Tibetan
སམ་མོ། །ནམ་མཁས་དངོས་པོ་མཚན་མས་སྟོང་པར་མཚོན་གྱིས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱང་ཆད་དུ་མི་བསམ་ མོ། །ས་གཞིས་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་༼༡༽དབྱིངས་ཤར་གྱི་རྩ་བར་མཚོན་གྱིས་རིག་པའི་སྟེང་ན་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་མི་བསམ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་རིག་པ་གཉིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དང༌། གཞི་དང་སྣང་བ་ཤར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་གཤིས་རང་བབས་རྣལ་མའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི། གཤིས་ལ་འཁོར་འདས་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། །བཟང་ངན་བླང་དོར་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། །སྤངས་ཐོབ་གཟུང་འཛིན་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། །དུག་ལྔའི་ཉོན་མོངས་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། །རྩལ་དང་འཆར་བ་མི་སྲིད་རང་བཞིན་བབས། ། ཕྱོགས་ཙམ་བཏགས་པ་མི་འགོག་རང་བཞིན་བབས། །ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་སུ་བཏགས་ཀྱང་དོན་དམ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཀ་ལ་འདི་དང་འདི་ཞེས་གྲུབ་བསལ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་དང༌། བཟང་ངན་དང༌། བླང་དོར་དང༌། སྤངས་ཐོབ་དང༌། ཉོན་མོངས་དང༌། རྒྱ་ཆད་དང༌། ཕྱོགས་ལྷུང་དང༌། རྩལ་དང༌། རོལ་པ་དང༌། འཆར་ས་དང༌། འཆར་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་མ་མྱོང་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་དང་རང་ངོ་དང༌། །འགྱུ་བ་སྟོངས་དང་རྟོག་པ་ཟད། །གཞི་རྫོགས་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མེད། ། ཆོས་ཉིད་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད། །རང་བཞིན་དག་པས་སྤྲོས་དང་བྲལ། །རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་ཡུལ་ལས་འདས། །ཚིག་བྱུང་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཆོས་མེད་བརྟག་པ་ཀུན་ལས་འདས། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་སོ། །བརྟགས་པར་མི་འགོག་ལ་རྩལ་དང་འཆར་གཞི་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བཤད་པ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཟད་མིང་མེད་ལ། །རྩལ་དང་རོལ་པ་ཅི་ཤར་གཞི་མེད་ཉིད། །འཆིང་གྲོལ་མེད་པ་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་བབས། །གྲོལ་ཞེས་བརྡར་བཏགས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཅིང༌། །ཀུན་ཡིན་ཀུན་མིན་བརྟག་པར་མི་འགལ་བས། །ཡེ་ནས་གྲོལ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཉིད་དེ་མིང་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་ངོ་བོ་མེད་ལ་མིང་ནི་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མིང་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་འབྲེལ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་དམིགས་པར་འགྱུར། རིག་པ་དང༌། དེའི་རྩལ་དང༌། རོལ་པ་དང༌། རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བའང་མ་བརྟགས་༼༡༽པའི་ངོར་བརྡ་ཤེས་པའི
Chinese
萨末！以虚空象征事物空无自性，不要认为是什么都没有的断灭。以土地作为功德等所依的༼༡༽法界显现之根本象征，不要认为在觉性之上有所关联的能依和所依，因为轮回涅槃的显现和觉性二者超越了有无的边际，以及基和显现生起等。现在宣说自性任运本然之体性： 自性之中轮回涅槃，不成立，任运本然。 好坏取舍，不成立，任运本然。 断证执取，不成立，任运本然。 五毒烦恼，不成立，任运本然。 局限偏袒，不成立，任运本然。 才华与筹划，不成立，任运本然。 略微假立不遮止，任运本然。 虽然安立各种名言，但就究竟觉性的体性而言，在增减破立言说之外，因为轮回涅槃，好坏，取舍，断证，烦恼，局限，偏袒，才华，嬉戏，筹划处，筹划等从未成立。如《现观庄严论》云： 法性法界与自性，动摇空性及念尽。 基圆满道及果无，法性谁亦不能造。 自性清净离戏论，分别各异超对境。 语生错乱永断绝。 又如《六界论》云： 离诸多象征语，无法超越一切考察。 无有佛陀亦无众生。 如是。不遮止考察，为何无有才华与筹划？宣说如下： 自生智慧法尽名亦无，才华与嬉戏何显基亦无。 束缚解脱亦无安住，实相任运本然。 解脱之名诠示自灭，无有痕迹， 一切是又一切非，考察不相违。 本来自解脱，是故言语说。 仅仅以不成立而安立名称，因为名与义无有关联。意义是无有自性，名称是到处寻找也找不到，因此名义不成立，关联又如何能确定？觉性，以及它的才华，嬉戏，自解脱等，也是在未经考察的境界面前，为了理解名相的
English
Sammo! By symbolizing emptiness with the sky, do not think of it as nihilistic annihilation where nothing exists. By symbolizing the ground as the basis for qualities and so forth, the root of the (1)Dharmadhatu's manifestation, do not think of it as a basis and what is based upon it, connected on top of awareness, because the appearances of samsara and nirvana and awareness both transcend the extremes of existence and non-existence, and because of the base and the arising of appearances and so forth. Now, explaining the nature of the naturally abiding, genuine essence: In the nature, samsara and nirvana are not established, naturally abiding. Good and bad, acceptance and rejection, are not established, naturally abiding. Abandonment and attainment, grasping and clinging, are not established, naturally abiding. The five poisons of affliction are not established, naturally abiding. Limitation and bias are not established, naturally abiding. Talent