Tibetan
ན་ཙམ་དུ་རང་གསལ། ཀུན་འབྱུང་རིག་པ་ས་གཞིའི་རྫོང་དུ་དབྱིངས་གཅིག་སྔ་ཕྱི་གྲུབ་བསལ་མེད་པར་རང་༼༡༽གཅིག་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཟད་སྟོང་མཉམ་གདལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་དགོངས་པ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོར་ལ་ཟློས་པ་ནི། ངོ་མཚར་གྱི་གསང་ཚིག་རྣམ་པ་བདུན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་རང་ཤར་བ་སྙམ་བྱེད་པའི་མཐུས་རང་སྣང་བའོ། །གང་ཞེ་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་རང་བྱུང་དུ་གསུངས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ། གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །རང་གི་རིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་དང་བྲལ་བའི་གནད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་བྱེ་བའི་སྲོག་གཅོད་པ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པའི་གང་ཟག་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་ པའོ། །ཀྱེ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པའི་དད་པ་ཅན་དང་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པའི་མི་གཉིས་ལ། ཚོགས་རྫོགས་པའི་སྒོ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སྣ་ཚོགས་ལུས་ངག་ལ་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ། ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ
Chinese
刹那间自明。一切生起之觉性，于地基之堡垒中，本体一味，无有先后成毁，自一之故。一切法于法尽、空性、平等中，任运成就。无有边际与偏袒之见解，于无边解脱之广阔虚空中回荡。以自显七种奇妙之密语，于自之相续中自生之威力故，乃为自现。何者耶？于珍宝堆积中。其后，导师自身于自显中宣说了这些奇妙之语王。唉玛吙！语之金刚心髓，汝谛听！以自之觉性远离生死的要点故，于断无数有情之命者，与恒常修持十度之补特伽罗，于见觉性之本体上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！一切佛之语金刚。以法性无有戏论之要点故，恒常串习空性之士夫，与刹那亦未曾作意空性之补特伽罗二者，于成佛上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！语之金刚，觉性乃无为之要点故，造作无量有为之善业之具信者，与恒常勤于杀生之二人，于圆满资粮之门上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！语之金刚。觉性之智慧无有来去之要点故，于身语上生起种种法性之相之士夫，与于闻思上刹那亦未曾修习心之补特伽罗二者，于见事物上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！语之金刚。法性无有生灭之要点故，于地狱中感受寒热之士夫，与感受诸佛之安乐之士夫二者，于获得证悟之门上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！语之金刚。觉性无有转变之要点故，于意法之戏论断绝之士夫，与恒常执著我之二者，于证悟本体上，无有丝毫差别，普贤我如是宣说。 嗟！语之金刚。
English
In an instant, self-luminous. The awareness of all arising, in the fortress of the ground, the essence is one, without prior or subsequent creation or destruction, because it is self-one. All dharmas are spontaneously accomplished in the exhaustion of dharmas, emptiness, and equality. The view without limits or partiality, echoes in the vast expanse of boundless liberation. By the power of the self-arisen seven wondrous secret words, which are thought to arise in one's own continuum, it is self-appearance. What is it? From the accumulation of jewels. Then, the Teacher himself spontaneously spoke these wondrous king of words. Emaho! Listen to the vajra essence of speech! Because the essence of one's own awareness is free from birth and death, for the one who cuts the lives of countless sentient beings, and the individual who constantly practices the ten perfections, in seeing the essence of awareness, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech of all Buddhas! Because the essence of dharmata is without elaboration, the individual who constantly practices emptiness, and the individual who does not even momentarily contemplate emptiness, in becoming a Buddha, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech, because awareness is unconditioned, the faithful one who has performed immeasurable conditioned virtues, and the two people who are constantly diligent in killing, in the gate of perfecting the accumulations, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech! Because the wisdom of awareness has no coming or going, the individual in whose body and speech various signs of dharmata arise, and the individual who has not even momentarily trained the mind in hearing and thinking, in seeing things, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech! Because dharmata has no birth or cessation, the individual who experiences the heat and cold of hell, and the individual who experiences the bliss of the Buddhas, in obtaining the gate of realization, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech! Because awareness has no change, the individual who has cut off the elaboration of mind and dharmas, and the two who constantly cling to self, in realizing the essence, there is not the slightest difference, Samantabhadra, I have thus declared. O vajra of speech.
