Tibetan
། དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་གནས། །ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལས། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྣང་བས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང༌། རང་ངོ་མ་འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་སྣང་མི་སྣང་བཞིན་དུ། གཞན་ལ་མེད་པ་གསལ་སྣང་དུ་འཆར་བ་ཙམ་དེ་གཟིགས་ནས། དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སྟེ། ལྷ་ཡི་མིག་དག་པས་བལྟས་པ་ན་རང་ངོ་གཟུགས་སྣང་མ་འཁྲུལ་ལ། གཞན་ཞིག་ལ་རབ་རིབ་དང་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་དང༌། གཉིད་ལས་རྨི་ལམ་དུ་འཆར་གྱིན་འདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས། དེས་དེ་ལ་སྣང་བ་དེ་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཡིན་གྱིས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོམས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལའང་འཁྲུལ་སྣང་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པ་འདི། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པར་གོམས་པས་རིང་ཞིག་ན་སངས་པ་ཡང༌། གཉིད་སངས་པས་རྨི་ལམ་ལོག་པའམ་བད་ཀན་ལོག་པས་སྐྲ་ཤད་དང་དུང་སེར་འཛིན་ལོག་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དག་སྣང་འབའ་ཞིག་ཏུ་དོན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་གནད་ལ་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་ངོ་འཁྲུལ་སྣང་མེད་ཀྱང་གཞན་ལ་འཆར་བར་གཟིགས་ནས་དོན་མཛད་པ་དེ་ཡང༌། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོད་པས་སྤྲུལ་པ་འཆར་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོང་དུ་རུང་བ་དེ་རང་རང་གི་ལས་དག་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་མེད་ན་འཁོར་བ་མར་ཆད། སངས་རྒྱས་ཡར་ཆད་ནས་སུ་ལའང་ཕན་པ་མི་འབྱུང་བར་རིགས་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དོན་མཛད་པ་ཉིད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་སྐུ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས། །ཡེ་ཤེས་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་ཆ། །ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཆར། །དེ་མེད་འཁོར་འདས་སྟེ་༼༡༽ཆད་པས། །མཁྱེན་པས་རིག་ཅིང་གསལ་བའོ། །ཞེས་པ་དང༌།ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་༼༢༽སྣང༌། །འདྀ་ཀུན་དྲན་པས་གཟུང་བ་མིན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས། །གཟུང་འཛིན་རགས་པར་མི་གནས་སོ། །གཏིང་གསལ་ཕྲ་བའི་ཆར་སྣང་བ། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ། །གོང་དུ་ས་བོན་བཞིན་དུ་འཕེལ། །འདི་ཡིས་སྣང་བ་མ་འགགས་པར། །རང་མཐུན་སྨན་གྱི་ནུས་པ་བཞིན། །རིགས་དྲུག་རྣམས་ལ་མཐུན་པར་སྣང༌། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཐུགས་རྗེའོ། །ཞེས་སོ། །དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་བར་རོལ་པས་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ཚེ་ཞིང་ཀུན་སྤྲུལ་པ་ཚད་མེད་ཅིང༌། །མཐའ་ཡས་འགྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་འདྲེན་མཛད་ཀྱང༌། །སྟོན་པའི་ཆོས་སྐུ་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་སྟེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད། །དབྱིངས་ལས་རང་ཤར་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་ནི། །རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་བཀོད་པ་བསམ་ཡས་སྣང༌། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ལས་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། །གདུལ་བྱའི་མོས་དགེས་ལྷུན་གྲུབ་རང་ངོར་སྣང༌། །གང་གི་ཚེ་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དག་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ན། ཆོས་སྐུ་སེམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང༌། ལོངས་སྐུ་ངག་གིས་ཐོབ་པ་དང༌། སྤྲུལ་སྐུ་ལུས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་པ་ནི། དུག་ལྔ་གནས་གྱུར་པའི་རྒྱུས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རྫས་འགལ་བས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་རྒྱུ་འབྲས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཡང༌། དག་སྟོབས་ཀྱིས་འཆར་བས་དག་རྒྱུ་དག་འབྲས་སུ་བཤད་པ་ལྟར། སྒོ་གསུམ་སྐུ་གསུམ་གྱི་དག་རྒྱུ་དང་དག་འབྲས་སུ་བཤད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་འབྲས་བུའི་རིམ་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ་སེམས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་དང༌། །ལོངས་སྐུ་ངག་གིས་རྣམ་པར་ཐོབ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ལུས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྐུ་ཐོབ་དུས་ཀྱི་གནས