Tibetan
ད་མིང་མེད་ཆེན་པོར་རང་གི་རིག་པའི་གཤིས་སུ་རྟོགས་པས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་ཞེན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱམ་ལོག་པ་ནི་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་མཉམ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་གནད་ལས་ཤར་ཏེ། སྤོང་ལེན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྲིགས་དང༌། ཞེ་འདོད་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང༌། དམིགས་གཏད་ངོས་གཟུང་གི་འཁྲིས་མེད་པས། བློས་བྱས་བཅོས་མའི་གཞི་མཐའ་བྲལ་གདེང་དུ་འཆའ་བའི་ལྟ་བ་ལས་ལོག་སྟེ་གཏད་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་གྱི་རིག་པ་མཚོན་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས། སེམས་འཛིན་ཞི་ལྷག་གི་བསྒོམ་པ་གྲོལ་བས་ངང་༼༢༽གནས་རང་དངས་ཀྱི་ལམ་དང་བྲལ་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཕྱོགས་ཡན་གྱི་རུ་ལོག་པས་རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་བར་དང་མཚམས་མེད། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལོག་པས་ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་རིག་པ་རྗེན་ལ་བུད་དེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཟད་ས་མ་བསྒྲོད་རང་མལ་དུ་གནས་པས་བློ་བདེ་ཁོང་ནས་ཤར། སྤང་བླང་གི་ཆོས་ལ་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་འཛིན་པ་སྟོར་བས་ཤོར་གོད་ཀྱི་འཕྲང་ལས་འདས་ཏེ། སྣང་ཤེས་ཕྱམ་ཕྱམ་དུ་གོ་གདལ། སང་སེང་བདེན་མེད་དུ་ཕྱང་ཆད། འཁོར་འདས་རིག་པའི་ངང་དུ་རུ་ལོག རིག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོག་རྟོག་པའང་སོ་ན་མེད། གང་ཡིན་དང་ཅི་ཡིན་གཏད་སོ་མེད་པས་འདི་ཡིན་དང་ངོས་གཟུང་གི་ཕྱོགས་ལས་འདས་ཏེ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་གཟུང་བའི་སེམས་༼༡༽བུད་པས་ཁྱེད་ཅག་གཞན་དུ་སྣང་བ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ལྟད་མོར་ཆེ་སྟེ་ཅི་བྱེད། བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་ཞེན་འཛིན་འདི་འདྲ་མི་འོང་དུ་ཐང་སྟེ་གཞི་མེད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་མཐོང་བས་ཉམས་དགའ། ནང་གཏད་འཛིན་སེམས་ཀྱི་རྟོད་ཕུར་བཏོན་པས་ང་དང་བདག་འཛིན་གྱི་ཐག་པ་བུད་དེ་རིག་པ་རང་ཡན་ཟང་ཐལ་གྱི་རྟ་ཕོ་དེ་བཙལ་གྱིས་མ་རྙེད་པས་གང་ན་འདུག་ཁོ་བོས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། སྐྱེལ་ས་དང་ཐུག་ས་ཡིན་ཡིན་པོའི་ས་ཟིན་ནི་བདག་ལ་མེད། དེ་སྔ་རང་གསལ་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུ་མཚར་པོ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་གར་སོང་ཆ་མེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བོར་བས། ད་ཡིན་མིན་དང་གནས་ལུགས་ཀྱི་འཛིན་པ་སྟོར་ནས་སྔར་ཤུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་མལ་ན་མེད་པ་འདི་ལ། གྲོལ་འཁྲུལ་དང་ཆོས་སྐུའི་འབྲས་བུས་ཅི་བྱ། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་བལྟས་པས་ཟང་མ་ཐལ། སང་མ་སེང༌། ཡལ་མ་ཡོལ། ར་མ་རི། འདིར་རྒྱག་༼༢༽དང་ཡིན་མིན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་སུ་མི་འདུག ནང་རང་རིག་གི་ཤེས་པ་རང་མལ་ལ་བལྟས་པས། ཕྱ་སངས། སྟོང་ཡལ། རིས་མེད། རྟོག་སངས། ཕྱང་ཆད། རྗེས་མེད་ཕྱལ་པ་བར་སྣང་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དང་འདྲེས་ནས་ཁོ་བོ་ད་ལྟ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཁྱེད་ཅག་གང་ན་འདུག་ཧ་ཧ། འདིར་རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་སྙམ་བྱེད་དོ། །གད་མོ་བཅུ་གཉིས་ནི། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་སྟོན་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱན་གྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་༼༡༽ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་པར་གཟིགས་པས། རང་ལ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ་རང་གི་གད་མོ་ཆེན་པོ་རྣམས། ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་རང་བགད་པ་འདི་དག་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་རང་ཤར་རོ། །ཀྱེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ། ལྟ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང༌། དགེ་སྡིག་དང་ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པ་ངོ་མཚར། གཞི་མ་བསྐྱོད་པས་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ལ་ལྟོས་དང༌། སྣང་བ་འདི་སྤུ་མ་བརྗེས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་ངོ་མཚར། བདེ་སྡུག་ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗཻ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང༌། དྲན་བསམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱས་ཀྱང་རོལ་པར་ཤར་བ་ངོ་མཚར། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་འགག་མེད་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཡེ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ངོ་མཚར། སྐྱེས་བུས་མཚོན་རྣོན་པོ་ཐོགས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་དུས་གཅིག་ལ་བསྒྲལ་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རང་གི་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཀུན་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང༌། གང་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་གྲོགས་སུ་ཤར་བ་ངོ་མཚར། ཅིར་སྣང་རང་གི་གཞི་ལས་གཡོས་པ་མེད་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རིག་པ་སྟོང་པ་ཀུན་གྲོལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་དང༌། རང་གི་གཉེན་པོར་རང་ཆེ་བ་ངོ་མཚར། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་སྟོང་པ་ཀུན་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་དང༌། འབད་རྩོལ་མེད་པར་འབྲས་བུ་རང་རྙེད་པ་ངོ་མཚར། གཅིག་ཟིན་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་དུ་དག་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་གཞག་གི་ཚད་ལ་ལྟོས་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སྐུ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ངོ་མཚར། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པར་དུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྐུ་གསུམ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་དང༌། དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ངོ་མཚར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མ་སྤྱད་པར་ཚོགས་རྣམས་དུས་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ཅེར་གཞག་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་མཉམ་ལ་ལྟོས་དང༌། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྒྱན་དུ་ཤར་བ་ངོ་མཚར། སྤོང་ལེན་ཐམས་ཅད་ལྟ་བར་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཡང་སར་འདུག་པ་ངོ་མཚར། བྱ་བྱེད་བསྒོམས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཧ་ཧ། ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པར་དངོས་ཅན་ལ་ལྟོས་དང༌། མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཐེག་པ་ངོ་མཚར། སྐྱེས་པས་སྐྱེ་མེད་ཐོབ་པ་ཧ་ཧ་ཞེས་གསུངས་པས་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དེ་དག་རྣམས་ངོ་མཚར་ཆེན་པོའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་ཚིམ་ནས། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་ཆེན་པོར་རང་ཤར། རང་སྣང༌། རང་གྲོལ། རང་ཐོབ་ནས། སྐུ་རྡོ་རྗེ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདིའི་དུས་ན་རྟོག་པ་རྒྱ་གྲོལ་དུ་ཤར་བས་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་གི་རོལ་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁྲུལ་པ་རུ་ལོག་པས། །ཉིན་མཚན་ཡེ་སངས་རང་སངས་ནམ་མཁའ་སངས། །ཞག་དང་ཚེས་སངས་ལོ་ཟླ་བསྐལ་པ་སངས། ། གཅིག་སངས་ཀུན་སངས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སངས། །འཁོར་འདས་འཁྲུལ་གཞི་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་སངས། །དབྱིངས་ཞེས་ཐ་སྙད་བློ་ཡི་ཆོས་སངས་པས། ། གང་སྒྲུབ་ཅི་འབད་ད་ནི་ཅི་ཞིག་གཉེར། །འདོད་བློའི་འཁྲིས་ཟད་ནམ་མཁའ་ཡ་མཚན་ཆེ། །ཆོས་མེད་སྤྲང་པོའི་རང་བཞིན་དེ་འདྲར་ཟད། །རིག་པ་འཛིན་ཞེན་གྱི་ཆོས་ཟད་པས་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་འཛིན་རུ་ལོག་སྟེ། འདི་ནི་འཁྲུལ་པའོ། །འདི་ནི་མ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་༼༡༽དུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་གཏད་འཛིན་སྟོར་བས། མཐོང་སྣང་ཐམས་ཅད་ཕྱལ་བ་བར་མེད་གཅིག་ཏུ་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སོང་སྟེ། དེ་སྔ་ཉིན་ཞག་ལ་སོགས་པའི་ཆ་དང་རིང་ཐུང་དང་ངེས་ཆ་ཡོད་པའང་གཞི་མེད་ཟང་ཐལ་གྱི་སྣང་བར་སངས་ནས། བུ་ཆུང་རང་མལ་ན་བློ་བདེ་བའི་སྣང་བའམ། སྨྱོན་པ་བློ་བདེའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ལྟར་ཕྱལ་བར་རང་ཤར་ཏེ། ཉིན་མོའི་སྣང་བ་རང་སངས་ཏེ་ཁྲ་ལམ་ལམ། མཚན་མོའི་སྣང་བ་རང་སངས་ཏེ་དོག་མེར་མེར། ཉིན་ཞག་གི་སྣང་བ་རང་སངས་ཏེ་གཞི་ཕྱལ་ཕྱལ། ཚེས་དང་ཟླ་བའི་སྣང་བ་སངས་ཏེ་ཕྱམ་སངས་སངས། ལོ་དང་བསྐལ་པའི་སྣང་བ་སང