Tibetan
་རྗེ། ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པ་གཉིས་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ། དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་པའི་གདེང་རྙེད་ནས། སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་རྟོགས་པ་ངེས་པའི་འགལ་ཟླ་བསལ་བར་གདམས་པ་ནི། ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་བཅིངས་པ་རྣམས། །རང་བཞིན་མ་ཤེས་རང་གིས་རང་བསླད་པས། །རང་ལ་རང་རྨོངས་འཁྲུལ་པ་ཨ་རེ་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པ་མེད་ལ་གཡང་སར་འཛིན་པས་འཁྲུལ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ངང་གཅིག་པས་རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ལམ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དང༌། བྱིས་པ་ཐ་མལ་གྱི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས། དགྲ་གཉེན་དང༌། བདག་གཞན་དང༌། གྲུབ་མཐའ་དང༌། ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་སོ་སོར་བཅས་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་རིག་པ་བཅིངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཕྱོགས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་རང་གི་རིག་པ་བསླད་ནས། རང་རིག་ཆོས་སྐུར་ཡོད་ཀྱང་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་རྨོངས་ཏེ། ཐ་མལ་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས། བྱིས་པ་རྩེད་མོའི་ཁང་བུ་དང་ཆོས་འཆད་ཅིང་ཉན་པའི་ལད་མོ་ལ་བདེན་པ་རང་མཚན་དུ་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ལོང་དང་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལྟར་ཨ་རེ་འཁྲུལ་ཏེ། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་སོ་སོ་ན་འཁྲུལ་བ་རྣམས་ངར་འཛིན་པའི་རྩེད་མོས་ཨ་ཐང་ཆད་ནས་དོན་མེད་པའི་སྣང་བ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་ཟད་དོ། །ས་ར་ཧས། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཨ་ཐང་ཆད། །ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞིང་གཡེངས་པས་འཁོར་བ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་འཁྲུལ་པ་ཉིད། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་རྣམས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་འདུ་འཛིས་གཡེངས། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེད། །བྱ་བྱེད་མང་པོས་གཡེངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་མ་རྟོགས་སེམས་ཅན་རྣམས། །རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའི་བདུད་ཀྱིས་གཡེངས། །དེ་ཡང་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལ་ལ་ཕྱི་ཡི་གཟུང་བས་ གཡེངས། །ལ་ལ་ནང་གི་འཛིན་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་བྱ་བྱེད་སྤྱོད་པས་གཡེངས། །ལ་ལ་འཁོར་བའི་ཆགས་པས་གཡེངས། །དེ་བཞི
Chinese
尊者，对于安住于法身自有的要点，以及向外进行各种供养、赞颂和祈祷的修行者，和远离造作与行为的两者，在获得果位上没有丝毫差别，这是普贤王如来我所宣说的。 唉，语金刚！ 因此，修持这些自生大语的人，会获得毫不费力地享受的把握，并且会在显现和三身无别中成佛。 现在是为了消除对确定证悟的障碍而作的教导： 被执着于无偏袒的偏袒所束缚的众生们， 因为不了解自性而自己欺骗自己， 自己对自己愚昧，迷惑啊真是迷惑。 在没有迷惑之处执着为险境而迷惑。 一切法在菩提心中本是一味，对于没有局限和偏袒，而喜爱小福德、小乘道的人们，以及平凡的孩童们，将敌友、自他、宗派、见修行等等的偏袒分别设立，因为执着于自方和他方而束缚了觉性，因为不了解自性离偏如虚空，而欺骗了自己的觉性，明明自明的觉性存在于法身中，却因为不了解存在于自身而愚昧，对于平凡迷惑显现的法进行修持的这些人，就像孩童玩耍的房子和讲经听法的模仿一样，执着于真实的自相，像进行辩论和破立一样，唉真是迷惑啊！ 在没有迷惑之处执着为我，各自迷惑的人们因为执着自我的游戏而精疲力竭，最终执着于没有意义的显现。 萨ra哈说： 我做了游戏， 孩子们却精疲力竭。 正是这样。 像这样迷惑和散乱，轮回就像梦一样，是迷惑本身。 狮子力圆满中说： 并非如此，众生们， 被自己的分别念的喧嚣所扰乱。 就像孩童不做力气活， 却被众多的行为所扰乱一样。 同样，不觉悟的众生们， 被分别念轮回的魔所扰乱。 这也是教导，如下所示： 有些人被外在的所取所扰乱， 有些人被内在的能取所扰乱， 有些人被禅定所扰乱， 有些人被行为所扰乱， 有些人被轮回的贪恋所扰乱， 就像这样
English
Venerable, for both the one who abides in the essential point of the Dharmakaya itself, and the practitioner who outwardly makes various offerings, praises, and prayers, and the one who dwells apart from fabrication and action, there is not the slightest difference in obtaining the result. This is what I, Samantabhadra, have taught. Alas, Vajra of Speech! Therefore, the person who practices these words of the Great Self-Arisen will gain the confidence of effortlessly enjoying, and will awaken into Buddhahood in the inseparability of appearance and the three bodies. Now, the instruction to eliminate the obstacles to definite realization: Those who are bound by clinging to partiality in the impartial, Because they do not know their own nature, they deceive themselves. They are ignorant of themselves in themselves, delusion, alas, delusion! They are deluded by clinging to a dangerous place where there is no delusion. All dharmas are of one taste in the mind of enlightenment, those who have no limitations or partiality, but who are fond of small merit, the lesser vehicle, and ordinary children, separately establish partialities such as enemies and friends, self and other, tenets, views, and meditation. Because they cling to their own side and the side of others, they bind awareness. Because they do not know their own nature, which is impartial like the sky, they deceive their own awareness. Although self-awareness exists in the Dharmakaya, they are ignorant because they do not know that it exists within themselves. Those who practice the ordinary deluded appearances of dharmas, like children's playhouses and the imitation of teaching and listening to the Dharma, cling to the true characteristics as real, like engaging in debate and refutation. Alas, how deluded! Those who cling to self where there is no delusion, each deluded one is exhausted by the game of clinging to self, and in the end, they cling to meaningless appearances. Saraha said: I played a game, But the children were exhausted. It is just like that. In this way, being deluded and distracted, samsara is like a dream, it is delusion itself. The Lion's Perfect Strength says: It is not so, sentient beings, Are distracted by the noise of their own thoughts. Just as children do not do strenuous work, But are distracted by many activities. Likewise, unenlightened sentient beings, Are distracted by the demon of conceptual samsara. This is also the teaching, as follows: Some are distracted by external objects, Some are distracted by internal grasping, Some are distracted by meditation, Some are distracted by actions, Some are distracted by attachment to samsara, Just like that.