Tibetan
།ནང་གི་ཆོས་ཞེས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །ཐམས་ཅད་སང་སེང་འལ་འོལ་ཟང་མ་ཐལ། །ར་རི་ཟབ་ཟེབ་གཟའ་གཏད་ཆོས་དང་བྲལ། །སྣང་གྲག་དྲན་རིག་མྱོང་ཚོར་སྔར་བཞིན་ མེད། །འདི་ཅི་རང་བཞིན་སྨྱོན་པའི་སྣང་བའམ། །རྨི་ལམ་ནང་བཞིན་༼༢༽རང་ལ་དགོད་པོ་འཆོར། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་ཉེ་རིང་འདུ་ཤེས་བྲལ། །ཉིན་མཚན་རིས་མེད་མཉམ་པར་ཕྱམ་གཅིག་པས། །དམིགས་གཏད་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འཁོར་བ་སངས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་ཤེས་མི་རྟོག་པས། །བླང་དོར་སྤང་གཉེན་གཟེབ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ལྡོག་པའི་གནས་མེད་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་ཏེ། །རང་བྱུང་ངང་ནས་མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །གཉིས་མེད་ཉིད་ཅེས་ཚིག་ལ་མངོན་ཞེན་ནས། །ཅི་ཡང་མི་དམིགས་ཡིད་དཔྱོད་གདེང་འཆའ་བ། །ལོག་རྟོག་ཉིད་དེ་མ་རིག་མུན་པའི་ཀློང༌། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལ། །བསམ་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱང༌། །ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དོན། །རང་བཞིན་ཁོང་ནས་རང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རྫོང་༼༣༽། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་དཔེ་ལས་འདས་པ་འབྱུང༌། ། འདི་དང་འདི་ཞེས་སོ་སོར་ཞེན་པའི་བར། །གཉིས་སུ་གནས་པས་རང་གཞན་འཁྲུལ་བའི་གཟེབ། །གང་ཚེ་འདི་ཞེས་ཐ་དད་རིས་མེད་ཅིང༌། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་མཉམ་དམིགས་གཏད་མེད་པ་ན། །གཉིས་མེད་རྟོགས་ཞེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།རང་བཞིན་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་གཅིག་ལ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། །གནད་དུ་དྲིལ་ཏེ་བཅུད་དུ་ཕྱུང་བ་ནི། །ཆེ་བའི་ཆེ་བ་ཀུན་བཟང་ཡངས་པའི་ཐུགས། །རང་གི་ངོ་བོས་སྤྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད། །ཀློང་ཆེན་གཅིག་ལ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་དང༌། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེ། །སྒོ་ངའི་ནང་ནས་འདབ་གཤོག་རྒྱས་པའི་བྱ། །རྒྱ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་གནས། །ཀླུ་རྣམས་ཟིལ་གནོན་གཡང་ས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡང༌། །ཇི་བཞིན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་བ་ཅན། ། ཐེག་དམན་ཟིལ་གནོན་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །ཀུན་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པ་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་རིགས་ཀྱང༌། །ཐེག་མཆོག་མི་གཡོ་མཉམ་པའི་དོན་ལ་འཐད། །ཐམས་
Chinese
內在之法無有我執，外觀顯現之境，一切皆空蕩蕩、鬆散散、空空如也。如羅剎般深奧隱晦，與星象占卜之法相悖。顯現、聲響、記憶、覺知、體驗、感受，一如既往地不存在。這莫非是自性瘋狂之顯現？抑或如夢境一般，令人不禁失笑。遠離敵友、貪嗔、親疏之分別念。晝夜無別，平等一味，斷絕了執著於目標和標相的輪迴。自生智慧，自然了知，無有分別念，超越了取捨、斷證之界限。如是證悟，即是無二智慧，契合自生普賢王如來之意。抵達無有退轉之境，抵達窮盡之地。若未從自生之性中證悟平等性，僅於口頭上執著於無二之說，對任何事物皆不作意，以理智自詡，實乃邪見，是無明黑暗之深淵。因此，於自生不變之性中，修持圓滿之王，無有二元對立。三界圓滿解脫，輪涅無二之義，自性之中，自然顯現法身之堡壘。如虛空般清淨，超越譬喻而生。若於此與彼之間，分別執著，處於二元對立，則會陷入自他混淆之境。何時對此等差別無有執著，一切平等一味，無有目標對象，此時即證悟無二，金剛薩埵如是說。ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། 《法界寶藏論》中，བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། 宣說菩提心無二之第八品。།།於自性廣大之虛空中，如虛空般之菩提心之天釘，將其精要凝聚，提煉其精華，乃是偉大中之偉大，普賢廣大之心意。以自性之本質，總體範疇被波浪所切割。於廣大之虛空中，證悟與未證悟，解脫與未解脫，無二平等廣大。如從蛋中，羽翼豐滿之鳥兒，遠離束縛，安住於虛空之中。降伏龍族，以強大之勢斬斷懸崖。殊勝之頂乘，金剛藏，如實證悟之瑜伽士，乃具福之人。降伏下劣之乘，斬斷輪迴之懸崖。安住於一切解脫之大平等中。然對於具有因果勤作之人而言，此並不相宜，然對於殊勝不移之平等之義則相合。一切
English
Inner Dharma lacks self-grasping. When looking outward at the realm of appearances, everything is empty, loose, and utterly devoid of substance. Like a Rakshasa, it is deep and obscure, contrary to the methods of astrology. Appearances, sounds, memories, awareness, experiences, and feelings are as nonexistent as before. Could this be a manifestation of innate madness? Or like a dream, causing one to burst into laughter. Free from the distinctions of enemies and friends, attachment and aversion, near and far. Day and night are indistinguishable, equally one taste, severing the cycle of grasping at targets and signs. Self-born wisdom, naturally knowing, without conceptualization, transcends the boundaries of acceptance and rejection, abandonment and cultivation. Such realization is non-dual wisdom, in accordance with the intention of the self-born Samantabhadra. Reaching