Tibetan
།ཡངས་པའི་ཆོས་མཆོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དབྱེ་བསལ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པའི་མཆོག །ཡེ་འབྱམས་རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་འོད་གསལ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན། །བཏང་གཞག་མེད་པའི་ངང་འདིར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །འཁོར་འདས་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་དགོངས་པའི་མཆོག །མི་གཡོ་བརྗོད་འདས་མཁའ་མཉམ་ཀློང་ཆེན་ཉིད། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཡེ་ནས་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །བདག་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་དང་རྩོལ་བར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་བཞག་༼༡༽མཉམ་པའི་ཞིང༌། །མི་གཡོ་གདོད་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཀློང༌། །བྱ་དང་རྩོལ་མེད་གཞག་དང་མ་བཞག་མེད། །མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དམིགས་བསམ་ཚོལ་ཁྲོ་བྲལ་བའི་རང་རིག་གིས། །ཡང་ཡང་བལྟས་ན་བལྟ་རུ་མེད་པ་མཐོང༌། །བལྟར་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན། །མ་བསྒོམས་རིག་པ་བཏང་གཞག་བྲལ་བ་ ལ། །ཡང་ཡང་བསྒོམས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་མཐོང༌། །སྒོམ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྒོམ་པ་ཡིན། །གཉིས་མེད་བླང་དོར་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ལ། །ཡང་ཡང་སྤྱད་ན་སྤྱད་དུ་མེད་པ་མཐོང༌། །སྤྱད་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ ཡིན། །ཡེ་ཟིན་རེ་དོགས་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཡང་ཡང་བསྒྲུབས་ན་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་མཐོང༌། །བསྒྲུབ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན༌། །མཉམ་ཉིད་ངང་ལས་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་ཅིང༌། །སེམས་སུ་མི་འཛིན་རེ་དོགས་འབྱུང་འཇུག་ཞི། ། ཡུལ་སེམས་མཉམ་པའི་ངང་དེར་གནས་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལས་ངང་གིས་གཡོས་པ་མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་པས། །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང༌། །ཐམས་ཅད་བླང་དོར་མེད་པར་ཕྱམ་གདལ་ལོ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང༌། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །རང་བྱུང་ངང་ལས་རོལ་པ་ཅི་ཤར་ཡང༌། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །དེ་ལ་བླང་དོར་གཉེན་པོས་བཅོས་ཅི་དགོས། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །ད་ལྟར་སེམས་ལས་གང་བྱུང་རང་ཞིར་ གློད། །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །དྲན་པའི་རྗེས་ལ་དགག་སྒྲུབ་འཕྲོ་མ་མཐུད། །ཐམས་ཅད་གཞི་ཀློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་
Chinese
。广阔的殊胜法如同虚空无边，无有分别地修持一切最为殊胜。 。原始遍满奇妙的法王自然成就，原始以来普降光明之河流。于无有放下之状态中自然成就，轮回涅槃自性法界见解最为殊胜。 。不动摇、言语止息、等同虚空之大界，对于一切众生原始以来自然具足。显现为自他之念头是迷惑之心，想要修持和勤作是迷惑之心，迷惑即是法性。自然安住(1)平等之刹土。不动摇、原始清净之自性界，无有作为和勤作，无有安住和不安住。于不变易自然成就之法性中，以无有对境、思虑、寻觅、嗔怒之自性觉，反复观看则见到无有可看。无有可看之觉性即是普降之见。未曾修持之觉性即是无有放下。 。反复修持则见到无有可修。无有修持之觉性即是普降之修持。于无有二取、无有取舍之实相中，反复行持则见到无有可行持。无有行持之觉性即是普降之行持。 。原始证悟、无有希冀和恐惧之自然成就中，反复修法则见到无有可修法。无有修法之觉性即是普降之果。于平等性之状态中不于对境分别，不执着于心，希冀和恐惧、生起和止息寂灭。 。于对境和心平等之状态中安住，法性界中自然不动摇。于有相之对境中，无有对境普降而安住。原始以来无有二取之觉性普降，轮回涅槃无有分别大圆满之状态，一切无有取舍而坦然舒展。有和无有于法界中平等，佛和众生于法界中平等，世俗和胜义于法界中平等，过患和功德于法界中平等，高低处所方向于法界中平等之故。自生状态中任运显现任何游舞，显现之时平等显现无有好坏。对此有取舍对治有何用？安住之时平等安住无有好坏。现在从心中生起任何念头都自然寂灭 。解脱之时平等解脱无有好坏。于念头之后不接续遮破和建立。一切基界菩提心
English
The vast supreme Dharma is equal to the edge of the sky. The best of meditating on everything without discrimination. The primordial, all-encompassing, wondrous king is spontaneously accomplished. From the beginning, the stream of clear light pours down. Because of spontaneous accomplishment in this state without letting go, the nature of samsara and nirvana, the view of Dharmadhatu is the most supreme. The great expanse that is unmoving, beyond words, and equal to space, is naturally present in all beings from the beginning. The mind that perceives self and other as delusion, the mind that desires to meditate and strive is a deluded mind. Delusion is the nature of reality.Natural abiding(1)A field of equality. The unmoving, primordially pure nature of space. Without action or effort, without placing or not placing. In the unchanging, spontaneously accomplished nature of reality, with self-awareness