Tibetan
་ལུས་སོ་སྙམ་ན། ཤུལ་གྱི་དེ་སྣང་ཡུལ་སྤྱི་བཙན་པ་ཡིན་པས། ཤུལ་མའི་སྣང་བ་ཡིན་གྱིས། ཤི་བ་དེའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། སྤྱིའི་རོལ་པ་འགག་པར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པ་དང༌། སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་ལ་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ དོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྣང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པས་བརྟག་པ་དང་བརྟགས་དོན་མ་གྲུབ་པས་ཅིར་སྣང་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ལ་ལ་དག་ལ་བུ་བཙས་ཏེ། །དེ་ཡི་མིང་ནི་ཐ་སྙད་དེར་བཏགས་ཀྱང༌། །མིང་དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང༌། ཡུམ་ལས་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྡ་ཙམ་བཏག་པ་ཙམ་མིང་ཙམ་གློ་བུར་བ་ཉིད་དེ། དེ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་ནང་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། འཆར་གཞིའི་ངོ་བོ་དང་རྩལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། དབྱེ་བསལ་མེད་དོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་རོ་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་གྲོལ་ལུགས་གཉིས་ཏེ། རང་ངོ་ཀ་དག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང༌། ཆོས་རྣམས་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བའོ། །རང་ངོ་ནི་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ལྡོག་པ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་རྣམས་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ནི་རིག་པ་ཟང་ཀར་རྟོགས་པས་ཆོས་རྣམས་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ཏེ། རིག་པ་ཉིད་རྗེན་ལ་སོང་བ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ལ་དེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བརྗོད་ཀྱང་མཚོ་ནང་དུ་དངོས་པོ་ནུབ་པ་ལྟར་རིག་པའི་ངང་དུ་སོང་སོང་པོ་གྲོལ་གྲོལ་པོ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ལ་ངོ་བོ་མེད་པ་དང༌། རིག་པ་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ནང་དུ་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ ནོ། །སྐབས་འདིར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་ངང་སྐྱོང་བ། རྩལ་སྦྱོང་བ་གསུམ་རང་རིག་ཟང་ཀའི་སྟེང་འདིར་བརྩི་སྟེ། རིག་པ་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བར་ངོ་སྤྲད་པས། ཡང་རབ་ཀྱི་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་
Chinese
如果认为那是身体，那么之后的那个是显现境的总集，是之后显现的，不是死者的显现。没有承认总的游舞停止，因为显现和显现境有差别，所以没有过失，而且是合理的。因此，名和义本来就没有关联，因为显现的缘故没有自性，所以观察和所观察的意义没有成立，无论显现什么，无论观察什么，都要知道只是空性的名称而已。如圣者《三摩地王经》中说：‘如同有些人有了孩子，给孩子取了名字，如果到处寻找那个名字，却找不到一样，要知道一切法也是如此。’《般若经》中也说：‘善现，一切法都只是假立的符号，只是名称，只是暂时的，如果到处寻找它，在内也不存在，不可见，在外也不存在，不可见，在这两者之间也不存在，不可见，因为自性是空性的。’现在从详细讲述本来解脱的方式方面来说，展示了显现的基础的体性和能力自性本来解脱：没有分别，在任运成就的法界中解脱。没有聚合分离，在明点的法界中解脱。无论显现什么，在无定法界中解脱。觉性的体性有两种解脱方式：自性本来清净中解脱，以及诸法在其自性中解脱。自性本来清净，因为在任何地方都没有成立，从远离事物和相状的法开始，说从轮回和涅槃的法中解脱，这只是一个名称。诸法在其自性中解脱，是因为通达觉性赤裸裸的，诸法消融于无境，觉性本身变得赤裸，仅仅是显现出来，就称之为在其法界中解脱，就像物体沉入水中一样，融入觉性的自性中，融入融入的，什么都没有，因为法没有体性，觉性也没有体性。就像石女的儿子不可能在海市蜃楼的水中解脱一样。在这里，介绍、守护自性、以及修习能力这三者，都建立在自明觉性赤裸裸的基础上。因为介绍觉性没有分别，在任运成就的法界中本来解脱，所以进入到更好地认识自性，认识自性就认识了法性本来清净。
English
If one thinks that is the body, then the subsequent one is the general collection of the appearing object, it is the appearance of the subsequent one, not the appearance of the dead one. There is no admission that the general play has ceased, and because there is a difference between appearance and the appearing object, there is no fault and it is reasonable. Therefore, name and meaning are inherently unrelated, and because of appearance, there is no self-nature, so the examination and the meaning of the examined are not established, so whatever appears, whatever is examined, one should know that it is only a term of emptiness. As the noble Samādhirāja-sūtra says: 'Just as some people have children, and give them names, but if they search everywhere for that name, they cannot find it, know that all dharmas are the same.' The Mother also says: 'Subhūti, all dharmas are only imputed symbols, only names, only temporary, if one searches everywhere for them, they do not exist within, they are not visible, they do not