and planning are not established, naturally abiding. Slightly imputing, not obstructing, naturally abiding. Although various terms are established, in terms of the ultimate nature of awareness, it is beyond adding, subtracting, refuting, and establishing statements, because samsara and nirvana, good and bad, acceptance and rejection, abandonment and attainment, afflictions, limitations, biases, talents, playfulness, planning places, and planning have never been established. As it says in the *Madhyamakavatara*: The nature of phenomena, the dharmadhatu, and self-nature, motion, emptiness, and the exhaustion of thought, the basis, completion, path, and fruit are nonexistent. The nature of phenomena is not made by anyone. By nature, it is pure, free from elaboration. Conceptual distinctions transcend the realm of objects. Verbal arising, confusion, is perpetually severed. And as it says in the *Klong Drug Pa*: Free from the elaboration of many symbols and words, Without phenomena, it transcends all examination. There is no Buddha and no sentient being. So it is. It does not obstruct examination, but why are there no talents and plans? It is explained as follows: In self-born wisdom, phenomena are exhausted, names are nonexistent, What talent and playfulness arise? The basis itself is nonexistent. Bondage and liberation are nonexistent, the natural state is naturally abiding. The name "liberation" indicates self-extinction, without any trace, Everything is and everything is not, examination does not contradict. Primordially liberated, therefore it is spoken in words. It is merely named because it is not established, because names and meanings have no connection. The meaning is without essence, and the name cannot be found even if you search everywhere, therefore, since names and meanings are not established, what connection can be ascertained? Awareness, and its talents, playfulness, and self-liberation, are also, in the face of the unexamined state, for understanding the terms,
Tibetan
་ཡན་ལག་ཏུ་གོ་བདེར་བརྟག་པ་ཙམ་ལས། རིག་པ་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་ན་དེ་ལས་འཆར་ས་དང༌། ཤར་བ་དང༌། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རོལ་པ་ཞེས་དོན་ལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འོན་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་ལས་སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པར་སྣང་དུས་དེ་སྐད་བརྟགས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་དང༌། དེའི་རིག་སྔགས་དང༌། རིག་སྔགས་ཀྱི་རོལ་པ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་གསུམ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ན་སྣང་ཙམ་མ་འགགས་པར་གཅིག་ལས་གཅིག་ཤར་བ་ལྟར། རིག་པ་དེའི་རྩལ་དང༌། རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་ཡང༌། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་མོ། །དཔྱད་ན་རྟ་གླང་མེད་པ་གསལ་སྣང༌། རིག་སྔགས་གྲག་སྟོང་རྗེས་མེད། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད། སེམས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དུ་སོང་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། རོལ་པར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མེད་པ་གསལ་སྣང༌། རྩལ་རང་གསལ་སྟོང་པ། རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཆོས་ཟད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས་བསམ་བརྗོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ། ། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་འདི་རྩལ་གྱི་ནུས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་བོ་ཅག་ག་ལ་འདོད། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་རོལ་པར་ཤར་ཡང་སྒྱུ་མ་མཁན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སྒྱུ་མ་མཁན་ཡིན་ན་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ཞིག་དུས་སྒྱུ་མ་མཁན་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། སྣང་བ་དེ་མེད་གོང་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་མེད་པར་ཐལ་བ་ལས། སྒྱུ་མ་ཡོད་མེད་དང་ཞིག་མ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་སྒྱུ་མ་མཁན་མི་བྱེད་པས་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལྟར། སྣང་བ་དང་རང་སེམས་གཅིག་མ་ཡིན་པའང་མཚུངས་ཏེ། སྣང་བ་འདི་བདག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་ལ། བདག་ཀྱང་སྣང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པས་ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རིག་པའི་རོལ་པ་ཡིན་པས་སྣང་བ་འདི་བདག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྤྱི་བཙན་གྱི་སྣང་བ་དེ་སྒོས་བཙན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས། བདག་མེད་ཀྱང་རི་ལ་སོགས་པ་ཤུལ་ན་ཡོད་པས་གསལ་ལ། སྒོས་བཙན་གྱི་རི་སྣང་ཙམ་གྱི་རོལ་པ་དེ་གང་ཟག་དེ་འཆི་དུས་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ན། རང་རང་གི་རོལ་པ་དེ་རང་རང་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་ལ། སྤྱིའི་དེ་སྤྱི་དང་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས། ཕྱེ་ནས་ལན་འདེབས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོ་ན་རང་མེད་དུས་རང་སྣང་གི་རི་མེད་༼༡༽པར་མ་སོང་བས་རོལ་པ་ཤུལ་དུ