the state of no return, reaching the place of exhaustion. If one does not realize equality from the self-born nature, but merely clings to the words of non-duality, without attending to anything, boasting of intellectual prowess, it is a false view, a pit of ignorant darkness. Therefore, in the self-born, unchanging nature, practice the perfect king, without duality. The complete liberation of the three realms, the meaning of non-duality between samsara and nirvana, from within the self-nature, the fortress of the Dharmakaya naturally arises. Pure like the sky, arising beyond comparison. If one clings to this and that, separately, dwelling in duality, one falls into the state of confusing oneself with others. When there is no clinging to such distinctions, everything is equally one taste, without a target object, then one realizes non-duality, as Vajrasattva said. From the Dharma-dhatu Precious Treasury. The eighth chapter, which explains the non-duality of the Bodhicitta. །།In the vast expanse of self-nature, the sky-like sky-nail of Bodhicitta, condensing its essence, extracting its quintessence, is the greatest of the great, the vast intention of Samantabhadra. With the essence of self-nature, the overall category is cut off by waves. In the vast expanse, realization and non-realization, liberation and non-liberation, are non-dual, equal, and vast. Like a bird with fully grown wings from within an egg, free from bondage, dwelling in the expanse of the sky. Subduing the Nagas, cutting off the cliff with great force. The supreme pinnacle of the vehicle, Vajragarbha, the yogi who realizes it as it is, is fortunate. Subduing the inferior vehicle, cutting off the cliff of samsara. Dwelling in the great equality of complete liberation. However, this is not suitable for those who engage in cause and effect with diligence, but it is fitting for the meaning of the supreme, unwavering equality. All
Tibetan
ཅད་བདེ་ཆེན་མཁའ་མཉམ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང༌། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་འགའ་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞེངས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བག་ཆགས་ལུས་ལ་སྙིང་པོའི་རྩལ་རྫོགས་ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་སྲིད་པའི་ལུས་བོར་ནས། །རིག་པ་གཅིག་པུ་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་ཅིང༌། །ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་རྒྱལ་པོ་༼༡༽སྲིད་ཟིན་ནས། །རྒྱ་ཆད་མེད་པར་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་ལ་འཇུག་པ་ནི། །བྱར་མེད་རླུང་ཞོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ། དམན་པའི་ཐེག་པ་ཀུན་ལ་མི་རིགས་ཀྱང༌། །ཨ་ཏིས་རིག་པར་སྟོན་པ་འབྲས་བུའི་གནད། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་མཚན་མར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །ཨ་ཏིས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དགོངས་སྤྱོད་དབྱེར་མེད་ ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །ཨ་ཏིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དེས། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད་པར་གྲོལ་བ་ལ། །རྟོགས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཉམས་པའི་དགྲ། །ཨ་ཏིས་མཉམ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་བསྟེན་པར། །བརྗོད་མེད་རྟོགས་པར་མི་འདོད་བླུན་པོའི་བློ། །ཨ་ཏིས་དོན་དམ་དབྱེར་མེད་བསྟན་པ་ དེ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །རྫོགས་ཆེན་ཡེ་གདལ་གཏིང་མཐའ་མེད་པ་ལ། །ཐུག་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་བླུན་པོའི་བློ། ཨ་ཏིས་མུ་མེད་ཆིག་ཆོད་བསྟན་པ་དེ། །འོག་མའི་བློ་ཡུལ་མི་རིགས་རིགས་པའི་གནད། །ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་རྒྱུ་མཚན་གོ་བཟློག་པས། །འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ཆོད་དེ་མཁའ་དང་མཉམ༌། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་མཁའ་མཉམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །སྤངས་ཐོབ་མེད་དེ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ཀློང༌། །ཡེ་ནས་གྲོལ་ལོ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད། །རྣལ་འབྱོར་མཁའ་མཉམ་བྱ་བྲལ་ལམ་དུ་བདེ། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་འདི། །འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་འཁྲུལ་གཞི་ཀུན་ལས་འདས། །སུ་ཡང་མ་འཁྲུལ་འཁྲུལ་པའི་གནས་མེད་དེ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ཀློང་གསལ་གཅིག་གི་ངང༌། །སྔ་ཕྱི་རིས་མེད་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པ་ཉིད། །ཡེ་བབས་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ་གདོད་ནས་དག །གྲོལ་བར་མི་འཇུག་མྱ་ངན་འདས་མི་ལེན། །མི་འགྱུར་ཀློང་ཆེན་འཁོར་འདས་ཡོད་མ་མྱོང༌། །འདི་ལ་སྤངས་ཐོབ་རེ་དོགས་མི་དམིགས་ ཤིང༌། །གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་གཞི་ཀློང་ཡངས་པ་ཆེ