exist outside, they are not visible, they do not exist between these two, they are not visible, because their self-nature is emptiness.' Now, from the aspect of explaining in detail the way of being primordially liberated, it shows that the nature of the basis of manifestation and the nature of capacity are primordially liberated: There is no distinction, liberated in the spontaneously accomplished space. There is no gathering or separation, liberated in the space of bindus. Whatever appears, liberated in the space of indeterminacy. The nature of awareness has two ways of liberation: liberation in the self-nature of primordial purity, and liberation of all dharmas within it. The self-nature of primordial purity, because it is not established anywhere, from the reversal of being empty of things and characteristics, it is said to be liberated from the dharmas of samsara and nirvana, this is just a name. The liberation of all dharmas within it is because of realizing awareness nakedly, all dharmas dissolve into non-object, awareness itself becomes naked, just manifesting, it is called liberation in its space, just like an object sinking into water, dissolving into the nature of awareness, dissolving into dissolving, there is nothing, because dharma has no nature, and awareness has no nature. Just like the son of a barren woman cannot be liberated in the water of a mirage. Here, introduction, guarding the nature, and practicing capacity, these three are all established on the basis of self-aware nakedness. Because the introduction of awareness is without distinction, primordially liberated in the spontaneously accomplished space, therefore one enters into better knowing the self-nature, and knowing the self-nature one knows the dharma-nature of primordial purity.
Tibetan
གི་རང་ས་ཐུག་ས་དེར་རྗེན་ལ་ཐུག་པའོ། །དེ་ལས་ཡར་གཤེགས་ཀྱང་དགུང་ལ་ཤུལ་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐུག་ས་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་རིག་པའི་ངང་དངས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་གཏད་འཛིན་གྱི་ཆོས་གྲོལ་ནས་རྗེན་པར་དངས་སང་ངེ་མཐོང་བས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་དུ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། དགོངས་པའི་ཐུག་ས་ཟད་པའོ། །དེའི་དངས་ཆའི་རྩལ་ལས་མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་སེམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པ་ཉིད་རང་སར་གཞི་མེད་ངེས་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བར་རྩལ་སྦྱངས་པས། མ་སྤངས་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་གོམས་ནས། རྗེས་མེད་རང་ཡལ་དུ་ཐག་ཆོད་དེ། ཟང་ཐལ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གདེང་ཚུད་པས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཡངས་པར་རང་ས་ཟིན་པའི་གཟེར་བུ་གསུམ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་ལས་ངོ་བོར་གྲུབ། །སྣང་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས། །འཇུག་པའི་ལམ་ཡང་ཐ་དད་དོ། །ངོ་དང་ཤེས་དང་གྲོལ་མཐོང་གི །འཇུག་དང་མཐོང་དང་གོམས་པ་ལས། །ངོ་ཤེས་པ་ལ་རང་ངོ་སྟེ། །ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་ཐུག་སའོ། །ཐག་ཆོད་པས་ནི་གདེང་དུ་ཚུད། །དེ་ལྟར་གསུམ་གྱིས་ངེས་པའི་ལས། །ངོ་བོ་རྫོགས་པས་རྒྱུ་འགགས་སོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་རྩལ་ལས་རོལ་པར་ཤར་བའི་སྣང་བ་རང་ས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ། །སྒྲ་རུ་གྲག་གོ་གྲག་པ་རང་སར་གྲོལ། །དྲི་རུ་ཚོར་རོ་ཚོར་བ་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །རོ་མྱོང་རེག་གོ་རང་སའི་ངང་དེར་གྲོལ། །དྲན་རིག་བྱུང་ཚོར་གཞི་རྩ་རྟེན་མེད་གྲོལ། ། ཡུལ་དྲུག་གི་སྣང་བ་ནི་སྟོང་གཟུགས་མེད་པ་གསལ་སྣང་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་ལ། དབང་པོ་དྲུག་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་སྟོང་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་ལ། སྣང་སེམས་རྟེན་མེད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་ངོ་བོ་དང་ངོས་གཟུང་གི་ཆོས་སུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། བརྫུན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་བརྫུན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐའ་གྲོལ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་རུམ་ན་མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་གཟུགས་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤར་བས། འདི་ལ་སྤང་བླང་དང་རེ་དོགས་དང་བརྟག་དཔྱད་གང་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷ་ཡི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་མི་
