Tibetan
རང་གི་ངང་ལ་རྟོག ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་ཡེ་ནས་ མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །མེད་ལ་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཉིད་ལ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །དེ་ལ་དངོས་གཞི་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ ཀློང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་ངང་ཉིད་ལས། །དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། །ཤེས་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་མི་གཡོ་ན། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་དགོངས་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ཡངས་ འདྲ། །དྲན་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག རང་གི་རང་བཞིན་མ་གཡོས་བཅོས་པ་མེད། །མི་བསམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་བྲལ་བ། །རང་བབས་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །འགྱུ་འཕྲོའི་ཀུན་རྟོག་མེད་ན་༼༡༽སྒོམ་པའི་ མཆོག །དེ་བཞིན་ཉིད་དེར་གང་གནས་དམ་པའི་སེམས། །སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །མི་གཡོ་ཆོས་དབྱིངས་འཛིན་རྟོག་ཕྱམ་འདས་པ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་ཀློང་རང་བཞིན་ཡངས་པའི་མཆོག །ལུས་སེམས་བཅོས་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་སྤངས་ཤིང༌། །གྱིན་འདའ་ལྷོད་ཆགས་དྲན་བསམ་ཅི་འགྱུས་ཀྱང༌། །གཞི་གཞག་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀུན་བཟང་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །མ་བཟུང་མ་བཏང་འཇུར་བུའི་སྒྲིམ་གློད་མེད། །ཇི་བཞིན་རང་བབས་རྒྱ་ཡན་ངང་གིས་ཟིན། །མི་གཡོ་ཕྱམ་གདལ་ཡངས་དོག་མེད་པའི་ཀློང༌། །དྲན་བསམ་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རང་ཞི་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་ཡིན། །མ་བཅོས་ཀློང་དུ་མ་ཡེངས་ངང་ལྡན་ན། །དྲན་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའང་ཆོས་ཉིད་ངང༌། །ཆེད་དུ་འཇུར་བུས་བཅོས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །མི་རྟོག་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཀྱང་མཚན་མའི་གཟེབ། །ཉིན་མཚན་སྒོམ་པས་འདའ་ཡང་འཆིང་ཞེན་ཉིད། །བསམ་གཏན་ལྷ་དང་མཚུངས་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་བས་མ་ཡེངས་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་སེམས། །རང་བབས་འཛིན་རྩོལ་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པས། ། འདི་ཞེས་མི་མཚོན་རང་བཞིན་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །དེ་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །གཞི་བྲལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་བསླབ། །ཆོས་ཉིད་ཉག་གཅིག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ལྟ་བ་ཉག་གཅིག་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྒོམ་པ་ཉག་གཅིག་བཏང་གཞག་འགྲོ་འོང་མེད། །སྤྱོད་པ་ཉག་གཅིག་བླང་དོར་བྱར་མེད་ཅིང་༼༡༽། །འབྲས་བུ་ཉག་གཅིག་སྤངས་ཐོབ་གཉིས་དང་བྲལ། །འདི་ནི་རང་བྱུང
Chinese
于自之性中觉悟。」「。」「菩提心之思虑，本即」 「无。离思之念，三世胜者意。于无之中，任运而生化身。于自之中，自身受用为圆满报身。于彼无有实体，故为法身也。果即三身任运成就之」 「界。菩提心之广大界性中。不生忆念之分别。若不摇动识之相于意。此即唯一佛陀之密意。菩提自性犹如虚空之广阔」 「一般。无有忆念分别乃为禅修之最胜。」 「自身之自性，不摇动，无造作。不思，离意之作用。自然法性，三世无迁变。若无动摇之妄念，「禅修之」 「最胜」。如是安住于彼真如之胜妙心。唯一佛陀离一切表诠。不摇动之法界，远离执取分别。胜者之意界，自性广大之最胜。」 「身心放下造作之束缚。任其松缓，忆念思虑如何变动。根本法性不离自性。一切皆为普贤之广大意界。不取不舍，无有松紧之调整。如是自然安住，任运而持。不动摇，坦然开阔，无有宽窄之界。若忆念思虑一切皆自生自灭。即是金刚萨埵虚空之密意。于无造作之界中，安住不散乱之状态。忆念分别入于对境亦是法性之状态。若特意以调整来造作，则法性亦成。虽如虚空般无分别，然亦成表相之障。日夜修习度日，然亦是束缚执着。胜者说禅定等同于天神。因此，莫散乱，乃是舍弃勤作之心。自然安住，远离执取勤作，极为重要。自生之智慧无有偏颇分别。因此」 「无法标示此为何物，自性寂灭一切戏论。因此，舍弃心中之作用。修习离基广大之义。唯一法性乃是自生之智慧。唯一见地远离戏论之边。唯一禅修无有取舍来去。唯一行持无有取舍」「可为之事」༼༡༽。 唯一果位远离断证二者。此乃自生
English
Realize your own nature." "." "Thoughts of Bodhicitta are originally" "nonexistent. The mind of the Buddhas of the three times is free from thought. In the absence of anything, the manifestation of the Nirmanakaya arises. Enjoying oneself in oneself is the perfect Sambhogakaya. Because there is no substantial basis in that, it is the Dharmakaya. The fruit is the spontaneously accomplished" "realm of the three Kayas. From the vast realm of Bodhicitta's own nature. Thoughts do not arise in the form of memory. If the characteristics of consciousness do not move in the mind. That itself is the intention of the one and only Buddha. The nature of Bodhi is like the vast expanse of the sky." "It is the supreme meditation to be without memory and thought." "One's own nature is unmoved and unadulterated. Without thinking, the actions of the mind are separate. Natural Dharma nature, the three times are immutable. If there is no fluctuation of conceptualization, "the best of meditation." "The sacred mind that abides in suchness is the mind of the Buddhas. The one and only Buddha is free from all representations. The immovable Dharmadhatu transcends grasping and conceptualization. The realm of the Victorious Ones' minds is the supreme of vastness." "Abandon all the bonds of body and mind's fabrication. Let go and relax, no matter how memory and thought change. The fundamental Dharma nature does not move from its own nature. Everything is the vast expanse of Samantabhadra's mind. Without grasping or abandoning, there is no tightening or loosening of the adjustment. As it is, naturally abide, spontaneously holding. The immovable, vast, and unconfined realm. If all memories and thoughts arise and subside on their own. It is the intention of Vajrasattva's mind in the sky. In the realm of non-fabrication, abide in a state of non-distraction. When memory and thought enter into objects, it is also the state of Dharma nature. If one deliberately fabricates with adjustment, then Dharma nature also becomes. Although it is as vast as the sky without discrimination, it also becomes a veil of appearance. Spending days and nights in meditation, it is still attachment and clinging. The Victorious Ones say that Samadhi is equal to the gods. Therefore, do not be distracted, but abandon the mind of effort. Naturally abiding, free from grasping and effort, is extremely important. Self-arisen wisdom is without bias or discrimination. Therefore," "it cannot be labeled as this or that, the nature is the pacification of all elaboration. Therefore, abandon all actions in the mind. Train in the meaning of the great expanse that is free from basis. The one and only Dharma nature is self-arisen wisdom. The one and only view is free from the extremes of elaboration. The one and only meditation is without acceptance or rejection, coming or going. The one and only conduct is without acceptance or rejection""to be done"༼༡༽. The one and only fruit is free from both abandonment and attainment. This is self-arisen.