Tibetan
ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་འཆིང་བས་གཡེངས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་མཐོང༌། །སྣང་བ་འདི་ལ་བདེན་ཞེན་ ནས། །དག་སྣང་ཆེན་པོའི་ཞལ་མ་མཐོང༌། །མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ རྣམས། །རང་དབང་རང་གིས་མ་ཐོབ་པས། །འཁོར་བ་དག་ལ་ཡུན་རིང་ གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡང་མེད་པ་ལ་བདག་དུ་བཟུང་བས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེན་འཛིན་སྤང་པར་གདམས་པ་ནི། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་ཡེ་ནས་མེད། །དེ་ལས་རོལ་པར་ཤར་ལ་འཛིན་པས་བཅིངས། །དོན་ལ་འཆིང་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཡུལ་སེམས་མེད། །མེད་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པས་མ་བསླུ་ཞིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་མ་གྲུབ་པས་འཆིང་གྲོལ་དང་འཁྲུལ་པ་དང་འཁོར་བ་མེད་ལ། དེའི་རྩལ་ལས་རོལ་པ་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་སྣང་བ་ལ་དོན་དུ་འཛིན་པ་རྒྱུན་མཐུད་པས་བཅིངས་ཀྱང༌། རོལ་པར་སྣང་བའི་དུས་ནས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། དེ་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་མེད་པས་འཆིང་བ་ཡེ་མེད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལ། ཡོད་པར་འཛིན་པས་རང་གི་རིག་པ་མ་བསླུ་ཞིག་ཅེས་པ་སྟེ། དོན་ལ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་རིག་པར་ངང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་སྣང་སེམས་གཉིས་ལ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྲུལ་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པར། །ང་ཡིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པས། །བརྐམ་ཞིང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་གྲུབ། །མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་འཇིག་པར་འགྱུར། །ཆ་མེད་དམུས་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ ནོ། །ཞེས་སོ། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་བའི་རྩ་བ་འཛིན་པ་ལ་ཐུག་ལ། དེ་རྟོག་པས་ཡུལ་ཚོལ་བ་ལ་ཐུག་པས། ཐུག་ཕྲད་རྗེས་མེད་དུ་གྲོལ་ཐུབ་པའི་ལམ་ཁྱེར་གཅེས་པའི་གནད་དེ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་ལུགས་ལ་མང་ཡང་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་གཞི་ལས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་གཞི་ངོས་འཛིན་པས་འཁྲུལ་པ་རང་ལོག་པ་འདྲེ་རྐུན་ངོས་ཟིན་པས་རྐུན་མོ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རང་ཁྱིམ་ན་བློ་བདེ་བ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སོ། །འཁྲུལ་པ་ལམ་ནས་ལྡོག་པ་ཉོན་མོངས་པས་འཁྲུལ་པས་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ལམ་ནོར་བ་དག་དེ་ཉིད་ལ་ཞུགས་ཏེ་ཕྱིར་ལོག་པས་མ་ནོར་བར་འཇུག་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་སོ། །འཁྲུལ་བ་འབྲས་བུ་ལས་ལྡོག་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་འཁྲུལ་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་ལོག་པར་འདོད་དེ་རྒྱལ་པོ་སྲིད་ཟིན་ནས་ཕ་རོལ་གྱི་
Chinese
那一切有情众生，为五种烦恼的束缚所扰乱，未见自明本智之义，于此显现执为实有，未见清净大显现之面。人等有情，因未得自在，故于轮回中久住。如是。因此，执着产生于将本无错谬执为我，故劝诫舍弃执着。 错谬与非错谬，乃菩提心之界；于菩提心中，本无错谬与解脱。然执着于彼之显现，故受束缚。然就实义而言，无有束缚与解脱，亦无境与心。勿将无执为有而自欺。 智慧之体性中，无有轮涅之成立，故无有束缚解脱、错谬与轮回。然其力用所显现之轮涅，如幻化八喻般显现，若持续执着彼为实有，则受束缚。然于显现之时，实义之体性未成立，故无有境之相状，亦无执持彼之心，故束缚本无，乃空性之自性。勿将有执为有而自欺自之智慧。 义为，若未识心性之体性，则于自性中显现之法显现与心二者执为实有，故于轮回中错谬。如《普作王经》云： 不识普作我自性，我所造作诸法执，贪著力故显现成，无常幻化自性坏，犹如无分盲人性。 如是。故错谬之根本在于执着，而执着在于以分别念寻求外境。故能于相遇时无痕解脱之道，乃珍爱之要诀。 错谬还灭之方式虽多，然可归纳为三： 错谬从根本上还灭，乃因认识错谬之根本，则错谬自解，如识破鬼贼，则盗贼自退，安居于自家般，乃自性大圆满之法。 错谬从道上还灭，乃以烦恼之错谬，反将彼作为道用而欲求解脱，然此乃道之错谬，若能入于彼而复返，则如未错般入道，此乃共同密咒之法。 错谬从果上还灭，乃因明之乘，意即证得佛果后，错谬及其习气皆能还灭，如国王得国政后，
English
Then all sentient beings are distracted by the bonds of the five afflictions, not seeing the meaning of self-awareness and primordial wisdom, clinging to this appearance as true, not seeing the face of the great pure appearance. Sentient beings such as humans, because they have not obtained their own freedom, dwell in samsara for a long time. So it is. Therefore, clinging arises from grasping at what is not mistaken as self, so it is advised to abandon clinging. Mistake and non-mistake are the realm of bodhicitta; in bodhicitta, there is originally no mistake or liberation. But clinging to its manifestation binds. But in terms of true meaning, there is no bondage or liberation, nor is there object or mind. Do not deceive yourself by clinging to what is not as what is. In the essence of wisdom, there is no establishment of samsara and nirvana, so there is no bondage, liberation, mistake, or samsara. But the manifestation of its power as samsara and nirvana appears like the eight similes of illusion, and if one continuously clings to it as real, one is bound. But from the time of manifestation, the essence of true meaning is not established, so there is no aspect of object, nor is there mind that grasps it, so bondage is originally non-existent, it is the nature of emptiness. Do not deceive your own wisdom by clinging to what is as what is. The meaning is, if one does not recognize the essence of mind itself, then one clings to the appearance of phenomena and mind that arise from its own nature as real, so one is mistaken in samsara. As the All-Creating King says: Not knowing the self-nature of the All-Creating One, I cling to the dharmas created by me, Appearance is formed by the power of greed and attachment, The impermanent, illusory nature will perish, Like the nature of a blind person without parts. So it is. Therefore, the root of mistake lies in clinging, and clinging lies in seeking external objects with discrimination. Therefore, the key to cherishing the path that can be freed without trace at the time of encounter is the key. Although there are many ways to reverse mistake, they can be summarized into three: Mistake is reversed from the ground, because recognizing the ground of mistake, the mistake itself is reversed, like recognizing a ghost thief, the thief retreats, and one is at ease in one's own home, this is the method of the Great Perfection of self-nature. Mistake is reversed from the path, because the mistake of affliction is used as the path to seek liberation, but this is a mistake of the path, if one can enter it and return, then one enters the path without mistake, this is the method of common mantras. Mistake is reversed from the result, which is the vehicle of causality, meaning that after attaining Buddhahood, mistake and its habits can be reversed, like a king gaining sovereignty,