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འོག་མིན་གྱི་གནས་ཏེ། ཟླ་གསང་ཐིག་ལེའི་རྒྱུད་ལས། འོག་མིན་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པ་དང༌། འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་གི་ཚེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་ཐོག་མར་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཁོ་ནར་མཛད་ནས་ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་གང་ན་ཡོད་ཅེ་ན། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པའི་ཐོག་མ་གང་དུ་རྙེད་པའི་ས་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་དུ་གྱུར་ལ་དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་གནས་ཀྱང་འོག་མིན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། འདི་ཁོ་ན་ན་ཡོད་ཅེས་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་དེ་གནས་ལ་བདག་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་ལས། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གནས་ལ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །མི་རྣམས་གང་དུ་བཙས་ཤེ་ན་མི་ཡུལ་ཁོ་ནར་བཙས་ཞེས་བརྗོད་དུས། ཕྱོགས་དེ་གང་༼༡༽ཁོ་ན་ན་ཡོད་ཟེར་ན་རིས་གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་དེ། ནམ་མཁའི་མཐས་ཁྱབ་པ་ན་འགྲོ་དྲུག་གི་གནས་ཡོད་ལ། མི་ཡུལ་ལ་ཚད་མེད་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པས་གཅིག་ཁོ་ནར་བློ་རྩེ་གཏོད་པ་མ་ཡིན་པས། གང་དུ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་དེ་འོག་མིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྡོ་རྗེ
Chinese
。」「灌顶以四种方式存在。」这句话很清楚。因此，唯一的佛陀是法身，成为一体，从自然成就的智慧和慈悲的部分中，以二种色身显现来利益众生，就像自己没有迷惑，迷惑的显现不会显现一样，看到在他人没有的情况下，仅仅显现为清晰的显现，就为他们说法。就像天神的清净之眼看到自己没有迷惑于色相的显现，而看到另一个人有眼花、毛发、海螺黄色等，以及从睡眠中显现的梦境，然后告诉他，那个显现是不存在的，是清晰的显现，实际上并没有成立。同样，对于众生来说，仅仅显现的迷惑显现并没有成立，通过习惯于认识到自性没有成立，过一段时间也会清醒。就像从睡眠中醒来，梦境消失，或者胆病消失，毛发和海螺黄色的执着消失一样，实际上安住在佛陀的清净显现中。那也是触及到本来成佛的关键。这样，即使自己没有迷惑的显现，也看到显现在他人面前而利益他们，这是因为佛陀具有自性力量的慈悲，所以化身显现，而众生能够看到，这是从各自的业清净中产生的。如果没有慈悲，轮回就会向下堕落，佛陀向上堕落，谁也无法受益，这是合理的。但事实并非如此，而是在轮回存在期间利益众生。如《现观庄严论》中说：「法身空性之自性中，圆满智慧之分，力量显现于众生，若无此则轮回涅槃断绝，以智慧而知且明了。」以及《六界论》中说：「因此，一切智者的智慧慈悲之分显现，这一切不是以忆念来执取，而是安住在自性中，不粗糙地安住在能取所取中，在深邃清晰微细的部分中显现，这是众生之路，如种子般向上增长，以此显现不停止，如自身相应的药物之力量，与六道众生相应地显现，因此是慈悲。」如是说。从法界不移动而游戏利益众生的方式是：那时，一切刹土都有无量化身，
English
." "Empowerment exists in four ways." This is clear from that. Therefore, the sole Buddha is the Dharmakaya, becoming one, and from the part of spontaneously accomplished wisdom and compassion, the two form bodies appear to benefit beings. Just as one is not confused, the confused appearance does not appear, seeing that which does not exist for others, but merely appears as a clear appearance, he teaches the Dharma to them. Just as a deity's pure eye sees that one is not confused about the appearance of form, but sees that another has blurred vision, hairs, and a yellow conch, and that dreams are appearing from sleep, he then tells him that that appearance is non-existent, that it is a clear appearance, and that it is not established in reality. Similarly, for sentient beings, this confused appearance that merely appears is not established. By becoming accustomed to realizing that it is not established in its own nature, one will eventually awaken. Just as when sleep is awakened, dreams disappear, or when phlegm disappears, the clinging to hairs and yellow conch disappears, one actually abides in the pure appearance of the Buddha. That also touches on the key point of being enlightened from the beginning. In this way, even though one does not have a confused appearance, seeing that it appears to others and benefiting them, this is because the Buddha has compassion with the power of his own nature, so emanations appear, and sentient beings are able to see them, which arises from the purification of their own karma. If there were no compassion, samsara would fall downwards, and the Buddha would fall upwards, and no one would benefit, which would be reasonable. But it is not like that, but rather he benefits beings as long as samsara exists. As it says in the Madhyamaka-alankara: "From the emptiness of the Dharmakaya's own nature, the part of perfect wisdom appears with power to sentient beings; without that, samsara and nirvana would be cut off; it