Chinese
如果尚未成熟，就指望通过身体要点和气脉心识的要点来安住于禅修，就像画家迷恋自己的画作一样，没有与法性见地相遇之时，如果放弃努力的方法，那就安乐了。如果未认识到明智通透的功用中显现的空色无有，仅仅是明相，有些人执着显现为自己的心，有些人执着为外在的其他事物，就像树木的树心干枯就不会生出枝叶一样，果实徒劳无益，因此如果舍弃认为这个显现是这样的所有执着，那就安乐了。总的来说༼༡༽，显现从功用中显现，执着清净就显现为清净，不净就显现为错乱，从显现之时起仅仅是功用，内外任何处都没有，也未成立任何事物，因此是无根的空色，仅仅是明相。这之前也已经说过了。如果未认识到明智的自性、自性、大悲三者是三身胜义谛，就认为胜义谛的界在某个地方有一个空空洞洞的东西，就像大象回到自己的家中，却不知道它就在洞里，反而追逐它的足迹到所有地方寻找也找不到一样，因此如果舍弃在胜义自性中寻找的心，那就安乐了。如果未认识到明智是法尽的赤裸裸、光秃秃的，反而执着外在显现的空色明智为明智，那就无法脱离能取所取的束缚，就像鸟被丝线束缚，想要飞翔，也只能在绳子范围内活动一样，因此如果舍弃光明中寻求清净解脱，那就安乐了。如果未领悟明智的明智之处当下安住、自然解脱的意义，就对空性、乐、明、无为等概念༼༡༽各自༼༢༽进行片面理解，心里想“我已证悟见地”，并自诩为证悟，就像没有新意的雏鸟，改变装束后假装说“我是国王”一样，因此如果舍弃分别念的见地，那就安乐了。如《中观根本慧论》中所说：“为了舍弃一切见，乔达摩你说了什么。”就像这样。如果傲慢地凭借分别念，大言不惭地说“我已证悟见地༼༣༽，是无为的”，这与真实意义无关，是不知羞耻的言语，如果不是愚昧无知者，谁会那样宣扬呢？谁有智慧
English
If one is not yet mature and hopes to abide in meditation through the key points of the body and the key points of the wind-mind, just as a painter is attached to his own paintings, there is no time to meet with the state of Dharmata's understanding. If one abandons the means of effort, it is happiness. If one does not know that the empty form that arises from the play of clear and thorough wisdom is merely a clear appearance, some grasp the appearance as their own mind, and some grasp it as other things outside. Just as a tree whose heartwood is dry does not produce leaves, the fruit is useless labor. Therefore, if you abandon all attachments that think this appearance is like this, it is happiness. In general (1), the appearance arises from the play of skill, and grasping it as pure appears as pure, and impure appears as delusion. From the time of appearance, it is only play, and there is nothing inside or outside, and nothing is established. Therefore, it is a rootless empty form, only a clear appearance. This has been said before. If one does not know that the essence, nature, and compassion of wisdom are the three kayas, the ultimate truth, and thinks that there is an empty thing somewhere in the realm of ultimate truth, it is like an elephant returning to its own home, but not knowing that it is in the cave, but chasing its footprints to all places and not finding it. Therefore, if you abandon the mind that seeks in the ultimate nature, it is happiness. If one does not know that wisdom is the naked and bare end of Dharma, but instead grasps the empty form of external appearance as wisdom, then one cannot escape the bondage of grasping and grasping. It is like a bird tied with silk thread, wanting to fly, but can only move within the range of the rope. Therefore, if you abandon seeking purification and liberation in the light, it is happiness. If one does not understand the meaning of abiding in the place of wisdom, naturally liberated, one understands emptiness, bliss, clarity, non-action, etc. (1) each (2) partially, and thinks in his heart, "I have realized the view," and claims to have realized it, just like a chick without novelty, changing its costume and pretending to say, "I am the king." Therefore, if you abandon the view of discrimination, it is happiness. As it is said in the Root Wisdom Treatise: "In order to abandon all views, what did you, Gautama, say?" It's like this. If one arrogantly relies on discrimination and speaks loudly, saying, "I have realized the view (3), it is non-action," this is not related to the true meaning, it is a shameless word. If one is not ignorant, who would proclaim it like that? Who has wisdom
Tibetan
་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཟུམ་ཞིང་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱོགས་མང་བ་དག་གི་འདོད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་དང་འགལ་བས་མཁས་པ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དངོས་སུ་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ལ་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པ་འཇིག་ཅིང༌། ལུས་ངག་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དྲོད་རྟགས་ཞེན་པ་མེད་པ་དང༌། འཆི་བ་ལ་མི་སྐྲག་པ་དང༌། སྣུམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་པ་དང༌། སྐྲ་དཀར་དང་གཉེར་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། རྟགས་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་པར་ངས་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ལུང་སྟོང་གི་རླུང་པོ་འཕྱོ་བ་དང་འདྲ་བས་མ་རྟོགས་པའི་ཁ་འབྱམས་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཛིན་པ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པའི་རང་ངོ་ཟང་ཀ་རྗེན་པ་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ལ་བྱང་མ་ཆད་པས་སྟོང་གསལ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཟང་ཐལ་དུ་མ་གོམས་པར། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་དང་བཅས་པ་འགག་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་མུན་ཁུང་དུ་མཛུབ་ཡུག་བྱས་པ་རང་གཞན་གཉིས་ཀས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་སོག་པ་ལས་འདག་མི་ནུས་པས་དམིགས་གཏད་བློའི་བསྒོམ་པ་སྤངས་ན་བདེའོ། །རིག་པ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པའི་རང་གནད་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར། ཐབས་དང་བྱ་རྩོལ་ཅིས་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང༌། ད་རེས་ཐག་ཆོད་པ་ལྟར་བྱུང་ཡང་མཐའ་མ་ཁྲོལ་ཕུ་མ་འཁྲུས་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཛོལ་ས་མང་བས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་ལམ་འཁྱོག་པ་ནི། རྒྱུས་མེད་ལམ་ཁ་བྲག་ཏུ་འཁྱམས་པ་དང་འདྲ་བས་སྟོང་བསྒོམ་མུན་པའི་ངོ་སྤྲོད་སྤངས་ན་ བདེའོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཉོན་རེ་མོངས། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསྒོམ་པ་ཡི་རེ་མུག །དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཐང་རེ་ཆད། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་རེ་བ་ཡོང་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་བར་གདམས་པ་ནི། ཐིག་ལེ་ཉག་གཅྀག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འཛིན་པ་བྱང་ཆུབ་གེགས། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །དངོས་མཚན་མེད་པའི་སྟོང་པ་འགག་མེད་ལ། ། ཡོད་མེད་སྣང་སྟོང་འདོགས་པ་ལོག་པའི་བློ། །དེས་ན་གང་འདོད་ཕྱོགས་རིས་གཟེབ་བོར་ལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཤེས་བྱོས། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པ་དང་
Chinese
那些以错误的观点封闭自己眼睛，并走向歧途的大部分人的愿望，这种颠倒的观点与神圣的佛法相悖，因此智者们对此深感厌恶。如果真正领悟到无生之义，那么对事物的执着妄念就会消散，身体和语言上不会执着于自然的热量等迹象，不惧怕死亡，皮肤光滑年轻，没有白发和皱纹等等现象就会出现。如果没有任何这些迹象，却说我已证悟无生，这就像空谷回音一样，毫无意义。因此，如果能抛弃未证悟的夸夸其谈和分别念的执着，那才是安乐之道。对于觉性的本面，赤裸裸的觉性，它不是实有，也没有中断，如果不彻底熟悉空明如缕的意义，就断言轮回的错觉及其执着已经止息，这就像在黑暗中伸出手指，自己和他人谁也看不见一样，无法从根本上消除错觉和能所执着的层面，因此，如果能抛弃有目标的心的禅修，那才是安乐之道。如果不认识觉性，这超越一切法，赤裸的自性，无上的续部的自性，无论修持什么方法和行为，即使现在看起来已经确定，但最终却像没有洗净的脏衣服一样，充满疑惑和分别念的错误，导致走上错误的歧途，这就像在不熟悉的路口迷失在悬崖边一样，因此，如果能抛弃空性禅修和对黑暗的认知，那才是安乐之道。伟大的导师嘎饶多吉曾说过：“分别念的见解令人厌烦，依赖于此的禅修令人疲惫，以此而行的行为令人沮丧，对此的期望令人迷惑。”就像这样。以下是战胜能所执着轮回之魔的忠告：在无有棱角的独一明点中，认为有一和多是错觉之心。在无有因缘的自生智慧中，认为有轮回之路是证悟的障碍。在任运成就、无有偏颇、远离边际之中，执着于宗派的边见是傲慢之魔。在无有实相和特征的无灭空性中，认为有无、显空是错误的念头。因此，抛弃任何你想要的宗派偏见，像虚空一样了知任运成就、无有偏颇的境界。觉性通透，独一明点的显现与
English
The wishes of most of those who close their eyes with wrong views and go astray are such that this perverted view is contrary to the sacred Dharma, and therefore scholars deeply despise it. If the meaning of unborn is truly realized, then the delusion of attachment to things will be destroyed, and there will be no attachment to the signs of natural heat in body and speech, no fear of death, smooth and youthful skin, no white hair and wrinkles, and so on. If none of these signs are present, but one says, "I have realized the unborn," it is like an echo in an empty valley, meaningless. Therefore, it is better to abandon the boastfulness of non-realization and the clinging of conceptual thought. The nature of awareness, naked awareness, is not established as a thing, and is not interrupted. If one is not thoroughly familiar with the meaning of the clear and empty continuous stream, and claims that the illusion of samsara and its clinging have ceased, it is like pointing a finger in the dark, where neither oneself nor others can see. It is impossible to fundamentally eliminate the illusion and the aspects of subject and object clinging. Therefore, it is better to abandon the meditation of the targeted mind. Without knowing the nature of awareness, which transcends all dharmas, the naked self-nature, the supreme continuum's self-nature, no matter what methods and actions are practiced, even if it seems certain now, in the end it is like unwashed dirty clothes, full of doubts and errors of conceptual thought, leading to a crooked path of error and obscuration. It is like getting lost on a cliff at an unfamiliar intersection. Therefore, it is better to abandon the emptiness meditation and the recognition of darkness. The great master Garab Dorje said, "The view of conceptual thought is annoying, the meditation based on it is tiring, the conduct based on it is frustrating, and the hope for its result is confusing." It is like that. The following is advice on overcoming the demon of subject-object clinging and samsara: In the single bindu without corners, the mind that perceives one and many is a delusion. In the self-arisen wisdom without cause and condition, perceiving the path of samsara is an obstacle to enlightenment. In the spontaneously accomplished, impartial, and unconditioned state, clinging to sectarian views is the demon of pride. In the unconditioned emptiness without substance or characteristics, thinking of existence and non-existence, appearance and emptiness, is a wrong thought. Therefore, abandon any sectarian bias you desire, and know the spontaneously accomplished, impartial state like the sky. Awareness is clear, the manifestation of the single bindu and