Chinese
仅仅是为了容易理解而进行推测，如果觉性本身没有自性，那么从它那里产生的地方，显现，以及各种各样的显现，怎么可能在意义上存在呢？然而，从不存在之中，显现的方式没有停止，在显现的时候那样推测，就像幻象的显现一样。幻术师，以及他的咒语，以及咒语的显现，幻象的马、牛、象三种，如果不进行推测和分析，显现就不会停止，就像一个接着一个显现一样。觉性的力量，以及从力量中显现的显现，显现为轮回和涅槃，如果不进行推测和分析，在显现的层面上也仅仅是显现而已。如果分析，马牛象不存在是清晰的显现，咒语是声音空性无痕迹，幻术师的身体是微尘无分，心识分离成一和多而无法成立，就像这样，显现为显现的轮回和涅槃，一切器情万法不存在是清晰的显现，力量是自明空性，觉性是通透法尽，远离一和多的边，超越了思维言说的范畴。 在没有推测和分析的时候，如果认为这个显现是从力量的能力中产生的，所以是知识，那么，我们绝对不会接受那样的邪见。幻象的马牛象虽然显现为幻术师的显现，但不是幻术师。如果幻象的马牛象是幻术师，那么幻象显现的时候，幻术师也会不存在，并且在显现不存在之前，幻术师也会不存在，因为幻术师不会在幻象存在与否和消失与否之后才出现，所以这两者不是同一个本体。显现和自心不是同一个本体也是一样的，因为显现不会随着我而生灭，我也不会随着显现而生灭，所以不是同一个本体。如果说，因为是觉性的显现，所以这个显现理应随着我而生灭，那么，普遍存在的显现不会随着个别存在而生灭。即使没有我，山等仍然存在，这是很明显的。个别存在的山，仅仅是显现的显现，那个人死亡的时候就会消失。所以，各自的显现会随着各自而生灭，普遍的会随着普遍而生灭，分开来回答就没有过失了。如果说，自我不存在的时候，自我的显现的山没有消失，显现仍然存在
English
It is merely to speculate for easy understanding. If awareness itself has no essence, then where would the place of arising from it be, and the appearing, and the various manifestations, how could they exist in meaning? However, from non-existence itself, the manner of appearance does not cease. When it appears, such speculation is like the appearance of an illusion. The magician, and his mantra, and the manifestation of the mantra, the three illusory horse, cow, and elephant, if not examined and analyzed, the appearance will not cease, just as one appears from another. The power of awareness, and the manifestation that arises from the power, appearing as samsara and nirvana, is also just an appearance in the face of not being examined and analyzed. If analyzed, the absence of horse and elephant is a clear appearance, the mantra is sound emptiness without trace. The magician's body is indivisible into particles. The mind is separated into one and many and cannot be established. Likewise, all the environment and beings of samsara and nirvana that appear as manifestations are clearly apparent as non-existent. Power is self-luminous emptiness. Awareness is completely exhausted of phenomena. Being free from the extremes of one and many, it is beyond the realm of thought and expression. If, at the time of not examining and analyzing, one thinks that this appearance arises from the power of skill, so it is knowledge, then we would never accept such a wrong view. The illusory horse and elephant appear as the manifestation of the magician, but they are not the magician. If the illusory horse and elephant were the magician, then when the illusion appears, the magician would also be non-existent, and before the appearance does not exist, the magician would also be non-existent, because the magician does not appear after the illusion exists or does not exist and disappears or does not disappear, so these two are not the same entity. The appearance and one's own mind are also not the same entity, because the appearance does not follow me in going and coming, and I do not follow the appearance in going and coming, so they are not the same entity. If it is said that because it is the manifestation of awareness, this appearance should follow me in going and coming, then the appearance of general existence does not follow the individual existence in going and coming. Even if there is no self, mountains and so on still exist, which is obvious. The mountain of individual existence, which is merely a manifestation of appearance, disappears when that person dies. Therefore, each manifestation follows each one in going and coming, and the general one follows the general one in going and coming, so there is no fault in answering separately. If it is said that when the self does not exist, the mountain of self-appearance has not disappeared, the manifestation still exists