Chinese
如今，于大名无名中，以自之觉性为体性而了悟，显现于轮涅诸有之所有法，执持为实执之错谬，如无处之虚空般，于清净平等一味中，从了悟之要处生起。舍取勤作之规矩，欲求成办之法，以及目标对境之执着皆无有。于离心造作与矫饰之基末，安住于自信之见解中而返还，无所依无偏颇之觉性，超离言诠之境。解脱止观之修持，远离自住本净之道，于法性无偏之境返还，于任运自成之意无有间断与界限。希忧二执之果返还，本来清净法尽之觉性显露，自生智慧之边际未及，安住于自处，故心安乐由内而生。于舍取之法，失去善恶之执着，超越得失之险境。显现与觉知坦然开阔，清晰澄澈于无实中斩断，轮涅于觉性之体性中返还。“觉性乃法界之义”，如是法性赤裸之觉知亦无有痕迹。无有为何与为何物之目标，故超离此为何与对境之偏颇。外境上，取执之心生起，汝等所显现之外境，乃空色之戏论，有何作为？此等能作与所作之执着不应有，见无基之梦境而喜悦。内里，拔出执持心之橛，我与我执之绳索断开，然未寻得觉性自在坦然之骏马，其于何处，我亦未见。无有送达与相遇之确定处所。往昔，本自明澈之法身甚为稀有，然已遗失于无处可寻之境。如今，已失去是非与实相之执着，先前之遗迹亦不在法性之自处，于此解脱与迷乱及法身之果又有何用？观之外境，不空亦不透彻，不清亦不澄澈，不逝亦不消散，不远亦不近。此处无有是与非之偏袒。“观之内自明之觉性于自处，清净，空寂，无偏，觉醒，斩断。无迹游荡于虚空
English
Now, in the great namelessness, by realizing one's own awareness as its nature, the mistake of clinging to all phenomena appearing in samsara and nirvana as truly existent arises from the key point of realizing purity, equality, and oneness like the unlocalized sky. The rules of abandoning and adopting, striving and accomplishing, and the absence of attachment to aims and objects, turn away from views that rely on contrived and artificial foundations, and rest in confidence. Awareness, free from attachment and bias, transcends the realm of expression. The practice of calming and insight meditation is liberated, and the path of self-abiding purity is abandoned. Returning to the realm of impartial dharmata, there is no interruption or limit to the spontaneously accomplished intention. The result of clinging to hope and fear is reversed, and the awareness of original purity and the exhaustion of phenomena emerges nakedly. The limits of self-arisen wisdom are not reached, and it abides in its own place, so that mental ease arises from within. By losing the attachment to good and bad in the phenomena of abandonment and adoption, one transcends the dangers of loss and gain. Appearances and awareness are openly and expansively understood. Clearly and purely, they are cut off in non-existence. Samsara and nirvana return to the nature of awareness. "Awareness is the meaning of dharmadhatu," and even the naked realization of such dharmata has no trace. Because there is no aim of what or why, it transcends the bias of this or that object. On the outside, when the mind of grasping arises, what do you do with the appearance of emptiness and form that appears to you? Such clinging to action and agency should not occur. Seeing the groundless appearance of a dream is delightful. On the inside, when the stake of the clinging mind is pulled out, the rope of self and self-grasping is cut, but the free and clear stallion of awareness is not found. Where is it? I have not seen it either. There is no definite place to send it or meet it. In the past, the self-luminous and naked dharmakaya was very rare, but it has been lost in a place where it cannot be found. Now, having lost the attachment to right and wrong and reality, and the previous traces are not in the self-abiding state of dharmata, what is the use of liberation and confusion and the result of the dharmakaya? Looking at external appearances, they are neither empty nor transparent, neither clear nor pure, neither disappearing nor dissolving, neither far nor near. There is no partiality of right and wrong here. "Looking at the inner self-awareness in its own place, it is pure, empty, impartial, awakened, and cut off. Traceless wandering in space.