Chinese
一切大乐虚空等性法身界，法身界中无有未解脱者，法性自成金刚藏之身，习气身中圆满藏之功，舍弃生死中阴有之身，唯一觉性与一切无别，任运成就地上国王(1)掌握政权后，无有边际化身显现，无有阻碍进入一切中，乃是无为风乘瑜伽士之行境。 对于下劣乘法皆不适合，阿底以觉性宣说果之要，于无生生起之神变中，执著因果相状乃是错谬之识。阿底无因无缘而宣说，对于下者不适合乃是理之要。 佛与有情见行无有别 ，执轮回涅槃为二乃是错谬之识，阿底无二而宣说，对于下者不适合乃是理之要。 于无证与无未证而解脱中，欲求证悟而解脱乃是衰损之敌，阿底平等一味而宣说，对于下者不适合乃是理之要。 不依能表方便之差别，不欲证悟不可说乃是愚者之识，阿底胜义无别而宣说 之，对于下者不适合乃是理之要。 大圆满原始广阔无边者，说为无有穷尽乃是愚者之识，阿底无边唯一决定而宣说，下者之意境不适合乃是理之要。 一明点上因由颠倒故，果位希望恐惧断绝与虚空等，广阔啊甚大啊虚空等性胜者之意，无有断证乃是一明点之界，本来解脱啊无有证与未证，瑜伽士虚空等性无为道中安乐。 本来成佛之觉性无处此，不于轮回中漂泊超越一切错乱之基，谁亦未错乱无有错乱之处，一切法界清明一味之状态，无有先后无别虚空等性宽广自性，本来安住任运成就轮回本来自清净 ，不入解脱不取涅槃，不变大界轮回涅槃未曾有，于此断证希望恐惧不可得 ，本来菩提基界宽广甚大
English
All is bliss, the expanse of the Dharmakaya, equal to space. In the expanse of the Dharmakaya, there is no one who is not liberated. The Dharmata is self-arisen, the body of the Vajra Essence. In the body of habit, the power of the Essence is perfected. Having abandoned the body of existence in birth, death, and bardo, The sole awareness is inseparable from all. On the spontaneously accomplished ground, the king (1) having seized power, Without limit, emanations arise, Without obstruction, entering into all. This is the realm of practice for yogis riding the wind of non-action. Although it is not suitable for all inferior vehicles, Ati teaches the essence of the result in awareness. In the arising of miraculous displays of unborn birth, To grasp at cause and effect as signs is a mind of delusion. Ati teaches without cause or condition, Which is not suitable for those below, the essence of reason. Buddhas and sentient beings, their thoughts and actions are inseparable , To grasp at samsara and nirvana as two is a mind of delusion. Ati teaches without duality, Which is not suitable for those below, the essence of reason. In liberation without realization or non-realization, To desire to be liberated after realization is the enemy of decline. Ati teaches equality as one taste, Which is not suitable for those below, the essence of reason. Without relying on the distinctions of expressive means, Not desiring to realize the inexpressible is the mind of a fool. Ati teaches ultimate inseparability , Which is not suitable for those below, the essence of reason. Dzogchen, the primordial expanse without depth or end, To say it has no limit is the mind of a fool. Ati teaches the limitless, the single certainty, Which is not suitable for the minds of those below, the essence of reason. In a single bindu, the reasons are reversed, Hope and fear in the result are cut off, equal to space. How vast, how great, the mind of the Victorious Ones, equal to space! There is no abandonment or attainment, it is the expanse of a single bindu. Primordially liberated, there is no realization or non-realization. Yogis are happy on the path of non-action, equal to space. This awareness of primordial Buddhahood, without a place, Does not wander in samsara, it transcends all bases of delusion. No one is deluded, there is no place of delusion, Everything is in the state of the clear expanse of the Dharmadhatu. Without past or future, without distinction, the expanse is vast. Primordially abiding, spontaneously accomplished, samsara is pure from the beginning , It does not enter liberation, it does not take nirvana. The unchanging great expanse, samsara and nirvana have never existed. In this, abandonment, attainment, hope, and fear are not seen , Primordial enlightenment, the ground expanse is vast and great.