Chinese
其自身相遇之处即是赤裸相遇。从此向上升起，也叫做空中无迹，即是相遇之处穷尽。如是了悟后，于觉性之澄澈状态中，无有聚散，于光明清点唯一之界中，解脱系缚之法，赤裸而澄明地见到，便确信为自性任运之禅定。是意之相遇处穷尽。彼澄澈之力的作用，如镜中显现影像般，显现心识之现相，任何也无有阻碍，其自身于无基无定之界中解脱，勤修此力。于不舍自解脱之要诀熟习后，便断定为无迹自灭。于本来清净之智慧中生起定解。大圆满离戏任运广大中，获得自地之三钉。续部中云：复次法性之本体，自性中本体成就。显现方式不决定，进入之路亦各异。认识与知与解脱见，进入与见与串习中，认识者乃是自识，是为确信之相遇处。断定者乃是生起定解。如是三者决定之业，本体圆满故因断绝。如是说。现在宣说从力中显现为游舞之显现，从自地于无自性之界中解脱：显现为色，显现于自身而解脱。发出声音，声音于自身而解脱。嗅到气味，气味于法界而解脱。品尝味道，接触，于自身之状态中解脱。忆念觉知生起感受，无有基础根源而解脱。 六境之显现乃是空无形象之明相，于无自性之状态中本来解脱。六根连同意识，以各自之本体空性故，未曾存在而于空性之界中解脱。显现心识无有根基，于虚空之本体中本来解脱故，于本体与所取之法中真实成立，微尘许亦无有。仅仅是虚假显现，然亦无有虚假成立之故。边解脱大空性之界中，无有之明相空性如水中之月般，显现之时即是无自性而生起故。对此无需取舍与希忧以及观察，圣天阿阇黎云：如何显现及本体之故，对此无需观察。
English
Where it meets its own ground is where it meets nakedly. Rising up from there is also called having no trace in the sky, which means the meeting point is exhausted. Having realized this, in the clear state of awareness, without separation or union, in the realm of the single clear light bindu, having liberated the dharma of attachment, seeing clearly and nakedly, one believes in the spontaneously accomplished meditation of self-nature. The meeting point of thought is exhausted. From the power of that clarity, like the appearance of an image in a mirror, the appearance of mind and phenomena arises without any obstruction, and one trains in the power of liberating it in its own place, in the realm of groundlessness and uncertainty. Having become accustomed to the key point of non-abandonment and self-liberation, one is certain of no trace and self-disappearance. Confidence arises in the innate wisdom of thorough penetration. The three nails of Dzogchen Kunjrol Lhundrup, widely seizing one's own ground. In the Thallgyur it says: Furthermore, the essence of dharmata, is established as essence from self-nature itself. Because the manner of appearance is not fixed, the path of entry is also different. Of recognition, knowledge, and liberation-seeing, from entry, seeing, and habituation, the one who recognizes is self-recognition, it is the meeting point of confidence. By certainty, confidence arises. Thus, by the work of the three certainties, because the essence is complete, the cause is cut off. So it says. Now, the appearance that arises as play from power is shown to be liberated from its own ground into the realm of no self-nature: Appearing as form, appearance is liberated in its own place. Sounding as sound, sound is liberated in its own place. Smelling as smell, smell is liberated in the realm of space. Tasting taste, touching, liberated in that state of its own place. Memory, awareness, arising feeling, liberated without basis or root. The appearance of the six objects is the clear appearance of emptiness without form, and is originally liberated in the state of no self-nature. The six senses together with consciousness are liberated in the realm of emptiness because they are empty in their own essence and have never existed. Since the appearance of mind is without foundation and is originally liberated in the essence of space, there is not even a particle of truth established in the essence and the object of grasping. Because it is only a false appearance, but there is no false establishment either. In the realm of the great emptiness of liberation from extremes, the clear appearance of non-existence, like the moon in water, arises without self-nature from the moment it appears. Therefore, there is no need for abandonment, acceptance, hope, fear, or examination. The noble Lha's presence says: How it appears and because of its essence, there is no need to examine this.