free from objects, thoughts, seeking, and anger. If you look again and again, you will see that there is nothing to see. Awareness without seeing is the view of all-encompassing. Unmeditated awareness is free from letting go. . If you meditate again and again, you will see that there is nothing to meditate on. Awareness without meditation is the meditation of all-encompassing. In the state of non-duality, free from acceptance and rejection, if you practice again and again, you will see that there is nothing to practice. Awareness without practice is the practice of all-encompassing. . In the spontaneously accomplished state, free from hope and fear, if you accomplish again and again, you will see that there is nothing to accomplish. Awareness without accomplishment is the fruit of all-encompassing. From the state of equality, do not conceptualize objects, do not grasp to mind, hope and fear, arising and ceasing are pacified. . Abiding in the state where object and mind are equal, there is no spontaneous movement from the realm of reality. In the realm of characteristics, the objectless all-encompassing abides. From the beginning, non-dual awareness is all-encompassing, the state of Great Perfection without distinguishing samsara and nirvana. Everything is spread out without acceptance or rejection. Existence and non-existence are equal in the realm, Buddhas and sentient beings are equal in the realm, relative and ultimate are equal in the realm, faults and qualities are equal in the realm, high and low, directions and boundaries are equal in the realm. Whatever play arises from the natural state, when it arises, it arises equally, without good or bad. What need is there to remedy this with acceptance and rejection? When abiding, it abides equally, without good or bad. Now, whatever arises from the mind is naturally pacified. . When liberated, it is liberated equally, without good or bad. Do not continue to connect rejection and establishment after thoughts. All is the basis, the realm, the mind of enlightenment.
Tibetan
ཉིད་ལས། །རྩལ་དང་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་ངེས་པས། །མཉམ་པར་ཤར་ཡང་གདོད་མའི་ཀློང་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། །མཉམ་པར་གནས་ཀྱང་རང་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང༌། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས། །མཉམ་པར་གྲོལ་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང༌། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་མཉམ་རང་བྱུང་རིག་པ་ ལས། །ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གནས་དང་མི་གནས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ ཟིན། །མི་འགྱུར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །ཤར་བ་ཡེ་ཤར་གནས་པ་ཡེ་གནས་ལ། །གྲོལ་བ་ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཤར་གནས་གྲོལ་གསུམ་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆོད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པས་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང༌། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཀློང༌། །གནས་ལུགས་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་འདི་བཏགས་པར་ཟད། །འདི་ཉིད་རྟོགས་ནས་༼༡༽བླང་དོར་ཆོས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ཕྱམ་གདལ་བ། །གསེར་གླིང་ལྟ་བུར་དབྱེ་བསལ་མེད་པ་ཡིན། །མཐའ་ཡིས་མ་རེག་གོལ་སྒྲིབ་གདར་ཤ་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ། །འབད་རྩོལ་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱང༌། །བསམ་བརྗོད་འདས་ཞེས་མིང་ཙམ་བརྗོད་པར་ཟད། །སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པ་རང་བྱུང་གསལ། །མ་བསྒྲིབས་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས། །མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་གསལ། །བློ་བདེའི་མལ་ན་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་དེ། །ཤེས་པ་བག་ཡངས་བྱར་མེད་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །སྒྲིམ་གློད་མེད་པར་ལུས་སེམས་གང་བདེར་གཞག །ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་འདུག །ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་གནས། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་ཡང་རང་གི་ངང་ལ་འགྲོ། ། བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་ངང་གིས་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་ངང་གིས་མེད། །སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གསུང༌། །ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་རང་གི་ངང་ལ་བསམ། །ཇི་ལྟར་རྟོག་ཀྱང་
Chinese
于汝处， 由技艺与嬉戏之显现方式不定故， 虽平等显现，亦从原始之界显； 虽不平等显，亦从平等之界显。 虽平等安住，亦于自立法性中； 虽不平等住，亦于平等之界中住。 虽平等解脱，亦于自生智慧之界； 虽不平等脱，亦于平等之界中脱。 一切本自平等，自生觉性中， 显与未显，于界中本无有； 住与不住，于界中本无有； 脱与未脱，于界中本无有。 于不动大平等之觉性中， 显现之时，自显自地持； 安住之时，自住自地持； 解脱之时，自解自地持。 于不变离戏之觉性中， 显现为本显，安住为本住， 解脱为本解，乃虚空之自性。 显住脱三者，显脱无间断； 无有间断故，因果无阻隔； 无有因果故，轮回断悬崖； 无有悬崖故，错谬于何有？ 本自不变，普贤王如来之界， 无有迁变故，金刚萨埵之界。 仅是了知实相自面目， 仅于此上，安立名为佛。 若能证悟此༼1༽，无取舍之法， 一切法性一味而普及， 如金洲般，无有分别也。 未触及边际，断除错谬障蔽及拣择， 于无有悬崖之菩提心性中， 虽无勤作而三身任运成， 然仅是说为超离思言也。 显现广大，觉性自生明， 无有遮蔽，内外无别而通彻， 无有造作，本然安住，于大法性中明现。 于安乐之垫上，身心放松而舒畅， 如无所事事之自在者般， 无有紧松，身心安适而住 ， 无论如何安住，皆于自性中安住 ， 无论如何存在，皆于自性中存在， 无论如何行走，皆于自性中行走。 于菩提之界中，本无有来去， 无有来去，乃诸佛之身。 无论如何言说，皆于自性中言说， 无论如何表达，皆于自性中表达， 于菩提心中，本无有言说， 无有言说，乃三世诸佛之语。 无论如何思，皆于自性中思， 无论如何想，
English
From you, Because the manifestation of skills and play is uncertain, Although appearing equally, it arises from the realm of primordiality; Although appearing unequally, it arises from the sphere of equality. Although abiding equally, it is in the nature of self-established Dharma; Although abiding unequally, it abides in the sphere of equality. Although liberated equally, it is in the realm of self-arisen wisdom; Although liberated unequally, it is liberated in the sphere of equality. All is primordially equal, from self-arisen awareness, Appearing and not appearing, are not in the sphere from the beginning; Abiding and not abiding, are not in the sphere from the beginning; Liberated and not liberated, are not in the sphere from the beginning. In the unwavering great equal awareness, At the time of arising, it seizes its own arising, its own ground; At the time of abiding, it seizes its own abiding, its own ground; At the time of liberation, it seizes its own liberation, its own ground. In the unchanging, free from elaboration awareness, Arising is primordial arising, abiding is primordial abiding, Liberation is primordial liberation, it is the nature of space. The three, arising, abiding, and liberation, are continuous arising and liberation; Because there is no discontinuity, cause and effect are not interrupted; Because there is no cause and effect, samsara cuts off the cliff; Because there is no cliff, where is there a place to stray? Primordially unchanging, the realm of Samantabhadra, Because there is no change, the realm of Vajrasattva. Merely recognizing the self-face of the state of being, Merely upon this, the name Buddha is established. If one realizes this (1), there is no Dharma of acceptance or rejection, All Dharmas are spread equally in one taste of Dharmata, Like a golden continent, there is no distinction. Untouched by the edges, cutting off error, obscuration, and selection, In the Bodhicitta nature without a cliff, Although the three bodies are spontaneously perfected without effort, It is only said to be beyond thought and expression. Appearances are vast, awareness is self-arisen and clear, Without obscuration, inside and outside are inseparable and transparent, Unfabricated, naturally abiding, it is clear in the great Dharmata. On the bed of ease, body and mind are relaxed and comfortable, Like a carefree person without anything to do, Without tightening or loosening, body and mind are placed comfortably, However one abides, one abides in one's own nature, However one exists, one exists in one's own nature, However one walks, one walks in one's own nature. In the realm of Bodhi, there is naturally no coming and going, Without coming and going, it is the body of the Buddhas. However one speaks, one speaks in one's own nature, However one expresses, one expresses in one's own nature, In the Bodhicitta, there is naturally no speaking, Without speaking, it is the speech of the Buddhas of the three times. However one thinks, one thinks in one's own nature, However one imagines,