Chinese
与空性融为一体，我如今一无所有，你们又在哪里呢？哈哈。在此，我感到十二金刚笑的意义已在自相续中生起。十二笑是：在《宝积经》中，调御丈夫普贤如来以宝积庄严，观见一切法༼༡༽的显现方式毫无阻碍，自生惊奇，这些大笑声，是自己对自己发笑，从舌根自然显现。 唉，一切佛陀的语金刚藏，请看自生之智慧，超越善恶与见修，真是稀奇。根本未动摇，身语之业无论做什么，都远离利害，哈哈。 唉，语金刚藏，请看事物本性的存在方式，此显现不改毫毛，不变颜色，真是稀奇。无论如何思虑苦乐，其义不变，哈哈。 唉，语金刚，请看大空性一切生起的智慧，无论做什么样的忆念之行，都显现为游舞，真是稀奇。无论怎么做，都在无生之界中无碍解脱，哈哈。 唉，语金刚，请看法性空性一切遍布的智慧，无生与本来俱生，真是稀奇。即使有人手持利剑，同时斩杀一切众生，对那个人来说，也远离利益与损害，哈哈。 唉，语金刚，请看自之觉性空性一切显现的智慧，无论显现什么，都显现为自己的助伴，真是稀奇。无论显现什么，都不离自己的根本，哈哈。 唉，语金刚藏，请看觉性空性一切解脱的显现，自己成为自己的对治，真是稀奇。烦恼自解脱，哈哈。 唉，语金刚，请看觉性空性一切清净的自性，无需勤作，自然获得果实，真是稀奇。抓住一个，轮涅一切皆在无二中清净，哈哈。 唉，语金刚，请看自性大空性一切安立的量，六道显现为三身，真是稀奇。众生未修习如微尘许，却同时成佛，哈哈。 唉，语金
English
Mingling with the nature of emptiness, I am now without anything, where are you all? Haha. Here, I feel that the meaning of the twelve vajra laughs has arisen in my own continuum. The twelve laughs are: In the "Heap of Jewels Sutra," the teacher Samantabhadra, adorned with a heap of jewels, saw that the manifestation of all dharmas ༼༡༽ was unobstructed in any way. He was amazed at himself, and these great laughs were self-laughing at himself, arising naturally from the power of the tongue. Alas, the vajra essence of the speech of all Buddhas, look at the self-born wisdom, surpassing virtue and vice, and view and meditation, it is truly wonderful. Since the basis is unmoved, whatever actions of body and speech are done, they are free from benefit and harm, haha. Alas, the vajra essence of speech, look at the way things naturally exist, this appearance does not change a hair, does not change color, it is truly wonderful. No matter how one thinks of happiness and suffering, the meaning does not change, haha. Alas, vajra of speech, look at the wisdom of the great emptiness, the arising of all things, no matter what kind of activity of memory and thought is done, it appears as play, it is truly wonderful. No matter how it is done, it is unobstructed liberation in the realm of the unborn, haha. Alas, vajra of speech, look at the wisdom of the emptiness of dharmata, all-pervading, unborn and coexisting from the beginning, it is truly wonderful. Even if someone holds a sharp sword and simultaneously slaughters all beings, for that person, it is free from benefit and harm, haha. Alas, vajra of speech, look at the wisdom of the emptiness of one's own awareness, the appearance of all things, whatever appears, appears as one's own helper, it is truly wonderful. Whatever appears does not move from one's own basis, haha. Alas, vajra essence of speech, look at the appearance of the emptiness of awareness, the liberation of all things, oneself becoming one's own antidote, it is truly wonderful. The afflictions are self-liberated, haha. Alas, vajra of speech, look at the nature of the emptiness of awareness, the purity of all things, without effort, the fruit is naturally obtained, it is truly wonderful. Grasping one, all of samsara and nirvana are purified in non-duality, haha. Alas, vajra of speech, look at the measure of the great emptiness of nature, the establishment of all things, the six realms appearing as the three bodies, it is truly wonderful. Beings have not practiced even a particle, yet they become Buddhas at the same time, haha. Alas, vajra of