is known and clear through wisdom." And as it says in the Klong Drugpa: "Therefore, the part of the wisdom and compassion of the all-knowing one appears; all of this is not grasped by memory, but abides in its own nature; it does not coarsely abide in the grasper and the grasped; it appears in the deep, clear, and subtle part; this is the path of sentient beings; it grows upwards like a seed; with this, appearance does not cease; like the power of a medicine that is compatible with itself, it appears compatibly to the six realms; therefore, it is compassion." So it is said. The way in which he benefits beings by playing without moving from the sphere is: At that time, all the fields have immeasurable emanations,
Chinese
法身不离法界，自生智慧无有边际与偏颇。从法界自显稠密庄严中，于持明空行及十地菩萨前，显现圆满受用庄严不可思议。彼亦从法界中，导师之悲悯，及所化之信乐，任运自成而显现。何时三门之垢染清净，而见三身之坛城时，所谓法身由心而得，报身由语而得，化身由身而得，此乃言说之假名。如同说五毒转为五智之因，而得五智一般。五毒与五智，因其体性相违，故非生者与所生，因果之体性，然因清净力而显现，故说为清净因与清净果。如是三门说为三身之清净因与清净果，应如是理解。经部云：复次果位之次第，法身由心之业而得，报身由语而得，化身由身而得。如是。得身之时，其处为何处耶？乃是色究竟天（འོག་མིན།）之处。月密明点续云：色究竟天处甚乐，真实佛陀于彼成正觉。如是。入行论释云：何时证得无上菩提，最初唯于色究竟天处成佛。如是。于何方耶？总而言之，一切佛陀最初证悟之处，即是超越一切法之上，且其上无有他者，故亦称其处为色究竟天。然非限定唯有此处，因其处远离我执之故。摄大乘论云：以无我执故，处所无差别。如是。众人于何处生耶？若说唯于人道中生时，若问此方位于何处，亦非限定于一处。如同虚空边际遍布六道之所，人道亦如是无量无边。如是，佛陀亦说于色究竟天成佛，故非将心专注于一处。故应知凡是法界与智慧成为一体之所，即是色究竟天。吾等之导师普贤金刚持。
English
The Dharmakaya does not move from the Dharmadhatu, its self-arisen wisdom is without limit or bias. From the Dharmadhatu, in the spontaneously arising dense array, to the Vidyadharas, Dakinis, and Bodhisattvas of the ten Bhumis, the unimaginable splendor of the Sambhogakaya appears. That too, from the Dharmadhatu, is the compassion of the Teacher, and the faith and merit of those to be tamed, spontaneously accomplished and appearing in its own form. When the defilements of the three gates are purified, and the mandala of the three Kayas is seen, the term 'Dharmakaya is attained by the mind, Sambhogakaya is attained by speech, and Nirmanakaya is attained by body' is a nominal designation. It is like saying that the five poisons are transformed into the cause of the five wisdoms, and the five wisdoms are attained. The five poisons and the five wisdoms, because their nature is contradictory, are not the nature of producer and produced, cause and effect. However, because they arise through the power of purification, they are spoken of as pure cause and pure effect. Likewise, the three gates are spoken of as the pure cause and pure effect of the three Kayas, and should be understood as such. The Prasangika says: Furthermore, the order of the fruits is: the Dharmakaya is attained by the action of the mind, the Sambhogakaya is attained by speech, and the Nirmanakaya is attained by body. So it is. When the Kayas are attained, what is the place? It is the place of Akanishta (འོག་མིན།). The Tantra of the Moon Secret Bindu says: The place of Akanishta is delightful, the truly enlightened one becomes enlightened there. So it is. The commentary on the Entering (the Middle Way) says: When one attains unsurpassed enlightenment, one first accomplishes it only in the place of Akanishta. So it is. In what direction is it? In general, the place where all Buddhas first found enlightenment is above all Dharmas, and there is nothing above it, so the place is also called Akanishta. However, it is not limited to this one place, because the place is free from self-grasping. The Compendium of Vehicles says: Because there is no self-grasping, there is no difference in places. So it is. Where are people born? When it is said that they are born only in the human realm, if one asks where that direction is, it is not limited to one place. Just as the limits of space pervade the abodes of the six realms, so too is the human realm immeasurable. Likewise, when it is said that Buddhas also attain enlightenment in Akanishta, one should not fix one's mind on one place only. Therefore, one should know that wherever the Dharmadhatu and wisdom become one taste, that is Akanishta. Our teacher, Samantabhadra Vajradhara.