts." So it is said. The reason why a yogi who realizes his own nature by being free from the bondage of a coarse body attains Buddhahood is explained as follows: A twice-born bird develops its wings inside the egg. Like being wrapped in an eggshell, it is not visible now. But when the eggshell breaks, it can fly in the sky. Although the outflows of grasping and clinging have been exhausted before, because the remaining contaminated results and the eggshell have not completely broken, the spontaneously accomplished awareness is self-luminous and self-manifesting. The light of body and wisdom pervades the sky. Realizing one's own nature, one is liberated in the realm of Kuntuzangpo. Just as a Garuda chick completes its wings inside the egg, and as soon as it breaks out of the egg, it can fly into the sky, so too, the yogi of the Great Perfection of naturalness, having perfected the wings of realization from the bondage of the coarse body, although the outflows of clinging to grasping and clinging are exhausted in this life, because he has not separated from the coarse, contaminated result of the ripened body, he cannot truly and extensively manifest the qualities of body and wisdom. But when he is free from the coarse body, in the Bardo of the purity of Dharmata, when the self-manifesting light of body and wisdom fills the appearance, realizing his own nature, he is liberated in the realm of Kuntuzangpo. As stated in the "Lion's Roar Perfection": "If there is no clinging to self, one meets the Mother of Dharmata. If the knots of the aggregates are untied, the bonds of clinging are cut. If the empty shell of habits is abandoned, one revolves in the realm of Dharmata. If one sees the self-born wisdom, the heavy rope of the aggregates is cut."